Turkey Status Evaluation of EUNIS Habitat Classification

Öz

The EUNIS Habitat Classification is a comprehensive habitat classification system that includes all habitat types, which are natural to artificial, terrestrial to fresh and salt water, allowing harmonized disclosures and data collection across Europe. In this review, studies in the literature related to EUNIS conducted in Turkey between the years 2011-2020 were reviewed. As a result of the literature review, a total of 140 EUNIS habitat types were determined at level 3. In these studies, it was also determined that without level restriction there are 26 new habitat types not defined in EUNIS. As a result, this review revealed the overall situation of the EUNIS habitats across Turkey and provided a general assessment opportunity in this regard. In addition, this study will be an important base to those who will do research in this field.

Anahtar Kelimeler

• biodiversity
• biotope
• syntaxonomy
• vegetation

EUNIS Habitat Sınıflandırmasının Türkiye Durum Değerlendirmesi

Öz

EUNIS Habitat Sınıflandırması, uyumlaştırılmış açıklamalar ve Avrupa genelinde veri koleksiyonuna olanak tanıyan, doğaldan yapaya, karasaldan tatlı ve tuzlu sulara tüm habitat tiplerini içeren, kapsamlı bir habitat sınıflandırma sistemidir. Bu derlemede, 2011-2020 yılları arasında EUNIS ile ilgili Türkiye’de yapılmış olan literatürdeki çalışmalar taranmıştır. Yapılan literatür taraması sonucunda, 3. seviyede toplam 140 EUNIS habitat tipi tespit edilmiştir. Ayrıca bu çalışmalarda, herhangi bir seviye kısıtlaması olmaksızın EUNIS’te tanımlı olmayan 26 yeni habitat tipinin olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak bu derleme, Türkiye genelinde EUNIS habitatlarının genel durumunu ortaya koymuş ve bu kapsamda genel bir değerlendirme imkânı sunmuştur. Bunun yanında bu çalışma, bu alanda araştırma yapacaklar için önemli bir altlık olacaktır.

Anahtar Kelimeler

• biyoçeşitlilik
• biyotop
• sintaksonomi
• vejetasyon

Kaynakça

1. Ambarlı, D. (2017). Anadolu Bozkırları. Kebikeç, 43, 199-210.
2. Anonim, (2015). Türkiye Orman Varlığı 2015. Ankara, T.C. Orman ve Su İşleri Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü, s.32. https://www.ogm.gov.tr/ekutuphane/Yayinlar/T%C3%BCrkiye%20Orman%20Varl%C4%B1%C4%9F%C4%B1-2016-2017.pdf.
3. Anonim, (2019). Türkiye’deki Topluluk Açısından Önemli Habitatlara İlişkin Yorumlama Kılavuzu. Ankara, T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı, s.231.
4. Arslan, M., Arslantürk, N. (2009). Avrupa Doğa Bilgi Sistemi (EUNIS) Habitat Sınıflandırması. Orman Mühendisliği, 46(1-2-3), 48-51.
5. Arslan, M., Bingöl, M.Ü., Erdoğan, N. (2012). Avrupa Doğa Bilgi Sistemi (EUNIS) Habitat Sınıflandırması ve Türkiye Batı Öksin Alanındaki Doğu Kayını (Fagus orientalis Lipsky) Ormanları Örneği. Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 13(2), 278-290.
6. Convention on Biological Diversity, (2010a). COP 10 Decision X/2: Strategic Plan for Biodiversity 2011–2020. https://www.cbd.int/decision/cop/?id=12268.
7. Convention on Biological Diversity, (2010b). Strategic Plan for Biodiversity 2011–2020, including Aichi Biodiversity Targets. https://www.cbd.int/sp/.
8. Çakan, H., Yılmaz, K.T., Alphan, H., Ünlükaplan, Y. (2011). The Classification and Assessment of Vegetation for Monitoring Coastal sand Dune Succession: The Case of Tuzla in Adana, Turkey. Turk J Bot, 35, 697-711. https://doi.org/10.3906/bot-1001-300.

