Öz
The study aims to observe land use in the Azov-Crimea region and the lower courses of the Don-Dnieper rivers during the IVth-VIth centuries through Greek and Latin historiographical data. The study is guided by two problems. First, it questions the notion that Greek and Latin sources from this period lack original historical value. Second, it questions the prevailing view that the region, as part of the Eurasian Steppes, was primarily characterized by a culture centered on animal husbandry. By critically analyzing these sources, the study evaluates their potential to provide insights into the land use practices and lifestyles of the region’s inhabitants. These historiographical data indicate that the agricultural potential and agricultural activity of the region overtook animal husbandry. On the other hand, the study’s findings question how societies that lived in the same region and at the same time are defined in the modern literature, and seek to point to the problem of compatibility with historical data in the conceptualization of the Huns and other Turkic communities as ‘steppe peoples’ and ‘nomadic peoples.
Anahtar Kelimeler
Late Roman historians land use agriculture animal husbandry Crimea Azov Dnieper Don
Kaynakça
- Akdoğan, Hatice Tuğba. Ammianus’un Karadeniz Tasviri Ammiani descriptio ponti Euxini (Ammianus Marcellinus rerum gestarum Kitap XXII, Bölüm 8). Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, 2014.
- Amidon, Philip R. Philostorgius: Church History. Society of Biblical Literature, 2007.
- Asheri, David, vd. A commentary on Herodotus: books I-IV, Oxford. Oxford University Press, 2007.
- Bidez, Joseph (ed.). Philostorgius Kirchengeschichte. Mit Dem Leben Des Lucian Von Antiochien Und Den Fragmenten Eines Arianischen Historiographen. J.C. Hinrichs, 1913.
- Bidez, Joseph (ed.). Sozomenus Kirchengeschichte. Akad. Verlag, 1995.
- Blockley, Roger. The Fragmentary Classicising Historians of the Later Roman Empire: Eunapius, Olympiodorus, Priscus and Malchus. c. 2. F. Cairns, 1983.
- Boeft, J. Den, vd. Philological and historical commentary on Ammianus Marcellinus XXII. E. Forsten, 1995.
- Boeft, J. Den, vd. Philological and historical commentary on Ammianus Marcellinus XXXI. Brill, 2018.
- Brodersen, Kai. Pomponius Mela Kreuzfahrt durch die alte Welt. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, 1994.
- Cavagna, Alessandro. “Germen Halkları.” Ortaçağ: Barbarlar, Hıristiyanlar, Müslümanlar, ed. Umberto Eco, çev. Leyla Tonguç Basmacı, Alfa, 2014, ss. 69-73.
- Cavagna, Alessandro. “Slav Halkları.” Ortaçağ: Barbarlar, Hıristiyanlar, Müslümanlar, ed. Umberto Eco, çev. Leyla Tonguç Basmacı, Alfa, 2014, ss. 74-77.
- Çekalova, Aleksandra (çev.). Prokopiy Kesariyskiy Vayna s Persami Voyna s Vandalami Taynaya İstoriya. RAN, 1993.
- Coulie, Bernard, ve Bastien Kindt. Thesaurus Procopii Caesariensis: De bellis, Historia arcana, De aedificiis. 2000.
- Demkin, Vitaly, vd. “New aspects of natural science studies of archaeological burial monuments (kurgans) in the southern Russian steppes.” Journal of Archaeological Science, no. 42, 2014, ss. 241- 249.
- Devillers. Olivier (çev.). Histoire des Goths Jordanes introduction, traduction et notes. Les Belles Lettres, 1995.
- Drijvers, Jan Willem. “Ammianus Marcellinus on the Geography of the Pontus Euxinus.” Histos, no. 2, 1998, ss. 268–278.
- Fear, Andrew T. Orosius Seven Books of History against the Pagans. Liverpool University Press, 2010.
- Fontaine, Jacques, vd. (ed. ve çev.). Ammian Marcellin Histoire Tome III. Les Belles Lettres, 1996.
- Giunta, Francesco, ve Antonino Grillone. Iordanis De origine actibusque Getarum. Istituto Palazzo Borromini, 1991.
- Greatrex, Gregory. Procopius of Caesarea: The Persian Wars: a historical commentary. Cambridge University Press, 2022.
- Grimal, Pierre. Mitoloji Sözlüğü. Çev. Sevgi Tamgüç, Kabalcı, 2012.
- Grousset, René. Bozkır İmparatorluğu. Çev. Reşat Uzman, Ötüken, 2010.
- Jones, Horace Leonard (çev.). The Geography of Strabo. Loeb Classical Library, Harvard University Press, c. 1–8 (VII, XI, XXII), 1917–1932.
- Haury, Jacob, ve Gerhard Wirth. (ed.). Opera Omnia Procopius Caesariensis. c. 1-2. K. G. Saur, 2001.
- Heather, Peter. Goths and Romans 332–489. Oxford University Press, 1991.
- Kaçar, Turhan (ed. ve çev.). Priscus Attila ve Bizans Tarihi. Alfa, 2020.
- Kaldellis, Anthony. (revize çev.). The Wars of Justinian Prokopios translated by H. B. Dewing revised and modernized, with an introduction and notes. Hackett Publishing Company, Inc., 2014.
- Legrand, Philippe-Ernest. Hérodote Index analytique. Belles lettres, 1966.
- Ligetti, Lajos. Bilinmeyen İç Asya. Çev. Sadrettin Karatay, Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi, 1946.
- Lisetskii, Fedor, vd. “Postantique Soils as a Source of Land Use Information: A Case Study of an Ancient Greek Agricultural Area on the Northern Black Sea Coast.” Applied and Environmental Soil Science, no. 2020, 2020, ss. 1-15.
- Maenchen-Helfen, Otto J. The World of the Huns. Studies in Their History and Culture. University of California Press, 1973.
- Matthews, John. The Roman empire of Ammianus. Duckworth, 1989.
- Melyukova, Anna. “Scythians of Southeastern Europe.” Nomads of the Eurasian Steppes in the Early Iron Age. ed. Davis-Kimball, Jeannine vd. Berkeley, 1995.
- Mommsen, Theodor (ed.). Iordanis Romana et Getica. Apvd Weidmannos, 1882.
- Paschoud, François (ed. ve çev.). Histoire nouvelle / Zosime tome II. Belles Lettres, 2003.
- Pohl, Walter. The Avars: a steppe empire in Europe 567-822. Cornell University Press, 2018.
- Pritchett, W. Kendrick. The liar school of Herodotos. J.C. Gieben, 1993.
- Rackham, Harris (ed. ve ter.). Pliny Natural History Volume II: Books 3-7. Harvard University Press, 1942.
- Roberto, Umberto. “Step Halkları ve Akdeniz Bölgesi: Hunlar, Avarlar, Bulgarlar.” Ortaçağ: Barbarlar, Hıristiyanlar, Müslümanlar, ed. Umberto Eco, çev. Leyla Tonguç Basmacı, Alfa, 2014, ss. 78-85.
- Rolfe, John C. (ed. ve ter.). Ammianus Marcellinus. W. Heinemann ltd, 1935.
- Rosén, Haiim. Herodoti Historiae v. 1. Libros I-IV continens, B.G. Teubner, 1987.
- Sarantis, Alexander. “Roman or barbarian? ethnic identities and political loyalties in the Balkans according to Procopius?” Procopius of Caesarea: Literary and Historical Interpretations, ed. Christopher Lillington-Martin ve Elodie Turquois, Routledge Taylor & Francis Group, 2018, ss. 217-237.
- Schaff, Philip, vd. A Select Library of Nicene and Post-Nicene Fathers of The Christian Church II Socrates, Sozomenus Church Histories. T.&T. Clark, 1989.
- Seel, Otto (ed.). Iuniani Iustini Epitoma Historiarum Philippicarum Pompei Trogi: Accedunt Prologi in Pompeium Trogum. B.G. Teubneri, 1985.
