REKREATİF AMAÇLI BASKETBOL OYNAYAN GENÇLERİN DEĞER DEĞİŞİMLERİNE YÖNELİK ANNE-BABA GÖRÜŞLERİ

Öz

Bu araştırmanın amacı rekreatif amaçlı basketbol oynayan gençlerin değer değişimlerine yönelik anne baba görüşlerinin belirlenmesidir. Araştırmada nitel araştırma desenlerinden Kültür Analizi (Etnografi) yaklaşımı benimsenmiş ve nitel araştırmalarda en sık kullanılan görüşme yöntemi kullanılmıştır. Araştırma grubunu, amaçlı örnekleme yöntemine göre 2018-2019 eğitim öğretim yılında Konya il merkezinde bulunan çeşitli basketbol kulüplerinde oynayan 12-16 yaş gençlerin velileri (10 Anne, 13 Baba) oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak araştırma kapsamında araştırmacılar tarafından geliştirilen “Kişisel Bilgi Formu” ve yarı yapılandırılmış “Görüşme Formu” kullanılmıştır. Veriler, içerik analizi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda, rekreatif amaçlı basketbol oynayan gençlerde sorumluluk, yardımseverlik, özgüven, disiplin, paylaşma, düzenli olma, sportmenlik, başarı, saygı, liderlik, dayanışma, sağlık, boş zamanları değerlendirme, hedef koyma, empati, çaba, iş birliği, stres yönetimi, centilmenlik ve dürüstlük gibi değerlerin olumlu yönde değiştiği ve geliştiği belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Regreatif etkinlik
• Basketbol
• Genç
• Değer Değişimi
• Anne-baba

Kaynakça

1. 1. Abanoz EL, Soyer F. (2018). Sporun toplumsal değerler üzerindeki etkisi hakkında bir çalışma. Journal of Human Sciences. 15(1), 309-318.
2. 2. Arslanoğlu C. (2010). Spor yapan ve spor yapmayan ortaöğretim öğrencilerinin sosyal beceri düzeylerinin karşılaştırılması Kars ili örneği. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
3. 3. Bahadır Z., Certel Z., Yıldız Ö. (2013). Evaluation of life values of candidate teachers of physical education in terms of gender, class and playing sports. World Applied Sciences Journal. 23(3), 309-314.
4. 4. Bozdemir O. (2017). Basketbol oynayan farklı eğitim kademelerindeki öğrencilerin spor ortamındaki empati becerileri ile fair play davranışları arasındaki ilişki. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
5. 5. Büküşoğlu N., Bayturan AF. (2005). Serbest zaman etkinliklerinin gençlerin psiko-sosyal durumlarına ilişkin algısı üzerindeki rolü. Ege Tıp Dergisi. 44(3), 173-177.
6. 6. Canan F., Ataoğlu A. (2010). Anksiyete, depresyon ve problem çözme becerisi algısı üzerine düzenli sporun etkisi. Anadolu Psikiyatri Dergisi. 11, 38-43.
7. 7. Creswell JW. (2013). Nitel araştırma yöntemleri. Içinde: Bütün M., Demir SB. (editör). Siyasal Kitabevi. Ankara.
8. 8. Çelik A., Şahin M. (2013). Spor ve çocuk gelişimi. The Journal of Academic Social Science Studies. 6(1), 467-478.

