STUDENTS FROM REFUGEE BACKGROUNDS IN PHYSICAL EDUCATION AND SPORTS LESSON: TURKISH ADAPTATION OF TEACHERS’ PERCEPTION SCALE

Öz

The purpose of this research; The validity and reliability study was carried out by adapting the "Students from Refugee Backgrounds in Physical Education: A Survey of Teachers' Perceptions" developed by Bartsch, Wagner, and Rulofs (2021) to Turkish. Scale; According to the perception of physical education and sports teachers; It is used to determine whether students under temporary protection status have the opportunity to cooperate with other students in the lesson and learn from each other by helping each other and whether they have the opportunity to participate in the lesson and undertake tasks actively. The study included 235 physical education and sports teachers who work in secondary schools and high schools in the first 5 provinces (İstanbul, Gaziantep, Hatay, Şanlıurfa, and Adana) where families under temporary protection status live most frequently in the spring semester of the 2022-2023 academic year and have students under temporary protection status. participated. It was determined that the study group had a sufficient sample size with the G*Power 3.1.9.7 program, taking 5% error, 95% power, and 0.5 effect size. Original scale; While it consists of 12 items and 3 sub-dimensions, namely "communicative-interactional", "cultural" and "structural-positional", the adapted scale has lost its validity in Turkish culture because the "cultural" sub-dimension does not provide content validity. To test the construct validity of the draft scale, the final version of which was obtained through a pilot study, explanatory factor analysis (SPSS 22.0 program) was conducted on the first half of the study group; Confirmatory factor analysis (AMOS 25.0 program) was applied to the other half. As a result of the analysis, it was determined that the reliability of the adapted scale was "fairly good" (Cronbach Alpha coefficient: .87). As a result of the confirmatory factor analysis of the scale, which was found to have a 2-factor structure as a result of explanatory factor analysis; It was confirmed to be two-factor with good fit values. In this regard, it has been determined that the scale adapted to Turkish is a valid and reliable measurement tool consisting of two factors and a total of 9 items that can measure the adaptation levels of students under temporary protection status in physical education and sports lessons according to the perceptions of physical education and sports teachers.

Anahtar Kelimeler

• Migration
• Physical education teacher
• refugee
• Syrian students

GEÇİCİ KORUMA STATÜSÜNDE OLAN ÖĞRENCİLERİN BEDEN EĞİTİMİ VE SPOR DERSİNDEKİ UYUMLARI: ÖĞRETMEN ALGISI ÖLÇEĞİNİN TÜRKÇEYE UYARLANMASI

Öz

Bu araştırmanın amacı; Bartsch, Wagner ve Rulofs (2021) tarafından geliştirilen “Geçici Koruma Statüsünde Olan Öğrencilerin Beden Eğitimi ve Spor Dersindeki Uyumları: Öğretmen Algısı Ölçeği’ni Türkçeye uyarlayarak geçerlik ve güvenilirlik çalışmasını yapmaktır. Ölçek; beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin algısına göre; geçici koruma statüsündeki öğrencilerin diğer öğrencilerle derste iş birliği yapma ve yardımlaşarak birbirlerinden öğrenme düzeyleri ile derse aktif katılma ve görevleri üstlenme fırsatlarının olup olmadığını belirlemek amacıyla kullanılmaktadır. Çalışmaya 2022-2023 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde Türkiye’de geçici koruma statüsündeki ailelerin en yoğun yaşadığı ilk 5 ildeki (İstanbul, Gaziantep, Hatay, Şanlıurfa ve Adana) ortaokul ve liselerde görevli olup geçici koruma statüsünde öğrencisi bulunan 235 beden eğitimi ve spor öğretmeni katılmıştır. Çalışma grubunun yeterli örneklem genişliğine sahip olduğu G*Power 3.1.9.7 programı ile %5 hata, %95 güç, 0.5 etki büyüklüğü alınarak tespit edilmiştir. Özgün ölçek; “iletişimsel-etkileşimsel”, “kültürel” ve “yapısal-konumsal” olmak üzere 3 alt boyuttan ve 12 maddeden oluşurken uyarlaması yapılan ölçekte “kültürel” alt boyutu kapsam geçerliğini sağlamadığı için Türk kültüründe geçerliğini yitirmiştir. Pilot çalışma yapılarak son versiyonu elde edilen taslak ölçeğin yapı geçerliğini test etmek için çalışma grubunun ilk yarısına açıklayıcı faktör analizi (SPSS 22.0 programı); diğer yarısına ise doğrulayıcı faktör analizi (AMOS 25.0 programı) uygulanmıştır. Analizler sonucunda uyarlaması yapılan ölçeğin güvenilirliğinin “oldukça iyi” olduğu tespit edilmiştir (Cronbach Alpha katsayısı: .87). Açıklayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi sonucunda uyarlanan ölçeğin iki faktörlü bir yapıya sahip olduğu doğrulanmıştır. Bu doğrultuda Türkçeye uyarlanan ölçeğin geçici koruma statüsünde olan öğrencilerin beden eğitimi ve spor dersinde uyum düzeylerini beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin algılarına göre ölçebilecek iki faktörden ve toplam 9 maddeden oluşan geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Beden eğitimi ve spor öğretmeni
• göç
• mülteci
• Suriyeli öğrenciler