9. Çakmak, M.H. (2016). Mamak (Ankara) İlçesinin Kentsel Ekolojik Özellikleri (Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara, Türkiye.
10. Çakmak, M.H. (2017). Avrupa Doğa Bilgi Sistemi (EUNIS) Habitat Sınıflandırması ve Soğuksu Milli Parkı Pilot Alanında Uygulanması (Uzmanlık Tezi). T. C. Orman ve Su İşleri Bakanlığı, Ankara, Türkiye.
11. Çakmak, M.H., Aytaç, Z. (2020). Determination and Mapping of EUNIS Habitat Types of Mamak District (Ankara), Turkey. Acta Biologica Turcica, 33(4), 227-236.
12. Çiftçi, D. (2015). Sündiken Dağları Staphylinine (Coleoptera: Staphylinidae) Grubunun Tür Çeşitliliği ve EUNIS Habitatları ile İlişkisi (Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara, Türkiye.
13. Davies, C.E., Moss, D., Hill, M.O. (2004). EUNIS Habitat Classification Revised 2004. Kopenhag, European Environment Agency, European Topic Centre on Nature Protection and Biodiversity.
14. Eker, İ., Vural, M., Aslan, S. (2015). Ankara İli’nin Damarlı Bitki Çeşitliliği ve Korumada Öncelikli Taksonları. Bağbahçe Bilim Dergisi, 2(3), 57- 114.
15. Ekim, T., Kart Gür, M. (2019). Alıç Ağacının Gölgesinde Anadolu Bozkırları. İstanbul, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, s.504.
16. Erdoğan, İ. (2016). Coğrafi Bilgi Sistemleri ve Uzaktan Algılama ile Aşağı Kelkit Havzası EUNIS Habitat Tiplerinin Tanımlanması ve Potansiyel Ürün Yetiştirme Alanlarının Tespiti (Yüksek Lisans Tezi). Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Tokat, Türkiye.
17. Etimoloji Türkçe, (2012). Etimoloji Türkçe. http://www.etimolojiturkce.com/kelime/habitat (Erişim Tarihi: 01.03.2020).
18. EUNIS - Draft Habitat Classification, (2002). EUNIS - Draft Habitat Classification. http://lv-twk.oekosys.tu-berlin.de/project/twinning/documents/htmls/EUNIS%20-%20Draft%20Habitat%20Classification_information.htm (Erişim Tarihi: 10.03.2020).
19. European Commission, (2011). Communication from the Commission to the European Parliament, the Council, The Economic and Social Committee and the Committee of the Regions: Our Life Insurance, Our Natural Capital: An EU Biodiversity Strategy to 2020. COM 2011/244, Brüksel, European Commission, s.1–17.
20. Geven, F., Ozdeniz, E., Kurt, L., Bolukbasi, A., Ozbey, B.G., Ozcan, A.U., Turan, U. (2016). Habitat Classification and Evaluation of the Köyceğiz-Dalyan Special Protected Area (Muğla/Turkey). Rend. Fis. Acc. Lincei, 27, 509–519. https://doi.org/10.1007/s12210-016-0510-1.
21. Kanca, H., Terzioğlu, E., Adıgüzel, U., Erbaş, S., Erdoğan, E. (2019). Türkiye’nin Biyolojik Çeşitliliği. Ankara, T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı, Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü, s.231.
22. Karaköse, M. (2015). Yaralıgöz Eğitim ve Gözlem Ormanı (Kastamonu) ile Finike Merkez Orman Planlama Biriminin (Antalya) Florası, Vejetasyonu ve Habitat Tiplerinin Sınıflandırılması (Doktora Tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Trabzon, Türkiye.
23. Karaköse, M., Terzioğlu, S., Başkent, E.Z., Karahalil, U. (2013). Çamlıhemşin (Rize) Orman Planlama Biriminin Habitat Tiplerinin Tespiti ve Konumsal Değişimlerinin İzlenmesi (s. 1-10). Çamlıhemşin Sempozyumu, Rize.
