Kitle İletişim Araçları, Medya ve Din İlişkisi Üzerine

Öz

Günümüzde bir iletişim çağında yaşamaktayız. İletişim araçlarının hızlı
gelişimi medyanın hayatın bütün alanlarında etkin olmasını sağlamıştır.
İletişim araçlarının teknolojik gelişimi sürecinde kültür, iletişim araçları
vasıtası ile olabildiğince kitleselleşmiş ve bir endüstri halini almıştır. Bu
durum popüler kültürün eski dönemlere oranla önemini ve etkinliğini
artırmıştır. Bu sürece paralel olarak gelişmiş ülkelerde kutsala dönüş olgusu ile de karşılaşmaktayız. Bu bağlamda dinin popüler kültür üzerindeki etkinliği de artış göstermiştir. Din iletişim araçları ile daha geniş kitlelerde görünür olmuştur. Bunun yanı sıra dinin medyada yaygın temsili dinin “popüler” tezahürlerini de toplumda etkin kılmaya başlamıştır.

Anahtar Kelimeler

• Medya,iletişim,din,popüler kültür

Kaynakça

1. Aktay, Y. 1998. “Postmodern Dünyada Din: Bir Anlatı mı, Tanrının bir
2. İntikamı mı?”, Din Sosyolojisi (Der. Y. Aktay- M.E. Köktaş) Ankara.
3. Alemdar, K. ve Erdoğan, İ. 1994. Popüler Kültür ve İletişim, Ümit Yayınları,
4. Ankara.
5. Arslan, M. 2004. Türk Popüler Dindarlığı, DEM Yayınları, İstanbul.
6. Arslan, M. 2006. “Değişim Sürecinde Yeni Dindarlık Formları: Yeni Çağ
7. İnanışları Örneği”. Değerler Eğitimi Dergisi. 4 (11). 7-24.
8. Arslan, M. 2011. Paranormalizm ve Din, BİLSAM Yayınları, Malatya.

9. Aziz, A. 1975. Televizyonun Yetişkin Eğitimindeki Yeri ve Önemi, TODAİE
10. Yayınları, Ankara.
11. Aziz, A. 1982. Toplumsallaşma ve Kitle İletişimi, A.Ü.B.Y.Y.O. Yayınları,
12. Ankara.
13. Batmaz, V. ve Aksoy, A. 1995. Türkiye’de TV ve Aile (Elektronikhane):
14. (Aralık 1993-Aralık 1994), T.C. Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu,
15. Ankara.
16. Bell, D. (2006) “Kutsalın dönüşü”. Laik ama Kutsal. (Çev. A. Köse). Etkileşim
17. Yayınları, İstanbul.
18. Berger Peter ve Luckmann Thomas. 2008.Gerçekliğin Sosyal İnşâsı / Bir
19. Bilgi Sosyolojisi İncelemesi, Paradigma Yayıncılık, İstanbul.
20. Din İşleri Yüksek Kurul Kararı, 1998. “Medyada Tartışması Yapılan Bazı
21. Dini Konular Hakkında Din İşleri Yüksek Kurul kararları”, Diyanet
22. Aylık Dergi, S. 87, Ankara.
23. Dollot, L. 1991. Kitle Kültürü ve Bireysel Kültür, (Çev. Ö. Nudralı), Ark
24. Yayınevi, İstanbul.
25. Fiske, J. 1999. Popüler Kültürü Anlamak, (Çev. S. İrvan), Ark Yayınevi,
26. İstanbul.
27. Glock, C. Y. ve Bellah. R. (1976) The New Religious Consciousness. University
28. of California Press, Berkeley.
29. Gelici, Z. 2007. Sırlara Vurgu Yapan Mistik Televizyon Programlarının
30. Din Eğitimi Açısından Tahlili, SÜ SBE YL Tezi, Sakarya.
31. Horkheimer, M. ve Adorno, T.W., 1996. Aydınlanmanın Diyalektiği (Ç.
32. O. Özügül). Kabalcı Yayınları, İstanbul
33. Kongar, E. 1986. Kültür ve iletişim, Say Yayınları, İstanbul.
34. Ong, W.J. 1995. Sözlü ve Yazılı Kültür, (S. P. Banan), Metis Yayınları,
35. İstanbul.
36. Sözen, Edibe, 1997. Medyatik Hafıza, Timaş Yayınları, İstanbul.
37. Stark, R. ve Bainbridge, W. S. (1985) The Future of Religion: Secularization.
38. Revival and Cult Formation. Berkeley: University of California
39. Press.
40. Turner, Bryan, 1994. “Orientalism, Postmodernism and Religion”, Orientalism,
41. Postmodernism and Globalism, Roudledge, London and New
42. York.
43. Williams, R. 2003. “TV, Teknoloji ve Kültürel Biçim”,(Çev: A. U. Türkbağ),
44. Dost Kitabevi Yayınları, Ankara.
45. Yenen, İ. 2005. Televizyonlarda Yayınlanan Dini Programların İzlerkitlenin
46. Dini Tutum ve Davranışları Üzerine Etkileri Konya Örneği, EÜ
47. SBE YL Tezi, Kayseri.
48. Yengin, Hülya 1996, Medyanın Dili, Der Yayınları, İstanbul.