“Mommy, stay here." Treatment of Separation Anxiety Disorder Case with Child-Centered Play Therapy (Case Report)

Öz

Seperations have occupied an important place in every stage of human life. Compared to other speices, the human spacies enters the world in a less prepared manner, and the solution to this situation lies in the presence of the mo- ther. Therefore, the seperation from the mother is one of the most commonly encountered disorders in the field of child mental health. For the child who has difficulty seperating from home or the people to whom she/he is attached to, one of the treatment for this condition is play therapy. Since play is the child’s most natural means of expressing herself/himself, the child has the opportunity to express her accumulated emotions such a tension, frustration, in- security, aggression, fear, and confusion. The use of play therapy as a therapeutic means in the field of child mental health is increasing. Play therapy, which is one of the treatment methods developed for preschool psychological problems, is one of the effective methods in reducing anxiety disorders and depression symptoms. In this study, the results of an conducted consisting of 24 child-centered play therapy sessions with a 6-year old child-diagnosed with seperation anxiety disorder are presented. At the end of the process, it was determined that patient’s anxiety decrea- sed significantly and his daily functionality increased depend on change of child play behaviors, therapist observation and family and psychiatrist feedback.

Anahtar Kelimeler

• Seperation
• Seperation Anxiety Disorder
• Child
• Child-Centered Play Therapy

“Anneciğim burada dur.”: Ayrılma Kaygısı Bozukluğu Vakasının Çocuk Merkezli Oyun Terapisi ile Sağaltımı (Olgu Sunumu)

Öz

İnsan yaşamının her döneminde ayrılıklar önemli bir yer edinmiştir. Diğer türlere göre dünyaya daha hazırlıksız bir şe- kilde gelen insan türü için bu çaresizlik durumuna çare annenin varlığıdır. Bu yüzden anneden ayrılma çocuğun sos- yoduygusal gelişiminde karşılaşılan en büyük sorunlardan biri olmuştur. Ayrılma kaygısı bozukluğu çocuk ruh sağlığı alanında en sık karşılaşılan bozukluklardandır. Evden veya bağlı olduğu kişilerden ayrılmakta zorlanan çocuk için bu duruma yönelik tedavilerden biri oyun terapisidir. Oyun çocuğun kendisini ifade etmenin en doğal aracı olduğu için çocuk gerginlik, hayal kırıklığı, güvensizlik, saldırganlık, korku, kafa karışıklığı ve şaşkınlık gibi birikmiş duygularını dışa vurma imkanına erişmiş olur. Oyun terapisinin terapötik bir araç olarak çocuk ruh sağlığı alanında kullanımı giderek artmaktadır. Okul öncesi psikolojik sorunlara yönelik geliştirilen tedavi yöntemlerinden biri olan oyun terapisi, kaygı bozukluklarında ve depresyon belirtilerinin azaltılmasında etkili yöntemlerden biridir. Bu çalışmada ayrılma kaygısı bozukluğu tanısı alan 6 yaşında bir çocukla yürütülen 24 çocuk merkezli oyun terapisi seanslarından oluşan bir uygu- lamanın sonuçları sunulmaktadır. Terapistin gözlemleri, çocuğun oyun davranışlarındaki değişim, ailenin ve psikiyatri uzmanının geri bildirimleri doğrultusunda sürecin sonunda çocuğun kaygılarında önemli düzeyde azalma olduğu ve günlük işlevselliğinin arttığı belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Ayrılık
• Ayrılma Kaygısı Bozukluğu
• Çocuk
• Çocuk Merkezli Oyun Terapisi

Teşekkür

Uzm. Dr. Tuğçe Yıldız'a desteği için teşekkür ederim.

