SPOR BİLİMLERİ FAKÜLTESİNDEKİ AKADEMİK ÖĞRENME İKLİMİNİN ÖĞRENCİLERİN ELEŞTİREL DÜŞÜNME MOTİVASYONLARINA ETKİSİNİN İNCELENMESİ

Öz

Araştırmanın amacı Spor Bilimleri Fakültesindeki akademik öğrenme ikliminin öğrencilerin eleştirel düşünme motivasyonlarına etkisinin incelenmesidir. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmada kullanılan anket formu 3 bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde araştırmaya katılan öğrencilerin demografik bilgilerinin toplandığı kişisel bilgi formu, ikinci bölümde “Eleştirel Düşünme Motivasyonu Ölçeği”, üçüncü bölümde ise; “Okul İklimi Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmaya Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde (2-4. sınıf) öğrenim gören “301” öğrenci katılmıştır. Araştırma verilerinin analizinde “IBM SPSS 26” istatistik analiz programı kullanılmıştır. Veriler +1.5 ile -1.5 aralığında normal bir dağılım gösterdiği için parametrik testler uygulanmıştır. Araştırma verilerinin bulgularına göre okul iklimi ile eleştirel düşünme motivasyonu arasında pozitif yönlü ve anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Diğer yandan okul iklimi ve öğrenme ortamı ölçeğinin öğrencilerin eleştirel düşünme motivasyonlarına pozitif yönde etki ettiği tespit edilmiştir. Sonuç olarak öğrencilerin okul iklim algıları ile eleştirel düşünme motivasyonları arasında pozitif ilişki vardır ve akademik öğrenme iklimi öğrencilerin eleştirel düşünme motivasyonlarını pozitif yönde etkilemektedir.

Anahtar Kelimeler

• Eleştirel düşünme
• motivasyon
• okul iklimi
• öğrenme iklimi
• spor bilimleri

EXAMINING THE EFFECT OF THE ACADEMIC LEARNING CLIMATE AT THE FACULTY OF SPORTS SCIENCES ON STUDENTS' CRITICAL THINKING MOTIVATION

Öz

The aim of the research is to examine the effect of the academic learning climate at the Faculty of Sports Sciences on students' critical thinking motivation. The relational screening model, one of the quantitative research methods, was used in the research. The survey form used in the research consists of 3 parts. In the first part, the personal information form in which the demographic information of the students participating in the research is collected, in the second part, "Critical Thinking Motivation Scale", and in the third part; “School Climate Scale” was used. “301” students studying at Muğla Sıtkı Koçman University Faculty of Sports Sciences (2nd-4th grade) participated in the research. "IBM SPSS 26" statistical analysis program was used to analyze the research data. Since the data showed a normal distribution between +1.5 and -1.5, parametric tests were applied. According to the findings of the research data, a positive and significant relationship was determined between school climate and critical thinking motivation. On the other hand, it was determined that the school climate and learning environment scale had a positive impact on students' critical thinking motivation. As a result, there is a positive relationship between students' school climate perceptions and their critical thinking motivation and the academic learning climate positively affects students' critical thinking motivation.

Anahtar Kelimeler

• Critical thinking
• motivation
• school climate
• learning climate
• sport sciences

Kaynakça

1. Akbıyık C., Seferoğlu SS. (2006). Eleştirel düşünme eğilimleri ve akademik başarı. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 3(32), 90-99.
2. Angelo AT. (1995). Beginning the dialogue: Thoughts on promoting critical thinking: Classroom assessment for critical thinking. Teaching of Psychology. 22(1), 6-7.
3. Aydın A. (2000). Gelişim ve öğrenme psikolojisi. Alfa Basım Yayım Dağıtım. İstanbul.
4. Büyüköztürk Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Pegem Yayıncılık. Ankara.
5. Coddy DE. (2006). Critical thoughts on critical thinking. The Journal of Academic Librarionship. 32(4), 403-407.
6. Cüceloğlu D. (1993). İyi düşün doğru karar ver. Sistem Yayıncılık. İstanbul.
7. Çelik S., Yılmaz F., Karataş F., Al B., Karakaş NS. (2015). Hemşirelik öğrencilerinin eleştirel düşünme eğilimleri ve etkileyen faktörler. Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Dergisi. 2(1), 74-85.
8. Deci EL., Ryan RM. (2000). The "what" and "why" of goal pursuits: Human needs and the self-determination of behavior. Psychological Inquiry. 11(4), 227-268.