- Seyfarth, Wolfgang. Ammiani Marcellini Rerum Gestarum Libri Qui Supersunt. B. G. Teubner, 1978.
- Sinor, Denis. “İç Asya Kavramı.” Erken İç Asya Tarihi, ed. Denis Sinor, çev. Mete Tunçay vd., İletişim, 2000, ss. 11-32.
- Taaffe, R. N. “Coğrafi Ortam.” Erken İç Asya Tarihi, ed. Denis Sinor, çev. Mete Tunçay vd., İletişim, 2000, ss. 33-60.
- Tulenev, V. M. Istoriya Protiv Yazichnikov. İzdatelstva Olega Abışko, 2009.
- Üstün, Abdullah. “Scythia as Reflected by Iordanes (Jordanes): A Scene from the Sixth Century.” Tarih İncelemeleri Dergisi, vol. 35, no. 1, 2020, ss. 297-32.
- Vasiliev, Aleksandr. The Goths in Crimea. Mediaeval Academy of America, 1936.
- Van Nuffelen, Peter, ve Van Hoof, Lieve (ter). Romana and Getica Jordanes. Liverpool University Press, 2020.
- Von Bredow, Iris. “Tauri.” Brill’s New Pauly: Encyclopaedia of the Ancient World, 14. cilt, Brill, 2009, ss. 165-166,
- Zangemeister, Carolus (ed.). Pauli Orosii historiarum adversum paganos libri VII. C. Geroldi, 1882.
Geç Antik Çağ Müverrihlerinin Karadeniz’in Kuzey ve Kuzeydoğusundaki Arazi Kullanımı Üzerine Verileri
Öz
Çalışma, IV.-VI. yüzyıllar ait Yunanca ve Latince kaynaklar aracılığıyla Azak-Kırım bölgeleri ile Don-Dinyeper nehirlerinin aşağı mecralarındaki siyasal hareketliliği ve bu hareketliliğe bağlı olarak gelişen arazi kullanımını gözlemlemeyi amaçlamaktadır. Çalışma, amaca yönelik iki soru çerçevesinde geliştirilmiştir: İlk olarak söz konusu Yunanca ve Latince kaynakların özgün bir içerik sunup sunmadıkları konusunu sorgulamak. İkinci olarak da araştırmanın mekânsal çerçevesinde yer alan bölgenin Avrasya Bozkırları tanımlanması içinde hayvancılık merkezli bir kültüre ev sahipliği yaptığı yaklaşımını kaynaklarla uyumluluk bakımından sorgulamak. Söz konusu kaynakları eleştirel bir bakış açısıyla analiz ederek, bölge sakinlerinin arazi kullanım pratikleri ve yaşam tarzları hakkında kayıtlarda yer alan bilgileri karşılaştırmalı olarak değerlendirmenin mevcut bilgilerimize yeni katkılar sağlama potansiyeline sahip olup olmadığını sorgulamaktır. Söz konusu tarihî
kaynaklar bölgedeki tarımsal potansiyelin ve tarımsal faaliyetlerin hayvancılığın önüne geçtiğine dair işaretler taşımaktadır. Diğer yandan çalışma sonuçları aynı coğrafyada ve aynı zamanda yaşamış toplumların mevcut literatürdeki tanımlanma biçimini sorgulamaya açmakta, Hun ve diğer Türk toplulukları için kullanılan bozkır halkları ve göçebe halklar kavramsallaştırılmasını tarihsel
verilerle uyum sorununa işaret etmeye çalışmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Geç Roma tarihçileri arazi kullanımı tarım hayvancılık Kırım Azak Dinyeper Don
Kaynakça
- Akdoğan, Hatice Tuğba. Ammianus’un Karadeniz Tasviri Ammiani descriptio ponti Euxini (Ammianus Marcellinus rerum gestarum Kitap XXII, Bölüm 8). Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, 2014.
- Amidon, Philip R. Philostorgius: Church History. Society of Biblical Literature, 2007.
- Asheri, David, vd. A commentary on Herodotus: books I-IV, Oxford. Oxford University Press, 2007.
- Bidez, Joseph (ed.). Philostorgius Kirchengeschichte. Mit Dem Leben Des Lucian Von Antiochien Und Den Fragmenten Eines Arianischen Historiographen. J.C. Hinrichs, 1913.
- Bidez, Joseph (ed.). Sozomenus Kirchengeschichte. Akad. Verlag, 1995.
- Blockley, Roger. The Fragmentary Classicising Historians of the Later Roman Empire: Eunapius, Olympiodorus, Priscus and Malchus. c. 2. F. Cairns, 1983.
- Boeft, J. Den, vd. Philological and historical commentary on Ammianus Marcellinus XXII. E. Forsten, 1995.
- Boeft, J. Den, vd. Philological and historical commentary on Ammianus Marcellinus XXXI. Brill, 2018.
- Brodersen, Kai. Pomponius Mela Kreuzfahrt durch die alte Welt. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, 1994.
- Cavagna, Alessandro. “Germen Halkları.” Ortaçağ: Barbarlar, Hıristiyanlar, Müslümanlar, ed. Umberto Eco, çev. Leyla Tonguç Basmacı, Alfa, 2014, ss. 69-73.
- Cavagna, Alessandro. “Slav Halkları.” Ortaçağ: Barbarlar, Hıristiyanlar, Müslümanlar, ed. Umberto Eco, çev. Leyla Tonguç Basmacı, Alfa, 2014, ss. 74-77.
- Çekalova, Aleksandra (çev.). Prokopiy Kesariyskiy Vayna s Persami Voyna s Vandalami Taynaya İstoriya. RAN, 1993.
- Coulie, Bernard, ve Bastien Kindt. Thesaurus Procopii Caesariensis: De bellis, Historia arcana, De aedificiis. 2000.
- Demkin, Vitaly, vd. “New aspects of natural science studies of archaeological burial monuments (kurgans) in the southern Russian steppes.” Journal of Archaeological Science, no. 42, 2014, ss. 241- 249.
- Devillers. Olivier (çev.). Histoire des Goths Jordanes introduction, traduction et notes. Les Belles Lettres, 1995.
- Drijvers, Jan Willem. “Ammianus Marcellinus on the Geography of the Pontus Euxinus.” Histos, no. 2, 1998, ss. 268–278.
- Fear, Andrew T. Orosius Seven Books of History against the Pagans. Liverpool University Press, 2010.
- Fontaine, Jacques, vd. (ed. ve çev.). Ammian Marcellin Histoire Tome III. Les Belles Lettres, 1996.
- Giunta, Francesco, ve Antonino Grillone. Iordanis De origine actibusque Getarum. Istituto Palazzo Borromini, 1991.
- Greatrex, Gregory. Procopius of Caesarea: The Persian Wars: a historical commentary. Cambridge University Press, 2022.
- Grimal, Pierre. Mitoloji Sözlüğü. Çev. Sevgi Tamgüç, Kabalcı, 2012.
- Grousset, René. Bozkır İmparatorluğu. Çev. Reşat Uzman, Ötüken, 2010.
- Jones, Horace Leonard (çev.). The Geography of Strabo. Loeb Classical Library, Harvard University Press, c. 1–8 (VII, XI, XXII), 1917–1932.
- Haury, Jacob, ve Gerhard Wirth. (ed.). Opera Omnia Procopius Caesariensis. c. 1-2. K. G. Saur, 2001.
- Heather, Peter. Goths and Romans 332–489. Oxford University Press, 1991.
- Kaçar, Turhan (ed. ve çev.). Priscus Attila ve Bizans Tarihi. Alfa, 2020.
- Kaldellis, Anthony. (revize çev.). The Wars of Justinian Prokopios translated by H. B. Dewing revised and modernized, with an introduction and notes. Hackett Publishing Company, Inc., 2014.
- Legrand, Philippe-Ernest. Hérodote Index analytique. Belles lettres, 1966.
- Ligetti, Lajos. Bilinmeyen İç Asya. Çev. Sadrettin Karatay, Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi, 1946.
