China's Missile Strategy in Asia-Pacific and Global Balances

Öz

China's ballistic missile test in the Asia-Pacific region has caused serious repercussions at the regional and global levels. This test is considered as a part of China's goals of increasing its military capacity, consolidating its strategic superiority in the region and strengthening its claim to global leadership. The missile test accelerated the arms race in the region and opened the door to new debates on the applicability of international law and norms. This change in China's military strategy has had an impact not only on regional security but also on the global balance of power. This development, which caused the US and its allies to reconsider their strategic planning in the Asia-Pacific region, has deeply affected the dynamics of international cooperation and competition. The missile test is considered as a step that highlights China's global leadership ambitions and attracts the attention of the international community. This move is not only a military demonstration, but also an important reflection of the struggle for power and influence in the international arena. Furthermore, in the discussion section of the study, China's missile tests are discussed in terms of how the balances in the current international system may be reshaped by revealing the power and security pursuits of states within the framework of the realist approach, the role of international norms and cooperation mechanisms in the liberal perspective, and the effects of military modernisation on the global distribution of power within the scope of the balance of power theory. In this context, China's move stands out as a critical turning point that determines the future of the international system.

Anahtar Kelimeler

• China
• Ballistic Missile
• Global Leadership
• International Law

Asya-Pasifik’te Çin’in Füze Stratejisi ve Küresel Dengeler

Öz

Çin’in Asya-Pasifik bölgesinde gerçekleştirdiği balistik füze denemesi, bölgesel ve küresel düzeyde ciddi yankılar uyandırmıştır. Bu deneme, Çin’in askeri kapasitesini artırma, bölgedeki stratejik üstünlüğünü pekiştirme ve küresel liderlik iddiasını güçlendirme hedeflerinin bir parçası olarak değerlendirilmektedir. Füze denemesi, bölgede silahlanma yarışını hızlandırmış, uluslararası hukuk ve normların uygulanabilirliği üzerine yeni tartışmaların kapısını aralamıştır. Çin’in askeri stratejisindeki bu değişim, yalnızca bölgesel güvenlik üzerinde değil, aynı zamanda küresel güç dengeleri üzerinde de etkili olmuştur. Özellikle ABD ve müttefiklerinin Asya-Pasifik bölgesindeki stratejik planlamalarını yeniden gözden geçirmelerine neden olan bu gelişme, uluslararası işbirliği ve rekabet dinamiklerini derinden etkilemiştir. Füze denemesi, Çin’in küresel ölçekte liderlik hedeflerini öne çıkaran ve uluslararası toplumun dikkatini çeken bir adım olarak değerlendirilmektedir. Bu hamle, sadece askeri bir gösteri değil, aynı zamanda uluslararası arenada güç ve nüfuz mücadelesinin önemli bir yansımasıdır. Ayrıca, çalışmanın tartışma bölümünde, Çin’in füze denemeleri; realist yaklaşım çerçevesinde devletlerin güç ve güvenlik arayışlarını, liberal perspektifte uluslararası normlar ve işbirliği mekanizmalarının rolünü ve güç dengesi teorisi kapsamında askeri modernizasyonun küresel güç dağılımı üzerindeki etkilerini ortaya koyarak, mevcut uluslararası sistemdeki dengelerin nasıl yeniden şekillenebileceği tartışılmıştır. Bu bağlamda, Çin’in gerçekleştirdiği hamle, uluslararası sistemin geleceğini belirleyen kritik bir dönüm noktası olarak öne çıkmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Çin
• Balistik Füze
• Küresel Liderlik
• Uluslararası Hukuk

Kaynakça

1. Akçadağ, E. (2010). Yumuşak Güç Japonya’nın Sert Güç Arayışları. Bilge Strateji, 2(3), 1-28.
2. Alım, E. (2021). Hipersonik Füzeler ve Stratejik İstikrar: Rusya-ABD İlişkileri Üzerine Bir İnceleme. Savunma Bilimleri Dergisi, (39), 137-177.
