El-Kâfi Fî ʿulûmi’l-Ḥadîs̱ Örnekliğinde Hicrî VIII. Yüzyılda Hadîs Usûlünün Serencamı
Öz
Bu çalışmada, Ali b. Abdullah Tebrîzî (ö. 746/1346) tarafından kaleme alınan el-Kâfi fî ʿulûmi’l-ḥadîs̱ isimli eser örnekliğinde hicrî VIII. yüzyılda hadîs usûlünün serencamı incelenmiştir. Bahse konu eser, hicrî IV. yüzyılda Râmhürmüzî’nin (ö. 360/971) el-Muḥaddis̱u’l-fâsıl beyne’r-râvi ve’l-vâʿî isimli eseri ile başlayan ve hicrî VII. yüzyılda İbnu’s-Salâh Şehrezûrî’nin (ö. 643/1245) ʿUlûmu’l-hadîs̱’i ile sistematik hale gelen hadîs usûlü çalışmalarının devamı niteliğindedir. Ancak bu eser, kendisinden önce kaleme alınan hadîs ilimlerinin üzerine bina edilmesine rağmen yeterince tanınmamıştır. Araştırma kapsamında müellifin hayatı hakkında bilgi verildikten sonra el-Kâfi fî ʿulûmi’l-ḥadîs̱ adlı eserin hadîs usûl geleneğindeki yeri, yazılış gayesi, muhtevası, kaynakları, sistematiği gibi konulara yer verilmiştir. Ayrıca bahse konu eserin kendisinden sonra yazılan hadîs usûl çalışmalarına katkısı tetkik edilmiştir. Çalışma neticesinde hadîs usûl tarihinin olgunlaşma döneminde yazılan bu eserin, birçok hadîs ilimleri ile alakalı konuyu özlü bir şekilde takdim ettiği, bazı meselere geleneksel bakış açısından farklı yorumlarla zenginlik kattığı ve kendisinden sonra hadîs usûl çalışmalarını etkilediği görülmüştür.
Anahtar Kelimeler
Hadîs,Hadîs Usûlü,Hadîs Tarihi,Ali b. Abdullah et-Tebrîzî,el-Kâfi fî ʿulûmi’l-hadîs̱.
Kaynakça
- Abdulhalîm, Cum‘a Fethî. Rivâyâtu’l-Câmiʿı’ṣ-ṣaḥîh ve nuseḫuhu “dirâsetün naẓariyyetün taṭbiḳıyye”. 2 Cilt. Katar: Dâru’l-Felâh, 2013.
- Akpınar, Cemil. “İbn Cemâa, Bedreddîn”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 19: 388-392. Ankara: TDV Yayınları, 1999.
- Arslan, Ali. “Mukaddimetü İbni’s-Salâh İsimli Eser Üzerine Yapılan Çalışmalar”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırma Dergisi 6/5 (2017): 2459-2474.
- Bağdâdî, İsmaîl Paşa. Hediyyetü’l-ârifîn esmâu’l-müellifîn ve âs̱ârul-musannifîn. İstanbul: Milli Eğitim Basımevi, 1951.
- Bikaî, Ebü’l-Hasen Burhânüddîn İbrâhîm b. Ömer. en-Nüketü’l-vefiyye bimâ fî şerḥi’l-Elfiye. Thk. Mâhir Yasin el-Fahl. 2 Cilt. Riyad: Mektebetü’r-Rüşd, 2007.
- Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâîl. el-Câmiʿu’ṣ-ṣaḥîḥ. Thk. Muhammed Zehir Nasire’n-Nasır. 9 Cilt. Dımeşk: Dâru Tavku’n-Necâ, 2002.
- Ebnâsî, Burhâneddîn İbrâhîm b. Mûsâ b. Eyyûb. eş-Şeẕe’l-felâh min ʿulumi İbn’ṣ-Ṣalâh. Thk. Salâh Fethî Helel. 2 Cilt. Riyad: Mektebetü’r-Rüşd, 1998.
- Ebû Dâvûd, Süleymân b. el-Eş‘as b. İshâk es-Sicistânî el-Ezdî. Sünenü Ebî Dâvûd. Thk. Şuayb Arnâvût, Muhammed Kâmil Karabellî. 7 Cilt. Beyrut: Dâru’r-Risâleti’l-Âlemiyye, 2009.
- Ensârî, Ebû Yahyâ Zeynüddîn Zekeriyyâ b. Muhammed. Fetḥu’l-bâķī bi-şerḥi (ʿalâ) Elfiyyeti’l-ʿIrâķī. Thk. Abdulatif el-Hemîm–Mâhir Yasin el-Fahl. 2 Cilt. Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 2002.
- Etyûbî, Muhammed b. Allâme Ali b. Âdem el-Vellev. Şerḥu Elfiyyetü’s-Süyûṭî fî’l- ḥadîs̱i’l-müsemma “İsʿāfu ẕevi’l-veṭar bi Şerḥi naẓmi’dürer fî ʿilmi’l-es̱er”. 2 Cilt. Medine: Mektebetü’l-ğurabâi’l-eseriyye, 1993.