Digital Communication in Migrant Families: Virtual Networks and Cultural Continuity

Öz

This study seeks to investigate how migrant families utilize digital communication technologies to maintain cultural continuity, preserve familial connections, and reconstruct diasporic identities in an increasingly digitized and data-driven world. It conceptualizes virtual networks as socio-digital environments where emotional attachment, belonging, and cultural identity are continuously negotiated and redefined. Through a critical synthesis of interdisciplinary literature, the study identifies three primary dynamics shaping migrants’ digital practices. First, social media and instant messaging applications enable “mothering from a distance” and continuous emotional co-presence, transforming the experience of transnational family life. Second, digital platforms such as Instagram, YouTube, and WhatsApp facilitate the intergenerational transmission of cultural practices—ranging from language teaching and traditional celebrations to the sharing of culinary rituals—thereby reinforcing cultural continuity. Third, information and communication technologies (ICTs) play a crucial role in transnational caregiving and well-being by fostering sustained virtual co-presence among dispersed family members. However, the analysis also reveals that the digital divide, stemming from inequalities in technological access and digital literacy, limits these opportunities and creates new forms of exclusion within diaspora communities. By theorizing digital communication as both a bridge and a boundary, the study contributes to digital migration scholarship, offering new insights into how migrant families negotiate belonging, intimacy, and cultural identity through virtual networks in the digital age. Additionally, this study adopts a qualitative approach, grounded in a systematic review of the existing literature and an examination of selected empirical studies from diverse geographical contexts.

Anahtar Kelimeler

• Digital Migration
• Transnational Families
• Virtual Networks
• Cultural Continuity

Ulusötesi Ailelerde Dijital İletişim: Sanal Ağlar ve Kültürel Süreklilik

Öz

Bu çalışma göçmen ailelerin giderek daha fazla dijitalleşen ve veri odaklı bir dünyada kültürel sürekliliklerini sağlama, aile bağlarını koruma ve diaspora kimliklerini yeniden oluşturma çabalarını incelemektedir. Sanal ağları, duygusal bağın, aidiyetin ve kültürel kimliğin sürekli olarak müzakere edildiği ve yeniden tanımlandığı sosyo-dijital ortamlar olarak kavramsallaştırmaktadır. Disiplinlerarası literatürün bir sentezi olarak çalışma, göçmenlerin dijital pratiklerini üç temel unsurun şekillendirdiğini belirtmektedir. İlk olarak, sosyal medya ve anlık mesajlaşma uygulamaları, "uzaktan annelik" ve sürekli duygusal birlikteliği mümkün kılarak ulusötesi aile yaşamı deneyimi sunmaktadır. İkinci olarak, Instagram, YouTube ve WhatsApp gibi dijital platformlar, dil öğretiminden geleneksel kutlamalara ve yemek ritüellerinin paylaşılmasına kadar kültürel pratiklerin kuşaklar arası aktarımını kolaylaştırarak kültürel sürekliliği güçlendirmektedir. Üçüncü olarak, bilgi ve iletişim teknolojileri (BİT'ler), dağılmış aile üyeleri arasında sürdürülebilir sanal birlikteliği teşvik ederek ulusötesi bakım ve iyi olmada önemli bir rol oynamaktadır. Bununla birlikte çalışma, teknolojik erişim ve dijital okuryazarlıktaki eşitsizliklerden kaynaklanan dijital uçurumun bu fırsatları sınırladığını ve diaspora toplulukları içinde yeni dışlanma biçimleri yarattığını da ortaya koymaktadır. Dijital iletişimi hem bir köprü hem de bir sınır olarak tanımlayan çalışma, dijital göç araştırmalarına katkıda bulunmakta ve göçmen ailelerin dijital çağda sanal ağlar aracılığıyla aidiyet, yakınlık ve kültürel kimliklerini nasıl ele aldıklarına dair yeni bakış açıları sunmaktadır. Ayrıca, bu çalışma nitel bir yaklaşım benimseyerek, mevcut literatürün sistematik bir değerlendirmesini ve farklı coğrafyalardan seçilmiş ampirik çalışmaların incelenmesini temel almaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Dijital Göç
• Ulusötesi Aileler
• Sanal Ağlar
• kültürel süreklilik