3. Anadolu Ajansı (2020). ABD Çin'e karşı Hint-Pasifik ülkeleriyle ilişkilerini giderek güçlendiriyor. https://www.aa.com.tr/tr/dunya/abd-cine-karsi-hint-pasifik-ulkeleriyle-iliskilerini-giderek-guclendiriyor/2023103. (22.12.2024).
4. Anadolu Ajansı (2023). ABD ve AB, Çin’e karşı ortak deniz tatbikatı yaptı. https://www.aa.com.tr/tr/dunya/abd-ve-ab-cin-e-karsi-ortak-deniz-tatbikati-yapti/2855146. (20.11.2024).
5. Ardil, C. (2021). Neutrosophic Multiple Criteria Decision-Making Analysis Method for Selecting Stealth Fighter Aircraft.
6. Aronstein, D. C., & Piccirillo, A. C. (1997). Have blue and the f-117a: evolution of the" stealth fighter". AIAA. International Journal of Aerospace and Mechanical Engineering, 15(10), 459-463.
7. Aytekin E. (2024). Çin, kıtalararası balistik füze test etti. Sahte savaş başlığı taşıyan kıtalararası balistik füze, Pasifik Okyanusu açıklarına fırlatıldı. https://www.aa.com.tr/tr/dunya/cin-kitalararasi-balistik-fuze-test-etti/3340619. (11.12.2024).
8. Babahanoğlu, V. (2024). ABD-Çin Rekabetinin Saldırgan Realist Perspektiften Analizi: Güney Çin Denizi’nde Jeopolitik Çatışma. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 14(1), 356-371.

9. BBC Türkçe (2012). ABD ile Japonya'dan yeni füze sistemi. https://www.bbc.com/turkce/haberler/2012/09/120917_japan_us_missile. (20.11.2024).
10. BBC Türkçe (2017). Trump ABD'yi Trans Pasifik İşbirliği Anlaşması'ndan çekiyor. https://www.bbc.com/turkce/haberler-dunya-38723062. (13.12.2024).
11. BBC Türkçe (2021). AUKUS Paktı: Çin; ABD, İngiltere ve Avustralya'nın savunma anlaşmasına 'Büyük sorumsuzluk' diyerek tepki gösterdi. https://www.bbc.com/turkce/haberler-dunya-58579603. (21.12.2024).
12. Bull, H. (1977). The anarchical society: A study of order in world politics. Columbia University Press.
13. Campbell, K. M. (2016). The pivot: The future of American statecraft in Asia. Twelve.
14. Cha, V. D. (2022). Powerplay: The origins of the American alliance system in Asia. Princeton University Press.
15. Christensen, T. J. (2006). Fostering stability or creating a monster? The rise of China and U.S. policy toward East Asia. International Security, 31(1), 81-126.
16. Claude, I. L. (1962). Power and international relations. Random House.
17. Cordesman, A. H., & Kendall, J. (2016). Chinese strategy and military modernization in 2016: A comparative analysis. Center for Strategic and International Studies.
18. Cumhuriyet. (2024). Çin, kıtalararası balistik füze test etti. https://www.cumhuriyet.com.tr/dunya/cin-kitalararasi-balistik-fuze-test-etti-2251133. (11.04.2025).
19. Çevirme, A., & Asal, U. Y. (2024). Savaşın değişen yapısı ve yeni nesil silah teknolojileri: Hipersonik silahlar üzerine bir inceleme. 2(3), 1-16. https://doi.org/10.62101/iticudisticaretdergisi.1468210.
20. Çifçi, O. (2024). Yapay Zekâ Ve Silahlanma Yarışı: ABD Ve Çin Arasındaki Güç Dengesinin Değişen Dinamikleri. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi, 12(2), 175-200. https://doi.org/10.14782/marmarasbd.1436516.
21. Çokgüçlü, Y. (2022). Asya pasifik ve Hint pasifik’te ABD öncülüğünde geliştirilen ittifakların (Aukus-The Quad) ABD-Çin ilişkilerine etkisi. International Journal of Social Sciences.
