Views on the Implementation Process of CASEL-Based Social and Emotional Learning Activities in the Science Course

Öz

The aim of this study is to investigate students’ views on the implementation process of CASEL-based social emotional learning activities in the Science course.The study was conducted in the 2025-2026 academic year with 31 sixth-grade students from a public middle school, employing a case study design in line with a qualitative research approach. During the implementation process, CASEL-based social emotional learning activities were applied at the beginning of each course over a four-week period within the scope of a science unit, after which the courses continued according to the regular instructional flow. Following the implementation, students’ views on the process were collected through a Structured Interview Form (SIF), and the data were analyzed using content analysis. The results revealed that the vast majority of students expressed positive views toward the implemented activities, indicating that these activities contributed to the development of social emotional learning skills, enhanced motivation, and supported academic achievement, and further expressed that such activities should be continued throughout their educational lives. The findings demonstrate that CASEL-based social emotional learning activities constitute a feasible and effective approach in science education and are well accepted by students.

Anahtar Kelimeler

• CASEL
• science education
• social emotional learning

Etik Beyan

This study was conducted with the approval of the Ordu University Social and Humanities Research Ethics Committee, dated November 29, 2024, and numbered 2024-166.

Teşekkür

This manuscript has been generated from the Doctoral Dissertation of the first author, who was supervised by the second author.

CASEL Temelli Sosyal Duygusal Öğrenme Etkinliklerinin Fen Bilimleri Dersindeki Uygulama Sürecine İlişkin Öğrenci Görüşleri

Öz

Bu araştırmanın amacı, CASEL temelli sosyal duygusal öğrenme etkinliklerinin Fen Bilimleri dersindeki uygulama sürecine ilişkin öğrenci görüşlerini incelemektir. Araştırma, 2025-2026 eğitim-öğretim yılında bir devlet ortaokulunun 6. sınıfındaki 31 öğrenciyle yürütülmüş ve nitel araştırma yaklaşımı doğrultusunda durum çalışması deseni uygulanmıştır. Uygulama sürecinde, CASEL temelli SDÖ etkinlikleri bir Fen Bilimleri ünitesi kapsamında dört hafta boyunca her dersin başlangıcında öğrencilere uygulanmış, ardından dersler normal öğretim akışına göre sürdürülmüştür. Uygulama sonrasında öğrencilerin sürece ilişkin görüşleri Yapılandırılmış Görüşme Formu (YGF) aracılığıyla alınmış ve veriler içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre, öğrencilerin büyük çoğunluğu uygulanan etkinliklere yönelik olumlu görüş bildirmiş; bu etkinliklerin sosyal duygusal öğrenme becerilerinin gelişimine katkı sağladığını, motivasyonu artırdığını ve akademik başarıyı desteklediğini ifade ederek, söz konusu uygulamaların eğitim hayatları boyunca sürdürülmesi yönünde görüş belirtmiştir. Araştırma bulguları, CASEL temelli sosyal duygusal öğrenme etkinliklerinin Fen Bilimleri öğretiminde uygulanabilir ve öğrenciler tarafından benimsenen etkili bir yaklaşım olduğunu ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• sosyal duygusal öğrenme
• CASEL
• fen eğitimi

Etik Beyan

Bu araştırma, Ordu Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Etik Kurulu’dan 29.11.2024 tarihli ve 2024-166 sayılı kararı ile alınan izinle yürütülmüştür.

Teşekkür

Bu makale, ikinci yazarın danışmanlığında birinci yazarın doktora tezinden üretilmiştir.

Kaynakça

1. Ağırkan, M., & Ergene, T. (2022). What does the social and emotional learning interventions (SEL) tell us? A meta-analysis. Revista de Psicodidáctica, 27(2), 97-108. http://dx.doi.org/10.1016/j.psicod.2022.01.001
2. Aktaş, S., Aktaş, İ, & Kalaycı, S. (2020). The relationship between emotional intelligence, scientific process skills and science achievements. International Journal of New Trends in Arts, Sports &Science Education, 9(4), 166-177.
3. Altaş, E. N., Er, S., & Özgül, T. (2022). İlişki kurma becerileri. M.,Yıldız-Bıçakcı, Z., Apaydın-Demirci (Ed), Sosyal duygusal öğrenme içinde (ss. 131-152). Nobel Akademik Yayıncılık, Ankara.
4. Aslan, S., Ertaş-Kılıç, H., & Kılıç, D. (2016). Bilimsel süreç becerileri. Pegem Akademi, Ankara.
5. Bakosh, L. S., Snow, R. M., Tobias, J. M., Houlihan, J. L., & Barbosa-Leiker, C. (2016). Maximizing mindful learning: Mindful awareness intervention improves elementary school students’ quarterly grades. Mindfulness, 7(1), 59-67. http://dx.doi.org/10.1007/s12671-015-0387-6
6. Büyüköztürk, Ş. (2023). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Pegem Akademi, Ankara.
7. Collaborative for Academic Social and Emotional Learning. (2025). Fundamentals of SEL. https://casel.org/fundamentals-of-sel/-(Erişim tarihi: 6.10.2025).
8. Collaborative for Academic Social and Emotional Learning. (2025). What is the CASEL framework?. https://casel.org/fundamentals-of-sel/what-is-the-casel-framework/-(Erişim tarihi: 9.10.2025).

