Our Follow-up Results in Type 2a Hips According to Graf’s Method and Risk Factors in the Cases Showing Ultrasonographic Worsening

Öz

Objective: Development of the hip joint is a dynamic process beginning before the delivery and continuing after it. Ultrasound (US) examination is preferred diagnostic method. US examination is performed with static method described by Dr. Graf and dynamic method described by Dr. Harcke. In both of these methods, bone and cartilage structure composing the hip joint is evaluated and typed according to Dr.Graf’s classification system. US examination is also used during the follow-up and treatment periods together with this classification system. Material and Methods: In our study, we compared follow-up sonographic worsening of the hips which were evaluated to be in favor of type 2a at the first US investigation between January 2008 and December 2012 with the first presenting symptoms and the parameters predisposing to developmental dysplasia of the hip (DDH). Results: In the study, 80 female (n=99, [69%]) and 36 male (n=43, [31%]) babies were evaluated. There were 73 babies with type 2a (+) (n=88, [62%]) and 43 babies with type 2a (-) (n=54, [38%]). There were 13 babies with family history (n=14, [9.9%]) and 40 babies of primiparae mothers (n=48, [33.8%]). One hundred and eleven babies (n=135, [95.1%]) gained physiologic appearance up to 3 months. Risk factors and sonographic evaluation findings were evaluated according to ultrasonographic worsening. There is no statistically significant difference between gender and family history, being right and/or left hip, being Type 2a (-) or (+) with ultrasonographic worsening. Conclusion: In our study, ultrasonographic worsening was determined in 4.9% of the cases. No statistical significance was determined between DDH risk factors and sonographic worsening. The cases determined to have physiological immaturity at the first US investigation should be followed-up carefully during first 3 months regardless of risk factors.

Anahtar Kelimeler

• Hip Dysplasia, Ultrasonography, Risk Factors

GRAF METODUNA GÖRE TİP 2A KALÇALARDA TAKİP BULGULARIMIZ VE ULTRASONOGRAFİK İLERLEME GÖSTEREN OLGULARDA RİSK FAKTÖRLERİ

Öz

Amaç: Kalça eklemi gelişimi doğum öncesi başlayıp doğum sonrası devam eden dinamik bir süreçtir. Ultrasonografi (US) tercih edilen ve tanı koydurucu yöntemdir. US inceleme, Dr. Graf’ın tanımladığı statik yöntem ile Dr. Harcke’nin tanımladığı dinamik yöntem ile yapılır. Her iki yöntemde de kalça eklemini oluşturan kemik ve kıkırdak çatı değerlendirilir ve Dr. Graf’ın sınıflama sistemine göre tiplendirilir. US inceleme, bu sınıflandırma sistemi ile birlikte takip ve tedavi sürecinde de kullanılır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmamızda Ocak 2008 - Aralık 2012 tarihleri arasında ilk US değerlendirmede tip 2a lehine değerlendirilen kalçalarda, takip sonografik kötüleşme durumunu, ilk geliş bulguları ve gelişimsel kalça displazisi(GKD)’ne yatkınlık oluşturacak parametreler ile karşılaştırdık. Bulgular: Çalışmada 80 kız (n=99, [% 69]) , 36 erkek (n=43, [% 31]) bebek değerlendirilmiştir. Tip 2a (+) olan 73 bebek (n=88, [% 62]) , Tip 2a (-) olan 43 bebek (n=54, [% 38]) bulunmaktadır. Aile hikayesi bulunan 13 bebek (n=14, [% 9.9]); primipar 40 bebek (n=48, [% 33.8]) mevcuttur. Olgularda ilk US incelemede 4-6 haftalarda yapılmış olup takip değerlendirmeler 4 hafta aralıklarla yapılmıştır. 3 aya kadar 111 bebek (n=135, [ %95.1]) fizyolojik görünüme kavuşmuştur. Risk faktörleri ve sonografik değerlendirme bulguları, sonografik ilerlemeye göre değerlendirilmiştir. Sonografik ilerleme ile cinsiyet, aile hikayesi, primiparite , sağ ve/veya sol kalça olma, Tip 2a (-) veya (+) olma arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmamaktadır. Sonuç: Çalışmamızda olguların % 4.9’unda US ile ilerleme tespit edilmiştir. GKD risk faktörleri ile sonografik kötüleşme arasında istatistiksel anlamlılık saptanmamıştır. İlk US incelemede fizyolojik immatürite saptanan olgular, risk faktörleri gözetilmeksizin ilk 3 ay dikkatlice takip edilmelidir.

