Küreselleşme Bağlamında Başarılı Bir Toplam Kalite Yönetimi İçin Psikolojik Sahiplenme ve İç Girişimciliğin Rolü: Kuramsal Bir Analiz

Öz

Küreselleşmenin sınırları aşındırmasıyla birlikte dünyamız global bir pazar haline gelmiş ve yıkıcı rekabet küçük büyük bütün işletmeleri etkisi altına almıştır.  Bu yeni düzen ne üretirsem satarım anlayışını temelinden sarsarken, müşteri memnuniyetini merkeze alan yeni ve dinamik bakış açılarının oluşmasına ortam hazırlamıştır. Bu noktada Japonya’ dan dünyaya yayılan Toplam Kalite Yönetimi (TKY) anlayışı üç temel unsur (kalite, hız ve uygun maliyet) ekseninde müşteri memnuniyetini hedeflemiştir. TKY sayesinde Japon işletmeleri yıkıcı rekabeti yüksek getiri sağlayan fırsatlara dönüştürmeyi başarmıştır.

Bununla birlikte,  dinamik bir süreç olan TKY’nin sürdürülebilir olması için uygun bir örgüt ikliminin varlığı önemlidir. Buradan hareketle TKY’yi etkin kılacak unsurların belirlenip örgütsel alanın bu unsurlara göre yeniden kurgulanması gerekmektedir. Özellikle de bu yeni yönetim anlayışının tüm çalışanlarca sahiplenilmesi ve işgirişimsel yaklaşımlarla dinamik bir sürece dönüştürülmesi TKY sürdürülebilir olması açısından önem arz etmektedir. Bu araştırmada TKY anlayışının etkinliğini ve sürekliliği açısından önemli olduğu düşünülen Psikolojik sahiplenme ve içgirişimcilik unsurlarının TKY üzerindeki etkisi kuramsal bağlarla açıklanmıştır. Çalışma TKY, Psikojik Sahiplenme ve İç Girişimcilik olgularını ilk kez bir arada ele alırken, sonradan yapılacak araştırmalara kuramsal bir alt yapı sağladığı için de ayrıca önemlidir.

Anahtar Kelimeler

• Küreselleşme,TKY,Psikolojik Sahiplenme

Kaynakça

1. Ağca V., Yörük D. (2006). “Bağımsız Girişimcilik ve İç Girişimcilik Arasındaki Farklar: Kavramsal Bir Çerçeve”, Afyon Kocatepe Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, C:8, Sayı:2: 155-173, 2006.
2. Ağca, V., & Kurt, M. (2007). “Intrapreneurship and Its Deta Conceptual Framework” Erciyes Universty. Journal of Faculty Economics and Administrative Sciences, 29, 83-112.
3. Ağça, Veysel, Yörük, D. (2006). “Bağımsız Girişimcilik ve İç Girişimcilik Arasındaki Farklar: Kavramsal Bir Çerçeve”. Afyon Kocatepe Üniversitesi, İ.İ.B.F. Dergisi (C.VIII, S.2, 2006). SS: 155-167
4. Akgemici, T. (2008) Stratejik Yönetim, (Yenilenmiş İkinci baskı). Gazi kitabevi: Ankara
5. Antoncic, B. ve Hisrich, R.D., (2001). “Intrapreneurship: Construct Refinement and Cross-Cultural Validation”, Journal of Business Venturing, 16 (5), ss. 495-527.
6. Aslan, N. (2005). Dünya Ekonomisinde Gelişmeler: Küreselleşme, Ekonomik Entegrasyon Küresel ve Bölgesel Yaklaşım Osman Küçükahmetoğlu, Hamza Çeştepe, Şevket Tüylüoğlu (Ed.), (ss: 5–22), Ankara: Ekin Kitapevi.
7. Avey, J. B., Avolio, B. J., Crossley, C. D., ve Luthans, F (2009). “Psychologicalownership: Theoretical Extensions, Measurement and Relation to Work Outcomes” Journal of Organizational Behavior, 30(2), 173-191.
8. Balay, R. (2004). “Küreselleşme, Bilgi Toplumu ve Eğitim”. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 37(2): 61-82

