Türkiye’de Endemizm ve Endemik Bitkilerin Korunması
Öz
Doğada bulunan yaşam türlerinin çeşitliliği olarak tanımlanan biyolojik çeşitlilik (biyoçeşitlilik), büyük çoğunluğu insan kaynaklı olan birçok tehlikeyle karşı karşıyadır. Yayılışı sınırlı olan bitkileri tanımlamak için kullanılan endemik bitkiler ise, biyoçeşitliliğin kaybındaki en önemli göstergelerdir. Türkiye’nin, endemizm oranın yüksek olduğu ülkeler arasında olması sebebiyle, sahip olduğu tür çeşitliliğinin korunması, biyoçeşitliliğin devamı için gereklidir. Dünya genelinde endemik bitkilerin korunmasında çok sayıda yöntem kullanılmaktadır. Temelde ex-situ (doğal yaşam alanı dışında) ya da in-situ (doğal yaşan alanında) olarak gerçekleştirilen bu yöntemlerden hangisinin kullanılacağı bitkinin türüne ve şartlara göre değişebilmektedir. Öncelikli olan bitkinin doğal yaşam alanında yayılışına devam etmesidir. Ancak yaşam alanının çeşitli sebeplerle kaybolması, bölgede yayılışa engel olan durumlar gibi sebeplerle alternatif yöntemler tercih edilebilmektedir. Geleneksel yöntemlerin yanı sıra, gelişen bitki biyoteknolojisi yöntemleri ile kriyopreservasyon uygulamaları ve in vitro mikroçoğaltım tekniklerinin kullanımı da endemik bitkilerin korunmasında etkili birer araçtır. Türkiye’de endemik bitkilerin in vitro çoğaltımı hem türlerin sürdürülebilir şekilde çoğaltılması hem de genetik kaynakların korunması için büyük bir potansiyele sahiptir. Endemik bitkilerin in vitro çoğaltımı yalnızca türlerin korunması açısından değil, aynı zamanda biyolojik çeşitliliğin sürdürülebilir kullanımı ve ekonomik değere dönüştürülmesi yönüyle de kayda değer bir önem taşımaktadır. Endemik bitkiler açısından oldukça zengin olan ülkemizde, bu bitkilerin korunması için etkili stratejilerin geliştirilmesi kritik bir rol üstlenmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Kaya Köse, S. (2024). Endemik Bitki Coğrafları: Sultan Dağları Örneği. Doktora Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Coelho, N., Gonçalves, S. & Romano, A. (2020). Endemic plant species conservation: Biotechnological approaches. Plants, 9. https://doi.org/10.3390/plants9030345
- Gianguzzi, V., Barone, G., Di Gristina, E., Sottile, F. & Domina, G. (2023). Micropropagation of Endemic Endangered Taxa of the Italian Flora: Adenostyles alpina subsp. macrocephala (Asteraceae), as a Case Study. Plants, 12. https://doi.org/10.3390/plants12071530
- Işik, K. (2011). Rare and endemic species: Why are they prone to extinction? Turk J Botany, 35:411–7. https://doi.org/10.3906/bot-1012-90
- FAO. (2019). Türkiye’nin Biyoçeşitliliği : genetik kaynakların sürdürülebilir tarım ve gıda sistemlerine katkısı. Birleşmiş Milletler Tarım ve Gıda Örgütü : T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı.
- Banaszczyk, L., Starke, M.D., Szelbracikowski, D., Ścibior, J. & Kapusta, M. (2024). In Vitro Germination and Organogenesis of Endangered Neo-Endemic Baltic Dunes Species Linaria loeselii Schweigg. Plants,13. https://doi.org/10.3390/plants13172461
- Erken, K., Parlak, S. & Yilmaz, M. (2022). Endemik Taksonların Korunması ve Tür Koruma Eylem Planları. Tree and Forest, 1:33–46.
- Karadeniz, E. (2024). Biyoçeşitliliğin Korunmasında Öncelikli Alanların (Sıcak noktaların) Belirlenmesi: Anadolu Diyagonali’nin Güneyi. Doktora tezi, Fırat Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Bitki Biyoteknolojisi, Biyomühendislik (Diğer)
Bölüm
Derleme
Yazarlar
Gökhan Bozkurt
0009-0004-9759-2889
Türkiye
Begüm Güler
*
0000-0002-9970-2111
Türkiye
Meltem Bayraktar
0000-0002-7569-6925
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Mayıs 2026
Gönderilme Tarihi
8 Aralık 2025
Kabul Tarihi
2 Mart 2026
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2026 Cilt: 13 Sayı: 1