Evaluation Of Environment Accounting In Terms Of Turkish Accounting Standards (TAS)

Öz

As a result of economic, social, and technologic developments, issues such as rapid population growth, urbanization, industrialization, and air, water, earth, and noise pollutions at extreme levels have brought together the environment problems. With increasing environment consciousness against environment problems, important developments emerged in environment accounting. Environmental performance has been an important success criterion for the enterprises; in this context, environment accounting is used as a means of management accounting in internal decision making of the enterprises. While functioning, the enterprises think that it is necessary to establish an environment accounting system in order to make decisions in favor of the environment. The basic objective of environment accounting is to minimize the damage of the environment caused by the enterprises as a result of their environmental activities, and to present this information to the users by means of financial statements. The objective of this research study is to examine and evaluate environment accounting in terms of Turkish Accounting Standards (TAS) by determining a theoretical framework about environment accounting. When the accounting standards were examined in terms of environment accounting, it was determined that there was no standard directly relevant to environment accounting within the existing TAS / TFRS (Turkey Financial Reporting Standards) set.

Anahtar Kelimeler

• Environment Accounting,Environmental Accounting,Turkish Accounting Standards

Kaynakça

1. Akcanlı, F. (2010). Çevre Muhasebesi Açısından Kağıt Ambalajı Geri Dönüştüren İşletmelerin Faaliyetlerinin Muhasebeleştirilmesi ve Fayda-Maliyetanalizi Ankaş Atık Kağıt İmalat San. ve Tic. A.Ş.’De Uygulama, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyon.
2. Akdeniz, F. (2015). Türkiye Muhasebe Standartları Kapsamında Çevre Muhasebesi Uygulamalarının İncelenmesi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Trabzon.
3. Aktürk, A. Akcanlı, F., Şenol, H. and Akyüz, Y. (2012). Muhasebe Standartları Bağlamında Otel İşletmelerinde Çevre Muhasebesi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(Özel Sayı), 87-108.
4. Alagöz, A. and Yılmaz, B. (2001). Çevre Muhasebesi ve Çevresel Maliyetler, Selçuk Üniversitesi İIBF Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, (1), 147-158.
5. Alagöz, A. and İrdiren, D. (2013). Maliyet Muhasebesi Bakış Açısı İle İşletmelerde Çevre Maliyetleri ve Yönetimi, Selçuk Üniversitesi İİBF Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, (26), 424-449.
6. Apali, A. (2018). Mermer Üretim İşletmelerinin Sosyal Sorumluluk Kavramı Kapsamında Çevre ve Çevre Muhasebesine Yaklaşımları: Bir Araştırma”, Muhasebe ve Finansman Dergisi, (78), 37-52.
7. Aslan, Ü. (1995). Çevre Muhasebesi ve Nuh Çimento A.Ş.'de Çevre Muhasebesi Üzerine Pilot Bir Çalışma, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
8. Aslanertik, B.E. and Özgen, I. (2007). Otel İşletmelerinde Çevresel Muhasebe, İşletme Fakültesi Dergisi, 8(2), 163-179.

