TÜRKİYE’DE KIRSAL TURİZM DESTİNASYONLARININ REKABETÇİ GÜCÜNÜN GELİŞTİRİLMESİ İÇİN STRATEJİK ÖNERİLER

Öz

Bu çalışma Türkiye’nin kırsal turizm açısından rekabet gücünün artırılmasına yönelik strateji belirleme ve uygulama geliştirebilmesine destek olmak amacını gütmektedir. Bu doğrultuda dünya genelindeki en iyi uygulamalar (best-practices) incelenerek turizm, pazarlama, rekabet ve tutundurma çalışmalarıgeniş çaplı olarak ilgili literatürdendestek alınarak değerlendirilmiştir. Aynı zamanda dünyadan önemli örnekler, Avrupa Birliği ülkelerine odaklanarakokuyuculara metin içerisinde sunulmuştur. Türkiye’de bu güne kadar gerçekleştirilen başarılı kırsal turizm uygulamalarına yer verilerek rekabetçi kırsal turizm ve tutundurma çabaları karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir.Yapılan çalışmanın sonucunda ilgili kişi/ kurum ve devlet desteği ile yerel halka verilecek çevresel, agro-turizm, eko-turizm ve ilgili turizm alanlarındaki bilimsel bilgilendirme faaliyetlerinin arttırılması, devlet desteğinin sağlanması, öncelikli bölgelerin saptanması, turizm odaklı alternatif geçim faaliyetlerinin hayata geçirilmesi, sosyal olanaklar sunulması ile kırsal destinasyonların etkin kullanımının sağlanması, kırsal yerleşimlerinin konaklamaya açılması, çevre ve turizm alanında dernek, vakıf, federasyonların kurulması gibi öneriler dünyadaki ve Avrupa Birliği’ndeki uygulamalardan örnek alınarak sunulmuştur.Gelecek araştırmalar için temel oluşturacak bu çalışmanın kırsal turizmi rekabet açısından değerlendirme fırsatı tanıyacağı beklenmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Kırsal turizm, rekabet, pazarlama, turizm, devlet yardımları

SUGGESTIONS FOR IMPROVING COMPETITIVE POWER OF TURKEY’S RURAL TOURISTIC DESTINATIONS

Öz

This study aims to facilitatean increase in competitivenessof Turkey in rural tourism by offering strategies and developing practices. Strategy setters and developers in this area as well as practitioners of rural tourism can benefit from the present study. To realize this goal global best practices in rural tourism, marketing, and promotional activities that led to increased competitiveness are analyzed utilizing relevant academic studies as well as real life examples. Specific applicationsworldwide and especially in Europe are provided within the text to offer a better insight to readers. In addition, successful applications in Turkey are also analyzed to offer comparative results on competitive rural tourism policies and best practices. As a result of the analysis several suggestions were made to increase the competitiveness in light of the best practices around the globe. First of all, educating the local communities that are associated with agro-tourism and ecotourism to increase awareness and knowledge by the support of individuals, organizations and government was proposed. In addition,identification of priority areas in rural tourism and providingsupport (financial and non-financial) by governmental institutions is offered as a basis to set a clear roadmap to increased competitiveness. In implementation stage, establishing tourism related alternative income generating activities,utilizing the accommodation potential of rural settlements,ensuring effective use of all amenities in rural destinations, and also establishing tourism associations, foundations/federations to supervise and lead the efforts in this context was proposed.This study not only presentsa base for the future researches but alsogive opportunity to assess the present state of rural tourism from rural competitiveness perspective.

