GÜVENLİĞİN PAZARLANMASI: Bir Pazarlama Aracı Olarak Suç ve Şiddet

Öz

Suçun özellikle şiddet suçlarının artışı istatistiksel olarak yayınlanan raporlardan görülmektedir. Ancak bu olgunun önemli bir toplumsal sorun olarak ortaya çıkışına ait sosyolojik veriler şiddet suçlarına ait rakamların dışında toplumsal yaşamda bireylerin gösterdiği genel davranış biçimleri ve toplumsal taleplerdir. Günümüzde suç ve şiddet eylemlerinin gerek toplumsal bir olgu gerekse önemli bir toplumsal sorun olarak tespit edilmesi yaşanan şiddet eylemlerinin sonucunda bireylerde oluşan korku ve güvensizlik duygusunun ortaya çıkardığı güvenlik temelli yaşam biçimidir. Bu yaşam biçimi ve oluşan talep suç, şiddet ve güvenlik kavramlarına dayanan bir pazarlama ve reklam dilinin oluşmasına yol açmıştır. Bu dilin ürettiği algı bireylerde “kötü dünya sendromu” olarak ortaya çıkmakta ve sürekli bir güvenlik talebi ve arayışına dönüşmektedir. Bu durum öncelikle mekanda bir ayrışmaya yol açma eğilimindedir. Zenginliğin getirdiği mekânsal ayrışma orta sınıflarda güvenlik temelinde mekânsal bir ayrışmaya yol açmaktadır. Güvenli mekan talebinin yanı sıra özel güvenlik talebi, güvenlik kameraları tüketimi, alarm sistemleri, çantalarda taşınan gazlı spreyler… vb. ciddi bir güvenlik arayışının göstergesidir. Bu arayış ve talebin ortaya çıkışında bireylerin birebir şiddet ve suçla karşılaşmalarından çok, duyulan, görülen ya da öğrenilen şiddet eylemlerinden kendilerini koruma amacının yanı sıra şiddet suçlarının kullanılarak yaratılan korku kültürünün bir pazarlama aracı haline gelmesinin ve bu amaçla insanlarda sürekli her an bir saldırı olabileceği duygusu yaratılmasının da etkili olduğu görülmektedir. Bu bildiri suç ve şiddetin bir araç olarak güvenliğin pazarlanmasında kullanılış biçimini incelemektedir.

Anahtar Kelimeler

• Şiddet,Suç,Güvenlik Arayışı ve Tüketimi,Güvenliğin Pazarlanması

Kaynakça

1. Referans 1 BARTU A. (2001) “Kentsel Ayrı(şı)m: İstanbul’da Yeni Yerleşimler ve Kemer Country Örneği”, Firdevs Gümüşoğlu (ed) 21.Yüzyıl Karşısında Kent ve İnsan, İstanbul, Bağlam Yayınları
2. Referans 2 DANIŞ D. (2001) “İstanbul’da Uydu Yerleşmelerin Yaygınlaşması: Bahçeşehir Örneği”, Firdevs Gümüşoğlu (ed) 21.Yüzyıl Karşısında Kent ve İnsan, İstanbul, Bağlam Yayınları
3. Referans 3 GÜLCÜ M, Türkiye’de Modern Özel Güvenliğin Tarihçesi (Çevrimiçi) 18.12.2009 http://www.egm.gov.tr/egitim/dergi/eskisayi/37/web/makaleler/Mustafa_GULCU.htm
4. Referans 4 TBMM. (2007), Türkiye Büyük Millet Meclisi Çocuklarda Ve Gençlerde Artan Şiddet Eğilimi İle Okullarda Meydana Gelen Olayların Araştırılarak Alınması Gereken Önlemlerin Belirlenmesi Amacıyla Kurulan Esas Numaralı Meclis Araştırması Komisyonu Raporu, (10/337, 343, 356, 357), ANKARA
5. Referans 5 TOBB. (2014), Özel Güvenlik Meclisi https://www.tobb.org.tr/Documents/yayinlar/2014/ ozel_guvenlik_meclisi_int.pdf, ANKARA
6. Referans 6 USAK. (2012), Dünya Ticaret ve Finans Merkezine Doğru İstanbul Kent Güvenliği, İSTANBUL