THE AGE OF MARRIAGE AND ITS PROBLEMS

Öz

Marriage is a form of relationship between two opposite sexes, namely men and women, that is, ensuring sexual satisfaction, solidarity and most importantly, the continuation of generation. In every society, the importance of marriage and sacredness are almost equal. We foresee that marriage will continue to be an institution that concerns individuals and society in the future, as it was in the past and now. The most important quality of the family institution is that it is a world of love. In this respect, the family is a school that prepares individuals for social life with love and compassion. In order for the family institution to be healthy, men and women should have completed their spiritual and physical development and have reached the age of maturity. Besides, there are different applications about marital age. The age of marriage may vary not only between countries but also in different parts of the same country. In general, the age of marriage in Turkish society has been shaped according to traditions, customs and beliefs. In Turkish society, not only 30-40 years ago, girls were married between 15 and 18 years of age, and boys between 15 and 20 years of age. Today the age of marriage is over 30. It is necessary to bring this age to the beginning of the twenties at the latest in terms of individual and public health. Of course, early marriages have many reasons for cultural, social and economic reasons. 

Anahtar Kelimeler

• Theology, Early Marriage, Perception of Honor, Rural, Tradition Generation.

EVLİLİK YAŞI VE İÇERDİĞİ SORUNLAR

Öz

Evlilik, iki karşı cinsin yani erkek ve kadının birlikteliği yani cinsel doyumun sağlanması, dayanışması ve daha da önemlisi neslin sürekliliğini sağlayan sözleşmeye dayalı ilişki biçimidir. Bütün kültürlerde evliliğin taşıdığı önem ve kutsallık aşağı yukarı eşit düzeydedir. Toplumun temel taşını oluşturan aile her toplum için vazgeçilmez bir olgudur. Aile de kadın ve erkeğin resmi bir akitle bir araya gelmesiyle oluşan toplumun temel kurumudur. Aile bu birliktelikten doğan çocuklarla daha da sağlamlaşır ve gürleşir. Diğer bir deyişle aile, evlilik ve kan bağına dayanan anne, baba ve çocuklardan oluşan en küçük sosyal gruptur. Toplum ailelerden oluşur. Sevgi, saygı, gelenek ve görenek gibi değerler öncelikle aile ortamında kazanılır. Aile kurumunun en önemli niteliği, sevgi odaklı bir ilişkiler dünyası olmasıdır. Bu yönüyle aile, bireyleri sevgi ve şefkatle toplumsal hayata hazırlayan bir okuldur. Aile kurumunun sağlıklı olabilmesi için erkek ve kadının ruhsal ve bedensel yönden gelişmesini tamamlamış ve olgunluk çağına ulaşmış olması gerekir. Bunun yanında evlilik yaşı hususunda farklı uygulamalar bulunmaktadır. Evlilik yaşı yalnızca ülkeler arasında değil, aynı ülkenin farklı bölgelerinde de farklılıklar gösterebilmektedir. Genelde Türk toplumunda evlilik yaşı gelenek, görenek ve inançlarına göre şekillenmiştir. Türk Toplumunda bundan çok değil, 30-40 yıl öncesine kadar kız çocukları 15 ila 18 yaş arasında, erkek çocukları da 15- ila 20 yaş arasında evlendirilirken bugün evlilik yaşı 30’un üzerine çıkmış bulunmaktadır. Bu yaşı en geç yirmili yaşların başlarına çekmek birey ve toplum sağlığı açısından gereklidir. Tabii ki erken ya da ileri yaşlarda evliliğin kültürel, sosyal, ekonomik açılardan birçok sebebi bulunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Erken Evlilik
• Namus algısı
• Kırsal kesim
• gelenek
• nesil

Kaynakça

1. AKIN, Ayşe, Çocuk Gelinler ve Beklenen Olumsuz Sonuçları Raporu, tavsiye ediyorum. com, erişim tarihi: 28.01.2019. ATAY, İ. Meltem- Aktepe, Evrim, (2017), “Çocuk Evlilikleri ve Psikososyal Sonuçları”, Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar- Current Approaches in Psychiatry, 9 (4), ss. 410-420. ÇAĞATAY, Neşet, (1971) İslam Öncesi Arap Tarihi ve Cahiliye Çağı, Ankara. ÇALIŞKAN, Nazlı, (2014), “Erken Yaşta Evlilik ve Nedenleri”, tavsiyeediyorum.com, erişim tarihi: 20.01.2019. https://www.haberler.com/cocuk-gelin-sayisi-10-yilda-yari-yariya-azaldi-10774517-haberi. E. Tarihi: 20. 03. 2019 KOMİSYON, (2005), Türkçe Sözlük, Türk Dil Kurumu, 10 Baskı, Ankara. ÖZARSLAN, Selim, (2004), "İslam'ın Aile Hayatına Verdiği Değer", Diyanet İlmi Dergi, C. 40, sayı: 2, ss. 21-28. ÖZARSLAN, Selim, (2005), "Doğu ve Güneydoğu Anadolu'da Kadının Statüsü ve Kalkınmaya Etkisi", I. Doğu Anadolu Sempozyumu (Bölgesel Kalkınmada Yeni Ufuklar), (23-25 Mayıs, 2005), BİLDİRİLER, Elazığ, 2005, ss. 408-411. ÖZARSLAN, Selim, (2011). "Hz. Peygamber'in Hanımlarına Muamelesi ve Çok Evliliğinin Gerekçeleri", Oş Üniversitesi İlahiyat Fakültesi İlmi Dergisi, Sayı: 14-15, s. 111-130, KIRGIZİSTAN. ÖZARSLAN, Selim, (2016), Günümüz Kelam İnanç Problemleri, Nobel Yayınları, Ankara.