Kaynakça

1. Adugna, G. (2018). The dynamics of transnational family relations and remittance flow in Ethiopia. Population, Space and Place, 24(5), e2126. https://doi.org/10.1002/psp.2126
2. Ahlin, T. (2018). Only near is dear? Doing elderly care with everyday ICTs in Indian transnational families. Medical Anthropology Quarterly, 32(1), 85–102. https://doi.org/10.1111/maq.12404
3. Ahlin, T., Sen, K., & Pols, J. (2024). Telecare that works: Lessons on integrating digital technologies in elder care from Indian transnational families. Anthropology & Medicine, 31(3), 1–16. https://doi.org/10.1080/13648470.2024.2378726
4. Appadurai, A. (1996). Modernity at large: Cultural dimensions of globalization. University of Minnesota Press.
5. Arksey, H., & O'Malley, L. (2005). Scoping studies: Towards a methodological framework. International Journal of Social Research Methodology, 8(1), 19–32. https://doi.org/10.1080/1364557032000119616
6. Aslan, A. (2020). Dijital diaspora ve kültürel kimlik: Türkiye’de yaşayan Çerkes gençlerle derinlemesine bir görüşme. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (34), 66–82. https://doi.org/10.31123/akil.781866
7. Baldassar, L. (2016). De-demonizing distance in mobile family lives: Co-presence, care circulation and polymedia as vibrant matter. Global Networks, 16(2), 145–163. https://doi.org/10.1111/glob.12109
8. Baldassar, L., & Merla, L. (2014). Transnational families, migration and the circulation of care. Routledge.

9. Brown, R. H. (2016). Multiple modes of care: Internet and migrant caregiver networks in Israel. Global Networks, 16(2), 237–256. https://doi.org/10.1111/glob.12112
10. Cabalquinto, E. C. B. (2022). “Come on, put Viber, we can drink coffee together”: Performing (im)mobile intimacy in turbulent times among aging migrants. Communication, Culture & Critique, 15(2), 244–260. https://doi.org/10.1093/ccc/tcac011
11. Castells, M. (2009). Communication power. Oxford University Press.
12. Chib, A., Malik, S., Aricat, R. G., & Kadir, S. Z. (2014). Migrant mothering and mobile phones: Negotiations of transnational identity. Mobile Media and Communication, 2(1), 73–93. https://doi.org/10.1177/2050157913506007
13. Diminescu, D. (2008). The connected migrant: An epistemological manifesto. Social Science Information, 47(4), 565–579. https://doi.org/10.1177/0539018408096447
14. Duran Okur, H. (2024). Göçmen ağlarına netnografik bir bakış: Göçmen kadınlar Instagram sayfası. Mavi Atlas, 12(2), 362–390. https://doi.org/10.18795/gumusmaviatlas.1476595
15. Francisco, V. (2015). “The internet is magic”: Technology, intimacy and transnational families. Critical Sociology, 41(1), 173–190. https://doi.org/10.1177/0896920513484602
16. Georgiou, M. (2006). Diaspora, identity and the media. Hampton Press.
17. Gonzalez, C., & Katz, V. S. (2016). Transnational family communication as a driver of technology adoption. International Journal of Communication, 10, 1–21.
18. Hillyer, R. S. (2021). Staying connected: Effects of online platforms on transnational family relations and social capital. Contemporary Japan, 33(1), 3–23. https://doi.org/10.1080/18692729.2020.1847389
19. Hobsbawm, E. J. (1992). Nations and nationalism since 1780: Programme, myth, reality (2nd ed.). Cambridge University Press. Leurs, K., & Ponzanesi, S. (Eds.). (2024). Doing digital migration studies: Theories and practices of the everyday. Amsterdam University Press. https://doi.org/10.2307/jj.11895524.26
20. Leurs, K. (2023). Digital migration. SAGE Publications.
21. Madianou, M. (2016). Polymedia communication among transnational families: What are the long-term consequences for migration? In E. Palenga & M. Kilkey (Eds.), Family life in an age of migration and mobility: Global perspectives through the life course (pp. 71–93). Palgrave Macmillan.
22. Madianou, M., & Miller, D. (2012). Migration and new media: Transnational families and polymedia. Routledge.
23. Noble, S. U. (2018). Algorithms of oppression: How search engines reinforce racism. NYU Press.
24. Parreñas, R. (2001). Servants of globalization: Women, migration and domestic work. Stanford University Press.
25. Salma, J., Kaewwilai, L., & Aziz Ali, S. (2021). Migrants’ wellbeing and use of information and communication technologies. International Health Trends and Perspectives, 1(2), 139–160. https://doi.org/10.32920/ihtp.v1i2.1421
26. Selwyn, N. (2004). Reconsidering political and popular understandings of the digital divide. New Media & Society, 6(3), 341–362. https://doi.org/10.1177/1461444804042519
27. Şeker, B. D. (2024). Dijitalleşme ve göç: Teknolojik dönüşümün göçmen uyumu üzerindeki etkileri. Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Çalışmalar Dergisi, 5(2), 465–484. https://doi.org/10.62001/gsijses.1533210
28. UNHCR. (2025). Türkiye’deki mülteciler ve sığınmacılar. Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği. https://www.unhcr.org/tr/hakkimizda/unhcr-tuerkiye-istatistikleri
29. Van Dijk, J. (2020). The digital divide. Polity Press.