- Lisetskii, Fedor, vd. “Postantique Soils as a Source of Land Use Information: A Case Study of an Ancient Greek Agricultural Area on the Northern Black Sea Coast.” Applied and Environmental Soil Science, no. 2020, 2020, ss. 1-15.
- Maenchen-Helfen, Otto J. The World of the Huns. Studies in Their History and Culture. University of California Press, 1973.
- Matthews, John. The Roman empire of Ammianus. Duckworth, 1989.
- Melyukova, Anna. “Scythians of Southeastern Europe.” Nomads of the Eurasian Steppes in the Early Iron Age. ed. Davis-Kimball, Jeannine vd. Berkeley, 1995.
- Mommsen, Theodor (ed.). Iordanis Romana et Getica. Apvd Weidmannos, 1882.
- Paschoud, François (ed. ve çev.). Histoire nouvelle / Zosime tome II. Belles Lettres, 2003.
- Pohl, Walter. The Avars: a steppe empire in Europe 567-822. Cornell University Press, 2018.
- Pritchett, W. Kendrick. The liar school of Herodotos. J.C. Gieben, 1993.
- Rackham, Harris (ed. ve ter.). Pliny Natural History Volume II: Books 3-7. Harvard University Press, 1942.
- Roberto, Umberto. “Step Halkları ve Akdeniz Bölgesi: Hunlar, Avarlar, Bulgarlar.” Ortaçağ: Barbarlar, Hıristiyanlar, Müslümanlar, ed. Umberto Eco, çev. Leyla Tonguç Basmacı, Alfa, 2014, ss. 78-85.
- Rolfe, John C. (ed. ve ter.). Ammianus Marcellinus. W. Heinemann ltd, 1935.
- Rosén, Haiim. Herodoti Historiae v. 1. Libros I-IV continens, B.G. Teubner, 1987.
- Sarantis, Alexander. “Roman or barbarian? ethnic identities and political loyalties in the Balkans according to Procopius?” Procopius of Caesarea: Literary and Historical Interpretations, ed. Christopher Lillington-Martin ve Elodie Turquois, Routledge Taylor & Francis Group, 2018, ss. 217-237.
- Schaff, Philip, vd. A Select Library of Nicene and Post-Nicene Fathers of The Christian Church II Socrates, Sozomenus Church Histories. T.&T. Clark, 1989.
- Seel, Otto (ed.). Iuniani Iustini Epitoma Historiarum Philippicarum Pompei Trogi: Accedunt Prologi in Pompeium Trogum. B.G. Teubneri, 1985.
- Seyfarth, Wolfgang. Ammiani Marcellini Rerum Gestarum Libri Qui Supersunt. B. G. Teubner, 1978.
- Sinor, Denis. “İç Asya Kavramı.” Erken İç Asya Tarihi, ed. Denis Sinor, çev. Mete Tunçay vd., İletişim, 2000, ss. 11-32.
- Taaffe, R. N. “Coğrafi Ortam.” Erken İç Asya Tarihi, ed. Denis Sinor, çev. Mete Tunçay vd., İletişim, 2000, ss. 33-60.
- Tulenev, V. M. Istoriya Protiv Yazichnikov. İzdatelstva Olega Abışko, 2009.
- Üstün, Abdullah. “Scythia as Reflected by Iordanes (Jordanes): A Scene from the Sixth Century.” Tarih İncelemeleri Dergisi, vol. 35, no. 1, 2020, ss. 297-32.
- Vasiliev, Aleksandr. The Goths in Crimea. Mediaeval Academy of America, 1936.
- Van Nuffelen, Peter, ve Van Hoof, Lieve (ter). Romana and Getica Jordanes. Liverpool University Press, 2020.
- Von Bredow, Iris. “Tauri.” Brill’s New Pauly: Encyclopaedia of the Ancient World, 14. cilt, Brill, 2009, ss. 165-166,
- Zangemeister, Carolus (ed.). Pauli Orosii historiarum adversum paganos libri VII. C. Geroldi, 1882.
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Orta Asya Tarihi, Türk Bozkır Kültürü, Genel Türk Tarihi (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 1 Ağustos 2024 |
| Kabul Tarihi | 24 Eylül 2025 |
| Erken Görünüm Tarihi | 21 Ocak 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 22 Ocak 2026 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Sayı: Advanced Online Publication |
Kaynak Göster
Amaç ve Kapsam
bilig, Türk Dünyasının kültürel zenginliklerini, tarihî ve güncel gerçeklerini bilimsel ölçüler içerisinde ortaya koymak; Türk Dünyasıyla ilgili olarak, uluslararası düzeyde yapılan bilimsel çalışmaları kamuoyuna duyurmak amacıyla yayımlanmaktadır.
bilig'de, sosyal bilimler alanında, Türk Dünyasının tarihî ve güncel problemlerini bilimsel bir bakış açısıyla ele alan, bu konuda çözüm önerileri getiren yazılara yer verilir.
Yazım Kuralları
bilig
Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi
© Ahmet Yesevi Üniversitesi Mütevelli Heyet Başkanlığı
Yayın İlkeleri
bilig'de yayımlanan bütün makaleler aynı zamanda tam metin olarak bilig.yesevi.edu.tr web adresinde açık erişimli olarak yer almaktadır.
bilig'de makale değerlendirme ve yayın aşamasında yazardan hiçbir şekilde ücret alınmaz. Yazara da telif ücreti ödenmez.
bilig'de Türkçe ve İngilizce makaleler yayımlanır. Makalelerin Türkçe, İngilizce ve Rusça özlerine yer verilir.
Makalelerin, aşağıda belirtilen şekilde sunulmasına özen gösterilmelidir:
1. Başlık: İçerikle uyumlu, içeriği en iyi ifade eden bir başlık olmalı ve koyu harflerle yazılmalıdır. Makalenin başlığı, en fazla 10-12 kelime arasında olmalıdır.
2. Yazar ad(lar)ı ve adres(ler)i: Makale dosyasında yazar ad(lar)ı ve adres(ler)i bulunmamalıdır. Yazar(lar)la ilgili bilgiler başvuru sırasında Makale Yönetim Sisteminde ilgili alanlara yazılmalıdır.
3. Öz: Makalenin başında, konuyu kısa ve öz biçimde ifade eden ve en fazla 200 kelimeden oluşan Türkce ve İngilizce öz bulunmalıdır. Öz içinde, yararlanılan kaynaklara, şekil ve çizelge numaralarına değinilmemelidir. Özün altında bir satır boşluk bırakılarak, en az 5, en çok 8 sözcükten oluşan anahtar kelimeler verilmelidir. Anahtar kelimeler makale içeriği ile uyumlu ve kapsayıcı olmalıdır. Makalenin sonunda; yazı başlığı, öz ve anahtar kelimelerin İngilizce ve Rusçaları bulunmalıdır. Rusça özetler gönderilmediği takdirde dergi tarafından ilave edilir.
4. Ana Metin: A4 boyutunda (29.7x21 cm.) kâğıtlara, MS Word programında, Times New Roman veya benzeri bir yazı karakteri ile 12 punto, 1.5 satır aralığıyla yazılmalıdır. Sayfa kenarlarında 2.5 cm boşluk bırakılmalı ve sayfalar numaralandırılmalıdır. Öz ve kaynakca dahil Türkce makaleler 8.000 (sekiz bin), İngilizce makaleler ise 10.000 (on bin) kelimeyi geçmemelidir. Metin içinde vurgulanması gereken kısımlar, koyu değil eğik harflerle yazılmalıdır. Metinde tırnak işareti eğik harfler gibi çifte vurgulamalara yer verilmemelidir.
5. Bölüm Başlıkları: Makalede, düzenli bir bilgi aktarımı sağlamak üzere ana, ara ve alt başlıklar kullanılabilir. Ana başlıklar (ana bölümler, kaynaklar ve ekler) koyu ve ilk harfleri büyük; ara başlıklar, yalnız ilk harfleri büyük; alt başlıklar ise ilk harfleri büyük ve italik yazılmalıdır.
