Eritema Nodozum Tanısı almış Pediatrik Hastaların Değerlendirilmesi: 6 Yıllık Deneyim

Öz

Amaç: Bu çalışmada; eritema nodozumun (EN) klinik semptomlarını, laboratuar özelliklerini ve tedavilerini belirlemenin yanı sıra etyolojik nedenlerini araştırmak ve idiopatik veya sekonder EN tanısı için öngördürücü faktörleri saptamak amaçlanmıştır.

Hastalar ve Yöntem: Bu amaçla; hastanemize 2006-2012 yılları arasında, bacakların ön yüzünde ağrılı eritemli nodozite nedeniyle başvuran,  klinik, laboratuvar ve patolojik incelemeler sonucunda eritema nodozum tanısı almış 36 pediatrik hastanın dosyaları retrospektif olarak incelendi. Olguların yaşları, cinsiyet dağılımı ve başvuru ayları belirlenmiş, geliş yakınmaları, yakınmanın süresi, öz ve soy geçmişleri kaydedilmiştir. Hastaların hemogram, eritrosit sedimentasyon hızı (ESH), C-Reaktif Protein, ASO, ANA, gaita direkt bakı, gaita kültürü, boğaz kültürü, idrar tahlili, PPD sonuçları değerlendirilmiştir. Tanı konulamayan olguların hepatit, CMV, EBV serolojileri, Parvovirus B19 IgM, Mikoplazma IgM, Brusella ve Salmonella agglutinasyon testleri araştırılmıştır. Sarkoidoz, kollajen doku hastalığı ve Behçet Hastalığı düşünülen olguların göz muayene sonuçları kaydedilmiştir.

Bulgular: Eritema nodozum tanısı alan ve çalışmaya dahil edilen grubun 16’sı kız, 20’si erkek hastalardan oluşmaktadır. Olguların % 47‘sinde EN, idiyopatik olarak değerlendirilmiştir. Etiyoloji saptanan ve sekonder olarak değerlendirilen olgularda post-streptokokkal EN ilk sırayı almıştır. Bu tanıyı Salmonella enteriti, Bruselloz, Hodgkin hastalığı, Ailevi akdeniz ateşi, Kollajen doku hastalığı, ilaç kullanımı, Granülomatöz lenfadenit etiyolojileri izlemiştir. İdiyopatik ve sekonder EN’lu hastaların ESH ve ASO değerleri karşılaştırıldığında; her iki parametrenin sekonder olgularda daha yüksek olduğu ve aradaki farkın istatiksel olarak anlamlı olduğu görülmüştür.

Sonuç: Çalışma grubumuzda, olguların büyük çoğunluğu iyi bir prognostik seyir göstermiştir. Ancak nadir de olsa, EN’un altta yatan ciddi hastalıklara sekonder olarak gelişebileceği, lenfadenopati, hepatosplenomegali varlığı ve eşlik eden sistemik belirtilerin bulunması durumunda olguların malignansi açısından değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. 

Anahtar Kelimeler

• Eritema Nodozum,Eritrosit sedimentasyon hızı,Streptokok enfeksiyonu

Evaluation of Pediatric Patients Diagnosed with Erythema Nodosum: A Six-year experience

Öz

Aim: To determine clinical symptoms, laboratory features, etiological causes and treatment of Erythema Nodosum (EN), to investigate predictive factors for the diagnosis of the idiopathic or secondary EN.

Patients and Methods: Thirty - six pediatric patients, presented with painful erythematous nodosity on the shins, and diagnosed with EN between 2006 – 2012 in our hospital, were retrospectively investigated. Age, sex, presenting symptoms and history were noted. Complete blood count, erythrocyte sedimentation rate (ESR), C-reactive protein, ASO, ANA, stool microscopy, stool culture, throat culture, urinalysis were requested. PPD, Hepatitis serology, CMV serology, EBV serology, Parvovirus B19 IgM, Mycoplasma IgM, Brucella and Salmonella agglutination tests were also investigated. Eye examination was performed in patients thought to be Sarcoidosis, Behçet’s Syndrome, Connective tissue disease.

