Üniversite Öğrencilerinde Sosyotelizm, İletişim Becerileri ve Sağlıklı Yaşam Farkındalığı Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi

Amaç: Bu çalışma, üniversite öğrencilerinin sosyotelizm davranışları, iletişim becerileri ve sağlıklı yaşam farkındalığı arasındaki ilişkileri incelemeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma ilişkisel tanımlayıcı tipte bir çalışmadır. Bulgular: Çalışmaya katılan öğrencilerin yaş ortalaması 20.12 ± 1.41, günlük akıllı telefon kullanım süresi ise ortalama 6.29 ± 2.97 saat olarak belirlenmiştir. Katılımcıların sosyotelizm davranışlarının orta, sağlıklı yaşam farkındalıklarının iyi ve genel iletişim becerilerinin yüksek düzeyde olduğu saptanmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkiler incelendiğinde; öğrencilerin Genel Sosyotelist Olma Ölçeği toplam puanı ile Sağlıklı Yaşam Farkındalığı Ölçeği (r=0.32, p<0.05) ve İletişim Becerileri Ölçeği toplam puanları (r=0.29, p<0.05) arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Ayrıca sosyotelizmin alt boyutu olan nomofobi (telefonsuz kalma korkusu) de bu iki değişkenle pozitif yönde ilişkilidir. Sonuç: Literatürdeki genel kanının aksine, bu çalışmada öğrencilerin sosyotelizm düzeyleri arttıkça iletişim becerileri ve sağlıklı yaşam farkındalıklarının da arttığı belirlenmiştir. Bu bulgular, dijital çağda genç yetişkinlerin akıllı telefonları sosyal izolasyon aracından ziyade, birer iletişim ve sağlık bilgisi kaynağı olarak konumlandırdıklarını göstermektedir.

Aim: This study aims to examine the relationships between phubbing behaviors, communication skills, and healthy lifestyle awareness among university students. Material and Method: This study is a correlational descriptive study. Results: The mean age of the participating students was determined as 20.12 ± 1.41, with a daily average smartphone usage time of 6.29 ± 2.97 hours. Participants exhibited moderate levels of phubbing behaviors, good levels of healthy lifestyle awareness, and high levels of general communication skills. Upon examining the relationships between the variables, significant positive correlations were found between the students' General Scale of Phubbing total score and both the Healthy Life Awareness Scale (r=0.32, p<0.05) and Communication Skills Scale total scores (r=0.29, p<0.05). Furthermore, nomophobia (fear of being without a mobile phone), a sub-dimension of phubbing, was also positively correlated with these two variables. Conclusion: Contrary to the general consensus in the literature, this study revealed that as students' phubbing levels increase, their communication skills and healthy lifestyle awareness also increase. These findings indicate that in the digital age, young adults position smartphones as sources of communication and health information rather than tools for social isolation.