9. Collie, R. J. (2021). Motivation theory and its yields for promoting students' social and emotional competence. In N. Yoder, & A. Skoog-Hoffman, (Eds.), Motivating the SEL field forward through equity (pp. 43-59). Emerald Publishing Limited.
10. Coştu, B., Ünal, S., & Ayas, A. (2007). Günlük yaşamdaki olayların fen bilimleri öğretiminde kullanılması. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 197-207.
11. Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative and mixed methods approaches (4th ed.). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
12. Creswell, J. W., & Plano-Clark, V. L. (2018). Designing and conducting mixed methods research (3rd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
13. Creswell, J. W., & Poth, C. N. (2018) Qualitative inquiry and research design choosing among five approaches (4th ed.). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
14. Duff, P. (2008). Case study research in applied linguistics. New York: Routledge.
15. Durlak, J. A., Weissberg, R. P., Dymnicki, A. B., Taylor, R. D., & Schellinger, K. B. (2011). The impact of enhancing students’ social and emotional learning: A meta‐analysis of school‐based universal interventions. Child Development, 82(1), 405-432. http://dx.doi.org/10.1111/j.1467-8624.2010.01564.x
16. Eccles, J. & Appleton-Gootman, J. (2002). Community programs to promote youth development. Washington: National Academy Press.
17. Eisenberg, N., Spinrad, T. L., & Sadovsky, A. (2006). Empathy-related responding in children. In M. Killen & J. G. Smetana (Eds.), Handbook of moral development (pp. 517-549). Lawrence Erlbaum Associates Publishers.
18. Elias, M. J., & Arnold, H. (2006). The educator’s guide to emotional intelligence and academic achievement: Social-emotional learning in the classroom. California Corwin Press.
19. Elias, M. J., & Moceri, D. C. (2012). Developing social and emotional aspects of learning: The American experience. Research Papers in Education, 27(4), 1-12. http://dx.doi.org 10.1080/02671522.2012.690243
20. Elias, M. J., Zins, J. E., Weissberg, T. P., Frey, K. S., Greenberg, M. T., Haynes, N. M., Kessler, R., Schwab-Stone, E. M., & Shriver, P. T. (1997). Promoting social and emotional learning: Guidelines for educators. Virginia: Association For Supervision and Curriculum Development.
21. Elitok-Kesici, A. (2023). Üniversite eğitiminde sosyal ve duygusal öğrenmenin önemi ve örnek uygulamalar. M., Yalın-Uçar (Ed), Sosyal ve duyuşsal öğrenme içinde (ss. 195-208). Efeakademi Yayınları, İstanbul.
22. Eryıldırım, G. ve Gulozer, K. (2023). Ortaokul öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme becerileri ile sosyal duygusal öğrenme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Bartın Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, 7(1), 37-48.
23. Esen-Aygün, H. (2017). Sosyal-duygusal öğrenme programlarının sosyal-duygusal öğrenme becerilerinin gelişimine, akademik başarı ve sınıf iklimi algısına etkisi. Doktora Tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale.
24. Esen-Aygün, H., & Şahin-Taşkın, Ç. (2017). 3. ve 4. sınıf öğrencilerinin sosyal-duygusal öğrenme becerilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Eğitimde Kuram ve Uygulama Dergisi, 13(3), 430-454. https://doi.org/10.17244/eku.331910
25. Fraenkel, J. R., Wallen, N. E., & Hyun, H. H. (2012). How to design and evaluate research in education (8th ed.). New York: Mc Graw Hill.
26. Fredrickson, B. L. (2001). The role of positive emotions in positive psychology: The broaden‐and‐build theory of positive emotions. American Psychologist, 56(3), 218-226. http://doi.org/10.1037/0003-066X.56.3.218
27. Greenberg, M. (2023). Evidence for social and emotional learning in schools. Learning Policy Institute. California.
28. Greenberg, M. T., Domitrovich, C. E., Weissberg, R. P., & Durlak, J. A. (2017). Social and emotional learning as a public health approach to education. The Future of Children, 27(1), 13-32. https://doi.org/10.1353/foc.2017.0001
29. Gregory, A., & Fergus, E. (2017). Social and emotional learning and equity in school discipline. The Future of Children, 27(1), 117-138. http://dx.doi.org/10.1353/foc.2017.0006
