Aday Kimya Öğretmenlerinin Kimya Derslerinde Bilimsel Tartışma (Argümantasyon) Tekniğini Kullanımları

Öz

Bu çalışma, kimya derslerinde sürece önem veren bilimsel tartışma (argümantasyon) tekniğinin, aday kimya öğretmenlerine öğretilmesinin ardından, bu tekniğin aday kimya öğretmenleri tarafından ne ölçüde ve nasıl kullanıldığını araştırmaya yöneliktir. Çalışmanın örneklemini, 17 son sınıf kimya öğretmenliği öğrencisi oluşturmaktadır. Bu öğrenciler, almış oldukları öğretmenlik uygulaması dersi sırasında, haftada 1,5 saat olmak üzere 6 hafta boyunca, bu tekniğin öğretildiği uygulamalı eğitim seanslarına katılmışlardır. Bu eğitim seanslarının ardından öğretmen adayları bu süreçte öğrendiklerini kullanarak hazırladıkları ders planlarını uygulamışlardır. Aday öğretmenler hazırladıkları ders planlarını uygularken araştırmacılardan biri tarafından gözlemlenmiş ve derslerin ses kaydı alınmıştır. Ders planları, gözlem notları ve ses kayıtları incelendiğinde, öğretmen adaylarının çoğunun bilimsel tartışma (argümantasyon) tekniğini derslerine entegre etmeyi başardıkları ve eğitim seansları süresince öğrendiklerini etkili bir şekilde uygulayabildikleri görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Bilimsel tartışma (argümantasyon)
• aday kimya öğretmenleri

Kaynakça

1. Erduran, S. (2006). Promoting ideas, evidence and argument in initial teacher training. School Science Review, 87, (321), 45-50.
2. Erduran, S., Ardaç, D., & Yakmacı-Guzel, B. (2006). Promoting argumentation in pre-service teacher education in science. Eurasia Journal of Mathematics, Science and Technology Education, 2(2). http://www.ejmste.com
3. Erduran, S. & Osborne, J. (2005). Developing arguments. S. Alsop, L. Bencze, & E. Pedretti (Haz.), Analysing exemplary science teaching: Theoretical lenses and a spectrum of possibilities for practice. Philadelphia: Open University Press
4. Driver, R., Newton, P., & J. Osborne. (2000). Establishing the norms of scientific argumentation in classrooms. Science Education, 84, 287–312.
5. MEB (2004). Science and Technology Education Program, Ankara: Turkish Ministry of Education. http://programlar.meb.gov.tr/index/fen_index.htm.
6. Miller, M.. (1987). Argumentation and cognition. M. Hickmann (Haz.), Social and functional approaches to language and thought (s. 225-249). London: Academic Press.
7. Osborne, J. F., Erduran, S., & Simon, S. (2004). Ideas, evidence and argument in science. In-service Training Pack, Resource Pack and Video. London: Nuffield Foundation.
8. Osborne, J. F., Erduran, S., & Simon, S. (2004b). Enhancing the quality of argument in school science. Journal of Research in Science Teaching, 41(10), 994-1020.

9. Toulmin, S. (2003). The uses of argument. Cambridge: Cambridge University Press.
10. Veerman, A. (2003). Constructivive discussions through electronic dialog. In J. Andriessen, M. Baker & D. Suthers (Haz.), Arguing to learn, confronting cognitions in computer-supported collaborative learning environments. Dordrecht: Kluwer Academic Publishers.