Kaynakça

1. T.C. İçişleri Bakanlığı Göç İdaresi Başkanlığı (2021). Yabancılar ve uluslararası koruma kanunu. https://www.goc.gov.tr/gigm-mevzuati [Erişim tarihi: 01.10.2023].
2. Doğan ÖS., Gökburun İ. (2021). Türkiye’de Suriyeli mültecilere yönelik toplumsal olayların dağılımı. Coğrafya Dergisi. 43, 37-53.
3. Çavuşoğlu E., Takkaç A. (2023). 1957 krizinden Suriye iç savaşına Türkiye’nin Suriye politikasındaki değişimi anlamak. Uluslararası Kriz ve Siyaset Araştırmaları Dergisi. 7(1), 167-205.
4. T.C. İçişleri Bakanlığı Göç İdaresi Başkanlığı (2023). https://www.goc.gov.tr/gecici-koruma5638 [Erişim tarihi: 01.10.2023].
5. MEB (2014). Yabancılara yönelik eğitim-öğretim hizmetleri temel eğitim genel müdürlüğü http://mevzuat.meb.gov.tr/dosyalar/1715.pdf https://www.meb.gov.tr/mevzuat/liste.php?ara=1 [Erişim tarihi: 01.10.2023].
6. MEB (2015). Millî Eğitim Bakanlığı 2015–2019 stratejik planı https://sgb.meb.gov.tr/www/mill-egitim-bakanligi-2015-2019-stratejik-plani-yayinlanmistir/icerik/181 T.C [Erişim tarihi: 01.10.2023].
7. Barrett N., Berger E. (2021). Teachers’ experiences and recommendations to support refugee students exposed to trauma. Social Psychology of Education. 24, 1259-1280.
8. Jacobson MR. (2021). An exploratory analysis of the necessity and utility of trauma-informed practices in education. Preventing School Failure: Alternative Education for Children and Youth. 65(2), 124-134.