22. Demir, E. (2020). ABD’nin Biden dönemi Çin Politikası: Asya’ya Dönüş 2.0? Cappadocia Journal of Area Studies, 2(2), 232–248. https://doi.org/10.38154/cjas.49.
23. Doğan, F., & Nebican, N. (2024). Xi Jinping dönemi Çin’in Latin Amerika politikası. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 26(1), 321-339. https://doi.org/10.16953/deusosbil.1384963.
24. Doshi, R. (2021). The long game: China’s grand strategy to displace American order. Oxford University Press.
25. Doyle, M. W. (1986). Liberalism and world politics. American Political Science Review, 80(4), 1151-1169. https://doi.org/10.2307/1960861.
26. Embassy (2016). Çin'in Türkiye Büyükelçisi Yu Hongyang: "Güney Çin Denizi anlaşmazlığı müzakere ile çözülür."http://tr.china-embassy.gov.cn/tur/sgxw/201606/t20160621_9617172.htm. (18.09.2024).
27. Erickson, A. S. (2017). China’s naval shipbuilding: Progress and challenges. Naval Institute Press.
28. Euronews (2022). Pasifik'te Çin nüfuzuna karşı Avustralya ve Japonya'dan 'tarihi' savunma anlaşması. https://tr.euronews.com/2022/01/06/pasifik-te-cin-nufuzuna-kars-avustralya-ve-japonya-dan-tarihi-savunma-anlasmas. (20.12.2024).
29. Euronews (2024). ABD ile gerilim tırmanırken Çin, Pasifik Okyanusu'nda kıtalararası balistik füze denemesi yaptı. https://tr.euronews.com/2024/09/25/abd-ile-gerilim-tirmanirken-cin-pasifik-okyanusunda-kitalararasi-balistik-fuze-denemesi-ya. (20.11.2024).
30. Euronews (2024). Çin ordusu: ABD savaş gemisini Güney Çin Denizi'nden çıkardık. https://tr.euronews.com/2024/05/10/cin-ordusu-abd-savas-gemisini-guney-cin-denizinden-cikardik. (21.12.2024).
31. Financial Times. (2021). Çin’in hipersonik füze denemesi. https://www.sabah.com.tr/dunya/cinden-abdyi-soke-eden-hipersonik-fuze-hamlesi-haberleri-bile-olmadi-5708297. (10.04.2025).
32. Fisher, R. D. (2008). China's military modernization: Building for regional and global reach. Praeger.
33. Franceschet, A. (2002). Kant and liberal internationalism: Sovereignty, justice and global reform. Palgrave Macmillan.
34. Fravel, M. T. (2019). Active defense: China’s military strategy since 1949. Princeton University Press.
35. Friedberg, A. L. (2022). Getting China wrong: The illusions of engagement. Cambridge University Press.
36. Garcia, D. (2019). The arms trade treaty: A commentary. Oxford University Press.
37. Glaser, C. L. (2011). Why unipolarity doesn't matter (much). Cambridge Review of International Affairs, 24(2), 135-147.
38. Goh, E. (2013). The struggle for order: Hegemony, hierarchy, and transition in post-Cold War East Asia. Oxford University Press.
39. Green, M. J. (2019). By more than providence: Grand strategy and American power in the Asia Pacific since 1783. Columbia University Press.
40. Gulick, E. V. (1955). Europe’s classical balance of power. W. W. Norton & Company.
41. Güneş, E. (2009). Yeni Yüzyıldaki Çin-Amerika Rekabeti. Toplum ve Demokrasi Dergisi, 3(6), 175-188.
42. Heginbotham, E., Nixon, M., Morgan, F. E., Heim, J. L., Hagen, J., Li, S., Engstrom, J., Libicki, M. C., DeLuca, P., Shlapak, D. A., Frelinger, D. R., Laird, B., Brady, K., & Morris, L. J. (2017). The U.S.-China military scorecard: Forces, geography, and the evolving balance of power, 1996-2017. RAND Corporation.
