Evaluation of Patients with Anti-HIV ½ Reactivity with Confirmation Test Results

Öz

The algorithm used widely in the diagnosis of HIV infection in our country is after screening the samples by micro-ELISA, sending them to reference laboratory for confirmation. The aim of this study was to evaluate the demographic data and the ELISA/confirmation test results of newly diagnosed HIV patients and to contribute to the data in our country.

Between January 2014 and December 2018 Anti-HIV ½ Micro ELISA test were studied in the Microbiology Laboratory of Sakarya University Training and Research Hospital. Reactive samples were sent to the reference laboratory for confirmation. The results were scanned retrospectively and the data were recorded including the age and gender of the patients, and the clinic where they were sent.

Of 254 patients with anti-HIV ½ reactivity; 192 (75.5%) were male and 62 (24.4%) were female. The most reactivity detected age group was 26-35. Of the 173 confirmed results, 155 (89.6%) were male and 18 (10.4%) were female. Of the 78 patients with incompatible results, 42 (53.8%) were female. All of the reactive results confirmed as positive were found to be greater than 5. The highest false reactivity value was 13.3; the lowest true reactivity value was 5.29.

The gender that HIV positivity was more frequent was male and the age group was 26-35. False positivity was higher in females. It can be explained by the conditions causing false positivity are more frequently associated with women. Test results were found incompatible in 78 samples. If the cut-off value was determined to be 5.0 instead of 1.0, no positive patient would be overlooked, but the sample sent unnecessarily to confirmation would be 14 instead of 78. However, under this value there may be true positivities (such as the initial stages of disease) and it’s a screening test so its current cut-off is still in use.

Anahtar Kelimeler

• ELISA,HIV,False positivity,True positivity

Anti-HIV ½ Reaktif Saptanan Hastaların Doğrulama Test Sonuçları İle Birlikte Değerlendirilmesi

Öz

HIV enfeksiyonu tanısında ülkemizde yaygın kullanılan algoritma; mikro ELISA veya türevi bir yöntemle yapılan tarama sonrasında reaktif bulunan örneklerin referans merkezde doğrulanması şeklindedir. Çalışmamızda yeni tanı HIV hastalarının demografik verileriyle ELISA/doğrulama test sonuçlarının irdelenmesi ve ülkemiz veri sistemine katkı sağlanması amaçlanmıştır.

Ocak 2014 - Aralık 2018 tarihleri arasında HIV taranması amacıyla gönderilen örnekler Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Mikrobiyoloji Laboratuvarında Anti-HIV ½ Mikro ELISA testi ile çalışılmıştır. Reaktif saptanan örnekler doğrulama için referans laboratuvara gönderilmiştir. Sonuçlar retrospektif olarak taranarak hastaların yaşı, cinsiyeti, örneğin gönderildiği klinik gibi verileri kaydedilmiştir.

Çalışılan serum örneğinde anti-HIV ½ testi reaktif saptanan 254 hastaların; 192’si (%75.5) erkek, 62’si (%24.4) kadın hastadır. En çok reaktif saptanan yaş grubu 26-35 olarak saptanmıştır. Doğrulama sonucunda pozitif olarak belirlenen 173 örneğin 155’i (%89.6) erkek, 18’i (%10.4) kadın hastadır. Anti HIV ½ testi reaktif olup doğrulama sonucu negatif gelen 78 hastanın 42’sini (%53.8) kadınlar oluşturmaktadır.  Doğrulama sonucu pozitif olarak belirlenen ELISA reaktif sonuçların tamamı 5’ten büyük olarak saptanmıştır. Yanlış reaktif saptanan en yüksek mikro ELISA değeri 13.3 iken; gerçek reaktif en düşük mikro ELISA değeri 5.29 olarak belirlenmiştir.

HIV pozitifliğinin daha sık görüldüğü cinsiyet erkek (%75.5); yaş grubu 26-35 olarak belirlenmiştir. Gerçek pozitif hastaların %10.4’ünün; yalancı pozitif hastalarınsa %53.8’inin kadın olması dikkat çekicidir. Bu durum yalancı pozitifliğe sebep durumların kadınlarda sık görülmesiyle açıklanabilir. Test sonuçları 78 örnekte uyumsuz bulunmuştur. Eşik değerin; 1.0 yerine 5.0 olarak belirlenmesi durumda hiçbir pozitif hasta gözden kaçmayacakken doğrulamaya gereksiz yere gönderilmiş örnek, 78 yerine 14 olabilecektir. Ancak bu değerin altında da gerçek pozitiflikler olabileceğinden (hastalığın başlangıç evreleri gibi) ve tarama testi olduğundan dolayı mevcut haliyle uygulamaya devam edilmektedir. 

Anahtar Kelimeler

• ELISA,HIV,Yalancı pozitiflik,Gerçek pozitiflik

Kaynakça

1. 1. WHO- https://www.who.int/hiv/data/2017_summary-global-hiv-epidemic.png Erişim tarihi: 26 Mart 2019.
2. 2. Karaosmanoğlu H., HIV İnfeksiyonuna Cinsiyet Bazlı Bakış: Kadın ve HIV. FLORA 2018;23(3):95-101.
3. 3. 90-90-90. An ambitious treatment target to help end the AIDS epidemic [İnternet]. Geneva: Joint United Nations Programme on HIV/AIDS (UNAIDS). http://www.unaids.org/sites/default/files/media_asset/90-90-90_en_0.pdf Erişim tarihi: 26 Mart 2019.
4. 4. Gökengin D. Türkiye’de HIV İnfeksiyonu: Hedefe Ne Kadar Yakınız? Klimik Derg. 2018; 31(1): 4-10.
5. 5. http://www.unaids.org/sites/default/files/media_asset/20160318_ten_targets_en.pdf Erişim tarihi: 26 Mart 2019.
6. 6. AIDS (2007) epidemic update [İnternet]. Geneva: UNAIDS (erişim 4.6.2018). http://www.unaids. org/en/KnowledgeCentre/HIVData/EpiUpdate /EpiUpdArchive/2007/default.asp.
7. 7. Aslan FG, Altındiş M. HIV’in Güncel tanı algoritmi ve gelişen korunma yöntemleri. Türk Mikrobiyol Cem Derg. 2017;47(2):47-60.
8. 8. Sucaklı MB. Türkiye’de HIV/AIDS Epidemiyolojisi Ve Kontrol Programı, Klinik HIV/AIDS Sempozyumu, Antakya, 26-27 Kasım 2011.

9. 9. Centers for Disease Control and Prevention and Association of Public Health Laboratories. Laboratory testing for the diagnosis of HIV infection: updated recommendations. 2014. http:// stacks.cdc.gov/view/cdc/23447. Erişim tarihi: 26 Mart 2019.
10. 10. Sayan, M., Hınçal, E., Şanlıdağ, T. et al. Qual Quant (2018) 52(Suppl 1): 711. https://doi.org/10.1007/s11135-017-0648-7 .
11. 11. Demir T. HIV tanı algoritmasında güncel gelişmeler, XXXVII. Türk Mikrobiyoloji Kongresi Kitabı, s.147, Antalya (2016).
12. 12. Tümer A. HIV/AIDS Epidemiyolojisi ve korunma, Hacettepe Üniversitesi HIV/AIDS tedavi ve araştırma merkezi yayını. http://www.hatam.hacettepe.edu.tr/aids.shtml Erişim tarihi: 24 Mart 2019.
13. 13. Gökengin D, Oprea C, Uysal S, Begovac J. The growing HIV epidemic in Central Europe: a neglected issue? J Virus Erad. 2016; 2(3): 156-61.
14. 14. Erdinç FŞ, Dokuzoğuz B, Ünal S, et al. Changing trends in the epidemiology of Turkey. In: 30th IUSTI Europe Conference (15-17 September 2016, Budapest, Hungary) Abstract Book. UK: International Union Against Sexually Transmitted Infections, 2016: 115-6.
15. 15. Gilad, J, Walfisch, A, Borer, A et al. Gender differences and sex‐specific manifestations associated with human immunodeficiency virus infection in women. Eur J Obstet Gynecol Reprod Biol 2003; 109: 199– 205.
16. 16. Shapiro, MF, Morton, SC, McCaffrey, DF et al. Variations in the care of HIV‐infected adults in the United States: results from the HIV Cost and Services Utilization Study. J Am Med Assoc 1999; 281:2305– 2315.
17. 17. Acar A, Kemahli S, Altunay H, Kosan E, Oncul O, Gorenek L, Cavuslu S. HBV, HCV and HIV seroprevalence among blood donors in Istanbul, Turkey: how effective are the changes in the national blood transfusion policies? Braz J Infect Dis. 2010;14:41–46.