6. Tablolar ve Şekiller: Tabloların numarası ve başlığı bulunmalıdır. Tablo çiziminde dikey çizgiler kullanılmamalıdır. Yatay çizgiler ise sadece tablo içindeki alt başlıkları birbirinden ayırmak için kullanılmalıdır. Tablo numarası üste, tam sola dayalı olarak dik yazılmalı; tablo adı ise, bir alt satırda her sözcüğün ilk harfi büyük yazılmalıdır. Tablolar metin içinde bulunması gereken yerlerde olmalıdır. Şekiller siyah beyaz baskıya uygun hazırlanmalıdır. Şekil numaraları ve adları şeklin soluna hizalı şekilde yazılmalıdır. Şekil numarası nokta ile bitmelidir. Hemen yanından sadece ilk harf büyük olmak üzere şekil adı dik yazılmalı ve kaynağı verilmelidir.
7. Resimler: Yüksek çözünürlüklü, baskı kalitesinde taranmış halde makaleye ek olarak gönderilmelidir. Resim adlandırmalarında, şekil ve çizelgelerdeki kurallara uyulmalıdır.
Şekil, çizelge ve resimler toplam 10 sayfayı (yazının üçte birini) aşmamalıdır. Teknik imkâna sahip yazarlar, şekil, çizelge ve resimleri aynen basılabilecek nitelikte olmak şartı ile metin içindeki yerlerine yerleştirebilirler.
8. Alıntı ve Göndermeler: Doğrudan alıntılar tırnak içinde verilmelidir. 2.5 satırdan az alıntılar satır arasında; 2.5 satırdan uzun alıntılar satırın sadece solundan 2 cm içeride, blok hâlinde ve 1.5 satır aralığıyla yazılmalıdır. Dipnot kullanımından mümkün olduğunca kaçınılmalı, bu kullanıma yalnız açıklamalar için başvurulmalı ve otomatik numaralandırma yoluna gidilmelidir.
Metin içinde göndermeler, parantez içinde aşağıdaki şekilde yazılmalıdır:
(Köprülü 15).
İki yazarlı yayınlarda yazarların soyadları aşağıdaki şekilde yazılmalıdır:
(Taner ve Bezirci 22).
Üç ve daha fazla yazarlı yayınlarda, metin içinde sadece ilk yazarın soyadı ve “ve diğerleri/vd.” yazılmalıdır:
(Gökay ve diğerleri 18).
(Gökay vd. 18).
Metin içinde, gönderme yapılan yazarın adı veriliyorsa kaynağın sadece sayfa numarası yazılmalıdır:
Tanpınar (131), bu konuda …
Aynı yazara ait iki veya daha fazla esere gönderme yapılırsa yazar soyadından sonra yayının ilk birkaç kelimesi yazılarak ayırt edilmelidir:
(Dilçin, Divan Şiiri 86).
(Dilçin, Fuzulî’nin Şiiri 110).
Aynı soyadı taşıyan yazarlara ait yayınlarda soyadından önce yazar adı kısaltılarak yazılmalıdır:
(S. Kaplan 41).
(M. Kaplan 16).
Sayfa numarası bulunmayan elektronik yayınlarda sadece soyadı ya da başlık yazılmalıdır.
Yazarı belirtilmeyen ansiklopedi vb. yayınlarda ise eser ismi yazılmalıdır, eser ismi uzun ise ilk 2-3 kelimesi yazılmalıdır.
Kişisel görüşmeler, metin içinde soyadı belirtilerek gösterilmeli, ayrıca kaynaklarda da tarihle birlikte belirtilmelidir.
9. Kaynaklar: Metnin sonunda, yazarların soyadına göre alfabetik olarak düzenlenmelidir. Yararlanılan kaynağın yazarı soyadı önce belirtilecek şekilde gösterilmelidir.
Örnek:
İsen, Mustafa. Tezkireden Biyografiye. Kapı Yayınları, 2010.
Köprülü, Mehmet Fuat. Azeri Edebiyatının Tekâmülü. MEB Yayınları, 1961.
Kaynağın iki yazarı varsa öncelikle çalışmada ismi önce yazılmış yazarın soyadı bilgisi ile başlanır, künye bilgilerinin alfabetik sıralanmasında ilk yazardan sonrakilerin soyadlarının öne alınmasının işlevi yoktur.
Örnek:
Taner, Refika, ve Asım Bezirci. Edebiyatımızda Seçme Hikâyeler. Gözlem Yayınları, 1981.
Kaynağın üç ve daha fazla yazarı varsa, ilkinin soyadı ve adı, sonra “ve diğerleri/vd.” yazılmalıdır.
Örnek:
Altaev, Zhakypbek ve diğerleri. “Essence and Typology of Intellect in al-Farabi’s Epistemology.” bilig, no. 95, 2020, ss. 79-95.
Kitap ve dergi adları eğik yazılmalı; makale, kitap bölümü gibi kaynaklar tırnak içinde gösterilmelidir. Kitap künyesinde sayfa numara bilgisi gerekmezken; dergi, ansiklopedi maddesi, kitap bölümü gibi kısa yapıtlarda yararlanılan bölüme ait sayfa aralığı bilgisi mutlaka yer almalıdır.
Örnek:
Berk, İlhan. Poetika. Yapı Kredi Yayınları, 1997.
Demir, Nurettin. “Türkçede Evidensiyel.” bilig, no. 62, 2012, ss. 97-117.
Aydıngün, İsmail, ve Ayşegül Aydıngün. “Crimean Tatars Return Home: Identity and Cultural Revival.” Journal of Ethnic and Migration Studies, vol. 33 no. 1, 2007, ss. 113-128.
Kitabı çeviren, derleyen, yayıma hazırlayan ya da editörlük yapan varsa ismine yazar ve eser bilgisinden sonra yer verilmelidir.
Örnek:
Shaw, Stanford. Osmanlı İmparatorluğu. Çev. Mehmet Harmancı, Sermet Matbaası, 1982.
Aydemir, Yaşar. “Lâmiî Çelebi’nin Mecmualara Yansıyan Şiirleri.” Bursalı Lâmiî Çelebi ve Dönemi, ed. Bilal Kemikli ve Süleyman Eroğlu, Bursa Büyükşehir Belediyesi Yayınları, 2011, ss. 149-172.
Yazar ismi yoksa editör, hazırlayan ya da derleyen ismi başta verilmelidir:
Tarlan, Ali Nihat, haz. Hayâlî Divanı. Akçağ Yayınları, 1992.
Ansiklopedi maddelerinde madde yazarının biliniyorsa soyadı ve adından sonra, sırasıyla tırnak içinde maddenin başlığı, ansiklopedinin tam adı, cilt numarası, yayınevi, yazılış tarihi ve sayfa aralığı belirtilmelidir:
Örnek:
İpekten, Haluk. “Azmî-zâde Mustafa Hâletî.” İslâm Ansiklopedisi, 4. cilt, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 1991, ss. 348-349.
Tezler kaynak gösterilirken sırasıyla tez yazarının soyadı ve adından sonra, eğik harflerle tezin tam başlığı, tez tipi, tezin hazırlandığı üniversitenin adı, tezin yazıldığı tarih yer almalıdır:
Örnek:
Karakaya, Burcu. Garîbî’nin Yûsuf u Züleyhâ'sı: İnceleme-Tenkitli Metin-Dizin. Yüksek Lisans Tezi. Ahi Evran Üniversitesi, 2012.
Yazmalar “Yazar. Eser Adı. Kütüphane, Koleksiyon, Katalog numarası, yaprağı.” şeklinde kaynak gösterilmelidir:
Örnek:
Âsım. Zeyl-i Zübdetü'l-Eş‘âr. Millet Kütüphanesi, A. Emirî Efendi, No. 1326, vr. 45a.
İnternette yer alan bir çalışmaya atıfta bulunmak için yazarın soyadı, adı, yazının başlığı, yayıncı (web site adı), yayın tarihi, bağlantı adresi bilgilerini vermek yeterlidir.
