Türkiye’de Bankacılık Sektörünün Yapısal Değişimi

Öz

Bankaların temel görevi reel sektör yatırımlarını finanse etmektir. Fakat son 20 yılda bu görevinin dışına çıktığı görülmektedir. Finasal liberalizasyon hareketi ile ilk önce gelişmiş ülkelerde başlayan bu akım, zamanla gelişmekte olan ülkelere de yayılıp domino etkisi yarattı. Finansal piyasalarda yaşanan deregülasyon ve serbestleşme kurumsal yatırımcıların bireysel olarak yatırım yapmalarına olanak sağlarken, bankacılık sektöründe kâr marjının düşmesine yol açtı. Buna tepki olarak bankalar ise hanehalkı denilen kesime kapılarını açtı. Finansal inovasyonun da etkisiyle, çeşitli enstrümanlar aracılığıyla hanehalkı gelirlerine krediler yoluyla el koymaya başladılar. Türkiye’de de durum bunun benzeridir. Bu çalışmada ki amaç finansal piyasalarda yaşanan bu değişimin Türkiye’de ki bankacılık sektöründe nasıl olduğu izlenmektedir. Yapılan analiz sonucunda bankaların kurumsal yatırımaları finanse etmekten ziyade hanehalkını finanse etmeyi ve artık bilanço dışı kalemlere ağırlık verip, kârlarını bu sayede artırmayı amaçladıkları görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Bankacılık Sektörü,Yapısal Değişim,Finansal Piyasalar,İnovasyon

Kaynakça

1. Allen, F., Santomero, A.M. (1998), “The theory of Financial Intermediation”, Journal of Banking and Finance, 21.
2. Arslan Ö., M.B. Karan (2009), “Türkiye’de Tüketici Kredi Riskinin Değerlendirilmesi” 72 Tasarım Ltd. Şti. Ankara
3. Aydın, N, (1991), “Tüketici Kredileri”, Eskişehir.
4. BDDK (2016), Finansal Raporlar, Aralık, 2016.
5. Beck, T. ve Levine, R. (2004), “Stock Markets, Banks, and Growth: Panel Evidence”, Journal of Banking & Finance, 28, ss. 423-442.
6. Büyükkarabacak, B., S. Krause (2009), "Studying the Effects of Household and Firm Credit on the Trade Balance: The Composition of Funds Matters”, Economic Inquiry, Vol.47, No.4, pp. 653-666.
7. Demirgüç-Kunt, A & Detrapalche, E. (1998), “The Determinants of Banking Crises in Developing and Developed Countries”, Staff Papers, International Moneteray Fund, Vol.45, No.1, March, pp.81-109.
8. DeYoung, R. Rice, T. (2003), “Noninterest Income and Financial Performance at U.S. Commercial Banks”, Emerging Issues Series, Supervision and Regulation Department, Federal Reserve Bank of Chicago, August

9. Dore, M. H., R. G. Singh, (2012), “The role of Credit in the 2007-09 Great Recession”, Atlantic Economic Journal, Vol.40, No.3, pp.295-313.
10. Ebrahim, A., Hasan, I.(2004), “Evaluation of Banks Expansion into Non-Traditional Banking Activities”,: http://www.fma.org.
11. Edwards, F., Mishkin, F.S., (1995), “The Decline of Traditional Banking: Implications for Financial Stability and Regulatory Policy”, Federal Reserve Bank of New York Economic Policy Review 1 (3), 27-45.
12. Hilferding, Rudolf (1989[1910}) “Finance Capital” A Study of the Latest Phase of Capitalist Development, London Kamleitner, B., E. Kirchler, "Consumer Credit Use: A Process Model and Literature Review”, European Review of Applied Psychology , Vol.57, No.4, 2007, pp. 267-283.
13. Rogers, Kevin and Sinkey, Joseph F. (1999), “An Analysis of Non Traditional Activities at US Commercial Banks” Review of Financial Economics 8(1): 25-39-June.
14. Sassi, S. (2014), “Credit Markets Development and Economic Growth: Theory and Evidence” Theoretical Economics Letters, 2014, 4, pp.767-776.
15. Türkiye Bankalar Birliği (2017) “Bankalarımız Dergisi” 14 Temmuz 2017.
16. Togan, S., H. Berument. (2003), “Cari İşlemler Dengesi, Sermaye Hareketleri ve Krediler”, Türkiye Bankalar Birliği Bankacılar Dergisi, No. 78, Vol.72, ss. 321-334.