9. Bayar, F. (2008). “Küreselleşme Kavramı ve Küreselleşme Sürecinde Türkiye”. Ekonomik Sorunlar Dergisi, (32): 25-44
10. Bozkurt, V. (2007). “Küreselleşme; Kavram, Gelişim ve Yaklaşımlar”. http://www.genbilim.com/content/view/1659/86/ (18/02/2012).
11. Dinçer, Ö. (2007). Stratejik Yönetim ve İşletme Politikası. İstanbul: Alpha Basım Yayın ve Dağıtım Ltd. Şti.
12. Doğan, Ö. (2007). Teknoloji Yönetimi ve Küresel Rekabet. Bursa: Dora Yayınları.
13. Erat, V. ve Arap, İ. (2016). Dünyada ve Türkiye’de Bilim-İktidar İlişkisinin Evrimi, Ankara: Notabene Yayınları.
14. Erat, V. ve Arap, İ. (2017). Kalkınmadan Rekabete Türkiye’de Planlamanın Dönüşümü. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 1(18), 137-156.
15. Erdoğan, E. (2003). “Küreselleşen Dünyada Türkiye’nin Rolü ve Kırılgan Demokrasiyi Korumak”. http://www.urbanhobbit.net/PDF/kuresellesme.pdf (24.02.2012)
16. Etzioni, A. (1991). “The Socio-Economics of Property. In F. W. Rudmin (Ed.), To Have Possessions: A Hand Book on Ownership and Property”, Special Issue, Journal of Social Behavior and Personality, 6(6), 465-468.
17. Etzioni, A. (1991). The Socio-Economics of Property. In F. W. Rudmin (Ed.), To Have Possessions: A Hand Book on Ownership and Property. Special Issue, Journal of Social Behavior and Personality, 6(6), 465-468.
18. Gürpınar, K., & Döven, S. (2007). “Stratejik yönetim perspektifinden Türk mobilya sektörünün rekabet durumunun analizi”. Afyon Kocatepe Üniversitesi, İİBF Dergisi 9(1) 173-190.
19. H. Ateş, F, Batuk, (2007). Toplam Kalite Yönetimi.http://www.hkmo.org.tr/
20. Hornsby, J.S., Kuratko, D.F. Ve Zahra, S.A. (2002). “Middle Managers’ Perception of The Internal Environment For Corporate Entrepreneurship: Assessing A Measurement Scale”, Journal of Business Venturing, 17 (3), ss. 253-273.
21. Hostager, T.J.; Neil, T.C., Decker, R.L., Ve Lorentz, R.D.; (1998), “Seeing Environmental Opportunities: Effects of Intrapreneurial Ability, Efficacy, Motivation and Desirability”, Journal of Organizational Change Management, 11 (1), ss. 11-25
22. Ishakawa, Kauro. (1997). Toplam Kalite Kontrol, 2. Baskı Çeviren: Kalder. Yayın No: 7, İstanbul.
23. Işık, M. ve Zincirkıran, M. (2016). “Kurumsal itibar algısının iş tatminine etkisinde örgütsel özdeşleşmenin aracı rolü: Doğu Anadolu Bölgesi üniversiteler üzerinde bir uygulama”. İşletme Araştırmaları Dergisi. 8 (3). 89-106.
24. Jones, G.R., Ve Butler, J.E.; (1992), “Managing Internal Corporate Entrepreneurship: An Agency Theory Perspective”, Journal of Management,18 (4), ss. 733-749.
25. Knıght, G.; (1997), “Cross-Cultural Reliability and Validiryof A Scale To Measure Firm Entrepreneurial Orientation”, Journal of Business Venturing, 12 (3), ss. 213-225
26. Köse, Ö. (2003). “Küreselleşme Sürecinde Devletin Yapısal ve İşlevsel Dönüşümü”. Sayıştay Dergisi, 49, 3-46.
27. Kuratko, D.F.; Montagno, R.V., Ve Hornsby, J.S.; (1990), “Developing An Intrapreneurial Assessment Instrument for Effective Corporate Entrepreneurial Environment”, Strategic Management Journal,. 11 (5), ss. 49-58.
28. Küçük, O. (2016). Kalite Yönetimi Sınırsız İyileşme – EFQM Mükemmellik Modeli. 3. Baskı. Seçkin. Yayıncılık¸ ANKARA
