Türkiye’de Genç Nüfusun Eğitim ve İstihdam Durumuna Yönelik Sosyal ve Ekonomik Politikalar
Öz
Çalışmanın konusu; Türkiye’de genç nüfusun eğitim ve istihdam durumlarına ilişkin veriler çerçevesinde “Ne eğitimde ne istihdamda” olan gençlerin durumudur. Çalışmanın önemi; eğitim çağındaki gençlerin eğitime erişimleri ve istidam durumlarına ilişkin sorunların saptanması ve bu sorunların çözümünde, eğitim boyutunda sosyal yardımlar kapsamında sunulan eğitim yardımları ve istihdam boyutunda gençlerin ve ailelerinin istihdamına dönük politika tedbirlerinin uygulanmasıdır. Çalışmanın amacı; ne eğitimde ne istihdamda olan genç nüfusun durumunu ortaya koyduktan sonra sorunun çözümüne dönük ulusal politika tedbirlerini analiz etmek ve çözüm önerilerinde bulunmaktır. Çalışmada, öncelikle eğitim-istihdam ilişkisine, eğitimden erken ayrılmanın nedenlerine ilişkin araştırmalar çerçevesinde kavramsal çerçeve ortaya konulmuştur. Çalışmada kullanılacak yöntem ve veriler; gençlerin eğitimde veya istihdamda olma durumlarına ilişkin Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) verileri genel tarama modelleri içinde kesit alma yaklaşımı ile sorunun boyutu ortaya konulmuştur. Çalışmanın sonuçları; eğitim beşeri sermayenin niteliğinin artırılmasında kilit role sahiptir. Eğitim çağındaki genç nüfusun okuldan erken ayrılması işgücünün niteliği ve ulusal ekonomi açısından da bir sorun alanıdır. Bu sorunun altında temelde ekonomik sorunlar yatmaktadır. Bu nedenle çözüm önerileri olarak; bir taraftan, ekonomik olarak dezavantajlı kesime ekonomik ve sosyal destek programları ile destek olunmalı, diğer taraftan sorunun istihdam boyutunda öncelikle okuldan erken ayrılan gençlerin ailelerinde özellikle babanın işsizliğine çözüm bulunmalı, bunun yanında aileye doğrudan gelir ve sosyal yardımlar verilmelidir. Genç nüfus için hem okuldan ayrılmayı önleme hem de işgücüne ve istihdama daha kolay katılmayı sağlamada mesleki eğitimin güçlendirilmesi ve yaygınlaştırılması önem taşımaktadır.
Teşekkür
Akademik amaçlı olup, herhangi bir destekleyici kurum ya da proje ile ilişkisi yoktur.
Kaynakça
- Akbulut, N. (2021). Ortaöğretimde Okul Terklerinin Sosyoekonomik Nedenleri ile Okul Terklerinin Önlenmesine Dönük Kamu Maliyesi Politika ve Programları, Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Alexander, K. L., Entwisle, D. R. ve Horsey, C. S. (1997). “From First Grade Forward: Early Foundations of High School Dropout”, Sociology of Education-American Sociological Association, Nisan-1997, Sayı 70 (2), sf. 87-107, http://www.jstor.org/stable/2673158 (erişim:04-04-2017 18:45 UTC).
- Bradley, C.L. ve Renzulli L. A. (2011). “The Complexity of Non-Completion: Being Pushed or Pulled to Drop Out of High School”, Social Forces-Oxford Academic, Aralık-2011, Sayı 90 (2), sf.521–545, https://doi.org/10.1093/sf/sor003 (erişim:01.12.2019).
- Caldas, S.J., ve Bankston, C. (1997). “Effect of School Population Socioeconomic Status on Individual Academic Achievement”, The Journal of Educational Research, Sayı 90 (5), sf. 269-277, https://doi.org/10.1080/00220671.1997.10544583 (erişim:01.12.2019).
- Çetin, A. K., Kutlutürk, M. M., & Akmaz, H. K. (2014). Eğitim Durumuna Göre İstihdamın GSYH Etkisi. Journal of Management and Economics Research, 12(22), 249-266.
- Deschamps, A. B. (1992). An Integrative Review of Research on Characteristics of Dropouts, Unpublished doctoral dissertation, George Washington University.
- Denison, E.F. (1962). Sources of EconomicGrowth in the USA. Washington.
- Durgun, Ö. (2002). Küreselleşen Dünyada Kalkınma Süreci Bağlamında Eğitim Harcamaları ve Türkiye Örneği, Doktora Tezi.
- Dündar, S., & Hesapçıoğlu, M. (2011). Türkiye'de eğitimde fırsat eşitliği ve postmodernizm. Eğitim Yayınevi.
- Hill, C. R. (1979). “Capacities, Opportunities and Educational Investments: The Case of the High School Dropout”, The Review of Economics and Statistics, The MIT Press, Sayı 61(1), sf. 9-20, http://www.jstor.org/stable/1924826 (erişim: 03-04-2017 18:30 UTC).