Örnek:
Gökçek, Fazıl. “Mehmet Akif Ersoy.” Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü, 03 Ocak 2018, http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/ersoy-mehmet-akif.
Kişisel görüşmelerde, kaynak kişinin soyadı, adı, görüşme türü ve tarihi şu şekilde yazılmalıdır:
Demir, Adem. Telefon görüşmesi. 22 Mayıs 2018.
Henüz yayınlanmamış ama yayınlanmak üzere kabul edilmiş makale atıfları da şu şekilde gösterilebilir.
Örnek:
Bayram, Bülent. “G.T. Timofeyev’in Notları Çerçevesinde 20.Yüzyıl Başında Orta İdil’de Çuvaşların Etnik-Kültürel İlişkileri.” bilig, (yayımlanacak), doi: 10.12995/bilig.9801.
Etik İlkeler ve Yayın Politikası
Etik İlkeler
bilig’e çalışmalarını sunan yazarların aşağıda belirtilen etik ilkeleri karşılamaları zorunludur.
Ortak yazarlık: Aday makalenin yazarları sunulan çalışmaya önemli katkı sağlayanlarla sınırlı olmalıdır. Makalenin yazarları makalenin sunumundan önce kesinleşir. Çalışmaya katkısı olmayanların isimlerine aday makalede yer verilmesi (hediye yazarlık) ya da katkısı olanların isimlerine yer verilmemesi (hayalet yazarlık) kabul edilemez.
Teşekkür: Yazarlar gönderdikleri çalışmaları destekleyen kuruluşları, finansal kaynakları Teşekkür kısımında beyan etmekle yükümlüdür.
Özgünlük ve intihalden arınıklık: Sunulan çalışma bütünüyle yazarlarına ait olmalıdır. Diğer araştırmacıların çalışmalarına makale içinde yer verildiyse bunun uygun bir şekilde alıntılanması ve kaynaklarda bu çalışmaların listelenmesi gerekmektedir. Yazar makalesini intihal önleme yazılımı olan Turnit-in ya da iThenticate programlarından biri ile kontrol ederek benzerlik raporunu makale başvurusunda dergiye göndermekle yükümlüdür. Benzerlik oranı %15 ve üzeri olan makaleler değerlendirmeye alınmayacaktır.
Etik kurul izni ve onayı: Katılımcılardan anket, ölçek, görüşme, gözlem vb. yollarla veri toplamayı gerektiren araştırmalar için etik kurul izni alındığı aday makale içinde belirtilmelidir. Veri toplama sürecinde etik hususlara hassasiyet gösterildiğinin kanıtları (başkalarına ait ölçek, anket, fotoğrafların kullanımı için izin alınması gibi) çalışma içinde sunulmalıdır.
Basılmış bir yayının tekrar sunumu: Yazarların, daha önce yayınlanmamış çalışmalarını bilig’e sunmaları beklenir. Çalışmanın bilig’e sunumuyla birlikte bir başka dergiye de gönderilmiş olması kabul edilemez.
Dilimleme: Yazarlar bir araştırmanın sonuçlarını, araştırmanın bütünlüğünü bozacak şekilde ve uygun olmayan biçimde parçalara ayırıp birden fazla sayıda yayımlayarak bu yayınları akademik atama ve yükselmelerde ayrı yayınlar olarak sunmamalıdır.
Ham verileri sunma ve saklama: Yazarlar, editör ve hakemler tarafından talep edildiğinde araştırmalarının ham verilerini sunmak ve bu verileri makaleleri yayımlandıktan sonra da saklamak zorundadırlar.
Yayımlanmış makalelerde hata tespiti: Bir yazar bilig’de yayınlanmış makalesinde önemli bir hata veya yanlışlık olduğunu tespit ettiğinde, dergi editörünü derhal haberdar etmek ve makaleyi geri çekmek veya düzeltmek için editörle işbirliği yapmak zorundadır.
bilig'de yayımlanan bütün makaleler aynı zamanda tam metin olarak bilig.yesevi.edu.tr web adresinde açık erişimli olarak yer almaktadır.
bilig'de makale değerlendirme ve yayın aşamasında yazardan hiçbir şekilde ücret alınmaz. Yazara da telif ücreti ödenmez.
Ücret Politikası
bilig'de makale değerlendirme ve yayın aşamasında yazardan hiçbir şekilde ücret alınmaz. Yazara da telif ücreti ödenmez.
Dizinler
Dergi Kurulları
Editör
Yayın Kurulu (Alan Editörleri)
1. Family name: DJUMANIYAZOVA
2. First name: FERUZA
3. Second name: DJUMANAZAROVNA
4. Date of birth: 25 April 1984
5. Nationality: Uzbekistan
6. Passport: AA3429331
7. Date of issue: 26.11.2013
8. Martial status: Married in 2010
9. Education:
1. Institution Al-Biruni Institute of Oriental Studies of the Academy of Sciences of Uzbekistan, Tashkent
Date: from to January 2010 -
Name of the Thesis The Turkic dynasties in the Tokharistan and Kabul valley in the early Middle Ages
Degree or Diploma:
Obtained: Candidate of Historical Sciences, Tashkent (Doctor of Philosophy –Ph.D.)
30.08.2018.
№000719
Doçent: №002666 10.12.2019.
Specialization General History (07.00.03.)
2. Institution Tashkent State Pedagogical University named after Nizami
Date: from to September 2007 - June 2009
Name of the Thesis “The Ughuz Constituent in the Ethnic Formation of Uzbek Nation”
Degree or Diploma:
Obtained: Master’s Degree
Diploma М № 041918
date of Issue 25 july 2009
Specialization History
3. Institution Tashkent State Pedagogical University named after Nizami
Date: from to September 2003 - June 2007
Name of the Thesis “Ethnic processes in the Khiva Khanate”
Degree or Diploma:
Obtained: Bachelor Degree,
Diploma B № 022203 (With Honours),
date of Issue 19 july 2007
Specialization History
4. Institution The Abu Rayhan Biruni Institute of Oriental Studies, The Academy of Science of Republic of Uzbekistan
Date: from to April 2009 - June 2018
Name of the Thesis The Turkic Dynasties in Tokharistan and Kabul Valley in Early Middle Ages.
Degree or Diploma:
Obtained: PhD Degree,
Diploma B № 000719,
date of Issue 30 August 2018
Specialization History
Prof. Dr. Yüksel ÇELİK
1971 yılında İstanbul’da doğdu, 1994 yılında Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Tarih Bölümü’nden mezun oldu. Bir yıl sonra araştırma görevlisi olarak yüksek lisans eğitimini aynı üniversitenin Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü’nde, doktora eğitimini ise İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü’nde tamamladı. Doktora sürecinde kazandığı bursla İskoçya ve İngiltere’de alanıyla ilgili çalışmalar yaptı. 2011 yılında Yakınçağ Tarihi alanında doçent, 2017 yılında profesör unvanı aldı. 2019-21 yılları arasında Kazakistan’da Ahmet Yesevi Üniversitesi’nde öğretim üyesi ve Sosyal Bilimler Fakültesi dekanı olarak görev yaptı. 2007 yılında “Tanzimat Devrinde Rüşvet-Hediye İkilemi ve Bu Alandaki Yolsuzlukları Önleme Çabaları” başlıklı makalesi ile Osmanlı Bankası Arşiv Araştırma Merkezi ile Tarih Vakfı tarafından verilen European Association for Banking and Financial History (Avrupa Bankacılık ve Finans Tarihi Birliği) ödülüne, 2009 yılında Prof. Dr. Işın Demirkent Tarih Ödülü’ne, 2015 yılında Şeyhü’l-Vüzera Koca Hüsrev Paşa -II. Mahmud Devrinin Perde Arkası künyeli eseri ve 2023 yılında ise Rami Kışlası II. Mahmud Devrinde Aydın-Despotik Modernleşmenin Karargâhı künyeli eseriyle telif eser dalında iki kez Türkiye Bilimler Akademisi (TÜBA) ödülüne layık görülmüştür. Marmara Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi Tarih Bölümü’nde öğretim üyesi olarak görev yapan Yüksel Çelik’in, temel ilgi alanları olan Yakınçağ Osmanlı Tarihi, XIX. yüzyılda Osmanlı dünyasında bilim-sanat, mimarlık, modernleşme ve askeri reform tarihi konularında yayımlanmış çok sayıda çalışması mevcuttur.