Anahtar Kelimeler

• Rural tourism, competition, marketing, tourism, state aid

Kaynakça

1. AHİPAŞAOĞLU, S. ve ÇELTEK, E. (2006), Sürdürülebilir Kırsal Turizm, Gazi Kitabevi, Ankara.
2. AKÇA, H. (2004), Dünya’da ve Türkiye’de Kırsal Turizm, Standart Dergisi, Eylül, s.65-70.
3. AKÇA, H.. (2004), “Dünyada ve Türkiye’de Kırsal Turizm”, Ekonomik ve Teknik Dergi Standard, Yıl: 43, Sayı: 513, Ajans-Türk Matbaacılık, Ankara, s.64.
4. BEERLI, A., ve J. D. MARTIN. (2004), “Tourists’ CharacteristicandthePerceived Image of TouristDestinations: A Quantitative Analysis—A Case Study of Lanzarote, Spain.” Tourism Management, 25 (5), s. 623-36
5. CAI, L. (2002), “CooperativeBrandingforRuralTourismDestinations.” Annals of TourismResearch, 29 (3), s. 720-42.
6. D.P.T. (2006), 1923-1980 Ulusal Kalkınma Stratejisi, s.6
7. D’HAUTESERRE, A. M. (2000), Lessons in ManagedDestinationCompetitiveness: The Case of Foxwoods Casino Resort, Tourism Management, 21 (1), s.23-32.
8. ENRIGTH, M. J. ve NEWTON, J. (2004), TourismDestinationCompetitiveness: A QuantitativeApproach, Tourism Management, 25 (6), s. 777-788.