Results: 16 patients were female and 20 were male. 47 % percent of the patients were diagnosed as idiopathic. Post-streptococcal EN took first place in patients considered to be secondary. The diagnosis of Salmonella enteritis, Brucellosis, Hodgkin's disease, Familial Mediterranean fever, Connective tissue disease, Drug use, Granulomatous lymphadenitis were following etiologies, respectively. ESR and ASO levels were compared in patients with primary and secondary EN. Both parameters were higher in secondary cases and the difference was statistically significant.

Conclusion: As a result, the course in the majority of EN cases, indicate a good prognosis. However, rarely, serious underlying diseases may be noted. Recurrent nodosity, the presence of lymphadenopathy, hepatosplenomegaly, the presence of systemic symptoms should be a warning, especially for the presence of malignancy. 

Anahtar Kelimeler

• Erythema Nodosum,Erythrocyte sedimentation rate,Streptococcus infection

Kaynakça

1. 1. Serdaroğlu S, Taşlı ML. Eritema Nodozum Algoritmik Yaklaşım. Dermatose 2003; 2(3): 171-1772.
2. 2. Mert A. Eritema nodozum: 9 yıllık deneyim. Cerrahpaşa j Med 2002; 33: 47-593.
3. 3. Schwartz RA, Nervi SJ. Erythema nodosum: a sign of systemic disease. Am Fam Physician 2007; 75: 695-700.4.
4. 4. White WL, Hitchcock MG. Diagnosis: erythema nodosum or not? Semin Cutan Med Surg 1999; 18: 47-55.5.
5. 5. Garcia-Porrua C, Gonzalez-Gay MA, Vazquez-Caruncho M, et al. Erythema nodosum: etiologic and predictive factors in a defined population. Arthritis Rheum 2000; 43: 584-92.6.
6. 6. Tay YK. Erythema nodosum in Singapore. Clin Exp Dermatol 2000; 25: 377-80. 7.
7. 7. Adışen E, Şeker Ü, Gürer MA. Eritema Nodozumda Etyolojik Faktörler. Turkderm 2008; 42: 113-78.
8. 8. Mert A, Kumbasar H, Ozaras R et al. Erythema nodosum: an evaluation of 100 cases. Clin Exp Rheumatol. 2007; 25: 563-709.

9. 9. Garty BZ, Poznanski O. Erythema nodosum in İsraeli children. IMAJ 2000; 2: 145-14610. Labbe L, Perel Y, Maleville J, et al.
10. 10. Erythema nodosum in children: A study of 27 patients. Pediatr Dermatol 1996; 13: 447-45011.
11. 11. Mert A, Tabak F. Eritema nodozum. Bilim Dialog 1994; 9: 10-14.12.
12. 12. Ryan TJ. Cutaneous vasculitis. Champion RH, Burton JL, Burns DA, Breathnach SM, eds. Textbook of Dermatology.6th ed. London: Blackwell Science Ltd,1998:2155-222513.
13. 13. Kakourou T, Drosatou P, Psychou F, Aroni K, Nicolaidou P. Erythema nodosum in children: a prospective study. J Am Acad Dermatol 2001; 44:17-2114.
14. 14. Hassink RI, Pasquinelli-Egli CE, Jacomella V, Laux-End R, Bianchetti MG. Conditions currently associated with erythema nodosum in Swiss children. Eur J Pediatr 1997;156:851-85315.
15. 15. Bonci A, Lernia VD, Merli F, Scocco GL. Erythema nodosum and Hodgkin’s disease. Clinical and Experimental Dermatology 2001; 26: 408-41116.
16. 16.Requena L, Yus ES. Erythema nodosum. Semin Cutan Med Surg 2007; 26: 114-25