Bölgesel Enerji Politikaları Ve Türkiye

Öz

Turkey is a natural bridge between the energy producer Asian countries and energy consumer European countries. %70 of the known oil and gas reserves of the world is situated in Turkey’s neighboring regions- the Caucasus, Middle East and Central Asia. Although Turkey is not an energy producer country, it has the potential to play an important role over energy policies owing to its position as a transit country. In recent years, Turkey has taken significant steps joining the pipeline projects in order to have the transit country position. On the other hand, Russia, the EU, and USA as global powers have different interests and try to benefit from the energy resources in these regions in line with their energy policy objectives.

Anahtar Kelimeler

• Pipelines, Energy policies, natural gas, oil.

BÖLGESEL ENERJİ POLİTİKALARI VE TÜRKİYE

Öz

Türkiye enerji üreticisi Asya ülkeleriyle ile enerji tüketicisi Avrupa ülkeleri arasında doğal bir köprüdür. Dünya’nın bilinen doğalgaz ve petrol rezervlerinin %70’i Türkiye’ye komşu Kafkasya, Orta Doğu ve Orta Asya bölgelerinde bulunmaktadır. Türkiye her ne kadar enerji üreticisi olmasa da sahip olduğu konum nedeniyle transit ülke olarak enerji politikalarında önemli rol oynama potansiyeline sahiptir. Son dönemde içinde yer aldığı boru hattı projeleriyle transit ülke olma yolunda önemli adımlar atmıştır. Öte yandan, küresel güçler Rusya, ABD ve Avrupa Birliği’nin enerji kaynakları açısından zengin bu coğrafyada farklı çıkarları bulunmakta ve enerji hedeflerini kendi çıkarları doğrultusunda bölgedeki kaynaklardan yararlanmak üzerine kurmaktadırlar.

Anahtar Kelimeler

• Boru hatları, enerji politikaları, doğal gaz, petrol.

Kaynakça

1. ABD Enerji Enformasyon İdaresi resmi internet sitesi. www.eia.doe.gov.
2. Avrupa Birliği resmi internet sitesi. www.europa.eu.
3. Bayraç, Naci. Küresel Enerji Politikaları ve Türkiye. AVSAM, 4 Şubat 2010.
4. CIA resmi internet sitesi. www.cia.gov.
5. Dahl, Carol A. International Energy Markets: Understanding Pricing Policies and Profits. PennWell, 2004.
6. Demir, Faruk. Enerji Güvenliği, Enerji Ekonomisi, Enerji Diplomasisi. Ankara, Altınküre Yayınları, 2007.
7. Deutsche Welle resmi internet sitesi. www.dw-world.de/.
8. Ege, Yavuz. AB’nin Enerji Politikası ve Türkiye. Ankara: UPAV, 2004.

9. Erikson, Richard. “Eurasian Natural Gas Pipelines: The Political Economy of Network Interdependence.” Euroasian Geograph and Economics (2009).
10. Gazprom’un resmi internet sitesi. www.gazprom.com.
11. Hacisalihaoglu, Bilge. “Turkey’s Natural Gas Policy.” Energy Policy 36 (Haziran 2008).
12. Jamestown Vakfı resmi internet sitesi. www.jamestown.org/.
13. Küçükşahin, Ahmet. Türkiye’nin Enerji Stratejisi Ne Olmalıdır? T.C.
14. İstanbul: Genelkurmay Başkanlığı Yayınları, 2006.
15. Pamir, Necdet. “Dünyada ve Türkiye’de Enerji, Türkiye’nin Enerji Kaynakları ve Enerji Politikaları.” Metalurji Dergi (Mayıs 2003).
16. Roberts, John. The Turkish Gate Energy Transit and Security Issues. CEPS EU-Turkey Working Papers No 11: 1 October 2004.
17. Rusya Haber Ajansı resmi internet sitesi. en.rian.ru/.
18. Smith, Keith. Russian Energy Pressure Fails to Unite Europe. CSIS, 24 Ocak 2007.
19. Smith, Keith. Russian Europe Energy Relations. CSIS, Şubat 2010.
20. Tezcan, Ercüment. “Avrupa Birliği’nin Enerji Politikası: Sorunlar ve Muhtemel Çözümler.” USAK, 6 Şubat 2009.
21. Türkiye Cumhuriyeti Dış Ticaret Müsteşarlığı resmi internet sitesi. www.dtm.gov.tr.
22. Türkiye Cumhuriyeti Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı resmi internet sitesi. www.enerji.gov.tr.
23. Wright, Lindsay. “Pipeline Politics: Russian Natural Gas Diplomacy.” Pipeline and Gas Journal (Ağustos 2009).