43. International Court of Justice (ICJ). (2016). The South China Sea Arbitration (Philippines v. China).
44. Islam, M. N. (2019). Güç, strateji ve potansiyeller: Çin ordusunun temel yetenekleri ve unsurları üzerine bir inceleme. Cappadocia Journal of Area Studies, 1(1), 100-110.
45. İşbilen, S. (2021). AB’nin güvenlik endişelerinden NATO ve AUKUS’un etkileri. Cappadocia Journal of Area Studies, 3(2), 216-229.
46. İncesu, A. (2021). Doğu Çin Denizi'nde Güç Mücadelesi: Senkaku/Diaoyu Adaları. Uluslararası Kriz ve Siyaset Araştırmaları Dergisi, 5(2), 699-737.
47. Jervis, R. (1978). Cooperation under the security dilemma. World Politics, 30(2), 167-214.
48. Kalkan Küçüksolak, Ö. (2024). Deniz Güvenliğinde Minilateral İşbirliği Arayışları. Deniz Araştırmaları ve Mavi Strateji Dergisi (3), 71-85.
49. Kania, E. B. (2020). ‘AI Weapons’ in China’s Military Innovation. Brookings Institution, April, 3.
50. Kant, I. (1795). Perpetual peace: A philosophical sketch. J. H. Füssli.
51. Kasım, K. (2024). Güney Çin Denizi Sorunlarının Bölgesel ve Uluslararası Güvenliğe Etkileri. International Journal of Politics and Security, 6(1), 22-37.
52. Kaya, Z. Ö. (2024). Çin Dış Politikasında Lider Profilleri ve Algılarının Karşılaştırmalı Analizi. Uluslararası İlişkiler ve Politika Dergisi, 4(2), 157-167.
53. Keohane, R. O. (1984). Hegemonya sonrası: Dünya ekonomi politikasında iş birliği ve uyumsuzluk. Princeton University Press.
54. Keohane, R. O., & Nye, J. S. (1977). Power and interdependence: World politics in transition. Little, Brown.
55. Keyvan, Ö. Z. (2023). Caydırıcılık Teorisi bağlamında Çin’in Kuzey Kore nükleer politikalarına bakışı. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 11(34), 260-282.
56. Khan, A. M. (2024). India’s Agni-V test: Implications for regional strategic stability. The Diplomat. https://thediplomat.com/2024/03/indias-agni-v-test-implications-for-regional-strategic-stability/. (22.03.2025).
57. Kişi, E. (2023). Uzak Doğu’nun Kadim Meselesi: Tarihi ve Siyasi Yönleriyle ‘‘Çin-Tayvan Sorunu. Bayburt Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi Dergisi, 7(13), 39-53.
58. Krepinevich, A. F. (2010). Why AirSea Battle? Center for Strategic and Budgetary Assessments.
59. Krepinevich, A. F. (2021). Maritime competition in a mature precision-strike regime. Naval Institute Press.
60. Kristensen, H. M., & Korda, M. (2020). Chinese nuclear forces, 2020. Bulletin of the Atomic Scientists, 76(6), 443-457.
61. Lewis, J. (2017). China's DF-21D anti-ship ballistic missile (ASBM): An operational assessment. Missile Defense, Space, & Intelligence Studies, 3(1), 31-48.
62. Locke, J. (1689). Treatise on Two Governments. London: A. Millar.
63. Mearsheimer, J. J. (2001). The tragedy of great power politics. W.W. Norton & Company.
64. Mearsheimer, J. J. (2021). The inevitable rivalry: America, China, and the tragedy of great-power politics. Foreign Affairs, 100(6), 48-58.
65. Medcalf, R. (2020). Contest for the Indo-Pacific: Why China won’t map the future. La Trobe University Press.
66. Missile Defense Project. (2020). DF-26 (Dong Feng-26). Missile Threat, Center for Strategic and International Studies. https://missilethreat.csis.org/missile/dong-feng-26-df-26/. (10.04.2025).
67. Missile Defense Project. (2021). DF-41 (Dong Feng-41 / CSS-X-20). Missile Threat, Center for Strategic and International Studies. https://missilethreat.csis.org/missile/df-41/. (10.04.2025).