Kaynakça

1. Amerikan Psikiyatri Birliği (2013). DSM-5 tanı ölçütleri başvuru kitabı (E. Köroğlu, çev.). Ankara: HYB Yayıncılık.
2. Axline, V. (2019). Oyun Terapisi (M. Baydoğan, çev.). Panama Yayın.
3. Da Silva R.D.M., Austregésilo S.C., Ithamar. L. ve de Lima, L.S. (2017). Therapeutic play to prepare children for invasive procedures: a systematic review. J Pediatria (Versão Em Português), 93:6-16.
4. Demirer, E. (2021). Çocuk merkezli oyun terapisinin çocuktaki kaygı düzeyine etkisinin incelenmesi. Academic Platform Journal of Education and Change, 4:91-110.
5. Freud, S. (1926). Inhibitions, symptoms and anxiety. The London Hogarth Press.
6. Genç, M. ve Tolan, Ö.Ç. (2021). Okul öncesi dönemde sık görülen psikolojik ve gelişimsel bozukluklarda oyun terapisi uygulamaları. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 13:207-231.
7. Koçkaya, S. ve Siyez, D.M. (2017). Okul öncesi çocuklarının çekingenlik davranışları üzerine oyun terapisi uygulamalarının etkisi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 9:31-44.
8. Milos, M.E. ve Reiss, S. (1982). Effects of three play conditions on seperation anxiety in young children. J Consult Clin Psychol, 50:389-395.

9. Parman, T. (2022). Ayrılık, ayrılık, aman ayrılık!. Eksiklik, Ayrılık ve Ötesi, Psikanaliz Defterleri 5 içinde (s.13-27). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
10. Ray, D.C. (2019). İleri Düzey Oyun Terapisi (D. Olgaç, çev.). Pinhan Yayıncılık.
11. Schaefer, C. E. (2017). Oyun terapisinin temelleri (T. Özkaya, çev.). Nobel Yayınları.
12. Stulmaker, H.L. ve Ray, D.C. (2015). Child-centered play therapy with young children who are anxious: A controlled trial. Child Youth Serv Rev, 57:127-133.
13. Teber, M. (2015). Çocuk merkezli oyun terapisinin çocuklarda görülen davranış sorunlarının çözümüne etkisi. Yayımlanmamış Yük- sek Lisans Tezi, Hasan Kalyoncu Üniversitesi.
14. Teke, E. ve Sürücü, A. (2020). Oyun terapisiyle bütünleştirilmiş grupla psikolojik danışmanın ilkokul öğrencilerinin sosyal kaygı düzeylerine etkisi. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9:695-708.
15. Tural, E. (2012). Ameliyat öncesi dönemde çocuklara verilen eğitim ve terapötik oyun yöntemlerinin çocuğun kaygı, korku ve ağrı düzeylerine etkisinin incelenmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ege Üniversitesi.
16. Türe, E. ve Barut, Y. (2020). Türkiye’de yapılan oyun terapisi çalışmalarının incelenmesi. Yaşam Becerileri Psikoloji Dergisi; 4:127-138.
17. Vaezzadeh, N., Douki, Z.E, Hadipour, A., Osia, S., Shahmohammadi, S. ve Sadeghi, R. (2011). The effect of performing preoperative preparation program on school age children’s anxiety. Iran J Pediatr, 21:461-466.
18. Yang, F.R. ve Wang, J. (2019). Play Therapy on Separation Anxiety Children-A Case Report. Biomed J Sci & Tech Res, 13(1), 9782-9783.
19. Yanıt, E. (2019). Selektif mutizm vakasının yönlendirilmemiş oyun terapisi teknikleri ile sağaltımı (olgu sunumu). Türkiye Bütüncül Psikoterapi Dergisi, 2:68-76.
20. Yılmaz, Ö. (2018). Okul öncesi çocuklarda oyun terapinin ayrılık kaygısı üzerine etkisinin değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Bülent Ecevit Üniversitesi.
21. Yılmaz Demirer, Ö. ve Topan, A. (2023). Evalıation of the Effect of Play Therapy on Seperation Anxiety among Preschool Children: A Randomized Controlled Study. BAUN Health Sci J, 12(3), 667-674. 75