The Relationship Between Retinopathy and HbA1c in Type II Diabetes Mellitus Patients

Öz

Aim: Our aim in this study is to examine the possible relationship between the frequency of occurrence of Retinopathy in patients, who applied to the ophthalmology outpatient clinic of Sakarya University Training and Research Hospital (SUTRH), with Type II Diabetes Mellitus (Type II DM) and HbA1c levels.
Materials and Methods: The patient population of the study was composed of people who applied to the SUTRH ophthalmology outpatient clinic and were diagnosed with DR. Patient data of the study, which was conducted retrospectively, were obtained through the hospital information management system (HIMS). The file data of 38 DR patients who met our inclusion criteria were analyzed and HbA1c levels were determined. Those with cardiovascular disease, primarily those with hypertension, and primary or secondary chronic eye disease were not included in the study. The findings were compared with our control group. A total of 38 patients, 22 females and 16 males, were included in the study. The mean age of the patients included in the study was 61.32±9.87 years. Our control group consisted of 38 individuals (25 females, 13 males). The mean age of the control group was 58.32±11.97 years.
Results: A total of 38 DR patients were evaluated. HbA1C levels of the DR patients who applied to our ophthalmology outpatient clinic were 9.023±1.72% and HbA1C levels of the control group were 9.023±1.72%. HbA1C levels of the DR patients and HbA1C levels of the control group were statistically significant (p <0.05). There was a positive correlation (r = 0.511) between HbA1C levels of DR patients and HbA1C levels of the control group.
Conclusion: In our study, HbA1c values were found to be higher in patients with DR than in the control group. This result once again demonstrated the importance of regulating glucose levels and keeping HbA1c well monitored in type II DM patients.

Anahtar Kelimeler

• Type II Diabetes mellitus,diabetic retinopathy,HbA1c

Tip II Diabetes Mellituslu Hastalarda Retinopati ile HbA1c Arasındaki İlişki

Öz

Amaç: Bu çalışmada amacımız; Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi (SÜEAH) göz hastalıkları polikliniğine müracaat eden Tip II Diabetes Mellitus (Tip II DM) hastalarında Retinopati görülme sıklığı ile HbA1c düzeyleri arasında muhtemel ilişkinin incelenmesidir.
Gereç ve Yöntemler: Çalışmanın hasta popülasyonu SÜEAH göz hastalıkları polikliniğine müracaat eden ve DR tanısı konulan kişilerden oluşturuldu. Retrospektif olarak yapılan çalışmanın hasta verileri hastane bilgi yönetimi sistemi (HBYS) üzerinden elde edildi. Dahil edilme kriterlerimize uyan eden 38 DR’li hastanın dosya verileri incelendi ve HbA1c düzeyleri tespit edildi. Hipertansiyon başta olmak üzere kardiyovasküler hastalığı olanlar ile primer veya sekonder kronik göz hastalığı olanlar çalışmaya dahil edilmemiştir. Elde edilen bulgular kontrol grubumuzla karşılaştırıldı. Çalışmaya 22 bayan, 16 erkek olmak üzere toplam 38 hasta dahil edildi. Çalışmaya alınan hastaların ortalama yaşları 61.32±9.87 olarak tespit edildi. Kontrol grubumuz 25 bayan, 13 erkek olmak üzere 38 kişiden oluşturuldu. Kontrol grubumuz ve ortalama yaşları 58.32±11.97 olarak tespit edildi.
Bulgular: Toplamda 38 DR hastası değerlendirildi. Hastanemizin göz hastalıkları polikliniğine müracaat eden DR hastaların HbA1C düzeyleri %9.05±1.72, kontrol grubunun HbA1C düzeyleri ise %4,97±0.29 olarak tespit edildi. DR hastaların HbA1C düzeyleri ile kontrol grubunun HbA1C düzeyleri arasında istatiksel olarak anlamlı bir fark olduğu görüldü (p<0.05). DR hastaların HbA1C düzeyleri ile kontrol grubunun HbA1C düzeyleri arasında da negatif bir korelasyon varlığı (r=-0,21) saptandı.
Sonuç: Çalışmamızda DR’li hastalarda HbA1c değerlerinin kontrol grubuna göre yüksek olduğu tespit edildi. Bu sonuç, tip II DM hastalarında glukoz düzeylerinin regüle edilmesinin ve HbA1c takiplerinin iyi yapılmasının önemini bir kez daha ortaya çıkardı.