Özgeçmiş ve Eğitim:
2019: Türk Tarih Kurumu “Bilim Kurulu” üyeliğine seçildi.
2013: H.Ü. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü’ne “Profesör” olarak atandı (14.08.2013).
2012: Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Müdürü oldu (25.01.2012).
2010: TKAE, Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü Yönetim Kurulu Üyeliğine seçildi.
2006: Tarih Bölümü'nde "Doçent" kadrosuna atandı (06.12.2006).
2006: "Osmanlı Kurumları ve Medeniyeti Tarihi" alanında "Doçent" unvanı aldı (08.05.2006).
2004: H.Ü. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Müdür Yardımcılığı görevine atandı.
1998: İLESAM, Türkiye İlim ve Edebiyat Eseri Sahipleri Meslek Birliği Yönetim Kurulu Üyeliğine seçildi.
1998: Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü'nde Yardımcı Doçent Kadrosuna atandı. Aynı yıl Tarih Bölümü Başkan Yardımcısı oldu.
1997: Paris I Üniversitesi’nde (Université de Paris I, Panthéon-Sorbonne) "çok iyi" derece ile "Tarihte Doktor" unvanı aldı (27.11.1997).
1995: Burs süresinin sona ermesi üzerine Fransa'dan dönerek Hacettepe Üniversitesi Tarih Bölümü'ndeki görevine başladı.
1993: Dil kurslarını takiben kayıt yaptırdığı Paris I Üniversitesi (Université de Paris I, Panthéon-Sorbonne) Bizans ve Bizans Sonrası Yakın Doğu Tarihi Araştırmaları Bölümü’nde DEA (Diplôme d'Etudes Approfondies) derecesi aldı.
1990: 1988 yılında başladığı Doktora eğitimini yarıda bırakarak Hacettepe Üniversitesi burslusu olarak "Dil ve Doktora" eğitimi amacıyla Fransa'ya gitti.
1988: H. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Tarih Anabilim Dalı'ndan "Tarihte Bilim Uzmanı" (MA) derecesi aldı.
1987: H. Ü. Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü'nde “araştırma görevlisi” olarak çalışmaya başladı.
1987: Türk Tarih Kurumu'nda “uzman yardımcısı” olarak çalıştı.
1985: H. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Tarih Anabilim Dalında Yüksek Lisans (MA) eğitimine başladı.
1985: Bir yıl İngilizce Hazırlık Sınıfı okuduktan sonra H.Ü. Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü'nden Lisans düzeyinde mezun oldu.
Yabancı Dil: Fransızca, İngilizce.
Akademik Çalışmalar:
I. Tezler :
Yüksek Lisans (Hacettepe Üniversitesi, Tarih Bölümü, Ankara):
Hicri 983 (1575-1576) Tarihli Mufassal Tahrir Defterine Göre Bozok Sancağında İskân ve Nüfus, H. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Tarih Anabilim Dalı, Bilim Uzmanlığı (Master) Tezi, Ankara, 1988.
DEA: Diplôme d’Etudes Approfondies (Université de Paris I, Panthéon-Sorbonne, Fransa):
Les recueils de lois coutumières ottomanes: le manuscrit de Munich TURC 111, Paris I Universitesi (Université de Paris I Panthéon-Sorbonne), Histoire et Archéologie du monde byzantin et post-byzantin, Paris, 1993.
Doktora (Université de Paris I, Panthéon-Sorbonne, Fransa):
La fixation par écrit des lois ottomanes et le rôle des codes de lois. Etude accompagnée de l'édition du manuscrit de Munich Turc 111 (XVe-XVIe siècles). Paris I Üniversitesi (Université de Paris I Panthéon-Sorbonne), Paris, 1997.
II. Yayınlar:
a. Kitap:
1. Koç, Yunus, XV. Yüzyılda Bir Osmanlı Sancağı’nın İskân ve Nüfus Yapısı, Kültür Bakanlığı Yay., Ankara, 1989.
2. Koç, Yunus - Fatih Yeşil, Nizam-ı Cedit Kanunları, Türk Tarih Kurumu Yay., Ankara, 2012.
3. Koç, Yunus, Bozok 1575 -İskân ve Nüfus-, Ankara 2021, Net Kitaplık.
b. Kitap/Kitap Bölümü Editörlüğü:
1. Koç, Yunus, (Yayına Hazırlayan), Hilmi Ziya Ülken, Seçme Eserler I, Ziya Gökalp, İstanbul, 2007, Türkiye İş Bankası, Kültür Yay.
2. Koç, Yunus, (Serdar Sağlam, Cahit Gelekçi ile birlikte Yayına Hazırlayan), I. Türkiyat Araştırmaları Sempozyumu, 25-26 Mayıs 2006: Bildiriler, Ankara, 2006, H.Ü. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Yay.
3. Koç, Yunus (Ü. Çelik Şavk, Mikail Cengiz ve Fatma Türkyılmaz'la birlikte Yayına Hazırlayan), Yaşayan Eski Türk İnançları Bilgi Şöleni, (17 Nisan 2007 H.Ü. Sıhhiye Yerleşkesi), Bildiriler, Ankara, 2007, H.Ü. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Yay.
4. Koç, Yunus (Marcel Erdal ve Mikail Cengiz’le birlikte Yayına Hazırlayan), Dilleri ve Kültürleri Yok Olma Tehlikesine Maruz Türk Toplulukları: 4. Uluslararası Türkiyat Araştırmaları Sempozyumu (23-26 Mayıs 2012 Ankara) Bildirileri, Ankara, 2013, H. Ü. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Yay.
5. Koç, Yunus, Antik Çağdan XXI. Yüzyıla Büyük İstanbul Tarihi, Siyaset ve Yönetim-2: Demografi, (Proje Yön.: M. Akif Aydın; Editör: Coşkun Yılmaz), ”Demografi”, Bölüm Editörlüğü, ( C. 3, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür A.Ş. Yay., İstanbul, 2015.
6. Koç, Yunus (Serhat Küçük’le birlikte) Editör, Türk Sosyal Tarihçiliğinde Bir “Yalnız” İsim: Prof.Dr. Bahaeddin YEDİYILDIZ’a Armağan, Ankara 2015, Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü yay. 348 s.
7. Koç, Yunus (Mikail Cengiz’le birlikte), Editör, 100. Yılında Sovyet İhtilali ve Türk Dünyası, Ankara, 2018, HÜ Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Yayınları.
c. Makale, Kitap Bölümü ve Basılmış Bildiriler:
58. Koç, Yunus, “Kıbrıs’ın Fethi Sırasında Anadolu’nun Sosyal Durumuna Dair”, Tarih Ve Tarihçiliğe Dair: Serhat Küçük İçin Yazılar, Editörler: Mehmet Öz, Fatih Yeşil, Ömer Gezer, Atatürk Araştırma Merkezi Yayınları, Ankara 2024, s. 145-161.
57. Koç, Yunus, Erken Dönem Osmanlı Yönetiminin Kanunlaşma ve Devletleşme Süreci”, Kamu: Hukuk ve Yönetim, C.1. S. 1 (Temmuz, 2024), s. 31-49.
56. Koç, Yunus, “Disiplinlerarası Tarihçiliğe Kurumsal Bir Örnek: Hacettepe Tarih Bölümü”, Tarihçilikte Disiplinlerarasılık: Fırsat mı Sınırlılık mı? Editör Ahmet Şimşek, İstanbul 2021, Yeni İnsan Yay., s. 105-123.