30. Hacıoğlu, Y., & Kutru, Ç. (2021). Fen eğitimiyle yaratıcı düşünme becerisinin geliştirilmesi: Türkiye’de yürütülen lisansüstü tezlerden yansımalar. Anadolu Öğretmen Dergisi, 5(1), 77-96. https://doi.org/10.35346/aod.937208
31. Humphrey, N. (2013). Social and emotional learning: A critical appraisal. Los Angeles: Sage Publications.
32. Immordino-Yang, M. H., & Damasio, A. (2007). We feel, therefore we learn: The relevance of affective and social neuroscience to education. Mind, Brain, and Education, 1(1), 3-10. https://doi.org/10.1111/j.1751-228X.2007.00004.x
33. Jennings, P. A., & Greenberg, M. T. (2009). The prosocial classroom: Teacher social and emotional competence in relation to student and classroom outcomes. Review of Educational Research, 79(1), 491-525. https://doi.org/10.3102/0034654308325693
34. Kaya, T. (2019). Öz farkındalık, bireysel kimlik ve toplumsal kimliğin holiganizm üzerine etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Ufuk Üniversitesi, Ankara.
35. Lemberger, M. E., Carbonneau, K. J., Selig, J. P., & Bowers, H. (2018). The role of social-emotional mediators on middle school students’ academic growth as fostered by an evidence‐based intervention. Journal of Counseling & Development, 96(1), 27-40. http://dx.doi.org/10.1002/jcad.12175
36. Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985) Naturalistic inquiry. Newbury Park: SAGE Publications.
37. Linnenbrink-Garcia, L., Patall, E. A., & Pekrun, R. (2016). Adaptive motivation and emotion in education: Research and principles for instructional design. Policy Insights from the Behavioral and Brain Sciences, 3, 228-236. https://doi.org/10.1177/2372732216644
38. Long, K., Brown, J. L., Jones, S. M., Aber, J. L., & Yates, B. T. (2015). Cost analysis of a school-based social and emotional learning and literacy intervention. Journal of Benefit-Cost Analysis, 6(3), 1-27. http://dx.doi.org 10.1017/bca.2015.6
39. Marshall, J. C., & Caldwell, S. D. (2007). Caring school community: Implementation study four year evaluation report. Marshall Consulting. Rapid City.
40. McBride, A. M., Chung, S., & Robertson, A. (2016). Preventing academic disengagement through a middle school-based social and emotional learning program. Journal of Experiential Education, 39(4), 370-385. http://dx.doi.org/10.1177/1053825916668901
41. McCormick, M., Neuhaus, R., O’Connor, E., White, H., Horn, E. P., Harding, S., Cappella, E., & McClowry, S. G. (2020). Long-term effects of social-emotional learning on academic skills: Evidence from a randomized trial of insights. Journal of Research on Educational Effectiveness, 14(8), 1-27. http://doi.org/10.1080/19345747.2020.1831117
42. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. California: Sage Publications.
43. Miller, C. F., Kochel, K. P., Wheeler, L. A., Updegraff, K. A., Fabes, R. A., Martin, C. L., & Hanish, L. D. (2017). The efficacy of a relationship building intervention in 5th grade. Journal of School Psychology, 61(14), 75-88. http://dx.doi.org/10.1016/j.jsp.2017.01.002
44. Millî Eğitim Bakanlığı. (2018). Fen bilimleri dersi öğretim programı (İlkokul ve ortaokul 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar). https://mufredat.meb.gov.tr/Dosyalar/201812312311937FEN%20B%C4%B0L%C4%B0MLER%C4%B0%20%C3%96%C4%9ERET%C4%B0M%20PROGRAMI2018.pdf-(Erişim tarihi: 25.02.2026).
45. Millî Eğitim Bakanlığı. (2026). Türkiye yüzyılı maarif modeli. https://tymm.meb.gov.tr/-(Erişim tarihi: 25.02.2026).
46. Oberle, E., Domitrovich, C. E., Meyers, D. C., & Weissberg, R. P. (2016). Establishing systemic social and emotional learning approaches in schools: A framework for schoolwide implementation. Cambridge Journal of Education, 46(3), 277-297. https://doi.org/10.1080/0305764X.2015.1125450
47. Organisation for Economic Co-operation and Development. (2026). Social and emotional skills. https://www.oecd.org/en/topics/social-and-emotional-skills.html-(Erişim tarihi: 25.02.2026).
48. Payton, J., Weissberg, R. P., Durlak, J. A., Dymnicki, A. B., Taylor, R. D., Schellinger, K. B., & Pachan, M. (2008). The positive impact of social and emotional learning for kindergarten to eighth-grade students. Collaborative for Academic, Social, and Emotional Learning. Chicago.