29. Lumpkın, G.T., Ve Dess, G.G.; (1996), “Clarifying The Entrepreneurial Orientation Cunstruct and Linking It To Performance”, Academy of Management Review, 21 (1), ss. 135-172. MacMillan, I.C., ve George, R.; (1985), “Corporate Venturing: Challengess for Senior Manager”, Journal of Business Strategy, 5 (3), ss. 34-43.
30. Mayhew, M. G.,Ashkanasy, N. M., Bramble, T., ve Gardner, J. (2007) “A study of the antecedents and consequences of psychological ownership in organizational settings”, TheJournal of social psychology, 147(5), 477-500. Pierce, J. L., Kostova, T., ve Dirks, K. T. (2003). “The State of Psychological Ownership: Integrating and Extending A Century of Research”, Review of general psychology, 7(1): 84.
31. Pierce, J. L., ve Furo, C. A. (1991). “Employee Ownership: Implications for Management”, Organizational Dynamics, 18(3): 32-43.
32. Pierce, J. L.,Kostova, T., ve Dirks, K. T. (2001) “Toward A Theory of Psychological Ownership in Organizations” Academy of Management Review, 26(2): 298-310.
33. Pierce, J. L.,Kostova, T., ve Dirks, K. T. (2001) “Toward A Theory of Psychological Ownership in Organizations”, Academy of Management Review, 26(2): 298-310.
34. Pierce, J. L.,O'driscoll, M. P., ve Coghlan, A. M. (2004) “Work Environment Structure And Psychological Ownership: The Mediating Effects Of Control”, The Journal of Social Psychology, 144(5): 507-534.
35. Pierce, J. L.,Rubenfeld, S. A., ve Morgan, S. (1991) “Employee Ownership: A Conceptual Model of Process and Effects” Academy of Management Review, 16(1): 121-144.
36. Rekabet Derneği, Rekabet Nedir? http://www.rekabetdernegi.org/rekabethakkinda.htm#rekabet nedir
37. resimler/ekler/CHUD_2b1cd168ec62844_ek.doc
38. Saruhan, S. C. Ve Yıldız, M. L. (2009). Çağdaş Yönetim Teknikleri. İstanbul: Beta yayınları.
39. Seymen, O.A., Bolat, T. (2005). Küreselleşme Olgusuna Kavramsal Bir Bakış, Küreselleşme ve Çok uluslu İşletmecilik (ss. 3-31). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım
40. Stopford, J.M., Ve Baden-Fuller, C.W.F. (1994). “Creating Corporate Entrepreneurship”, Strategic Management Journal, 15 (7), ss. 521-536.
41. TEKİN, M. (1999). Toplam Kalite Yönetimi. Konya: Kuzucular Ofset.
42. Uçar, Z. (2017). Psikolojik Sahiplenme: Örgütsel Alana İlişkin Bir Model Önerisi. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 32(1).
43. Van Dyne, L.,ve Pierce, J. L. (2004) “Psychological Ownership and Feelings of Possession: Three Field Studies Predicting Employee Attitudes and Organizational Citizenship Behavior” Journal of Organizational Behavior, 25(4): 439-459.
44. Vandewalle, D., Van Dyne, L., ve Kostova, T. (1995). “Psychological Ownership: An Empirical examination of Its Consequences”, Group & Organization Management, 20(2): 210-226.
45. Zahra, S.A.; Neubaum, D.O., Ve Huse, M.; (2000), “Entrepreneurship in Mesium-Size Companies: Exploring The Effects of Ownership and Governance Systems”, Journal of Management, 26 (5), ss. 947-976.
46. Zahra, S.A; (1991). “Predictors and Financial Outcomes of Corporate Entrepreneurship: An Exploratory Study”, Journal of Business Venturuing, 6 (4), ss. 259-285.