Türkiye’nin Sıhhî İctimaî Coğrafyası’na Göre Anadolu’da Gelenek, İnanç ve Kültür Üzerine Bir Değerlendirme

Öz

Bu makalede 1922-1932 yılları arasını kapsayan Türkiye’nin Sıhhî İçtimai Coğrafyası başlıklı on sekiz kitabın on birinden yararlanılarak halk kültürü ve halk edebiyatına ait unsurlar ele alınacaktır. TBMM Hükümeti ve Sıhhiyye ve İçtimai Muavenet Vekaleti tarafından hazırlanan bu eserlerin seçiminde Türkiye’nin her bölgesinden farklı vilayetlerin olmasına dikkat edilmiştir. 1922 yılının Umur-ı Sıhhiyye ve Muavenet-i İçtimaiyye Vekili (Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanı) Dr. Rıza Nur Bey’in döneminde başlayarak yapılan çalışmalarla bu eser hazırlanmaya başlamıştır. Bu çerçevede özellikle il sağlık müdürlerinden alınan malumat ve raporlarla oluşturulan bu kitaplar dönemin kültürüne ışık tutan resmi kaynaklar olması bakımından önemlidir. Tertip heyetinin başında yer alan Dr. Muhyiddin Celal Bey’in büyük emeği olan bu çalışmanın yalnızca halk kültürü ve halk edebiyatı alanında değil, coğrafya ve tarih araştırmacılarının da ilgi alanında olduğu düşünülmektedir. 

Anahtar Kelimeler

• Kültür,gelenek,inanç,sağlık,Erken Cumhuriyet Dönemi

Kaynakça

1. Abdullah Cemal (1338). Türkiye’nin Sıhhî İctimaî Coğrafyası Zonguldak Sancağı. Ankara: Öğüd Matbaası.
2. Ahmed Hamdi (1341). Türkiye’nin Sıhhî İctimaî Coğrafyası Kırkkilise “Kırklareli” Vilayeti. İstanbul: İstanbul Kağıtçılık ve Matbaacılık. Akbulut, Gülpınar (2009). “Sivas Şehri’nin Tarihi Coğrafyası”. C.Ü. Sosyal Bilimler Dergisi 35 (2): 212-222.
3. Besim Zühdü (1338). Türkiye’nin Sıhhî İctimaî Coğrafyası Hamidâbad (Isparta) Sancağı. Ankara: Öğüd Matbaası.
4. Doğrusöz, Türkan (2011). “Kırklareli Tarihine Işık Tutacak Bir Eser: Türkiye’nin Sıhhî-i İçtimai Coğrafyası Kırklareli Vilayeti”. History Studies 3/1: 275-284.
5. Fahri Cemal (1341). Türkiye’nin Sıhhî İctimaî Coğrafyası Gelibolu Vilayeti. İstanbul: İstanbul Kağıtçılık ve Matbaacılık.
6. Gümüşçü, Osman (1999). “Milli Mücadele Dönemi Türkiye Coğrafyası İçin Bilinmeyen Bir Kaynak”. ATAM Dergisi 45: 939-968.
7. Gümüşçü, Osman, Abdullah Uğur ve Seda Önger (2008). “Türkiye’nin Sıhhi-İçtimai Coğrafyası, Muğla (Menteşe) Sancağı (1922)’ye Göre Bodrum”. Osmanlı’dan Günümüze Her Yönüyle Uluslararası Bodrum Sempozyumu. Bodrum. 415-438.
8. Hıfzı Nuri (1338). Türkiye’nin Sıhhî İctimaî Coğrafyası Kasyeri Sancağı. Ankara: Öğüd Matbaası.

9. İbrahim Edhem (1341). Türkiye’nin Sıhhî İctimaî Coğrafyası Bayezid Vilayeti. İstanbul: İstanbul Kağıtçılık ve Matbaacılık.
10. İbrahim İsmail (1341). Türkiye’nin Sıhhî İctimaî Coğrafyası Kırşehir Vilayeti. İstanbul: İstanbul Kağıtçılık ve Matbaacılık.
11. Kaya, Faruk ve Yakup Karataş (2015). “Bayezid (Ağrı) Vilayeti Sıhhî ve İçtimaî Coğrafyası”. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi 7 (30): 158-180.
12. Kemal (1338). Türkiye’nin Sıhhî İctimaî Coğrafyası Kastamonu Sancağı. Ankara: Öğüd Matbaası.
13. Koz, M. Sabri (1992). “Türk Halk Kültürünün Unutulmuş Kaynaklarından Biri: ‘Türkiye’nin Sıhhî-i İctimaî Coğrafyası”. IV. Milletlerarası Türk Halk Kültürü Kongresi Bildirileri. C. I. Ankara. 37-59.
14. Mehmed Ali (1341). Türkiye’nin Sıhhî İctimaî Coğrafyası Çatalca Vilayeti. İstanbul: İstanbul Kağıtçılık ve Matbaacılık.
15. Mehmet Hayri (2016). Türkiye’nin Sıhhî İçtimâ’î Coğrafyası Niğde Sancağı. Yay. Haz. Nevzat Topal ve Gülen Öztürk. Konya. Mehmed Said (1338). Türkiye’nin Sıhhî İctimaî Coğrafyası Sinop Sancağı. Ankara: Öğüd Matbaası.
16. Nazmi (2005). Türkiye’nin Sıhhi-i İçtimai Coğrafyası: Ankara Vilayeti. Yay. Haz. İzzet Öztoprak, Murat Karataş ve Güneş Şahin. Ankara: Ankara Büyükşehir Belediyesi Yay.
17. Şefik, Arif (1341). Türkiye’nin Sıhhî İctimaî Coğrafyası Urfa Vilayeti. İstanbul: İstanbul Kağıtçılık ve Matbaacılık.
18. Sayılır, Burhan (2013). “Milli Mücadele Döneminde Batı Karadeniz’in (Sinop-Kastamonu-Zonguldak) Sosyo-Kültürel ve Ekonomik Yapısı (Türkiye’nin Sıhhi İctimai Coğrafyası Raporlarına Göre)”. Akademik Bakış Dergisi 38. 1-30.
19. Türkiye’nin Sıhhi-i İctimai Coğrafyası Konya Vilayeti. Konya: Çizgi Kitabevi.