AKADEMİSYENLERİN PERSPEKTİFİNDEN ÇAĞDAŞ SPOR BİLİNCİNİN OLUŞMASINA İLİŞKİN GÖRÜŞLERİ

Öz

Çağdaş spor bilinci; bireylerin fiziksel, zihinsel ve sosyal gelişimlerini destekleyen, sağlıklı yaşam alışkanlıklarını teşvik eden ve etik değerlere dayanan bütüncül bir yaklaşım olarak tanımlanmaktadır. Bu araştırma, üniversitelerde görev yapan öğretim elemanlarının çağdaş spor bilincinin oluşumuna ilişkin görüşlerini belirlemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden tarama modeli kullanılmış, veri toplama aracı olarak çağdaş spor bilincine yönelik anket formu uygulanmıştır. Örneklem, kolayda örnekleme yöntemiyle belirlenmiş ve araştırmaya toplam 510 öğretim elemanı katılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 26.0 programı kullanılarak analiz edilmiş; frekans, aritmetik ortalama ve standart sapma gibi betimsel istatistik tekniklerinden yararlanılmıştır. Bulgular, öğretim elemanlarının çağdaş spor bilincine ilişkin görüşlerinin üç temel boyutta toplandığını ortaya koymuştur. Katılımcılar, çağdaş spor bilincinin toplumsal sorunların çözümünde etkili bir araç olduğunu, bu bilincin ilkokul düzeyinde kazandırılmaya başlanması gerektiğini ve spor federasyonlarının bu sürecin yaygınlaştırılmasında kritik bir rol üstlendiğini ifade etmiştir. Araştırma sonucunda, çağdaş spor bilincinin toplumda yaygınlaşmasının spora katılımı artırarak toplum sağlığına katkı sağladığı ve disiplin, sorumluluk ile takım ruhu gibi değerlerin gelişimine olanak tanıdığı sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Çağdaş Spor Bilinci
• Eğitim ve Spor Kültürü
• Toplumsal Spor Politikaları

PERSPECTIVES OF ACADEMICIANS ON THE FORMATION OF CONTEMPORARY SPORTS AWARENESS

Öz

Contemporary sports consciousness is defined as a holistic approach that supports individuals' physical, mental, and social development, promotes healthy lifestyle habits, and is grounded in ethical values. This study aims to determine the views of university faculty members regarding the formation of contemporary sports consciousness. The research employed a quantitative research method using the survey model, and data were collected through a questionnaire developed to measure contemporary sports consciousness. The sample was determined using the convenience sampling method, and a total of 510 faculty members participated in the study. The data were analyzed using the SPSS 26.0 statistical software, and descriptive statistical techniques such as frequency, arithmetic mean, and standard deviation were utilized in the analysis process. The findings revealed that the views of faculty members regarding contemporary sports consciousness clustered around three main dimensions. Participants indicated that contemporary sports consciousness is an effective tool in addressing societal issues, that such awareness should be instilled beginning at the primary school level, and that sports federations play a critical role in promoting this awareness. As a result of the study, it was concluded that the widespread adoption of contemporary sports consciousness contributes not only to increased participation in sports and the improvement of public health, but also to the development of core values such as discipline, responsibility, and team spirit.

Anahtar Kelimeler

• Contemporary Sports Awareness
• Education and Sports Culture
• Societal Sports Policies

Kaynakça

1. 1. Karataş EÖ., Savaş BÇ., Karataş Ö. (2021). Beden eğitimi, spor ve oyunun sosyalleşme üzerine etkisi. Kafkas Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi. 1(1), 1-16.
2. 2. Küçük V., Koç H. (2004). Psiko-sosyal gelişim süreci içersinde insan ve spor ilişkisi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. (9).
3. 3. Yağmurlu A. (2019). Kamu diplomasisi bakışından spor diplomasisi. Gaziantep University Journal of Social Sciences. 18(4), 1367-1380.
4. 4. Ramazanoğlu F., Karahüseyinoğlu MF., Demirel ET., Ramazanoğlu MO., Altungül O. (2005). Sporun toplumsal boyutlarinin değerlendirilmesi. Fırat Üniversitesi Doğu Araştırmaları Dergisi. 3(3), 153-157.
5. 5. Eime RM., Young JA., Harvey JT., Charity MJ., Payne WR. (2013). A systematic review of the psychological and social benefits of participation in sports for adults: informing development of a conceptual model of health through sport. International journal of behavioral nutrition and physical activity. 10(135), 14.
6. 6. Bize R., Johnson JA., Plotnikoff RC. (2007). Physical activity level and health-related quality of life in the general adult population: a systematic review. Preventive medicine. 45(6), 401-415.
7. 7. Carek PJ., Laibstain SE., Carek SM. (2011). Exercise for the treatment of depression and anxiety. The international journal of psychiatry in medicine. 41(1), 15-28.
8. 8. Sunay H. (2024). Kıtalararası eksende spor yönetim sistemlerinin karşılaştırılması (ABD-Almanya-Çin-Avustralya-Kanada-Türkiye). Nigde Üniversitesi Beden Egitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 18(2).