9. Jahed M. (2023). A Trauma-informed lens to support Afghan refugee mental health needs: A student’s perspective. Academic Psychiatry. 47(1), 104-105.
10. O'Donnell AW., Stuart J., O'Donnell KJ. (2020). The long-term financial and psychological resettlement outcomes of pre-migration trauma and post-settlement difficulties in resettled refugees. Social Science & Medicine. 113246.
11. Özcan Z. (2019). Göçün travmatik etkilerini azaltmada sosyal desteğin rolü üzerine deneysel bir araştırma. Bilimname. 2019(37), 1001-1028.
12. Sullivan AL., Simonson GR. (2016). A systematic review of school-based social-emotional interventions for refugee and war-traumatized youth. Review of Educational Research. 86(2), 503-530.
13. Yayan EH., Düken ME., Özdemir AA., Çelebioğlu A. (2020). Suriyeli mülteci çocukların ruh sağlığı sorunları: Travma sonrası stres, depresyon ve anksiyete. Pediatri Hemşireliği Dergisi. 51, e27-e32.
14. Walker J., Zuberi D. (2020). School-aged Syrian refugees resettling in Canada: Mitigating the effect of pre-migration trauma and post-migration discrimination on academic achievement and psychological well-being. Journal of International Migration and Integration. 21(2), 397-411.
15. Alkhazaleh ZM., Alharbi B., Abojedi A. (2023). The impact of a group counseling program on a sample of bereaved refugee adolescents in Jordanian schools. International Journal of Instruction. 16(4), 615-632.
16. Dorado JS., Martinez M., McArthur LE., Leibovitz T. (2016). Healthy environments and response to trauma in schools (HEARTS): A whole-school, multi-level, prevention and intervention program for creating trauma-informed, safe and supportive schools. School Mental Health. 8(1), 163-176.
17. Görmez V., Kılıç, HN., Örengül AC., Demir MN., Mert EB., Makhlouta B., Semerci B. (2017). İstanbul, Türkiye'de travmadan etkilenen Suriyeli mülteci çocuklara yönelik okul temelli, öğretmen destekli psikolojik müdahale grup programının değerlendirilmesi. Psikiyatri ve Klinik Psikofarmakoloji. 27(2), 125-131.
18. Miles J., Bailey McKenna MC (2016). Giving refugee students a strong head start: The LEAD program. TESL Canada Journal. 33, 109-128.
19. Rowe C., Watson-Ormond R., English L., Rubesin H., Marshall A., Linton K., Eng E. (2017). Evaluating art therapy to heal the effects of trauma among refugee youth: the burma art therapy program evaluation. Health Promote Practice. 18(1), 26-33.
20. Schottelkorb AA., Doumas DM., Garcia R. (2012). Treatment for childhood refugee trauma: A randomized, controlled trial. International Journal of Play Therapy. 21(2), 57.
21. Charalampidou P., Psaltis C. (2022). Inventing new road paths for the contact theory through contact with a puppet (a “Syrian refugee child”) via a teacher-led intervention in a Greek primary school. Peace and Conflict: Journal of Peace Psychology. 28(3), 327-339.
22. Costigan CL., Taknint JT., Mudryk E., Al Qudayri B. (2022). Building community: Connecting refugee and Canadian families. Cultural Diversity and Ethnic Minority Psychology. 28(3), 338.
23. Lundberg O. (2020). Defining and implementing social integration: A case study of school leaders’ and practitioners’ work with newly arrived im/migrant and refugee students. International Journal of Qualitative Studies on Health and Well-Being. 15(2), 1783859.
24. Tercan M., Bisagno E., Cocco VM., Kaçmaz T., Turnuklu A., Stathi S., Vezzali L. (2021). Suriyeli mülteci çocuklara yönelik önyargının azaltılması: Türk ilkokul çocukları arasında dolaylı temas müdahalesi. Toplum Psikolojisi Dergisi. 49(2), 564-587.
25. Biasutti M., Concina E., Frate S. (2020). Working in the classroom with migrant and refugee students: the practices and needs of Italian primary and middle school teachers. Pedagogy, Culture & Society. 28(1), 113-129.
26. Cerna L. (2019). Refugee education: Integration models and practices in OECD countries. https://www.oecd-ilibrary.org/education/refugee-education_a3251a00-en [Erişim adresi: 01.10.2023].
