İKİNCİ BASAMAK SAĞLIK KURUMUNDA TORAKS TRAVMALI 316 OLGUNUN DEĞERLENDİRİLMESİ Analyses of 316 Patients with Thoracic Trauma in the Second Level State Hospital

Öz

ÖZET

Amaç: Bu çalışmada amaç ikinci basamak sağlık kurumunda toraks travmaları nedeniyle takip ve tedavi

edilen hastalara ait demografik verileri, patoloji ve uygulanan tedavileri retrospektif olarak analiz etmektir.

Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya şubat 2005-nisan 2008 tarihleri arasında Gögüs Cerrahisi kliniğince tedavi

edilen 316 hasta dahil edildi. Hastalara ait kayıtlar retrospektif olarak incelendi. Hastaların yaş, cinsiyet,

travma sebepleri (künt ve penetran), patolojileri (kot fraktürü, pnömotoraks, hemotoraks, kontüzyon varlığı)

ve uygulanan tedaviler değerlendirildi.

Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hastaların yaş ortalaması 43±17,4 (4-90) olup kadın/erkek oranı 271/45

dir. Olguların % 66’sında künt, % 34’ünde ise penetran travma saptanmıştır. Künt travmaya maruz kalan

olguların yaş ortalaması 48,8 iken, penatran travma grubunda 32,5 saptanmış olup gruplar arasında istatiksel

fark anlamlı olark saptandı (p=0.001). En sık görülen kemik patolojisi % 54 ile kot fraktürü saptandı.

Kemik yapılarda gelişen fraktürler künt travma grubunda daha fazla görülmüştür (p<0,0001). Pnömotoraks,

hemotoraks ve ciltaltı amfizem oranları penetran yaralanmalarda künt yaralanmalara göre anlamlı şekilde

yüksek olarak bulunmuştur (p=0,001). Doksan dokuz hastaya (%31.3) herhangi bir invaziv girişim olmadan

medikal olarak tedavi edildi. İnvazif girişim olarak en sık tüp torakostomi uygulandı (% 62). Yirmi bir olguya

ise (% 6.6) torakotomi uygulandı. Medikal tedavi künt travmalarda istatiksel anlamlı olarak daha yüksek bulundu

(p<0,001). Tüp torakostomi uygulaması künt ve penetran travmaya maruz kalan hastalarda sırasıyla

%59 ve %66 olup aradaki fark istatiksel olarak anlamlı bulunmadı (p=0,11). Torakotomi ihtiyacı penetran

travma olguların %16,6 iken, künt travmaların sadece %1,4’üne uygulanmıştır.

Sonuç: Toraks travmaları her yaş grubunu etkilemekte, ancak penetran travmalar gençlerde daha sık görülmektedir.

Penetran travmalarda cerrahi girişim ihtiyacı daha sık göülmektedir. Bu grup travma hastalarını

değerlendirirken bu durumu akılda tutmakta fayda vardır.

Anahtar Sözcükler: Toraks travması; Kosta fraktürleri; Hemopnömotoraks

ABSTRACT

Objective: The aim of the study is to analyze the demographic data, pathologies and the treatment

protocols of patients that were treated in a secondary state hospital.

Material and Methods: The study included 316 patients that were treated in thoracic surgery clinic

between February 2005 and April 2008 The records of patients were evaluated retrospectively. The cases

were analyzed regarding age, sex, trauma groups (blunt or penetrating), ensuing pathologies (rib fracture,

pneumothorax, hemothorax, contusion, etc) and treatment methods.

Results: The mean age of all patients was 43±17,4 (4-90) and male to female ratio was 271/45. Sixtysix

percent of the cases had blunt and 34% had penetrating trauma. Mean age of patients with blunt

and penetrating trauma were 48,8 and 32,5 years, and the difference between them was significant

(p=0,001). The most common bone pathology was rib fracture with 54%. Rib fractures were more common

in blunt trauma group. Pneumothorax, hemothorax, and subcutenous emphysema were significantly

higher in penetrating trauma group (p=0,001). Ninety-nine cases (31,3%) were treated non-inavsively with

medications. The most frequent invasive method was tube thoracostomy (62%). Twenty-one (6,6%) cases

underwent thoracotomy. Application of medical treatment was significantly higher in blunt trauma group

(p<0,001). The rate of tube thoracostomy in blunt and penetrating trauma groups were 59% and 66%

respectively, and the difference between them was non-significant (p=0,11). Thoracotomy requirement in

penetrating and blunt trauma groups were 16,6% and 1,4% respectively.

Conclusion: Thoracic trauma influences all age groups though penetrating traumas are more frequent in

young ages. Penetrating injuries require surgical interventions more commonly and it is important to keep

this situation in mind when dealing with these traumas.

Keywords: Thoracic trauma; Rib fractures; Hemopneumothorax

Anahtar Kelimeler

• İKİNCİ BASAMAK SAĞLIK KURUMUNDA TORAKS TRAVMALI 316 OLGUNUN DEĞERLENDİRİLMESİ Analyses of 316 Patients with Thoracic Trauma in the Second Level State Hospital

Kaynakça

1. 2. İmamoğlu OU, Öncel M, Erginel T, ve ark. Toraks travmalarında yaklaşım: 110 olgunun değerlendirilmesi. TGKDCD Dergisi.1999; 7(6):450-3. 3. Tunçözgür B, Yıldız H, Üstünsoy H, ve ark. Tracheabronchial injuries. TGKDCD 1999; 7:6, 459-61. 4. Demirhan R, Küçük HF, Kargı B, ve ark. Künt ve penetre toraks travmalı 572 olgunun değerlendirilmesi. Ulusal Travma Dergisi. 2001; 7;231-235. 5. Öncel M, Akyol KG. Göğüs Travmalı 255 Olgunun Analizi. Selçuk Üniv Tıp Derg 2011;27(1):11-13. 6. Ustaalđoğlu R. Toraks travmalarına yaklaşım:404 olgunun değerlendirilmesi. 2009. Uzmanlık Tezi. 7. İnci İ, Özçelik C, Ülkü R, ve ark. Toraks travması: Yaşın morbidite ve mortalite üzerine etkisi. Ulusal Travma Dergisi. 1997. 3:4;314- 320. 8. Cangır AK, Nadir A, Akal M, ve ark.Toraks travması: 532 olgunun analizi. Ulusal Travma Dergisi. 2000. 6(2):100-105. 9. Balcı AE, Eren MN, Eren Ş, ve ark. Travma Torakotomilerinde Mortaliteyi Etkileyen Faktörler. Türk Gö¤üs Kalp Damar Cer Derg 2001;9:215-220.