9. Demirel Ö. (2011). Eğitimde program geliştirme. 16. Baskı. Pegem Yayıncılık. Ankara.
10. Ennis RH. (1993). Critical thinking assessment. Theory Into Practice. 35(3), 179-186.
11. Facione PA. (2000). The disposition toward critical thinking: Its character measurement and relationship to critical thinking skill. Informal Age Logic. 20(1), 61-84.
12. Genç SZ. (2010). Öğrenme öğretmede çağdaş yaklaşımlar. İçinde: M. Arslan (editör). Öğretim ilke ve yöntemleri. Anı Yayıncılık. Ankara.
13. Güneş AM. (2019). Öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarıyla okul iklimi arasındaki ilişki. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi. 20(3), 1595-1632.
14. Güzelgörür F., Demirtaş H., Balı O. (2021). The relationship of school principals’ managament style and school climate. E-International Journal of Educational Research. 12(4). 129-150.
15. Halpern DF. (2006). The nature and nurture of critical thinking. In Sternberg R., Roediger R., Halpern DF. (Eds.). Critical thinking in psychology. MA:Cambridge University Press. Cambridge, 1-14.
16. Halpern DF. (2013). Thought and Knowledge: An introduction to critical thinking (5th ed.). Psychology Press. New York.
17. Higgins JM. (1994). The management challenge (2nd Ed.). Macmillan. New York.
18. Hoy WK., Sabo D., Barnes K. (1996) Organizational health and faculty trust: A view from the middle level. Research in Middle Level Education Quarterly. 19(3), 21-39.
19. Karasar N. (2016). Bilimsel araştırma yöntemi: Kavramlar ilkeler teknikler. Nobel Akademik Yayıncılık. Ankara.
20. Kaya F., Dönmez B. (2016). Eleştirel düşünme motivasyonu ölçeği’nin Türkçe’ye uyarlanması. HAYEF Journal of Education. 13(2), 159-173.
21. Kaya H. (2010). Eleştirel düşünmeye eleştirel bir bakış. Florence Nightingale Journal of Nursing. 18(1), 47-51.
22. Keser A. (2006). Çalışma yaşamında motivasyon. Alfa Aktüel Yayınları. İstanbul.
23. Korkmaz M. (2011). İlköğretim okullarında örgütsel iklim ve örgüt sağlığının örgütsel bağlılık üzerindeki etkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi. 17(1), 117‐139.
24. Korkmaz Ö. (2009). Eğitim fakültelerinin öğrencilerin eleştirel düşünme eğilim ve düzeylerine etkisi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi. 7(4), 879-902.
25. Kürüm D. (2002). Öğretmen adaylarının eleştirel düşünme gücü. Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Eskişehir.
26. Marin L., Halpern DF. (2011). Pedagogy for developing critical thinking in adolescents: Explicit instruction produces greatest gains. Thinking Skills and Creativity. 6, 1-13.
27. Maslow AH. (1943). A theory of human motivation. Psychological Review. 50(4), 370–396.
28. Mitchell TR. (1982). Motivation: New directions for theory, research and practice. Academy of Management Review. 7(1), 80-88.
29. Özdemir E., Çepni S., İncedere L. (2020). Ön lisans öğrencilerinin okul iklimi algılarının belirlenmesi. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi. (19), 272-281.
30. Özdemir S., Sezgin F., Şirin H., Karip E., Erkan S. (2010). İlköğretim okulu öğrencilerinin okul iklimine ilişkin algılarını yordayan değişkenlerin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 38, 213-224. Paul R. (2005). The state of critical thinking today. New Directions For Community Colleges. 130, 27-38.
31. Paul R., Elder L. (2008). The miniature guide to critical thinking: Concepts and tools. https://www.criticalthinking.org/files/Concepts_Tools.pdf [Erişim Tarihi: 01.11.2023]
32. Riddell T. (2007). Critical assumptions: Thinking critically about critical thinking. Journal of Nursing Education. 46(3), 121–126.
33. Schein EH. (1997). Organizational culture and leadership. Jossey‐Bass. San Francisco.
34. Sevgi S., Oben Şahin D. (2021). Öğretmen adaylarının eleştirel düşünme becerileri ile başarı odaklı motivasyonlarının ilişkisinin bazı değişkenler açısından inceleme. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi. 22(2), 905-942.
35. Şahin A. (2010). Örgüt kültürü-yönetim ilişkisi ve yönetsel etkinlik. Maliye Dergisi. 159, 21-35.
36. Şahinel S. (2002). Eleştirel düşünme. Pegem Yayıncılık. Ankara.
37. Tabachnick BG., Fidell LS. (2013). Using multivariate statistics. (6th ed.) Pearson, Boston.
38. Terzi AR. (2015). Üniversite öğrencilerine yönelik okul iklimi ölçeğinin geliştirilmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi. 4(4), 111-117.
39. Tishman S., Jay E., Perkins D. (1993). Teaching thinking dispositions: From transmission to enculturation. Theory Into Practice. 32, 1-17.
40. Tuncel M., Yıldız S., Yıldız K., Yavuz R. (2018). Öğretmen adaylarının kişisel kararsızlık ve eleştirel düşünme motivasyonları. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 18(2), 1127-1155.
41. Valenzuela J., Nieto AM., Saiz C. (2011). Critical thinking motivational scale: A contribution to the study of relationship between critical thinking and motivation. Journal of Research in Educational Psychology. 9(2), 823-848.
42. van Gelder T. (2005). Teaching critical thinking: some lessons from cognitive science. College Teaching. 53(1), 41–46.
43. Wigfield A., Eccles JS. (2000). Expectancy–value theory of achievement motivation. Contemporary Educational Psychology. 25, 68-81.
44. Williams KC., Williams CC. (2011). Five key ingredients for improving student motivation. Research in Higher Education Journal. 12, 1-23.