9. 9. Yıldız E., Çetin Z. (2018). Sporun psiko-motor gelişim ve sosyal gelişime etkisi. Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal. 5(2), 54-66.
10. 10. Sivri S., Ozbek O. (2023). Sporun sosyal etkisi ölçeğinin Türkçe uyarlaması. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi. 6(4), 1051-1064.
11. 11. Alpay N. (2021). Sporun yaygınlaşmasının gelişmeye etkileri: Bir inceleme. Bilge Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi. 5(1), 33-44.
12. 12. Yetim, A. (2010). Sociology and Sports. Ankara: Berikan Publishing House
13. 13. Özen G., Koçak F., Boran F., Sunay H., Gedikli, N. (2012). Assessment of the academics opinions on issues related to the Turkey’s sport management. Spormetre. 10(4), 107-116
14. 14. Erdemli A. (2006). Sports Philosophy with its Basic Problems. Istanbul: E Publications
15. 15. Ramazanoğlu F., Ramazanoğlu N. (2000). Design and operation of the sports facilities. Journal of Sports Research. 4(3), 1-7
16. 16. Erkal ME., Güven Ö., Ayana D. (1998). Sports in terms of sociology. Istanbul: Der Publications.
17. 17. Ünal H., Ekici S. (2008). Social marketing of sports. Spor Yönetimi ve Bilgi Teknolojileri Journal. 3(2), 27- 38
18. 18. Serarslan MZ. (2005). Sport management and case study analysis. Istanbul: Morpa Publications.
19. 19. Sunay H. (2009). Sports management. Ankara: Gazi Bookstore.
20. 20. Karasar N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri (24. baskı). Ankara: Nobel Yayınevi
21. 21. Benoot C., Hannes K., Bilsen, J. (2016). The use of purposeful sampling in a qualitative evidence synthesis: A worked example on sexual adjustment to a cancer trajectory. BMC medical research methodology. 16(1), 21.
22. 22. Suri, H. (2011). Purposeful sampling in qualitative research synthesis. Qualitative Research Journal. 11(2), 63-75
23. 23. Özer, U., Çolakoğlu, T. (2017). Çağdaş spor bilincinin oluşmasına ilişkin spor yöneticilerinin görüşleri. Ulusal Spor Bilimleri Dergisi. (2), 1-11.
24. 24. Yücel AS. (2015). Türkiye'de çağdaş spor bilincinin oluşmasına ilişkin gençlik hizmetleri ve spor il müdürlerinin görüşlerinin incelenmesi. Antropolog. 19 (3), 695-705.
25. 25. İmamoğlu F. (1992). İkibinli yıllara doğru Türk sporu üzerine bazı gözlemler. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi. 8(1), 9-19
26. 26. Devecioğlu S. (2004). Sporun ekonomik boyutu. Standart Ekonomik ve Teknik Dergi (TSE). 43(511), 1-11. 27. Öztürk, F. (1998). Toplumsal boyutlarıyla spor. Ankara: Bağırgan Yayınevi
27. 28. Sargın K., Güleşce M. (2022). Öğretmenlerin sağlıklı beslenmeye ilişkin tutumlarının değerlendirilmesi (Van İli Örneği). Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi. 7(1), 1-11.
28. 29. İmamoğlu AF. (2002). Türkiye’de sporun yönetsel yapısı içinde spor federasyonları. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 16(2), 3-10.
29. 30. Erdoğdu G. (2021). Türk spor yönetiminde özerlik olgusu: Spor federasyonları. Uluslararası Beden Eğitimi Spor ve Teknolojileri Dergisi. 2(1), 39-51.
30. 31. Büyüköztürk Ş. (2012). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. (17. Baskı.). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık