Defensive Medical Practice In Dentistry

Öz

Objective: In this study, it was aimed to determine the prevalence of defensive medical practice in dentistry. Material and Method: In order to determine how often these practices are performed, if the dentists perform defensive medicine, the ‘’Defensive Medicine Online Survey in Dentistry“ contains a total of 35 questions consisting of sociodemographic data and positive and negative defensive practice questions sent to dentists. Likert scale was used in the arrangement of the questions measuring the attitude. For the questions that measure the attitudes, it was tried to determine the attitude level of the dentists about the defensive medical practices by using the terms which express the groups of 20% each. Results: A total of 120 dentists, 52 (43.3%) males, 68 (56.7%) females, a minimum age of 23 years, a maximum of 50 (mean 28.57 ± 4.22), a minimum of 1 year and a maximum of 28 years (mean 4.94 ± 4.32) has participated in the survey by approving the informed consent form. Of the dentists, they participated in the survey, 75 (62.5%) of them were employed in the university hospital, 27 (22.5%) of them were employed in the state hospital and 18 (15%) of them were employed in the private sector; 39 (32.5%) of them were dentists, 57 (47.5%) of them were assistant, 11(9.2%) of them were specialized, 12 (10%)  of them were assistant professor and 1 (0.8%) of them was associate professor. Conclusion: In the field of dentistry; it was seen that the tendency towards behaviors such as defensive medical practices increased, physicians frequently applied to these cases to protect themselves from malpractice cases, rejecting high-risk procedures and situations, avoiding invasive procedures and avoiding surgery of high-risk patients.

Anahtar Kelimeler

• Defensive medicine; dentistry,malpractice

Diş Hekimliğinde Defansif Tıp Uygulamaları

Öz

Hedefler: Bu çalışmada, diş hekimliğinde defansif tıp uygulamaların belirlenmesi ve yaygınlığının değerlendirilmesi hedeflenmektedir. Malzemeler ve Yöntemler: Diş hekimlerinin defansif tıp uygulamaları gerçekleştirip gerçekleştirmedikleri, gerçekleştiriyor ise bu uygulamaların ne sıklıkta gerçekleştirildiğini tespit etmek için sosyodemografik veriler ile pozitif ve negatif defansif tıp uygulama sorularından oluşturulan toplam 35 soruluk “Diş Hekimliğinde Defansif Tıp Uygulamaları Online Anketi’’ hazırlanarak diş hekimlerine gönderildi. Tutum ölçen soruların şıklarının düzenlenmesinde Likert tipi durum ölçer şıklar kullanıldı. Tutum ölçen sorular için her biri %20’lik grupları ifade eden terimler kullanılarak diş hekimlerinin defansif tıp uygulamaları ile ilgili tutum düzeyi belirlendi. Sonuçlar: 52’si erkek (%43.3) 68’i kadın (%56.7), yaşları minimum 23 maksimum 50 (ortalama 28.57 ± 4.22), minimum 1 yıllık maksimum 28 yıllık (ortalama 4.94±4.32) iş tecrübesine sahip toplam 120 diş hekimi bilgilendirilmiş gönüllü olur formunu onaylayarak ankete katılmıştır. Ankete katılan diş hekimlerinin 75’inin üniversite hastanesinde (%62.5), 27’sinin devlet hastanesinde (%22.5) ve 18’inin özel sektörde (%15) çalıştığı; 39’unun diş hekimi (%32.5), 57’sinin uzmanlık öğrencisi (%47.5), 11’inin uzman (%9.2), 12’sinin dr. öğretim üyesi (%10) ve 1’inin doçent (%0.8) olduğu görüldü. Sonuç: Diş hekimliği alanında; defansif tıp uygulamalarının arttığı, hekimlerin malpraktis davalarından kendilerini korumak için bu uygulamalara sıklıkla başvurduğu, yüksek riskli prosedürleri ve durumları reddetme, invaziv prosedürlerden kaçınma ve yüksek riskli hastaları ameliyat yapmaktan kaçınma gibi davranışlara eğilimin arttığı görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Defansif tıp; diş hekimliği; malpraktis

Kaynakça

1. 1. Baser, A., Kolcu, G., Cıgırgil, Y., Kadınkız, B., Ongel, K. Izmir Karsıyaka Ilcesinde Gorev Yapan Aile Hekimlerinin Defansif Tıp Uygulamaları ile İlgili Görüslerinin Degerlendirilmesi. Smyrna Tıp Dergisi, 2014, 16, 24.
2. 2. Ozata, M., Ozer, K., Akkoca, Y. Konya Il Merkezinde Calısan Hekimlerde Defansif (Cekinik) Tıp Uygulamalarının Arastırılması. Gumushane Universitesi Saglık Bilimleri Dergisi, 7(1), 131-138.
3. 3. Baser, A., Kolcu, B., Inci, M., Kolcu, G., Gok Balcı, U. Defansif Tıp Uygulamaları Tutum Olceginin Turkce Formunun Gecerlilik ve Guvenilirligi: On Calısma. Izmir Tepecik Egitim ve Arastırma Hastanesi Dergisi, 2014, 24(2), 99-102.
4. 4. Hiyama, T., Yoshihara, M., Tanaka, S., Urabe, Y., Ikegami, Y., Fukuhara, T., Chayama, K. Defensive medicine practices among gastroenterologists in Japan. World Journal of Gastroenterology: WJG, 12(47), 7671.
5. 5. Selcuk, D.M., Cekinik (Defansif) Tıp, Izmir Universitesi Sosyal Bilimler Enstitusu Saglık Hukuku Yuksek Lisans Tezi, 2015.
6. 6. Traina, F., Medical malpractice: the experience in Italy. Clinical orthopaedics and related research, 2009. 467(2): p. 434-442.
7. 7. Aynacı, Y., Hekimlerde defansif (cekinik) tıp uygulamalarının arastırılması. Selcuk Universitesi Tıp Fakültesi, Doktora Tezi, 2008.
8. 8. Baser, A., Kolcu, B., Inci, M., Kolcu, G., Tuncer, O., Altuntas, M. Dis Hekimlerinin Defansif Dis Hekimligi Konusundaki Gorusleri: Kesitsel Bir Calısma. Izmir Tepecik Egitim ve Arastırma Hastanesi Dergisi, 2014, 24(2), 103-109.

9. 9. Eijkman, M., Assink M., Hofmans‐Okkes I., Defensive dental behaviour: illusion or reality? International dental journal, 1997. 47(5): p. 298-302.
10. 10. Hellyer, P. Radford, D. An evaluation of defensive dentistry: w(h)ither the profession? British dental journal, 2017. 223(12): p. 885.
11. 11. Kiani, M. Sheikhazadi, A. A five-year survey for dental malpractice claims in Tehran, Iran. Journal of forensic and legal medicine, 2009. 16(2): p. 76-82.
12. 12. Rene, N. Owall, B. Malpractice reports in prosthodontics in Sweden. Swedish dental journal, 1991. 15(5): p. 205-217.
13. 13. Ozdemir, M., Saracoglu H., Ozdemir, A.U., Ergonen, A.T. , Dental malpractice cases in Turkey during 1991–2000. Journal of clinical forensic medicine, 2005. 12(3): p. 137-142.
14. 14. Koc, S., Adli Tıbbi Acıdan Malpraktis ve Hekim Sorumlulugu. Bulletin of Thoracic Surgery/Toraks Cerrahisi Bülteni, 2014. 5(1).