9. Aydin, S. (2012). Paydaşların Çevre Muhasebesi Uygulamalarına Etkileri, Muhasebe ve Denetime Bakış, (36), 99-107.
10. Aydin, Y. and Gözütok, E. (2015), Sivas İlindeki Muhasebe Meslek Mensuplarının Çevresel Muhasebeye Yönelik Algılarının Ölçülmesi, Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 16(2), 239-257.
11. Beller, B., Deran, A. and Hatipoğlu, A.G. (2012). Çevre Maliyetlerinin Hesaplanması ve Muhasebeleştirilmesi: Bir Çimento Fabrikasında Vaka Çalışması, Cag University Journal Of Social Sciences, 9(1), 95-121.
12. Beredugo, S.B. (2014). Environmental Accounting And Social Responsibility Disclosure On The Earning Capacity Of Nigerian Manufacturing Firms, Journal Of Economics And Sustainable Development, 5(14), 66-73.
13. Bilen, A. and Seyitoğulları, O. (2016). İş Örgütlerinde Çevre Muhasebesi Algısına Yönelik Bir Araştırma: Diyarbakır İli Örneği, İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 5(7), 1743-1756.
14. Bulut Deniz, M. and Çukacı, Y.C. (2018). Muhasebe Bilgi Sistemi Bağlamında Çevre Muhasebesinin Türkiye Muhasebe Standartları (TMS) Açısından Değerlendirilmesi ve Bir Araştırma, Sosyal Bilimler Dergisi, 5(27), 70-93.
15. Çaliş, Y.E. (2013). Çevresel Maliyetlerin Muhasebeleştirilmesi, Marmara Üniversitesi İ.İ.B. Dergisi, XXXIV(I), 175-190.
16. Çetin, A.T., Özcan, M. and Yücel, R. (2004). Çevre Muhasebesine Genel Bakış, Selçuk Üniversitesi İİBF Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, (7), 61-76.
17. Dalğar, H. and Yıldırım, F. (2016). Konaklama İşletmelerinde Çevre Maliyetlerinin Muhasebeleştirilmesine Yönelik Bir Uygulama, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(16), 1-18.
18. Deniz, T. and Türker A. (2012). Çevre Muhasebesi Uygulamaları, Journal Of The Faculty Of Forestry, 62(1).
19. Durman, M. and Önder, H. (2016). Doğal Kaynaklar ve Çevre Ekonomisi. Bursa: Ekin Yayınevi.
20. Erol Fidan, M. (2009). Atık Yönetimi ve Muhasebesi: Sakarya İlindeki İşletmeler Üzerinde Bir Araştırma, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
21. Esmeray, M. and Güngör Tanç, Ş. (2009). Çevresel Maliyetlerin Mamullere Yüklenmesinde Kullanılan Dağıtım Anahtarlarının Seçiminde Analitik Hiyerarşi Yöntemi ve Bir Uygulama, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14(2), 241-260.
22. Fındık, H. (2015). Termik Santrallerde Çevresel Maliyetlerin Muhasebeleştirilmesi, Gaziantep University Journal Of Social Sciences, 14(4), 781-796.
23. Gönen, S. and Güven, Z. (2014). Çevresel Maliyetlerin Muhasebeleştirilmesine Yönelik Bir Seramik Fabrikasında Uygulama, Muhasebe ve Finansman Dergisi, (63), 39-58.
24. Güney, C. and Can, A.V. (2015). Çevre Muhasebesi ve Bilgi Teknolojileri, Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, (16), 323-332.
25. Güvemli, O. and Gökdeniz, Ü. (1996). Çevre Muhasebesindeki Gelişmeler, Muhasebe Bilim Dünyası Dergisi, 1(4), 24-28.
26. Haftaci, V. and Soylu, K. (2007). Çevre Kirlenmesi ve Çevre Koruma Bağlamında Çevre Muhasebesinin Önemi, (33), 102-120.
27. Haftaci, V. and Soylu, K. (2008). Çevresel Bilgilerin Muhasebesi ve Raporlanması, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(1), 92-113.
28. Jones, M. J. (2010). Accounting For The Environment: Towards A Theoretical Perspective For Environmental Accounting And Reporting, Accounting Forum, (34), 123–138.
29. Kaya, U. and Akdeniz, F. (2016). “Türkiye Muhasebe ve Finansal Raporlama Standartları (TMS/TFRS) Çerçevesinde Çevresel Faaliyetlerin Muhasebeleştirilmesi, Global Journal Of Economics And Business Studies, 5(9), 9-38.
30. Kırlıoğlu, H. and Can, A. V. (1998). Çevre Muhasebesi. Adapazarı: Değişim Yayınları.
31. Kırlıoğlu, H. and Erol Fidan, M. (2011). İşletmelerde Çevresel Maliyetler Ve Bir Uygulama, Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 2(1), 1-24.