55.. Koç, Yunus, “Fatih’in Kanunları ve Kanun-ı Osmanî’nin Tekâmülündeki Rolü”, Osmanlı İdaresine Balkanlar, Editörler: Alaattin Aköz, Slobodan İliç, Doğan Yörük, Danko Leovac, Konya, 2020, Selçuk Üniversitesi Yayınları, Cilt I, s. 407-420.
54. Koç, Yunus, “Anadolu İskân Tarihi Bağlamında Osmanlı-Kayı İlişkisi”, Boydan Devlete Söğüt’ten İstanbul’a Sempozyum Bildirileri, 14-15 Kasım 2019 Bilecik, İstanbul, 2020, Boğaziçi Yayınları, S.144-153.
53. Koç, Yunus, “Osmanlı Şehrine Bütüncül Bir Yaklaşım ya da Özer Ergenç’te Tarih Metodolojisi”, Journal of Turkish Studies/Türklük Bilgisi Araştırmaları, Vol. 51 (Aralık 2019),Editörler, Cemal Kafadar, Gönül Alpay Tekin, Nil Tekgül, s. 1-32, Harward University, Departement of Near East Languages and Civilisations Perss.
52. Koç, Yunus, “Defteroloji Çalışmaları Üzerine Bir değerlendirme”, Türkiye’de Akademik Tarihçilik, (Editörler: Ahmet Şimşek, Alaattin Aköz), İstanbul 2017, Kronik Yay., s. 146-159.
51. Koç, Yunus, “İtaat Kültür ve Milli hakimiyet”, Türk Yurdu, C.36, Sayı, 349, Eylül, 2016, ss. 33-36.
50. Koç, Yunus, “İskan, Osmanlılar”, TDV İslam Ansiklopedisi, EK 1, (İstanbul, 2016), s. 659-662.
49. Koç, Yunus, “İskan, Genel”, TDV İslam Ansiklopedisi, EK 1, (İstanbul, 2016), s. 650-651.
48. Koç, Yunus, “Demografi: Giriş”, Antik Çağdan XXI. Yüzyıla Büyük İstanbul Tarihi, Siyaset ve Yönetim-2: Demografi, (Proje Yön: M. Akif Aydın; Editör: Coşkun Yılmaz), C. 3, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür A.Ş. Yay., İstanbul, 2015, s. 453-456.
47. Koç, Yunus, “Bizans Döneminde İstanbul Nüfusu”, Antik Çağdan XXI. Yüzyıla Büyük İstanbul Tarihi, Siyaset ve Yönetim-2: Demografi, (Proje Yön: M. Akif Aydın; Editör: Coşkun Yılmaz), C. 3, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür A.Ş. Yay., İstanbul, 2015, s. 458-466.
46. Koç, Yunus, “Türk Tarihçiliğinde Annales’ci bir Yaklaşım ya da Bahaeddin Yediyıldız’ın Tarih Metodolojisi”, Prof.Dr. Bahaeddin Yediyıldız’a Armağan, (Editörler: Yunus KOÇ, Serhat KÜÇÜK), Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü Yay., Ankara, 2015, s. 27-35.
45. Koç, Yunus, “Tarih Niçin Yazılır?”, Tarih İçin Metodoloji, (Editör: Ahmet Şimşek), Pegem-Akademi Yay., Ankara, 2015, s. 2-7.
44. Koç, Yunus, “Türkiyat Enstitülerinin Dünü, Bugünü ve Geleceği”, XI. Milli Türkoloji Kongresi, 11-13 Kasım 2014, Bildirileri, C. 2, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür Dairesi Başkanlığı, İstanbul, 2015, s. 857-863.
43. Koç, Yunus, “Eski Türklerde Töre ve Hukuk”, Türk Kültürü El Kitabı, (Ed. İhsan Çapcıoğlu- Hayati, Beşirli), Grafiker Yay., Ankara, 2015, ss. 327-340.
42. Koç, Yunus, "Yozgat", TDV İslam Ansiklopedisi, C. 43, (İstanbul, 2013), s. 559-564.
41. Koç, Yunus, "Osmanlı’da Kanun, Şeriat, Devlet ve Ebussuud", Prof.Dr. Özer Ergenç’e Armağan, (Ed. Ümit Ekin), İstanbul, 2013, Bilge Kültür Sanat Yay., s. 232-243.
40. Koç, Yunus, "Klasik Dönem Osmanlı Kanunnamelerinde Halk Algısı ve Tasnifi", Milli Folklor, (AHCI), Sayı: 98, (Yaz-2013), s. 32-45.
39. Koç, Yunus, "Ömer Lütfi Barkan’ın Tarihsel Demografi Çalışmalarına Katkısı ve Klasik Dönem Osmanlı Nüfus Tarihinin Sorunları", Bilig: Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, (SSCI), Sayı: 65, (Bahar-2013), s. 177-202.
38. Koç, Yunus, "XVI. Yüzyıl Ortalarında Osmanlı İmparatorluğu’nda Suhte Olayları", H.Ü. Türkiyat Araştırmaları, (MLA; TÜBİTAK-ULAKBİM: SBVT), Sayı: 18, (Bahar-2013), s. 147-159.
37. Koç, Yunus, "Türk, Türkler ve Türk Milleti", Türk Yurdu, Sayı: 308 (Nisan-2013), s. 29-31.
36. Koç, Yunus, "Prof. Dr. Mekki Şerif Baştav: Hayatı, Türk Tarihçiliğine Katkıları ve Eserleri", Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü'nün 50. Yılına Armağan: 50. Yıl Sempozyumu Bildirileri, (Haz. Bülent GÜL), Ankara, 2012, Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü Yayınları, s. 203-210.
35. Koç, Yunus, "16. Yüzyılda Tarımda Yatırım Maliyeti Sorunu ya da “Resm-i Tapu” ve Öküz Fiyatlarına Dair Bazı Gözlemler", H.Ü. Türkiyat Araştırmaları, (MLA; TÜBİTAK-ULAKBİM: SBVT), Sayı: 17, (Güz-2012), s. 139-148.
34. Koç, Yunus, "Osmanlı Devleti'nin Kuruluş Problemi ve Tahrir Defterleri", Osmanlı Devleti'nin Kuruluş Meseleleri Sempozyumu [Bildiriler], 12 Ekim 2009/Bilecik, Bilecik Üniversitesi Yayınları, Bilecik, 2011, s. 98-121.
33. Koç, Yunus, "Türk Tarih Kurumu ve Türk Tarihçiliğindeki Yeri”, Cumhuriyet Döneminde Türkiye’de Tarihçilik ve Tarih Yayıncılığı Sempozyumu, (Ankara, 18-20 Mart 2010). Bildiriler, (Editör: Mehmet ÖZ), Ankara, 2011, TTK Yay., s. 655-666.
32. Koç, Yunus, "İ. Ercüment Kuran (1920-2009)", Türk Yurdu, C. 31, Sayı: 281, (Ocak-2011), s. 223-225.
31. Koç, Yunus, "Sadri Maksudi Arsal (1880-1957)", Türk Yurdu, C. 31, Sayı: 281, (Ocak-2011), s. 121-125.
30. Koç, Yunus, "Yusuf Akçura (1876-1935)", Türk Yurdu, C. 31, Sayı: 281, (Ocak-2011), s. 67-71.
29. Koç, Yunus, "Osmanlı Dönemi İstanbul Nüfus Tarihi", TALİD Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, C. 8, Sayı: 16 (Güz-2010), (MLA; TÜBİTAK-ULAKBİM: SBVT), s. 171-199.
28. Koç, Yunus, "12 Eylül 1980'den 12 Eylül 2010'a: Devlet-Millet Ekseninde Bir Değerlendirme", Türk Yurdu, C. 30, Sayı: 277, (Eylül-2010), s. 135-137.