Anahtar Kelimeler

• Tip II Diabetes mellitus,diabetik retinopati,HbA1c

Kaynakça

1. 1. Satman İ. The update criteria and the reasons of them in diagnosis and follow up of diabetes mellitus. Turkiye Klinikleri J Int Med Sci. 2007;3:1-15.
2. 2. Yıldırım Dİ, Marakoğlu K. Diyabet Hastalarında D Vitamini ile Hba1c İlişkisinin Değerlendirilmesi. Selcuk Med J. 2019;35(1):37-42.
3. 3. Ali A, Iqbal F, Taj A, Iqbal Z, Amin MJ, Iqbal QZ. Prevalence of microvascular complications in newly diagnosed patients with type 2 diabetes. Pak J Med Sci. 2013;29(4):899-902.
4. 4. Hayrullah Y, Mehmet B, Mustafa KB, Goçmen AY. The effects of dialysers on some blood biochemical parameters in hemodialysis patients. A J P P Sci. 2011;5(22):2513-2516. doi: 10.5897/AJPP 11.690.
5. 5. Abdülhekim Y, Hayrullah Y, Mehmet A, Ahmet P, Suleyman K. Refractive errors in patients with newly diagnosed diabetes mellitus. Pak J Med Sci. 2015;31(6):1481-1484. 6. American Diabetes Association (ADA). Standards of Medical Care in Diabetes. Diabetes Care, 2015;29(1):43-48
6. 7. Türkiye Endokrinoloji ve Metabolizma Derneği (TEMD). Diabetes Mellitus ve Komplikasyonlarının Tanı, Tedavi Ve İzlem Kılavuzu, 2016. http://www.turkendokrin.org/files/file/DIYABET_TTK_web.pdf (Erişim Tarihi:04.02.2017)
7. 8. Özcan, Ş. Kronik Komplikasyonlar, (Eds: Erdoğan S.), Diyabet Hemşireliği Temel Bilgiler, Yüce Basımevi, İstanbul, 2002;141-156.
8. 9. Taş A, Bayraktar M.Z, Erdem Ü, Sobacı G, Uçar M. Diyabetik hastalarda retinopati sıklığı ve risk faktörleri. Gülhane Tıp Dergisi, 2005;47:164-174.

9. 10. Özmen B, Güçlü F, Kafesçiler S, Özmen D, Hekimsoy Z. The relationship between glycosylated haemoglobin and diabetic retinopathy in patients with type 2 diabetes.department of endocrinology. Turkish Journal Endocrinology, 2007;11:10-15.
10. 11. Mehmet Ö, Hayrullah Y, Durhasan M. HbA1c Testi İçin Maliyet Etkinlik Değerlendirmesi. Adıyaman Üniversitesi. Sağlık Bilimleri Dergisi. 2019; 5(1);1335-1341.
11. 12. Ferrer EJ, Licea Puig M, Diaz Diaz O. Giycosylated hemoglobin as a prognostic index of the appearance of vascular comlications in diabetic patients. Rev Clin Esp. 1990;187(3):121-4.
12. 13. Agardh E, Agardh CD, Koul S, Torffvit O. A four-year follow- up study on the incidence of diabetic retinopathy in older onset diabetes mellitus|published erratum appears in Diabet Med 1994 Jul; 11(6):5241. Diabet Med.11(3):273-8.
13. 14. Diabet komplikasyon istatistikleri. Hatemi H. İstanbul.1996.
14. 15. American Diabetes Association. Standarts of Medical Care in Diabetes-2018. “6. Glycemic Targets: Standards of MedicalCare in Diabetes-2018” Diabetes Care. 2018;41(Suppl 1):55-64.
15. 16. Park CY, Park SE, Bae JC. Prevalence of and risk factors for diabetic retinopathy in Koreans with type II diabetes: baseline characteristics of Seoul Metropolitan City-Diabetes Prevention Program (SMC-DPP) participants. Br J Ophthalmol. 2012;96:151-5.
16. 17. Kim JH, Kwon HS, Park YM. Prevalence and associated factors of diabetic retinopathy in rural Korea: the Chungju metabolic disease cohort study. J Korean Med Sci. 2011;26:1068-73.
17. 18. Xu J, Wei WB, Yuan MX, Wan g, Zheng YY, Li YB et al. Prevalence and risk factors for diabetic retinopathy: the Beijing Communities Diabetes Study 6. Retina. 2012;32:322-9.