Biyokütle Kaynaklarından Elektrik Üretim Potansiyelinin Belirlenmesi: Marmara Bölgesi Örneği
Öz
Fosil yakıtların kullanımından kaynaklanan küresel ısınma, çevre kirliliği, fosil yakıt rezervlerinin tükenmesi ve fosil yakıtların değişken fiyatları gibi zorluklar, dünya genelindeki hükümetleri çevre dostu ve sürdürülebilir yenilenebilir elektrik kaynaklarının geliştirilmesini teşvik eden çevre politikaları geliştirmeye yöneltmiştir. Ayrıca çevre dostu ve sürdürülebilir alternatif enerji kaynaklarına olan ilgi gün geçtikçe artmaktadır. Çalışmada Türkiye’de biyokütle ve çeşitli atık türlerinden elektrik enerjisi üretim potansiyeli kapsamlı bir biçimde analiz edilmiştir. Yenilenebilir enerji kaynakları arasında giderek artan öneme sahip olan biyokütle enerjisinin, sürdürülebilir enerji arzı ve atık yönetimi politikaları bağlamındaki rolü ele alınmıştır. Çalışmada kullanılan veriler Biyokütle Potansiyel Enerji Atlası (BEPA), Enerji Piyasaları İşletme A.Ş. (EPİAŞ) ve Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) aracılığıyla temin edilmiştir. Analizlerde, sosyo-ekonomik faaliyetlerin yoğunluğu, sanayileşme düzeyi ve nüfus dağılımı dikkate alınarak Marmara Bölgesi referans bölge olarak seçilmiştir. Bu kapsamda, Marmara Bölgesi’nin Türkiye genelindeki biyokütle ve atık kaynaklı elektrik üretim potansiyeli içerisindeki payı, atık türleri (belediye katı atıkları, tarımsal atıklar, hayvansal atıklar ve orman atıkları) bazında nicel olarak hesaplanmıştır. Elde edilen sonuçlar göre bölgedeki mevcut tesislerin önemli bir kısmının teknik kapasitelerinin altında çalıştığını ve dolayısıyla atık bazlı elektrik üretiminde henüz değerlendirilmemiş kayda değer bir potansiyelin bulunduğunu ortaya koymuştur. Elde edilen bulgulara göre İstanbul ilinin hem 201,878 MW kurulu güç hem de 2.501.563 MWh/yıl teorik elektrik üretim potansiyeli açısından açık ara öne çıktığı görülmektedir. İkinci sırada 31,803 MW kurulu güç değeriyle ve 871.857,06 MWh/yıl teorik elektrik enerjisi üretim potansiyeli ile Bursa yer alırken; en düşük teorik elektrik enerjisi üretim potansiyeli 119.460,53 MWh/yıl ile Bilecik olmuştur. Kurulu güç bazında mevcut fiili üretime göre kapasite kullanım faktörü en yüksek il %70,7 ile Kocaeli olarak bulunmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Balopi, B., Moyo, M., Gorimbo, J., & Liu, X. (2025). Biomass-to-electricity conversion technologies: a review. Waste Disposal & Sustainable Energy, 7, 323–351.
- International Energy Agency. (2025). Global Electricity Generation by Source. https://www.iea.org/data-and-statistics. (10.04.2026).
- T.C. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı. (2026). Elektrik Üretimi Kaynaklara Göre Dağılımı. https://enerji.gov.tr. (10.04.2026).
- Our in World Data. (2022). Electricity Production by Source, World. https://ourworldindata.org/grapher/ electricity-prodsource-stacked. (05.04.2026)
- Pelkmans, L. (2021). Implementation of bioenergy in South Africa-2021 update. Country Reports. South Africa. Available at: https://www.ieabioenergy.com/ wp-content/uploads/2021/11/CountryReport2021_ South Africa_final.pdf, (13.02.2026).
- Foster, W., Azimov, U., Gauthier-Maradei, P., Castro Molano, L., Combrinck, M., Munoz, J., Jaimes Esteves, J., & Patino, L. (2021). Waste-to-energy conversion technologies in the UK: Processes and barriers–A review. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 135, 110226.
- Lu, Y., Khan, Z.A., Alvarez-Alvarado, M.S., Zhang, Y., Huang, Z., & Imran, M. (2020). A critical review of sustainable energy policies for the promotion of renewable energy sources. Sustainability, 12(12), 5078.
- Nesta, L., Vona, F., & Nicolli, F. (2014). Environmental policies, competition and innovation in renewable energy. Journal of Environmental Economics and Management, 67, 396–411.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Yenilenebilir Enerji Sistemleri
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
31 Mayıs 2026
Gönderilme Tarihi
12 Mart 2026
Kabul Tarihi
10 Nisan 2026
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2026 Cilt: 13 Sayı: 1