Öz

Özdemir Asaf observes simplicity and brevity in poetry. The general themes of the poems written from the past to the present; love, loneliness, death etc. He writes on it in plain language. These are the reasons fort he popularity of his poetry. Özdemir Asaf also has three prose works but he came to the forefront mostly with his poetry. In article, all the works of the artist, will be evaluated by discussing writings under separate titles excluding his private letters and translations. The conclusions reached as a result of the examination are that the path Özdemir Asaf took in the art of poetry formed a suitable path for him to become a popular literary icon; however, besides his productivity, he became a poet who lost more than his art. The same provision applies to certain aspects of prose. He wrote a lot; however, he is an artist who could not fully foresee how many of them could be permanent. In the article, by pointing out the strengths and weaknesses of Özdemir Asaf's art, how he can be positioned in Turkish literature is interpreted from a new perspective.

Özdemir Asaf'ın Sanatı

Öz

Özdemir Asaf, şiirde yalınlığı ve kısalığı gözetir. Geçmişten günümüze yazılmış olan şiirlerin genel temaları olan; aşk, yalnızlık, ölüm vb. üzerine sade bir dille yazar. Bunlar, şiirine olan rağbetin nedenlerindendir. Özdemir Asaf’ın üç de düz yazı eseri vardır fakat o, daha çok şairliği ile ön plana çıkmıştır. Makalede, özel mektupları ve çevirileri hariç, sanatçının tüm eserleri konu edilerek ayrı başlıklar hâlinde yazdıkları değerlendirilecektir. İnceleme sonucunda varılan yargılar, Özdemir Asaf’ın şiir sanatında tuttuğu yolun, onun popüler bir edebiyat ikonuna dönüşmesine elverişli bir izlek oluşturduğu; ancak üretkenliğinin yanında, sanatından da çok kayıp veren bir şair hâline düştüğüdür. Aynı hüküm, belirli yönleriyle düz yazıları için de geçerlidir. O, çok yazmış; fakat bunların ne kadarının kalıcı olabileceğini tam olarak öngörememiş bir sanatçıdır. Makalede Özdemir Asaf’ın sanatının güçlü ve zayıf yönlerine işaret edilerek, Türk edebiyatı içinde onun nasıl konumlandırılabileceği, yeni bir bakış açısıyla yorumlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Özdemir Asaf
• Şiir
• Düz Yazı

Kaynakça

1. Asaf, Ö. (2021). Bütün eserleri. Yapı Kredi Yayınları.
2. Cebeci, O. (2015). Psikanalitik edebiyat kuramı. İthaki Yayınları.
3. Durmuş, G. (2012). Özdemir Asaf (şair, hikâyeci ve denemeci olarak) [Yayımlanmamış Doktora Tezi]. Atatürk Üniversitesi.
4. Durmuş, G. (2013). Özdemir Asaf şiirinde egzistansiyalist ögeler ve “kendilik” kavramı. Turkish Studies, 8(1), 1269-1290.
5. Eliot, T. S. (1983). Edebiyat üzerine düşünceler. Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
6. İnal, T. (1981). Gerçeküstücülük. Türk Dili Dergisi Yazın Akımları Özel Sayısı, 42(349), 274.
7. Kara, M. (2019). Varoluşçuluk bağlamında edebiyat ve felsefe, şiir ve endişe. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(1), 43-66.
8. Karataş, T. (2011). Ansiklopedik edebiyat terimleri sözlüğü. Sütun Yayınları.

9. Kızılkaya, E. (2016). Özdemir Asaf’ın şiirlerinde ve nesirlerinde sıfat tamlamaları. TÜRÜK, 4(8), 29-43.
10. Nayır, Y. N., & Bolat, S. (2019). Şiir sanatı. Varlık Yayınları.
11. Necatigil, B. (2004). Edebiyatımızda isimler sözlüğü. Varlık Yayınları.
12. Tanyol, T. (2017). Şiirin soyağacı. Kırmızı Kedi Yayınevi.
13. TRT Arşiv. (2022, 14 Nisan). Özdemir Asaf. https://www.trtarsiv.com/ https://www.trtarsiv.com/ozel-video/edebiyatimizin-unutulmaz-isimleri/ozdemir-asaf-118383
14. Uyguner, M. (1975). Çiçekleri yemeyin. Türk Dili, 32(290), 694 – 695.
15. Valery, P. (2020). Şiir sanatı. Ketebe Yayınları.