27. Değirmenci GY., Somer B., Demircioğlu H., Gençoğlu C. (2021). Geçici koruma altındaki Suriyeli çocukların eğitim sürecine katılım ve uyumlarına yönelik öğretmen görüşlerinin incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi. 50(1), 281-308.
28. Doidge M., Keech M., Sandri E. (2020). “Aktif entegrasyon”: Mültecilerin entegrasyonunda aktif rol alan spor kulüpleri. Uluslararası Spor Politikası ve Politikaları Dergisi. 12(2), 305-319.
29. Ergün ÖR., Özsöz C. (2022). Geçici koruma statüsündeki Suriyeli çocukların eğitim sürecindeki toplumsal uyum sorunları: Burdur örneği. Sosyolojik Düşün. 7(2), 204-225.
30. Fidan MS., Taş A. (2023). Türkiye’de geçici koruma statüsünde yaşayan Suriyeli sığınmacıların eğitim sorunları. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 13(1), 137-156.
31. Orman D., Aydemir İ. (2022). Geçici koruma statüsü altında olan sığınmacı çocukların karşılaştıkları güçlükler ve gereksinimleri. Uluslararası Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi. 2(1), 1-13.
32. Özer M. (2023). Geçici koruma altındaki Suriyeli öğrencilerin ilk okuma yazma öğretiminde karşılaşılan sorunlara ilişkin öğretmen görüşleri. International Journal of Social Humanities Sciences Research. 10(98), 2136-2144.
33. PICTES (2016). MEB "Suriyeli çocukların Türk eğitim sistemine entegrasyonunun desteklenmesi" projesi. https://pictes.meb.gov.tr/izleme/. [Erişim adresi: 01.10.2023].
34. Aytaç T. (2022). Kapsayıcı eğitim: Göçmen, mülteci ve sığınmacıların uyumu ve eğitim politikaları. Aytaç, T. ve Taş, A. (editör), Türkiye’de göçmen, mülteci ve sığınmacıların eğitim sorunları (135-155), Ankara: Paradigma Yayınları.
35. Açıkgöz A. (2019). Türkiye'de ilkokul eğitimi alan geçici koruma statüsündeki çocuklara verilen eğitim sorunları ve çözüm önerileri. Yüksek Lisans Tezi, Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Niğde.
36. Cülha A., Demirtaş H. (2020). Dezavantajlı bir grup olarak geçici koruma statüsündeki öğrencilerin eğitim öğretim hizmetlerinden yararlanma durumları. Harran Maarif Dergisi. 5(2), 46-75.
37. Dere İ., Demirci E. (2023). Türkiye’de göçmen öğrencilerin eğitimde karşılaştıkları sorunlar. HUMANITAS-Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi. 108-135.
38. Block K., Gibbs L. (2017). Promoting social inclusion through sport for refugee-background youth in Australia: Analysing different participation models. Social Inclusion. 5(2), 91-100.
39. Bartsch F., Wagner I., Rulofs B. (2021). Students from refugee backgrounds in physical education: A survey of teachers’ perceptions. European Physical Education Review. 27(4), 854-870.
40. Cseplö E., Wagnsson S., Luguetti C., Spaaij R. (2022). “The teacher makes us feel like we are a family’: Students from refugee backgrounds’ perceptions of physical education in Swedish schools. Physical Education and Sport Pedagogy. 27(5), 531-544.
41. Harwood G., Sendall M. C., Heesch KC., Brough M. (2021). A Bourdieusian analysis exploring the meaning of sport for young women from refugee backgrounds in an Australian state high school. Sport, Education and Society. 26(2), 175-187.
42. Papageorgiou E., Digelidis N., Syrmpas I., Papaioannou A. (2021). A needs assessment study on refugees’ inclusion through physical education and sport. Are we ready for this challenge? Physical Culture and Sport. 91(1), 21-33.
43. Tolgfors B. (2020). Promoting integration through physical education. Sport, Education and Society. 25(9), 1029-1042.
44. Nathan S., Bunde-Birouste A., Evers C., Kemp L., MacKenzie J., Henley R. (2010). Social cohesion through football: A quasi-experimental mixed methods design to evaluate a complex health promotion program. BMC Public Health. 10, 1-12.
45. Sağın AE., Yücekaya MA., Uğraş S., Temel C. (2022). The role of sports in school belonging of Syrian refugee students in Turkey. E-International Journal of Educational Research. 13(2), 1-17.
