İslamiyet’in yayılmasında savaş ve şiddetin rolü
Öz
İslam barış dinidir. Uluslararası ilişkilerde savaş en son aşamadır. Kılıç ve şiddetle İslam’ın yayıldığı iddiası tutarsızdır. Kur’an ayetleri ve Hz. Peygamber’in sünneti bunu ispat eder. Tarihi gerçeklikler de İslam’ın yayılmasında şiddetin etkisinin olmadığını onaylar.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Eb b.Ebî Bekir İbnKayyim. Zâdü’l-Meâd fî Hedy-i Hayri’l-İbâd. Kahire: ts. Ebu Abdillah Muhammed b. Ahmed Kurtubî, el-Câmi’ li Ahkâmi’l-Kur’ân, by: ts.. Ebu Abdillah Muhammed b. İsmail Buhârî. Sahihu’l-Buhari. İstanbul: 1992. Ebu Cafer Muhammed b. CerirTaberî, Târihu’t-TaberîTârihu’l-Ümemve’lMüluk, thk. Muhammed Ebu’l-Fazl İbrahim. Beyrut: ts.. Ebu’l-Hasen b. AhmedVahidî.Esbâbu’nNüzûl, thk. Mustafa DîpBuğâ. Beyrut: 1993. Ebu’l-Kasım Carullah Muhammed b. Ömer b. Muhammed Zamehşerî.Tefsîru’lKeşşâf an Hakâiki’t-Tenzîl ve Uyûni’lEkâvîl fî Vücuhi’t-Te’vîl, thk. Muhammed Abdusselam Þahin. Beyrut: 1995. Ebu Muhammed Abdulmelik İbn Hişâm, es-Sîretü’n-Nebeviyye, thk. Mustafa Sekâ, İbrahim Ebyârî, Abdulhafîz Þiblî, by.:ts.. Elmalılı Muhammed Hamdi Yazır.Hak Dini Kur’an Dili. İstanbul: 1979. Aktan, Hamza.Cihâd ve Barış, Yayınlanmamış Makale. Erzurum: trs.. Aktan,Hamza.Kur’an ve SünnetteDü- şünce ve İnanç Özgürlüğü, Uluslararası Avrupa Birliği Þurası, II. Ankara: 2000. Ignaz Goldziher. el-Akîdeve’ş-Şerîafi’l- İslâm: Târîhu’t-Tatavvuri’l-Akâidîve’tTeşî’ifi’d-Diyâneti’l-İslâmiyye.Kahire:
- 1959. İbn Haccac Ebu’l-Hüseyin Kuşeyrî Müslim. Sahihu Müslim. İstanbul: 1992. Muhammed Abduh. Risaletü’t-Tevhid. Kahire: ts. Muhammed Ebu Þehbe.Sünnet Müdafaası. Ankara: 1990. Muhammed Hamidullah. Hz. Peygamber’in Savaşları, çev. Salih Tuğ. İstanbul: 1991. Muhammed İbnSa’d. et-Tabakâtu’lKübrâ. Beyrut: 1985. Keskioğlu, Osman.İslam Dünyası Dün ve Bugün. Ankara: 1964. Philip K. Hitti. Siyasi ve Kültürel İslam Tarihi, çev. Salih Tuğ. İstanbul: 1995. Süleyman b. Eş’as Sicistanî Ebu Davud. Sünenu Ebi Davud. İstanbul: 1992. W. ArnoldToynbee.İntişar-ı İslam Tarihi: İslam’ın Yayılış Tarihi, çev. Hasan Gündüzler. İstanbul: 1982. Vehbe Zuhaylî. Âsâru’l-Harbfî’l-Fıkhi’l- İslamî. Dımaşk: 1992.