Bir Siyasal İletişim Aracı Olarak Sosyal Medya: “TBMM Üyelerinin Twitter Kullanım Pratikleri Üzerine İnceleme”

Öz

Siyasal aktörlerin seçmenleriyle iletişim kurması demokratik siyasal sistem açısından hayati bir öneme sahiptir. Siyaset kurumunun önemli aktörlerinden biri olan milletvekilleri seçmenleriyle iletişim kurmak amacıyla çeşitli araçları kullanmaktadırlar. Milletvekillerine, seçmenleriyle doğrudan iletişim kurma imkânı sağlayan sosyal medya, bu araçlardan biridir.  Sosyal medya, seçmenleriyle iletişim kurma, onları yaptıkları hakkında bilgilendirmeyi amaçlayan siyasal aktörlerin önemli bir iletişim aracı olmasının yanında seçmenlerin kendilerine vermek istediği mesajları alabilecekleri bir platform özelliğine de sahiptir. Milletvekilleri tarafından kullanılan sosyal ağların başında da twitter gelmektedir.

26. dönem TBMM Üyelerinin sosyal medya kullanım pratiklerinin incelediği bu çalışmada, sosyal paylaşım ağı Twitter üzerinden milletvekilleri tarafından yapılan paylaşımlar analiz edilmiştir. İçerik analizi yönteminin kullanıldığı çalışmada, kişisel Twitter hesabı bulunan 514 TBMM üyesinin Twitter paylaşımları analiz edilmiştir.

 Elde edilen bulgulara göre milletvekilleri twitter’ı önemli bir düzeyde kullandıkları sonucuna varılmıştır. TBMM Üyelerinin twitter kullanım düzeyleri bölgelere, cinsiyete ve partilere göre farklılıklar göstermektedir. Milletvekillerinin twitter paylaşımlarının içeriğinin önemli bir bölümünü parti çalışmaları ve meclis çalışmaları olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Siyasal İletişim,Sosyal Medya

Kaynakça

1. Altunbaş, F. (2013).Sosyal Medya ve Siyaset: Türkiye Büyük Millet Meclisi 24. Dönem Milletvekilleri Sosyal Medya Analizi. 01.07.2018 Tarihinde https://www.academia.edu adresinden alındı.
2. Aziz, A. (2007). Siyasal İletişim. Ankara: Nobel Yayınları.
3. Balcı, Ş. & Sarıtaş, H. (2015). “Facebook Ve Siyasal Katılım: 2014 Yerel Seçimleri Araştırması”. Türkiyat Araştırmaları Dergisi,7, 511-535.
4. Bostancı, M. (2014). “Siyasal İletişim 2.0”. Erciyes İletişim Dergisi Akademia, 3(3) 84-96.
5. Çakır, H. & Tufan, S. (2016). Siyasal İletişim Sürecinde Sosyal Medya: Türkiye’de Siyasi Liderlerin Instagram Kullanım Pratikleri Üzerine Bir İnceleme. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, XLI,7- 28.
6. Doğan, A. (2017). Türkiye’de Siyasal İletişim ve Siyasal Davranış. Ankara: Nobel Yayınları.
7. Dursunoğlu, İ. (2017). Sosyal Medya ve Siyasal Davranış İlişkisi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (22).1579-1585 Eser, H.B., & Güler, Ö. (2015). İnternet ve sosyal ağların siyasal katılım üzerine etkisi-SDÜ örnek olayı-.Mehmet Akif Ersoy Üni.SBE Dergisi,7(12),196- 219.Gıddens,A. (2012). Sosyoloji. İstanbul: Kırmızı Yayınları.
8. Giraldo-Luque, S., Villegas-Simón, I. & Bugs, R.C. (2017). Compared and longitudinal study about the use of social networks in parliaments of America and Europe (2010-2017). RLCS, Revista Latina de Comunicación Social, 72(1), 278-1.299.

9. Heywood, A.(2006). Siyaset. Çev:Bekir Berat Özipek vd. Ankara: Adres Yayınları.
10. Ölçer, N. ( 2016). 1 Kasım 2015 Genel Seçimleri Örneğinde Siyasi Parti Liderlerinin Twitter Kullanım Pratikleri. e-gifder, 4(2), 748-780.
11. Khaldarova, I. Laaksonen, S.M.& Matikainen, J. (2012). The use of social media in the Finnish parliament elections 2011. 25.06. 2018 tarihinde University of Helsinki. Available http://www.helsinki.fi/crc/Julkaisut/ SoMe_Elections.pdf adresinden alındı.
12. Köseoğlu, Y. & Al, H. (2013). Bir Siyasal Propaganda Aracı Olarak Sosyal Medya. Akademik İncelemeler Dergisi, 8(3),103-125.
13. Lilleker, D. (2013). Siyasal İletişim Temel Kavramlar. İstanbul: Kaknüs Yayınları.
14. Patterson, T. E. (2016). Social Media: Advancing Women in Politics, Women In Parlıaments Global Forum, 01. 07. 2018 tarihinde http://www.w20germany.org/fileadmin /user_upload/ documents/WIP-Harvard-Facebook-Study_Oct2016.pdf adresinden alındı.
15. Sefora, M. M. (2017). Public Participation in Parliament– Perspectives on Social Media Technology (SMT). 26.07. 2018 tarihinde Stellenbosch University, http://scholar.sun.ac.za/handle/10019.1/102868 adresinden alındı.
16. Vesnic-Alujevic, L. (2013). Members of the European Parliament Online: The Use of Social Media in Political Marketing. Centre for European Studies, Brussels. BE.
17. Vergin, N. (2008). Siyasetin Sosyolojisi. İstanbul: Doğan Kitap.
18. Williamson, A. (2013). Social Media Guidelines for Prliaments. Geneva: Inter-Parliamentary Union.
19. Yavaşgel, E. (2004). Siyasal İletişim. Ankara: Babil Yayınları.