46. Sağın AE., Güllü M. (2020). Suriyeli öğrencilerin okula uyum süreci: Sportif etkinliklerin rolü. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 22(3), 86-99.
47. Sidani S., Guruge S., Miranda J., Ford Gilboe M., Varcoe C. (2010). Cultural adaptation and translation of measures: An integrated method. Research in Nursing & Health. 33, 133–143.
48. Cohen J. (1992). Statistical Power Analysis. Current Directions in Psychological Science. 1(3), 98-101.
49. Wild D., Grove A., Martin M., Eremenco S., McElroy S., Verjee-Lorenz A., Erikson P. (2005). Principles of good practice for the translation and cultural adaptation process for patient-reported outcomes (PRO) measures: report of the ISPOR task force for translation and cultural adaptation. Value in Health. 8(2), 94-104.
50. Baker DL., Melnikow J., Ly MY., Shoultz J., Niederhauser V., Diaz Escamilla R. (2010). Translation of health surveys using mixed methods, Journal of Nursing Scholarship. 42(4), 430-438.
51. Polit DF., Beck CT. (2006). The content validity index: are you sure you know what's being reported? Critique and recommendations. Research in Nursing & Health. 29(5), 489-497.
52. Nunnally JC., Bernstein IH. (1994). Psychometrictheory. 3. Basım. McGraw-Hill. New York.
53. Zamanzadeh V., Jasemi M., Valizadeh L., Keogh B., Taleghani F. (2015) Effective factors in providing holistic care: A qualitative study. Indian Journal of Palliat Care. 21(2), 214-224.
54. Başer E., Kılınç E. (2015). Küresel sosyal sorumluluk ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Sakarya University Journal of Education. 5(3), 75-89.
55. Epstein J., Santo RM., Guillemin F. (2015). A review of guidelines for cross-cultural adaptation of questionnaires could not bring out a consensus. Journal of Clinical Epidemiology. 68, 435-441.
56. Johanson GA., Brooks GP. (2010). Initial scale development: Sample size for pilot studies. Educational and Psychological Measurement. 70(3), 394–400.
57. Sidani S., Guruge S., Miranda J., Ford-Gilboe M., Varcoe C. (2010). Cultural adaptation and translation of measures: An integrated method. Research in Nursing & Health. 33, 133–143.
58. Gürbüz S., Şahin F. (2017). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri felsefe- yöntem-analiz. 4. Basım. Seçkin Yayıncılık. Ankara.
59. Osborne JW. (2014). Best practices in exploratory factor analysis. CA: CreateSpace Independent Publishing. Scotts Valley.
60. Yaşlıoğlu MM. (2017). Sosyal bilimlerde faktör analizi ve geçerlilik: keşfedici ve doğrulayıcı faktör analizlerinin kullanılması. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi. 46, 74-85.
61. Boateng GO., Neilands TB., Frongillo EA. Melgar Quiñonez HR., Young SL. (2018). Best practices for developing and validating scales for health, social, and behavioral research: a primer. Frontiers in Public Health. 6, 149.
62. Büyüköztürk Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırma deseni, SPSS uygulamaları ve yorum. 14. Baskı. Pegem Akademi. Ankara.
63. Carpenter S. (2018). Ten steps in scale development and reporting: A guide for researchers. Communication Methods and Measures. 12(1), 25-44.
64. Joseph F., Hair JR., William C., Black J., Rolph E. (2019). Multivariate data analysis. Eighth Edition. Hampshire.
65. Kline RB. (2011). Principles and practice of structural equation modeling. Third Edition. Guilford Press. NewYork.
66. Tabachnick BG., Fidell, LS. (2013). Using multivariate statistics. Sixth Edition. Pearson. Boston.
67. George D., Mallery P. (2019). IBM SPSS statistics 26 step by step: A simple guide and reference. 16th Edition. Routledge, NewYork.
68. Kline RB. (2005). Principles and practice of structural equation modeling. 2nd ed. Guildford. New York.
69. DeVellis RF. (2003). Scale development: Theory and applications. 2nd ed. Sage Publications. London.