BAYAN VOLEYBOLCULARDA UYGULANAN ÖZELLEŞTİRİLMİŞ ISINMA PROGRAMININ BAZI FİZİKSEL PARAMETRELER ÜZERİNE ETKİSİ

Öz

Bu çalışmanın amacı, voleybol sporu ile aktif ilgilenen sporcularda FIFA tarafından geliştirilen 11+ adlı ısınma programından yola çıkarak özelleştirilen bir ısınma ve antrenman programı uygulamak ve sonrasında fiziksel değişimlerin karşılaştırılmasıdır.
Araştırmanın evrenini, İstanbul ili 15-16 yaş grubu voleybolcuları oluşturmaktadır. İstanbul Kartal’da en az 2 yıldır düzenli olarak voleybol sporu ile uğraşan sporcular ve bu sporculardan ulaşılabilen ve gönüllü olarak çalışmaya katılmayı kabul eden 60 bayan sporcu örneklemde yer almıştır.
Sporcular araştırmacı tarafından rastgele seçilerek iki gruba ayrılmışlardır. Birinci grupta özelleştirilmiş programa 12 hafta dahil olacak (EG) egzersiz grubu (30sporcu), ikinci grubu da normal antrenman programlarına devam edecek olan (KG) kontrol grubu (30sporcu) olarak şekillendirilmiştir. Her iki gruba da kişisel bilgi formu ve fiziksel parametre ölçümleri uygulanmıştır.
Elde edilen verilerin çözümlenmesi SPSS 18.0 paket programında yapılmıştır. Tanımlayıcı istatistiklere ait aritmetik ortalama (X), standart sapma (SS), frekans (N) ve yüzde (%) değerleri verilmiştir. İkili grup karşılaştırmaları farklı grupların ortalama puanları üzerinden işlem yapan parametrik testlerden bağımsız t-testi ile yapılmıştır. Aynı grubun ikinci ölçümleri için ikili t-testi kullanılmıştır. Anlam düzeyi p<0,05 güven aralığı ise % 95 kabul edilmiştir. Elde edilen bu bulgular literatür ışığında yorumlanarak tartışılmış ve araştırmadan elde edilen sonuçlara göre önerilerde bulunulmuştur.

Kaynakça

1. Açıkada, C., Ergen, E. (1986). Yüksek Performansta Bir Başka Nokta, Bedensel Yapı, Bilim ve Teknik Dergisi, Ankara, (2): 39.
2. Akalın, U. (1995). Motiveli sıçrama. Voleybol Bilim ve Teknoloji Dergisi. 4 , 27-29.
3. Akgün N. Egzersiz ve Spor Fizyolojisi. Ege Üniversitesi Basımevi, İzmir, 1994; 5 (1): 202– 203.
4. Çavdar, K. (2006). Pliometrik Antrenman Yapan Öğrencilerin Sıçrama Performanslarının İncelenmesi. İstanbul, Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 113-117
5. Çetin, H.N. (2013). Biomekanik. Turna Yayınları.
6. Diallo, O., Dore, E., Duche, P., Van Praagh, E. (2001). Effects of plyometric training followed by a reduced training programme on physical performance ın prepubescent soccer players. Journal Of Sports Medicine And Physical Fitness, 41:342-348
7. Ergün, N., Baltacı, G., Yılmaz, İ. (1994). Elit Bir Voleybol Takımının Fiziksel Yapı, Uygunluk ve Performans Düzeyinin Analizi, H.Ü.Voleybol Bilim ve Teknoloji Dergisi, Ankara, (2): 26–33.
8. Matvienko, O. (2002). Importance of Flexibility Training for Vollyball Player’s. Coaching Volleyball, 19 (4): 14–15.

9. Pense, M. (2002). Büyüme ve Gelişmede Esneklik, Egzersiz ve Antrenmanın Esneklik Üzerine Etkisi. Hacettepe Üniversitesi Voleybol Bilim ve Teknoloji Dergisi, 17–30.
10. Samur, D. (2002). Erkek Voleybolcularda Pliometrik Antrenmanın Fiziki, Fizyolojik Parametreler ile Sıçrama Kuvveti ve Performansa Etkisi. Sivas, Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, 27-30, 37
11. Şimşek, B., Ertan, H., Göktepe, A.S., Yazıcıoğlu, K. (2007). Bayan Voleybolcularda Diz Kas Kuvvetinin Sıçrama Yüksekliğine Etkisi. Egzersiz Dergisi, 1 (1): 37.
12. Yaprak, Y., Durgun, B. (2009). BESYO Özel Yetenek Sınavına Giren Gençlerin, Yaptıkları Spor Dallarına Göre Antropometrik Özelliklerinin Karşılaştırılması. Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2009;3 (2): 120- 130.