27. Koç, Yunus, "İ. Ercüment Kuran ve Seçilmiş Bibliyografyası", Türk Yurdu, C. 29, Sayı: 268, (Aralık-2009), s. 53-58.
26. Koç, Yunus, "Ömer L. Barkan ve Osmanlı İskan Tarihine İlişkin Çalışmaları", Notlar: Osmanlı'da Nüfus ve İskan Politikaları, Sayı: 15, (BİSAV), Bilim ve Sanat Vakfı Yay. (İstanbul, Mart-2009), s. 31-54.
25. Koç, Yunus, "Osmanlı'dan Cumhuriyet'e Diyarbakır, (Ed.) Bahaeddin Yediyıldız, Kertsin Tomenendal, (Diyarbakır Valiliği ve Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü Ortak Yayını, 3 Cilt, Ankara 2008, Pozitif Matbaacılık)", Türk Kültürü, Türk Kültürü Araştırmaları Dergisi, 2008/1, Ankara, 2008, s. 170-177, Kitap tanıtımı.
24. Koç, Yunus, "Bizans Tarımının Elkitabı ya da İlk Tarım Ansiklopedisi", Kebikeç, Sayı: 24. (2007), s. 49-59.
23. Koç, Yunus, "Nüfus -Osmanlı Dönemi-", TDV İslam Ansiklopedisi, C. 33, s. 294-299, İstanbul, 2007.
22. Koç, Yunus, (Murat Tuğluca ile birlikte), "Klasik Dönem Osmanlı Ceza Hukukunda Yargılama ve Toplumsal Yapı", Türk Hukuk Tarihi Araştırmaları, Sayı: 2, (Güz-2006), s. 7-24.
21. Koç, Yunus, "Selçuklu ve Beylikler Dönemi Türkiyesi’nde Mülk ve Vakıf Topraklar", Anadolu Selçukluları ve Beylikler Dönemi Uygarlığı, C. I, (Editör: Ahmet Yaşar OCAK), Ankara, 2006, T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Yay. s. 253-359.
20. Koç, Yunus, "Selçuklular Döneminde Anadolu'da Köyler ve Köylüler", Anadolu Selçukluları ve Beylikler Dönemi Uygarlığı, C. I, (Editör: Ahmet Yaşar OCAK), Ankara, 2006, T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Yay. s. 293-298.
19. Koç, Yunus, "Anadolu Selçukluları Döneminde Türkiye'de Yerleşme ve Nüfus", Anadolu Selçukluları ve Beylikler Dönemi Uygarlığı, C. I, (Editör: Ahmet Yaşar OCAK), Ankara, 2006, T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Yay. s. 241-248.
18. Koç, Yunus, "Osmanlı'da Kent İskanı ve Demografisi (XV-XVIII. Yüzyıllar)", TALİD Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, C. 3, Sayı 6, (Güz 2005), s. 161-210.
17. Koç, Yunus, (A. Köç'le birlikte), "Orta Karadeniz Bölgesinde Avam ve Havass", Orta Karadeniz Kültürü, (Haz. Bahaeddin Yediyıldız, Hakan Kaynar, Serhat Küçük), Ankara, 2005, Siyasal Kitabevi, s. 313-330.
16. Koç, Yunus, "Early Ottoman Customary Law: The Genesis and Development of Ottoman Codification", Shattering Tradition: Costume, Law and the Individual in the Muslim Mediterranean, (Ed. Walter Dostal, Wolfgang Kraus), Palgra & Macmillan, London, 2005, Tauris, s. 75-121.
15. Koç, Yunus, "Osmanlı Örfi Hukukunda Standartlaşma (XVI. Yüzyıl)", Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları, Sayı: 2, (Bahar-2005), s. 131-148.
14. Koç, Yunus, "Osmanlıda Toplumsal Dinamizmden Celali İsyanlarına Giden Yol ya da İki Belgeye Tek Yorum", Bilig, Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 35, (Güz-2005), s. 231-245.
13. Koç, Yunus, "XVI. Yüzyılın ilk yarısında Kiğı Sancağında iskan ve toplumsal yapı", Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü, Konya, Sayı: 16, (Güz 2004), s.129-156.
12. Koç, Yunus, (B. Geyer, J. Lefort ve Ch. Chataigner ile birlikte), "Les villages et l'occupation du sol au début de l'époque moderne", La Bithynie au Moyen Age, (Edité par Bernard Geyer et Jacques Lefort), Editions P. Lethielleux, Paris, 2003, s. 411-430.
11. Koç, Yunus, Osmanlı: "Ümit Hassan: Örgüt-İnanç-Davranış'tan Hukuk-İdeoloji'ye", Türklük Araştırmaları Dergisi, (Marmara Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi) Sayı: 11 (2002), 275-282 (Kitap tanıtımı).
10. Koç, Yunus, "XVI. yüzyılın ikinci yarısında köylerin parçalanması sorunu: Bursa ölçeğinde bir araştırma", Uluslararası XIII. Türk Tarih Kongresi, 4-8 Ekim 1999, Kongreye Sunulan Bildiriler, Cilt III, Kısım III, Türk Tarih Kurumu Yay., Ankara, 2002, s. 1961-1970.
9. Koç, Yunus, "Zirai Tarih Araştırmalarında Ölçü-Tartı Birimleri Sorunu: Bursa Müdü Örneği", Uluslararası Kuruluşunun 700. Yıldönümünde Bütün Yönleriyle Osmanlı Devleti Kongresi, 7-9 Nisan 1999, Bildiriler, Konya, 2000, Selçuk Üniversitesi Yay., s. 541-547.
8. Koç, Yunus, "Bozok Türkmenleri", Rumeli'de ve Anadolu'da Yörükler ve Türkmenler Sempozyumu (13-14 Mayıs 2000, Tarsus) Bildirileri, Ankara, 2000, Yör-Türk Yayınları, s. 195-209.
7. Koç, Yunus, "Dulkadirli'den Osmanlı'ya Bozok", Osmanlı İmparatorluğu ve Bozok Sancağı, Yozgat, 2000, s. 483-497.
6. Koç, Yunus, "Osmanlı Beyliğinin Teşekkülü", Beylikten Cihan Devletine, Milliyetçilik ve Milliyetçilik Tarihi Araştırmaları VII Milli Kongresi Bildirileri, Eskişehir 3-4 Aralık 1999, (Hazırlayanlar: Prof. Dr. Bahaeddin Yediyıldız-Yücel Hacaloğlu), Ankara, 2000, Türk Yurdu Yay. No 65, s. 36-43.
5. Koç, Yunus, "The Population of the Ottoman Empire, 1300-1900", The Great Ottoman Civilasition, T. III, ed. Güler Eren, Yeni Türkiye Yayınları, Ankara 2000.
4. Koç, Yunus, "Erken Dönem Osmanlı Hukuku: Yaklaşımlar, Temel Sorunlar", H. Ü. Edebiyat Fakültesi Dergisi, Osmanlı Devleti'nin Kuruluşunun 700. Yılı Özel Sayısı, (Ekim-1999), s. 115-126.
3. Koç, Yunus, "Osmanlı İmparatorluğu'nun Nüfus Yapısı: 1300-1900" Osmanlı -IV- Toplum, (Ed. Güler Eren), Ankara 1999, Yeni Türkiye Yayınları, s. 535-550.
2. Koç, Yunus, "Avrupa'daki Türk İslâmı'ndan Bir Kesit: Fransa Örneği", Türk Yurdu, C. 17, Sayı: 117-119, (Nisan-Mayıs 1997), s. 165-172.
1. Koç, Yunus, "XVI. Yüzyıldan Bugüne Bozok'ta Köy Adları", Sürmeli, Sayı 2, (Mart 1997), s. 35-38.
Murat Yılmaz:
1967 Eskişehir doğumlu. 1988
ASBF Kamu Yönetmi Mezunu.
1991 Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Diyasal Davranış Yüksek Lisans.
2002 Ankata Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Siyaset Bilimi Doktorası.
Sorumlu Yazı İşleri Müdürü ve Editör Yardımcısı
Dil Editörü (Türkçe)
Yabancı Dil Editörü (İngilizce)
Ahmet Yesevi Üniversitesi Mütevelli Heyet Başkanlığı