9. ESENGÜL, K. (2005), Kırsal Kalkınmada Yeni Bir Yaklaşım Kırsal Turizm, T.C. Sivas Belediye Başkanlığı Sivas Kaplıcaları ve Turizm Potansiyeli Sempozyumu, s.168-171.
10. EUROPEAN COMMISSION (EC). (1999), TowardsQualityRuralTourism, Enterprise Directorate General TourismUnit, Brussels, s.151.
11. GARTNER, W. C. (2009), “DeconstructingBrandEquity.” InTourismBranding: Communities in Action (BridgingTourismTheoryandPractice), Vol. 1, editedby L. A. Cai, W. C. Gartner, and A. Munar. Bingley, UK: Emerald, s. 51-63.
12. GO, F. M. ve GOVERS, R. (2000), IntegratedQuality Management ForTouristDestinations: a EuropeanPersfective on AchievingCompetitiveness, Tourism Management, 21 (1), s. 79-88.
13. GOODRICH, J. N. (1977), Differences in PerceivedSimilarity of TourismRegions: a Spatial Analysis, Journal of Travel Research, 16 (1), s. 10-13.
14. GÜRBÜZ, İ. B.,EROL, A. O. ve YAVUZ, O. (2002), Dünya’da ve Türkiye’de Kırsal Turizm, Türkiye V. Tarım Ekonomisi Kongresi, 18-20 Eylül, İzmir: s.424.
15. HAAHTI A. J. ve YAVAS, U. (1983), Tourists’ Perceptions of FinlandandSelectedEuropeanCountries as Travel Destinations, EuropeanJournal of Marketing, 17 (2), s. 34-42.
16. HEATH, E. ve WALL G. (1992), Marketing TourismDestinations: a Strategic Planning Approach. Canada: J. Wiley.,
17. HALL, D. ROBERTS, L. ve MITCHELL, M. (2005), New Directions in RuralTourism. UK. s.54-67
18. HOLBROOK, M. B. (1978), “Beyond AttitudeStructure: TowardtheInformationalDeterminants of Attitude.” Journal of Marketing Research, 15 (4), s. 545-56
19. J. BRIEDENHANN, ve E. WICKENS.(2004), “TourismRoutes As a ToolForTheEconomic Development Of RuralAreas-VibrantHopeor Impossible Dream?”, Tourism Management,25, s.71
20. KOZAK, M. ve RIMMINGTON, M. (1999), MeasuringTouristDestinationCompetitiveness: ConceptualConsiderationsandEmpiricalFindings, Hospitality Management, 18 (3), s.273-28
21. LIN, C. H., D. B. MORAIS, D. L. KERSTETTER, ve J. S. HOU. (2007), “Examiningthe Role of CognitiveandAffective Image in PredictingChoiceacross Natural, DevelopedandTheme-Park Destinations.” Journal of Travel Research, 46 (2), s. 183-94.
22. MIHALIC, T. (2000), Environmental Management of a TouristDestination a Factor of TourismCompetitiveness, Tourism Management, 21 (1), s. 65-78.
23. OECD (1994), TourismStrategiesandRural Development, Paris, s.7
24. OSKAM, A., MEESTER, G. ve SILVIS, H. (2010), EU PolicyforAgriculture, FoodandRuralAreas, Netherlands s. 382-386.
25. ÖZDEMİR, S. (2012), “Kırsal Kalkınmada Kırsal Turizmden Yararlanma Olanakları: Gökçeada Örneği”, KMÜ Sosyal ve Ekonomı̇ k Araştırmalar Dergı̇ si, 14, s. 19-21.
26. PEARCE, D.G. (1997), CompetitiveDestination Analysis in SoutheastAsia, Journal of Travel Research, 35(4), s. 16-24.
27. PEATTIE, K. ve PEATTIE S. (1996), PromotionalCompetitions: a WinningToolforTourism Marketing, Tourism Management, 17 (6), s. 433-442.
28. POON, A. (2002), Tourism, TecnologyandCompetitiveStrategies. Wallingford, UK: CAB International.
29. PRIDEAUX, B. (2000), The Role of the Transport System in Destination Development, Tourism Management, 21 (1), s. 53-63.
30. RATZ, T ve PUCKO, L. (1998), Sustainability in HungarianRuralTourism, RuralTourism Management: SustainableOptions. International Confarence, September 1998, SAC, Auchincruive, Scotland (www.ratztamara.com 26.06.2006). s.1.
31. RITCHIE J. R. B. ve CROUCH G. I. (2003), TheCompetitiveDestination. England: CABI Publishing
32. ROBERTS, L. ve HALL, D. (2001). RuralTourismandRecreation: PrinciplestoPractice, CABI Publishing, UK., s. 70-92
33. SOYKAN, F. (1999), “Doğal Çevre ve Kırsal Kültürlerle Bütünleşen Bir Turizm Türü: Kırsal Turizm”, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, yıl:10, Mart-Haziran, Ankara, s.68.
34. SOYKAN, F. (2000), “Kırsal Turizm ve Avrupa’da Kazanılan Deneyim”, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, Yıl: II, Türkçe-Eylül-Aralık, s.21
35. SOYKAN, F.(2006), “Avrupa’da Kırsal Turizme Bakış Açısı ve Kazanılan Deneyim”, II. Balıkesir Ulusal Turizm Kongresi, Balıkesir, s.84-85
36. ŞEREFOĞLU, C. (2006). Ortak Tarım Politikası Forumu, Yurt Dışı Dönüş Raporu, Ankara: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, s. 1-3.
37. ŞEREFOĞLU, C. (2009), “Kırsal Alanda Kadının İstihdamı”, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Dergisi, Sayı:189 Ankara, s. 24-31.
38. ŞEREFOĞLU, C. (2009), Kalkınmada Kırsal Turizmin Rolü- 2007- 2013 Yılları Arasında Ülkemizde Uygulanacak Olan Ipard Kırsal Kalkınma Programındaki Yeri, Önemi Ve Beklenen Gelişmeler, Uzmanlık Tezi, Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı, Ankara
39. TARLAK, Ş. (2007), Mumcularda Kırsal Turizm Modeli, Şehir Planlama Projesi IV, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
40. TSAROUHAS, D., ERTUGAL, E. ve AYBARS, A.İ. (2007), BringingThe Real DivideSocialandRegionalPolicy in Turkey’sAccessionProcess. Ankara, s.44-72.
41. URBAN, S. ve DARIO V. (2005), “ReconcilingLabourFlexibilityWithSocialCohesion, FacingThe Challenge”. Council of Europe Publishing EditionsduConseil de l’ Europe, trends in socialcohesion, No. 15, Council of Europe Publishing F-67075 StrasbourgCedex ISBN 92-871-5813-4, Printed in Belgium, November.
42. VEER, M., ve TUUNTER, E. (2005), RuralTourism in Europe., Hague. s. 14-15
43. WORLD TOURISM ORGANIZATION (WTO). (2004), RuralTourism in Europe: Experiences, Development andPerspectives, s.13