Amaç: Bu çalışmanın amacı, periferik fasiyal paralizi (PFF) klinik özelliklerini ve fizyoterapi programını, COVID-
19 pandemisinden önceki 3 yıl ile COVID-19 pandemisinden sonraki son 3 yıl arasında karşılaştırmaktır.
Gereç ve Yöntemler: Mart 2017 ile Mart 2023 tarihleri arasında PFF tanısı alan hastaların tıbbi kayıtları
tarandı.
Bulgular: Çalışmaya toplam 812 hasta dahil edildi. Çalışmamızda 408 (%50,2) hasta Covid-19 öncesi dönemde,
404 (%49,8) hasta ise Covid-19 sonrası dönemde tanı aldı. Çalışmamızda yaş, cinsiyet, House-Brackmann
evrelemesi ve fasiyal paralizi tarafı, ek komorbiditeler, nüksler ve Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon polikliniğine
başvuru oranı gibi parametreler benzerdi. COVİD-19 sonrası dönemde yatarak görülen fizik tedavi COVİD-19
öncesi döneme göre daha azdı (p=0,021).
Sonuç: Çalışmamızın, COVİD-19'dan 3 yıl önce ve 3 yıl sonrası gibi geniş bir aralığı değerlendirdiği ve diğer
çalışmalara göre örneklem sayısının fazla olduğu göz önüne alındığında, COVİD-19'un PFF sayısı üzerine etkisinin
daha gerçekçi yansıttığını düşünüyoruz. Çalışmamızda COVİD-19 sonrası dönemde salonda fizik tedavi
gören hasta sayısında istatistiksel olarak anlamlı azalma olduğu belirlendi.
PHYSIOTHERAPY OF FACIAL PARALYSIS BETWEEN PRECOVID 19 AND COVID-19 PANDEMIC PERIODS Covid-19 Öncesi ve Covid-19 Pandemi Dönemlerinde Fasiyal Paralizi Fizyoterapisi Peripheral Facial Paralysis; COVID-19 Pandemic; Physiotherapy Program; Treatment Type PHYSIOTHERAPY OF FACIAL PARALYSIS BETWEEN PRECOVID 19 AND COVID-19 PANDEMIC PERIODS
Amaç: Bu çalışmanın amacı, periferik fasiyal paralizi (PFF) klinik özelliklerini ve fizyoterapi programını, COVID-
19 pandemisinden önceki 3 yıl ile COVID-19 pandemisinden sonraki son 3 yıl arasında karşılaştırmaktır.
Gereç ve Yöntemler: Mart 2017 ile Mart 2023 tarihleri arasında PFF tanısı alan hastaların tıbbi kayıtları
tarandı.
Bulgular: Çalışmaya toplam 812 hasta dahil edildi. Çalışmamızda 408 (%50,2) hasta Covid-19 öncesi dönemde,
404 (%49,8) hasta ise Covid-19 sonrası dönemde tanı aldı. Çalışmamızda yaş, cinsiyet, House-Brackmann
evrelemesi ve fasiyal paralizi tarafı, ek komorbiditeler, nüksler ve Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon polikliniğine
başvuru oranı gibi parametreler benzerdi. COVİD-19 sonrası dönemde yatarak görülen fizik tedavi COVİD-19
öncesi döneme göre daha azdı (p=0,021).
Sonuç: Çalışmamızın, COVİD-19'dan 3 yıl önce ve 3 yıl sonrası gibi geniş bir aralığı değerlendirdiği ve diğer
çalışmalara göre örneklem sayısının fazla olduğu göz önüne alındığında, COVİD-19'un PFF sayısı üzerine etkisinin
daha gerçekçi yansıttığını düşünüyoruz. Çalışmamızda COVİD-19 sonrası dönemde salonda fizik tedavi
gören hasta sayısında istatistiksel olarak anlamlı azalma olduğu belirlendi.
Anahtar Kelimeler: Periferik Fasiyal Paralizi; COVİD-19 Pandemisi; Fizyoterapi
Peripheral Facial Paralysis; COVID-19 Pandemic; Physiotherapy Program; Treatment Type
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Kulak Burun Boğaz |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 25 Eylül 2024 |
| Kabul Tarihi | 17 Şubat 2025 |
| Erken Görünüm Tarihi | 14 Mart 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 15 Mart 2025 |
| DOI | https://doi.org/10.16919/bozoktip.1657969 |
| IZ | https://izlik.org/JA27ZF56DZ |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 15 Sayı: 1 |