68. Morgenthau, H. J. (1948). Politics among nations: The struggle for power and peace. Alfred A. Knopf.
69. O’Rourke, R. (2024). China’s naval modernization: Implications for U.S. Navy capabilities. Congressional Research Service. https://www.congress.gov/crs-product/RL33153. (15.03.2025).
70. Olkan, K. B. (2021). Çin-ABD ilişkilerinde güvenlik ikilemi: Tayvan sorunu. Journal of Business Innovation and Governance, 4(1), 27-41.
71. Hanayi, Ö. (2023). Günümüzde Çin-Kuzey Kore İlişkileri: Kore Yarımadası Gerilimi Örneği. https://www.eurasian-research.org/publication/gunumuzde-cin-kuzey-kore-iliskileri-kore-yarimadasi-gerilimi-ornegi/?lang=tr. (23.10.2024).
72. Paul, T. V. (2018). Restraining great powers: Soft balancing from empires to the global era. Yale University Press.
73. Rawls, J. (1971). A Theory of Justice. Cambridge: Harvard University Press.
74. Ross, R. S. (2022). US-China relations: From unipolarity to strategic competition. International Security, 46(3), 31-57. https://doi.org/10.1162/isec_a_00432.
75. Sanjaya, A. (2024). Strategic Partnership in the Context of State Relations in Bilateral, Trilateral, and Multilateral Relations from the Perspective of Indonesia's Maritime Security. Jurnal Multidisiplin Indonesia, 3(9), 4327-4335.
76. Sarı, İ. (2024). Çin’in Nükleer Stratejisinde Sapma: ABD Kaynaklı Tehdit Algıları ve Garantili Misilleme Arayışı. İnsan ve Toplum, 14(2), 1-25.
77. Sarıaslan, F. (2019). Türkiye’nin Rusya Federasyonu ile ilişkilerinde ekonominin rolü. Avrasya İncelemeleri Dergisi, 8(2), 174-216.
78. SavunmaSanayiST. (2022, 20 Nisan). Çin bombardıman uçağına gemisavar balistik füze entegre etti. https://www.savunmasanayist.com/cin-bombardiman-ucagina-gemisavar-balistik-fuzesi-entegre-etti/. (17.12.2024).
79. SavunmaTR. (2024, 20 Ekim). Balistik füze nedir?. https://www.savunmatr.com/balistik-fuze-nedir-farklari-nelerdir/. (10.04.2025).
80. Schroeder, P. W. (1994). The transformation of European politics, 1763-1848. Oxford University Press.
81. Smith, A. (1776). The Wealth of Nations. London: W. Strahan and T. Cadell.
82. Snyder, S. A. (2021). South Korea at the crossroads: Autonomy and alliance in an era of rivalry. Columbia University Press.
83. Şahin, G. ve Eruçar, S. (2023). Hava Hakimiyet Teori Kapsamında Çin ve Tayvan Hava Kuvvetlerinin Değerlendirilmesi. Ulisa: Uluslararası Çalışmalar Dergisi, 7(2), 71-86.
84. Şebin, E., & Akbaş, Z. (2024). Saldırgan realist perspektiften Çin-ABD ilişkileri: 2000’li yıllardan günümüze. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (79), 75-94.
85. Talmadge, C. (2023). Emerging technology and intra-war escalation risks: Evidence from the Cold War, implications for today. Journal of Strategic Studies, 42(6), 1-38.
86. Thiele, R. (2021). Nineteen technologies in focus. Hybrid Warfare: Future and Technologies, 71-123.
87. Tokatlı, S. G. (2023). Tukidides tuzağı çerçevesinde ABD–Çin rekabetinin analizi: teorik bir değerlendirme. Akademik Hassasiyetler, 10(21), 459-481.
88. TRT (2022). Çin'de füzeleri 15 saniyede tespit eden yeni yapay zekâ teknolojisi. https://www.trthaber.com/haber/bilim-teknoloji/cinde-fuzeleri-15-saniyede-tespit-eden-yeni-yapay-zeka-teknolojisi-684987.html. (20.12.2024).