9. 9. Çınar A. (2013). Değerler felsefesi ve psikolojisi. Emin Yayınları. Bursa.
10. 10. Dalkıran MA. (2014). Ortaokul öğrencilerinin spor branşlarına göre kişilik özelliklerinin incelenmesi Osmaniye örneklemi. Yüksek Lisans Tezi, Aksaray Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Aksaray.
11. 11. Doğan İ. (2015). Beden eğitimi dersinin öğrenciye kazandırdığı değerlerin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
12. 12. Er G., Çamlıyer H., Çamlıyer H., Çobanoğlu G., Er N. (1999). Çocuk ve ergenlerde spor etkinliklerinin davranış ve sosyal gelişim üzerine etkileri. Celal Bayar Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 3(3), 34-35.
13. 13. Gezen K., Ekin A. (2016). Sportif aktivitelerin ergenlik çağındaki ögrencilerin sosyalleşmesi üzerine etkisi, 3. Uluslararası Spor Bilimleri Turizm ve Rekreasyon Öğrenci Kongresi. 80, Gaziantep. Türkiye.
14. 14. Göktepe M. (2008). Bayan futbolcuların sosyo-ekonomik durumları ve futbol branşına yönelme nedenleri. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
15. 15. Hacıoğlu M. (2017). Üniversite öğrencilerinin beden imgesi hoşnutluğu ve iletişim becerilerinin incelenmesi. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi. 2(2), 6-9.
16. 16. Hallal PC., Victora CG., Azevedo MR., Wells JCK. (2006). Adolescent physical activity and health. Sports Medicine. 36(12), 1019-1030.
17. 17. Kahraman G., Çolak E., Bayazıt B., Yılmaz O. (2017). Lise öğrencilerinin rekreasyonel faaliyetlere katılmalarını etkileyen faktörlerin incelenmesi. İstanbul Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi. 7(1), 28-40.
18. 18. Kaplan Y., Çetinkaya G. (2014). Spor yoluyla toplumsallaşma-yeniden toplumsallaşma süreci. International Journal of Sport Culture and Science. 2(Özel Sayı 2), 120-125.
19. 19. Kara A., Pepe K., Eraslan M., Akkulak A. (2016). Takım ve bireysel spor yapan bireylerin centilmenlik davranışlarının incelenmesi, 3. Uluslararası Spor Bilimleri Turizm ve Rekreasyon Öğrenci Kongresi. 72, Gaziantep. Türkiye.
20. 20. Kartal R., Dereceli Ç., Kartal A. (2016). Eskrim sporu yapan ve yapmayan 10-12 yaş arası çocukların dikkat düzeylerinin incelenmesi. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi. 3(2), 82-88.
21. 21. Keskin V. (2006). Çocuklarını spora yönlendiren anne ve babaların beklentileri. Yüksek Lisans Tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Afyonkarahisar.
22. 22. Kılbaş Köktaş Ş. (2004). Rekreasyon ve boş zamanı değerlendirme. Nobel Yayın Dağıtım. Ankara.
23. 23. Krippendorff K. (2004). Content analysis: an introduction to its methodology. Second Edition. Sage Publications. Thousand Oaks, CA.
24. 24. Kurtuluş A., Demirci N., Toptaş Demirci P. (2016). Badminton sporcularının spora başlama nedenleri ve beklentileri, 3. Uluslararası Spor Bilimleri Turizm ve Rekreasyon Öğrenci Kongresi. 70, Gaziantep. Türkiye.
25. 25. Küçük V., Koç H. (2004). Psiko-sosyal gelişim süreci içerisinde insan ve spor ilişkisi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 10, 131-142.
26. 26. Küpe E., Kaya M., Kalaycı MC., Eroğlu H. (2016). Sporcularda beden memnuniyetinin özgüven düzeyine etkisi, 3. Uluslararası Spor Bilimleri Turizm ve Rekreasyon Öğrenci Kongresi. 225, Gaziantep. Türkiye.
27. 27. McAvoy L. (2001). Outdoors for everyone: opportunities that include people with disabilities. Parks and Recreation. 36(8), 24-36.
28. 28. Merriam SB. (2018). Nitel araştırma desen ve uygulama için bir rehber. İçinde: Turan S. (editör). Nobel Akademik Yayıncılık. Ankara.
29. 29. Mor A., İpekoğlu G., Arslanoğlu C. (2018). Spor lisesi öğrencilerinin beslenme alışkanlıklarının incelenmesi Sinop ili örneği. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi. 3(3), 67-77.
30. 30. Öztürk Kuter F., Kuter M. (2012). Beden eğitimi ve spor yoluyla değerler eğitimi. Eğitim ve İnsani Bilimler Dergisi: Teori ve Uygulama. 3(6), 75-94.
31. 31. Passmore A., French D. (2001). Development and administration of a measure to assess adolescents’ participation. Adolescence. 36(141), 67-75.
32. 32. Pate RR., Trost SG., Levin S., Dowda M. (2000). Sports participation and health-related behaviors among US youth. Archives of Pediatrics and Adolescent Medicine. 154(9), 904-911.
33. 33. Priest RF., Krause JV., Beach J. (1999). Four-year changes in college athletes’ ethical value choices in sports situations. Research Quarterly for Exercise and Sport. 70(2), 170-178.
34. 34. Pulur A., Cicioğlu İ. (2001). Bayan basketbolcuların beslenme bilgisi ve alışkanlıkları. Atatürk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 1(2), 44-47.
35. 35. Punch KF. (2005). Sosyal araştırmalara giriş. İçinde: Bayrak D., Arslan HB., Akyüz Z. (editör). Siyasal Kitabevi. Ankara.
36. 36. Rainer M., Dieffenbach K. (2008). Winning vs. participation in youth sports: kids’ values and their perception of their parents’ attitudes. Journal of Youth Sports. 4(1), 4-7.
37. 37. Saygılı G., Atay E., Eraslan M., Hekim M. (2015). Düzenli olarak spor yapan ve yapmayan öğrencilerin kişilik özellikleri ile akademik başarıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi. 23(1), 161-170.
38. 38. Siekanska M. (2012). Athletes’ perception of parental support and its influence on sports accomplishments–a retrospective study. Human Movement. 13(4), 380-387.
39. 39. Tarhan N. (2018). Değerler psikolojisi ve insan. Timaş Yayınları. İstanbul.
40. 40. Tavşancıl E., Aslan E. (2001). İçerik analizi ve uygulama örnekleri. Epsilon Yayıncılık. İstanbul.
41. 41. Trudeau F., Shephard RJ. (2008). Physical education, school physical activity, school sports and academic performance. International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity. 5, 10.
42. 42. Turgut M. (2016). Bartın üniversitesi beden eğitimi ve spor yüksekokulu okuyan öğrencilerin beslenme bilgi ve alışkanlıklarının belirlenmesi, 3. Uluslararası Spor Bilimleri Turizm ve Rekreasyon Öğrenci Kongresi. 123, Gaziantep. Türkiye.
43. 43. Uzun M., İmamoğlu O., Yamaner F., Deryahanoğlu G., Yamaner G. (2017). Rekreatif etkinliklere katılımı engelleyen faktörlerin incelenmesi: kız lisesi örneği. Journal of Human Sciences. 14(1), 950-962.
44. 44. Yaşartürk F. (2013). Lise ve üniversite öğrencilerinin rekreatif eğilimlerinin belirlenmesi Bartın ili örneği. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
45. 45. Yıldırım A., Şimşek H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayınları. Ankara.
46. 46. Yıldız M. (2019). Perceived value of national wrestlers. Turkish Journal of Sport and Exercise. 21(1), 58-66.