49. Pekrun, R. (2006). The control-value theory of achievement emotions: Assumptions, corollaries, and implications for educational research and practice. Educational Psychology Review, 18(4), 315-341. http://dx.doi.org/10.1007/s10648-006-9029-9
50. Pollak, I., Stiehl, K. A. M., Birchwood, J., Schrank, B., Zechner, K. A., Wiesner, C., & Woodcock, K. A. (2023). Promoting peer connectedness through social-emotional learning: Evaluating the intervention effect mechanisms and implementation factors of a social-emotional learning programme for 9 to 12-year-olds. Journal of Youth and Adolescence, 53(1), 89-116. . https://doi.org/10.1007/s10964-023-01871-x
51. Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2018). Self-determination theory: Basic psychological needs in motivation, development, and wellness. New York: Guilford Press.
52. Sharpschool, (2025). 6 minute sel guidebook. https://cdnsm5-ss10.sharpschool.com/UserFiles/Servers/Server_19571551/File/6%20Minute%20SEL%20Curriculum%20(1).pdf-(Erişim tarihi: 27.10.2025).
53. Sezgin, E. (2023). Öğretmenlerin kültürel değerlere duyarlı sınıf yönetimi öz yeterlik algılarının incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi, Karaman.
54. Smith, M. U., & Siegel, H. (2004). Knowing, believing, and understanding: What goals for science education?. Science & Education, 13, 553-582. http://doi.org/10.1023/B:SCED.0000042848.14208.bf
55. Soslu, Ö. (2014). Fen eğitiminde bilimin doğasını anlama üzerine bir değerlendirme. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(1), 90-100.
56. Sugai, G., & Horner, R. (2002). the evolution of discipline practices: school-wide positive behavior supports. Child and Family Behavior Therapy, 24, 23-50. http://dx.doi.org/10.1300/J019v24n01_03
57. Taylor, R. D., Oberle, E., Durlak, J. A., & Weissberg, R. P. (2017). Promoting positive youth development through school-based social and emotional learning interventions: A meta-analysis of follow-up effects. Child Development, 88, 1156-1171. https://doi.org/10.1111/cdev.12864
58. Totan, T. (2011). Problem çözme becerileri eğitim programının ilköğretim 6. sınıf öğrencilerinin sosyal duygusal öğrenme becerileri üzerine etkisi. Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
59. Turan, S., & Demirel, Ö. (2010). Öz-düzenleyici öğrenme becerilerinin akademik başarı ile ilişkisi: Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi örneği. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38(38), 279-291.
60. Uşaklı, H. (2017). Sosyal duygusal öğrenme nedir? Neden önemlidir? (İnsan ilişkilerinde beş duygu alanı). Sinop Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1(2), 1-16. https://doi.org/10.30561/sinopusd.314566
61. Uwase, N. M. (2025). Implementing social-emotional learning programs. IAA Journal of Communication, 11(1), 49-54. http://dx.doi.org/10.59298/IAAJC/2025/1114954
62. Wentzel, K. R. (2017). Peer relationships, motivation, and academic performance at school. In A. J. Elliot, C. S. Dweck, & D. S. Yeager (Eds.), Handbook of competence and motivation: Theory and application (pp. 586-603). The Guilford Press.
63. Yeager, D. S. (2017). Social and emotional learning programs for adolescents. The Future of Children, 27(1), 73-94. http://dx.doi.org/10.1353/foc.2017.0004
64. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık, Ankara.
65. Yıldız-Bıçakcı, M., & Apaydın-Demirci, Z. (2023). Sosyal duygusal öğrenme: Gelişimsel bakış açısıyla. Nobel Akademik Yayıncılık, Ankara.
66. Yin, R. K. (2018). Case study research and applications: Design and methods. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
67. Zins, J.E., & Elias, M.J. (2007). Social and emotional learning: Promoting the development of all students. Journal of Educational and Psychological Consultation, 17(2-3), 233-255. http://dx.doi.org/10.1080/10474410701413152
68. Zins, J. E., Bloodworth, M. R., Weissberg, R. P., & Walberg, H. J. (2004). The scientific base linking social and emotional learning to school success. In J. E., Zins, R. P., Weissberg, M. C., Wang, & H. J., Walberg (Eds.), Building academic success on social and emotional learning: What does the research say? (pp. 3–22). Teachers College Press.