89. Türkel, S. S. (2023). Güney Kore’nin stratejik kültürü bağlamında Asean ile Bölgesel Güvenlik İlişkileri. Doğu Asya Araştırmaları Dergisi, 6(12), 59-79. https://doi.org/10.59114/dasad.1284895.
90. Türkeş, İ. (2021). Baltık Bölgesi’nin Rusya İçin Önemi ve Rusya’nın Baltık Ülkelerine Yönelik Siyasi, Askeri ve Ekonomik Stratejileri. EURO Politika, (7), 19-32.
91. Union of Concerned Scientists. (2023). China’s DF-41 missile: Capabilities and implications.
92. United Nations Convention on the Law of the Sea (UNCLOS). (1982).
93. United Nations Security Council (UNSC). (2015). Resolution 2231 (2015).
94. USTR. (2023). US-China trade relations. https://ustr.gov/countries-regions/china-mongolia-taiwan/peoples-republic-china. (10.04.2025).
95. Üngör, Ç. (2024). Bölge Uzmanı İle Söyleşi/Çin Dış Politikasını Anlamak. Doğu Asya Araştırmaları Dergisi, 7(14), 91-101.
96. Vural, Ç., & Aydın, H. (2019). Dolar Diplomasisi ve Borç Tuzağı Diplomasisi: ABD Ve Çin Örneklerinin Karşılaştırılması. Uluslararası Politik Araştırmalar Dergisi, 5(3), 174-194.
97. Waltz, K. N. (1979). Theory of international politics. Addison-Wesley.
98. Waltz, K. N. (2012). Why Iran should get the bomb: Nuclear balancing would stabilize the Middle East. Foreign Affairs, 91(4), 2-5. https://www.foreignaffairs.com/articles/iran/2012-06-15/why-iran-should-get-bomb. (10.04.2025).
99. Wendt, A. (1992). Anarchy is what states make of it: The social construction of power politics. International Organization, 46(2), 391-425.
100. White, H. (2022). The China choice: Why America should share power. Oxford University Press.
101. Work, R. O. (2015). The third U.S. offset strategy and its implications for partners and allies. U.S.
102. Department of Defense. (2015). The Third US Balancing Strategy and its Impact on Partners and Allies. https://www.defense.gov/News/Speeches/Speech/Article/606641/the-third-us-offset-strategy-and-its-implications-for-partners-and-allies/. (10.04.2025).
103. Yıldırım, S. (2019) Trump İktidarı, Kuşak-Yol Projesi ve ŞİÖ Genişlemesi Sonrası Asya-Pasifik’te Değişen Güvenlik İklimi. https://tasam.org/tr-TR/Icerik/51408/trump_iktidari_kusak-yol_projesi_ve_sio_genislemesi_sonrasi_asya-pasifikte_degisen_guvenlik_iklimi. (22.12.2024).
104. Yılmaz, S. (2014). Savaş ve Strateji. chrome-extension://efaidnbmnnnibpcajpcglclefindmkaj/http://ahmetsaltik.net/arsiv/2014/05/Savas_ve_Strateji_Sait_Yilmaz_28.4.14.pdf. (23.12.2024).
105. Yılmaz, S. (2016). Çin’in nükleer askeri stratejisi ve ulusal güvenliği. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), 151-185.
106. Yorulmaz, M. (2021). Güney Çin Denizindeki bölgesel ihtilaflar ve Çin’in askeri modernizasyonu. Uluslararası Anadolu Sosyal Bilimler Dergisi, 5(2), 680-698.
107. Yoshihara, T., & Holmes, J. R. (2010). Red star over the Pacific: China's rise and the challenge to U.S. maritime strategy. Naval Institute Press.
108. Yuan, J. (2020). China’s military modernization: Challenges to regional security. Asian Security, 16(1), 45-60.
109. Zhao, T., ve Stefanovich, D. (2023). Missile Defense and the Strategic Relationship among the United States, Russia, and China. Cambridge, Mass.: American Academy of Arts and Sciences.