32. Kızıl, C., Akman, V., Tasmacıoğlu, A. and Taşkıran, H. (2014). Çevre Muhasebesinin Önemi Üzerine Yalova İlinde Bir Araştırma, Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(2), 20-34.
33. Korukoğlu, A. (2011). İşletmelerde Çevre Muhasebesi: İzmir İli Uygulaması, Ege Akademik Bakış, 11(1), 81-89.
34. Korukoğlu, A. (2015). İşletmelerde Çevre Muhasebesi ve Diğer Çevresel Faaliyetlerin Gerçekleşme Durumunun Araştırılması, Ege Stratejik Araştırmalar Dergisi, 6(1), 83-111.
35. Kurşunel, F., Büyükşalvarcı, A. and Alkan, A.T. (2006). Muhasebe Meslek Mensuplarının Çevre Muhasebesi Hakkındaki Görüşleri: Konya İli Üzerine Bir Araştırma, Selçuk Üniversitesi Karaman İIBF Dergisi, (11), 82-88.
36. Lazol, İ., Muğal, E. and Yücel, Y. (2008). Sürdürülebilir Bir Çevre İçin Çevre Muhasebesi ve Kobi’lere Yönelik Bir Araştırma”, Muhasebe ve Finansman Dergisi, (38), 56-69.
37. Marşap, B. and Kurt, G. (1997). Muhasebe Standartlarının Farklı Eğitim Düzeylerinde Müfredat ve Kapsam Açısından İncelenmesi ve Bir Model Önerisi, Türkiye XVI. Muhasebe Eğitimi Sempozyumu, 1-5 Ekim, Belek-Antalya.
38. Memiş, M. Ü. (2009). İşletme Yönetim Aracı Olarak Çevresel Muhasebe, Çukurova Üniversitesi İIBF Dergisi, 13(1), 89-106.
39. Mutlu, A. (2007), “Sürdürülebilir Kalkınma ve Çevre Muhasebesi (II)”, Muhasebe Ve Finansman Dergisi, (34): 162-173.
40. Nemli, E. (2000), Çevreye Duyarlı İşletmecilik ve Türk Sanayiinde Çevre Yönetim Sistemi Uygulamaları. İstanbul: İstanbul Sanayi Odası Çevre Şubesi.
41. Otlu, F. and Kaya, G.A. (2010). Çevre Muhasebesi İle İlgili Muhasebe Meslek Mensupları Üzerine Bir Araştırma, Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 1(1), 43-56.
42. Orhan, M. S. and Ağ, A. (2017). Üretim İşletmelerinin Çevre Muhasebesine Verdikleri Önem Düzeyi: Erzurum, Erzincan, Bayburt Bölgesinde Bir Araştırma, Muhasebe ve Finansman Dergisi, (74), 1-14.
43. Özbirecikli, M. (2002). Çevre Muhasebesi, Kavramlar, Uygulama Alanları, Araştırma Sonuçları. Ankara: Natürel Kitap ve Yayıncılık.
44. Özbirecikli, M. and Melek, Z. (2002). Çevre Muhasebesi ve Çevresel Maliyetlerin Maliyet Muhasebesi Sistemine Etkileri ve Bir Araştırma, Muhasebe ve Finansman Dergisi, (14), 85-90.
45. Özkol, A.E. (2018). Çevre Maliyetleri ve Bir Uygulama, Yönetim ve Ekonomi, 25(2): 315-333.
46. Saremi, H. and Nezhad, B.M. (2014). Role Of Environmental Accounting In Enterprises, Eco. Env. & Cons, 20(3), 1-13.
47. Soylu, Y. and İleri, H. (2009). Çevre Muhasebesi ve Çevre Maliyetlerinin Üretim Maliyetlerine Etkisi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler MYO Dergisi, 12(1-2), 309-322. Stanciu, I.C., Joldoş, A.M. and Stancıu, F.G. (2011). Environmental Accounting, An Environmental Protection Instrument Used By Entities, Annals Of The University Of Petroşani, Economics,11(2), 265-280.
48. Tüsiad, (2005). Şirketlerin Yeni Yönetim Aracı: Çevresel Muhasebe. İstanbul: Tüsiad Yayını (Yayın No. Tüsiad-T/2005-06/404).
49. Ulusan, H. (2010). Türkiye Muhasebe-Finansal Raporlama Standartları’nın Çevresel Maliyet ve Borçların Muhasebeleştirilmesi ve Raporlanması Açısından İncelenmesi, Selçuk Üniversitesi İIBF Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 13(19), 75-99.
50. Yazici, M. (2003). Muhasebe Standardının Tanımı, Muhasebe ve Finansman Dergisi, (18), 33-37.
51. Yıldıztekin, İ. (2009). Sürdürülebilir Kalkınmada Çevre Muhasebesinin Etkileri, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(1), 367-390.
52. Yuliarini, S., Othman, Z. and İsmail, K.N.I. (2017). Environmental Accounting Practices: A Regulatory and Internal Management Perspective, Journal Of Economic & Financial Studies, 5(3), 1-11.
53. Environmental Law No. 2872.