Anahtar Kelimeler

• Kalça displazisi, Ultrasonografi, Risk faktörleri

Kaynakça

1. Tümer Y, Ömeroglu H. Türkiye’de gelişimsel kalça displazisinin önlenmesi. Acta Orthop Traumatol Turc 1997;31:176-81.
2. Donaldson JS, Feinstein KA. Imaging of developmental dysplasia of the hip. Pediatr Radiol 1997;44(3):591
3. Harcke HT, Grissom LE. Pediatric hip sonography. Radiol Clin North Am 1999;37(4):787-96.
4. Bialik V, Wiener F, Benderly A. Ultrasonography and screening in developmental displacement of the hip. J Pediatr Orthop 1992;1:51-4.
5. Graf R. Fundamentals of sonographic diagnosis of infant hip dysplasia. J Pediatr Orthop 1984;4(6):735
6. Graf R. Hip Sonography Diagnosis and Management of Infant Hip Dysplasia. Berlin, Germany: SpringerVerlag; 2006.
7. Harcke HT, Grissom LE. Infant hip sonography: Current concepts. Semin Ultrasound CT MR 1994;15(4):256-63.
8. American Institute of Ultrasound in Medicine. AIUM practice guideline for the performance of an ultrasound examination for detection and assessment of developmental dysplasia of the hip. J Ultrasound Med 2009;28(1):114–9.

9. Chan A, McCaul KA, Cundy PJ, Haan EA, ByronScott R. Perinatal risk factors for developmental dysplasia of the hip. Arch Dis Child Fetal Neonatal Ed 1997;76(2):94–100.
10. Rosendahl K, Toma P. Ultrasound in the diagnosis of developmental dysplasia of the hip in newborns: the European approach—a review of methods, accuracy and clinical validity. Eur Radiol 2007;17(8):1960-7.
11. Graf R, Aksu M, Farkas P, Tschauner C, Lercher K . Kalça ultrasonografisi el kitabı. Yalçın S, (çev). Istanbul, Çubukoglu, 2001.
12. Graf R. The use of ultrasonography in developmental dysplasia of the hip. Acta Orthop Traumatol Turc 2007;41(1):6-13.
13. Roovers EA, Boere-Boonekamp MM, Mostert AK, Castelein RM, Zielhuis GA, Kerkhoff TH. The natural history of developmental dysplasia of the hip: sonographic findings in infants of 1–3 months of age. J Pediatr Orthop B 2005;14(5):325–30.
14. Ganger R, Grill F, Leodolter S. Ultrasound screening of the hip in newborns: results and experience. J Pediatr Orthop 1988;8:12-6.
15. Bialik V, Bialik GM, Blazer S, Sujov P, Wiener F, Berant M. Developmental dysplasia of the hip: a new approach to incidence. Pediatrics 1999;103(1):93-9.
16. Graf R. Classification of hip joint dysplasia by means of sonography. Arch Orthop Trauma Surg 1984;102(4):248-55.
17. Tschauner C, Klapsch W, Graf R. The effect of ultrasonography screening of hips in newborn infants on femur head necrosis and the rate of surgical interventions. Orthopade 1993;22(5):268-76.
18. Gunay C, Atalar H, Dogruel H, Yavuz OY, Uras I, Saylı U. Correlation of femoral head coverage and Graf alpha angle in infants being screened for developmental dysplasia of the hip. Int Orthop 2009;33(3):761-4.
19. Tuncay IC. Yenidogan Kalça Ultrasonografisinin Degerlendirilmesi. TOTBID (Türk Ortopedi ve Travmatoloji Birligi Dernegi) Dergisi 2004;3:3-4.
20. Chan A, McCaul KA, Cundy PJ, Haan EA, ByronScott R. Perinatal risk factors for developmental dysplasia of the hip. Arch Dis Child Fetal Neonatal Ed 1997;76(2):94–100.
21. Bache CE, Clegg J, Herron M. Risk factors for developmental dysplasia of the hip: ultrasonographic findings in the neonatal period. J Pediatr Orthop B 2002;11(3):212–18.
22. Kosar P, Ergun E, Unlubay D, Kosar U. Comparison of morphologic and dynamic US methods in examination of the newborn hip. Diagn Interv Radiol 2009;15(4):284-9.
23. Tachdjian MO. Congenital deformities. In: Tachdjian MO (Ed). Pediatric Orthopedics. Chicago, Saunders Comp 1990: 297-549.
24. Ege R. DKÇ’de belirtiler ve bulgular. Ege R (Ed). Kalça cerrahisi ve sorunları. THK Basımevi, Ankara, 1994: 217-35.