24. Mergen, O., Karacaoglu, C. (2015). Tuz Lake Special Environment Protection Area, Central Anatolia, Turkey: The EUNIS Habitat Classification and Habitat Change Detection between 1987 and 2007. Ekoloji, 24, 95, 1-9. https://doi.org/10.5053/ekoloji.2015.06.
25. Moss, D. (2008). EUNIS Habitat Classification – A Guide for Users. Paris, European Topic Centre on Biological Diversity.
26. Moss, D., Roy, D. (1998). Towards a European Habitat Classification (Rapor No. 42). Kopenhag, European Environment Agency.
27. Özçelik, H., Çinbilgel, İ., Muca, B., Koca, A., Tavuç, İ., Bebekli, Ö. (2014). Burdur İli Karasal ve İç Su Ekosistem Çeşitliliği, Koruma ve İzleme Çalışmaları. SDU Journal of Science, 9(2), 12-43.
28. Sahin, M.K., Afsar, M. (2018). Evaluation of The Reptilian Fauna in Amasya Province, Turkey with New Locality Records. GU J Sci, 31(4), 1007-1020.
29. Seyfe, M. (2019). Kazan Tepeleri (Kahramankazan/Ankara) Sürüngen Türlerinin EUNIS Habitat Tiplerine Göre Tercih ve Dağılışları (Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara, Türkiye.
30. Süel, H., Şentürk, Ö., Mert, A., Özdemir, S., Yalçınkaya, B. (2018). Habitat Suitability Modeling and Mapping (s. 536-549). V. International Multidisciplinary Congress of Eurasia Proceedings. Barcelona, Spain.
31. Şahin, Ü., Çiftçi, D., Hasbenli, A. (2016). Species Diversity of Coleoptera, Diptera and Lepidoptera of Various Forest EUNIS Habitats in Bursa Province (Turkey) (s. 96-97). The Abstract Book of Ecology 2016 Adnan Aldemir Symposium, Kars, Türkiye.
32. Şahin, B., Karavelioğulları, F.A. (2018a). Erzincan İli EUNIS Habitat Tipleri ve Haritalandırılması (s. 440). 1st International Congress on Plant Biology, Konya, Türkiye.
33. Şahin, B., Karavelioğulları, F.A. (2018b). EUNIS Habitat Types and Mapping of Bayburt (s. 1081). International Ecology 2018 Symposium, Kastamonu, Türkiye.
34. Terzioğlu, E., Güvendiren, A.D., Erdoğan, E., Mercan Erdoğan, N., Ekmen Nural, Z.İ. (2015). Biyolojik Çeşitliliği İzleme ve Değerlendirme Raporu 2013-2014. Ankara, T.C. Orman ve Su İşleri Bakanlığı.
35. Tilman, D., May, R.M., Lehman, C.L., Nowak, M.A. (1994). Habitat Destruction and the Extinction Debt. Nature, 371, 65–66.
36. Tug, G.N., Yaprak, A.E., Koruklu, S.T., Bingol, U. (2018). Flora and Habitat Diversity of Kavuncu Saltmarsh. Commun.Fac.Sci.Univ.Ank.Series C, 27(2), 55-68. https://doi.org/10.1501/commuc_0000000198.
37. Ulu Agır, S., Kutbay, H.G., Karaer, F., Surmen, B. (2014). The Classification of Coastal Dune Vegetation in Central Black Sea Region of Turkey by Numerical Methods and EU Habitat Types. Rend. Fis. Acc. Lincei, 25, 453–460. https://doi.org/10.1007/s12210-014-0328-7.
38. Vlaams Instıtuut voor de Zee, (2020). Vlaams Instıtuut voor de Zee. http://www.vliz.be/wiki/Biotopes_and_classification_systems (Erişim Tarihi: 10.03.2020).
39. Vural, M., Yaman, M., Şahin, B. (2007). Büyükhemit Deresi ve Civarının (Delice-Kırıkkale) Vejetasyonu. Ekoloji, 16(64), 53–62.
40. Yıldırım, C., Yalçın, E., Cansaran, A., Korkmaz, H. (2019). Syntaxonomic Analysis of Forests, Shrubs, and Steppes of Tavşan Mountain (Amasya, Turkey). Turk J Bot, 43, 409-419. https://doi.org/10.3906/bot-1809-18.