Analysis of School Principals' Views on Local and Central In-Service Training Activities

Öz

In the research, it was aimed to determine the views of school principals about central and local in-service training organized by Ministry of National Education (MoNE). For this purpose, meetings were held with school principals. For the purposes of the research, qualitative research method was preferred as a method in order to determine the views of school principals. The study group of the research consists of 20 school principals working in Dulkadiroğlu District of Kahramanmaraş Province in the 2019-2020 academic years. In the research, criterion sampling method, one of the purposeful sampling methods, was used. In the study, there are 5 questions in the semi-structured interview form. The data obtained in the research were reported by the researcher through the content analysis method.In the study, it was determined that school principals saw deficiencies in local and central in-service training processes and It has been determined that these deficiencies are in all of the application, planning, implementation and measurement evaluation processes. It has been concluded that there are deficiencies in terms of quota, program variety, criterion, and formatter qualities in in-service trainings.

Anahtar Kelimeler

• School
• Principal
• In-service training

Okul Müdürlerinin Mahalli ve Merkezi Hizmet İçi Eğitim Faaliyetlerine İlişkin

Öz

Bu araştırmada, okul müdürlerinin Milli Eğitim Bakanlığı (MEB) tarafından düzenlenen merkezi ve mahalli hizmet içi eğitimlere yönelik görüşlerini belirlemek amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda okul müdürleri ile görüşmeler yapılmıştır. Araştırmanın amaçları kapsamında okul müdürlerinin görüşlerinin belirlemek amacıyla yöntem olarak nitel araştırma yöntemi tercih edilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu 2019-2020 eğitim-öğretim yılında Kahramanmaraş İli Dulkadiroğlu İlçesi’nde görev yapan 20 okul müdürü oluşturmaktadır. Araştırma da amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Çalışmada, yarı yapılandırılmış görüşme formunda 5 soru bulunmaktadır. Araştırmada elde edilen veriler araştırmacı tarafından içerik analizi yöntemi ile hazırlanmıştır. Araştırmada okul müdürlerinin mahalli ve merkezi hizmet içi eğitim süreçlerinde eksiklikler gördükleri belirlenmiş ve bu eksikliklerin başvuru, planlama, uygulama ve ölçme değerlendirme süreçlerinin tamamında olduğu belirlenmiştir. Hizmet içi eğitimlerde kontenjan, program çeşitliliği, kriter, formatör nitelikleri konularında eksikliklerinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Okul
• Okul müdürü
• Hizmet içi eğitim

Kaynakça

1. Aydoğan İ. 2002. MEB ilköğretim okulları yönetici ve öğretmenlerinin personel geliştirmeye ilişkin görüşleri (Kayseri ili örneği). Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
2. Barutçugil İ. 2002. Eğitim becerilerinin geliştirilmesi, eğiticinin eğitimi. Kariyer Yayıncılık, İstanbul.
3. Bayrakcı M. 2009. In-Service teacher training in Japan and Turkey: A Comparative analysis of ınstitutions and practices. Australian J Teacher Edu, 34(1): 14-15.
4. Bulut Y, Baran İ. 2005. Yönetici ve yöneticilik üzerine: Kahramanmaraş kentinde bir araştırma: Sos Ekon Araş Derg, 5(9): 62-89.
5. Bush T, Jackson DA. 2002. Preparation for school leadership: International perspectives. Educ Manag, Admin & Leadership, 30: 417-429.
6. Canman D. 2000. İnsan kaynakları yönetimi. Yargı Yayınları, Ankara.
7. Çetin K, Yalçın M. 2002. Milli Eğitim Bakanlığı yönetici eğitimi programlarının değerlendirilmesi, 21. Yüzyıl Eğitim Yöneticilerinin Yetiştirilmesi Sempozyumu (16-17 Mayıs), Yayın No: 191, Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi.
8. Erlandson DA, Harris EL, Skipper BL, Allen SD. 1993. Doing naturalistic inquiry: A guide to methods. Sage, California.

9. Gül H. 2000. Türkiye’de kamu yönetiminde hizmet içi eğitim. Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilim Enst Derg, 2(3).
10. Huber SG. 2003. Qualifizierung von Schulleiterinnen und Schulleitern im internationalen Vergleich. StudienVerlag, Innsbruck.
11. Kanat Ö. 2004. Türk-Alman genel eğitim sistemlerinin karşılaştırılması. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Marmara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
12. Kıranlı S, Yıldırım Y. 2014. Okul yöneticileri ile öğretmenlerin hizmet içi eğitim etkinliklerine ilişkin görüşlerinin karşılaştırılması. Dicle Üniv Ziya Gökalp Eğitim Fak Derg, 23: 219-251.
13. Madden T. 2003. Okul yöneticileri ve öğretmenler için düzenlenen hizmet içi eğitim etkinliklerinin değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
14. Sezik M, Ağır O. 2016. Türkiye’nin kamu yönetimini değiştiren faktörler: batılılaşma ve küreselleşme. J Academic Soc Sci Stud, 49: 225-240.
15. Öztürk M, Sancak S. 2007. Hizmet içi eğitimin çalışma hayatına etkileri. Yaşar Üniv Derg, 2(7): 761-794.
16. Peck TB, Ramsey HA. 1998. Managing schools: the European experience. Nova Publications, New York.
17. Ünsar S. 2003. İnsan kaynakları yönetiminde oryantasyon eğitimi. Mercek Derg, 8(29).
18. Tortop N. 2005. Kamu personel yönetimi (İnsan kaynakları yönetimi). Yargı Yayınevi, Ankara.
19. Yıldırım A, Şimşek H. 2016. Nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık, Ankara.