Derleme

Türkiye’de Endemizm ve Endemik Bitkilerin Korunması

Cilt: 13 Sayı: 1 31 Mayıs 2026
PDF İndir
TR EN

Türkiye’de Endemizm ve Endemik Bitkilerin Korunması

Öz

Doğada bulunan yaşam türlerinin çeşitliliği olarak tanımlanan biyolojik çeşitlilik (biyoçeşitlilik), büyük çoğunluğu insan kaynaklı olan birçok tehlikeyle karşı karşıyadır. Yayılışı sınırlı olan bitkileri tanımlamak için kullanılan endemik bitkiler ise, biyoçeşitliliğin kaybındaki en önemli göstergelerdir. Türkiye’nin, endemizm oranın yüksek olduğu ülkeler arasında olması sebebiyle, sahip olduğu tür çeşitliliğinin korunması, biyoçeşitliliğin devamı için gereklidir. Dünya genelinde endemik bitkilerin korunmasında çok sayıda yöntem kullanılmaktadır. Temelde ex-situ (doğal yaşam alanı dışında) ya da in-situ (doğal yaşan alanında) olarak gerçekleştirilen bu yöntemlerden hangisinin kullanılacağı bitkinin türüne ve şartlara göre değişebilmektedir. Öncelikli olan bitkinin doğal yaşam alanında yayılışına devam etmesidir.  Ancak yaşam alanının çeşitli sebeplerle kaybolması, bölgede yayılışa engel olan durumlar gibi sebeplerle alternatif yöntemler tercih edilebilmektedir. Geleneksel yöntemlerin yanı sıra, gelişen bitki biyoteknolojisi yöntemleri ile kriyopreservasyon uygulamaları ve in vitro mikroçoğaltım tekniklerinin kullanımı da endemik bitkilerin korunmasında etkili birer araçtır. Türkiye’de endemik bitkilerin in vitro çoğaltımı hem türlerin sürdürülebilir şekilde çoğaltılması hem de genetik kaynakların korunması için büyük bir potansiyele sahiptir. Endemik bitkilerin in vitro çoğaltımı yalnızca türlerin korunması açısından değil, aynı zamanda biyolojik çeşitliliğin sürdürülebilir kullanımı ve ekonomik değere dönüştürülmesi yönüyle de kayda değer bir önem taşımaktadır. Endemik bitkiler açısından oldukça zengin olan ülkemizde, bu bitkilerin korunması için etkili stratejilerin geliştirilmesi kritik bir rol üstlenmektedir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Kaya Köse, S. (2024). Endemik Bitki Coğrafları: Sultan Dağları Örneği. Doktora Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  2. Coelho, N., Gonçalves, S. & Romano, A. (2020). Endemic plant species conservation: Biotechnological approaches. Plants, 9. https://doi.org/10.3390/plants9030345
  3. Gianguzzi, V., Barone, G., Di Gristina, E., Sottile, F. & Domina, G. (2023). Micropropagation of Endemic Endangered Taxa of the Italian Flora: Adenostyles alpina subsp. macrocephala (Asteraceae), as a Case Study. Plants, 12. https://doi.org/10.3390/plants12071530
  4. Işik, K. (2011). Rare and endemic species: Why are they prone to extinction? Turk J Botany, 35:411–7. https://doi.org/10.3906/bot-1012-90
  5. FAO. (2019). Türkiye’nin Biyoçeşitliliği : genetik kaynakların sürdürülebilir tarım ve gıda sistemlerine katkısı. Birleşmiş Milletler Tarım ve Gıda Örgütü : T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı.
  6. Banaszczyk, L., Starke, M.D., Szelbracikowski, D., Ścibior, J. & Kapusta, M. (2024). In Vitro Germination and Organogenesis of Endangered Neo-Endemic Baltic Dunes Species Linaria loeselii Schweigg. Plants,13. https://doi.org/10.3390/plants13172461
  7. Erken, K., Parlak, S. & Yilmaz, M. (2022). Endemik Taksonların Korunması ve Tür Koruma Eylem Planları. Tree and Forest, 1:33–46.
  8. Karadeniz, E. (2024). Biyoçeşitliliğin Korunmasında Öncelikli Alanların (Sıcak noktaların) Belirlenmesi: Anadolu Diyagonali’nin Güneyi. Doktora tezi, Fırat Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Bitki Biyoteknolojisi, Biyomühendislik (Diğer)

Bölüm

Derleme

Yayımlanma Tarihi

31 Mayıs 2026

Gönderilme Tarihi

8 Aralık 2025

Kabul Tarihi

2 Mart 2026

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2026 Cilt: 13 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA
Bozkurt, G., Güler, B., & Bayraktar, M. (2026). Türkiye’de Endemizm ve Endemik Bitkilerin Korunması. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 13(1), 401-417. https://doi.org/10.35193/bseufbd.1838127
AMA
1.Bozkurt G, Güler B, Bayraktar M. Türkiye’de Endemizm ve Endemik Bitkilerin Korunması. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi. 2026;13(1):401-417. doi:10.35193/bseufbd.1838127
Chicago
Bozkurt, Gökhan, Begüm Güler, ve Meltem Bayraktar. 2026. “Türkiye’de Endemizm ve Endemik Bitkilerin Korunması”. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi 13 (1): 401-17. https://doi.org/10.35193/bseufbd.1838127.
EndNote
Bozkurt G, Güler B, Bayraktar M (01 Mayıs 2026) Türkiye’de Endemizm ve Endemik Bitkilerin Korunması. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi 13 1 401–417.
IEEE
[1]G. Bozkurt, B. Güler, ve M. Bayraktar, “Türkiye’de Endemizm ve Endemik Bitkilerin Korunması”, Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, c. 13, sy 1, ss. 401–417, May. 2026, doi: 10.35193/bseufbd.1838127.
ISNAD
Bozkurt, Gökhan - Güler, Begüm - Bayraktar, Meltem. “Türkiye’de Endemizm ve Endemik Bitkilerin Korunması”. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi 13/1 (01 Mayıs 2026): 401-417. https://doi.org/10.35193/bseufbd.1838127.
JAMA
1.Bozkurt G, Güler B, Bayraktar M. Türkiye’de Endemizm ve Endemik Bitkilerin Korunması. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi. 2026;13:401–417.
MLA
Bozkurt, Gökhan, vd. “Türkiye’de Endemizm ve Endemik Bitkilerin Korunması”. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, c. 13, sy 1, Mayıs 2026, ss. 401-17, doi:10.35193/bseufbd.1838127.
Vancouver
1.Gökhan Bozkurt, Begüm Güler, Meltem Bayraktar. Türkiye’de Endemizm ve Endemik Bitkilerin Korunması. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi. 01 Mayıs 2026;13(1):401-17. doi:10.35193/bseufbd.1838127