ROMANTİK İLİŞKİLERDE DOYUMUN YORDAYICISI OLARAK AİLE AİDİYETİ: ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİ ÖRNEĞİ

Öz

Romantik ilişki doyumu, bireyin romantik ilişkisini ne ölçüde tatmin edici, güvenli ve anlamlı bulduğuna dair öznel değerlendirmesidir. Aile aidiyeti ise bireyin ailesi içinde kendini değerli, kabul edilmiş ve güvende hissetmesiyle ilgili psikososyal bir bağlılık duygusu olarak tanımlanmaktadır. Bu çalışmanın amacı, bireylerin aile aidiyeti düzeyleri ile romantik ilişki doyumları arasındaki ilişkiyi incelemek ve demografik değişkenlere göre anlamlı farklılıkları belirlemektir. Bu çalışma, ilişkisel tarama modeline dayalı nicel bir çalışma olarak tasarlanmıştır. Araştırmanın örneklemini yaşları 18 ile 30 arasında değişen ve en az altı aydır romantik ilişkisi bulunan 116 genç yetişkin oluşturmuştur. Katılımcılardan elde edilen veriler IBM SPSS programı ile değerlendirilmiştir. Verilerin analizinde öncelikle betimsel istatistikler, korelasyon ve varyans analizleri uygulanmıştır. Grup karşılaştırmaları için bağımsız örneklem t-testi ve Welch t-testi kullanılmıştır Romantik ilişki doyumu ile aile aidiyeti arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Çekirdek aile yapısına sahip bireylerin romantik ilişki doyum düzeyleri, geniş aile yapısına sahip bireylere göre anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur. Aile yapısına göre aile aidiyeti düzeyleri anlamlı biçimde farklılık gösterdiği görülmüştür. Cinsiyete göre yapılan analizlerde ise hem romantik ilişki doyumu hem de aile aidiyeti düzeylerinde anlamlı bir fark saptanmamıştır. Elde edilen bulgular, bireylerin romantik ilişki doyumlarının aile aidiyetiyle yakından ilişkili olduğunu ve bu durumun aile yapısından etkilenebileceğini göstermektedir. Bu sonuç ailede hissedilen aidiyetin, bireylerin romantik ilişkilerinde güven, bağlılık ve memnuniyet geliştirmelerinde önemli bir rol oynayabileceğine işaret etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Aile Aidiyet
• Romantik İlişki
• Romantik İlişki Doyumu
• Ebeveyn İlişkileri
• Aile İlişkileri

FAMILY BELONGING AS A PREDICTOR OF ROMANTIC RELATIONSHIP SATISFACTION AMONG UNIVERSITY STUDENTS

Öz

Romantic relationship satisfaction refers to how fulfilling, secure, and meaningful individuals perceive their romantic relationships. Family belonging is a psychosocial sense of attachment, reflecting the feeling of being valued, accepted, and safe within one's family. This study aimed to examine the relationship between romantic relationship satisfaction and family belonging, and to assess differences based on demographic factors. Designed as a quantitative study using a correlational survey model, the sample consisted of 116 young adults aged 18–30 who had been in a romantic relationship for at least six months. Data was analyzed using IBM SPSS. Descriptive statistics, correlation, and variance analyses were performed, along with independent samples t-test and Welch’s t-test. Results showed a positive and significant relationship between romantic relationship satisfaction and family belonging. Participants with a nuclear family background reported significantly higher romantic relationship satisfaction than those from extended families. Similarly, family belonging also differed significantly by family structure. However, no significant differences were found in either variable according to gender. Overall, the findings highlight that stronger feelings of family belonging are associated with higher levels of romantic relationship satisfaction. These results suggest that early family experiences and perceived support within the family may play a critical role in shaping the quality of romantic relationships in young adulthood.

Anahtar Kelimeler

• Family Belonging
• Romantic Relationship
• Romantic Relationship Satisfaction
• Parent Relationships
• Family Relationships

Kaynakça

1. Altınok, A. and Hamamci, Z. (2017). Anne-Baba Çatışması ile Genç Yetişkinlerin Romantik İlişki Doyumu Arasındaki İlişkilerin Değerlendirilmesi/ Evaluation of Relations between Interparental Conflict and Romantic Relationship Satisfaction in Young Adults. Turkish Journal of Child and Adolescent Mental Health, 24, In press.
2. Arora, M. and Chauhan, T. (n.d.). The Relationship Between Sex-Roles and Romantic Relationship Satisfaction.
3. Atmaca, T. ve Kiliç, S. (2024). Bütünlüğü Bozulmuş Aile Yapısının Eğitime Etkisi: Ortaöğretim Öğrencilerinin Deneyimlerine Göre Bir İnceleme. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 54, 159–174.
4. Bartholomew, K. and Horowitz, L. M. (1991). Attachment styles among young adults: A test of a four-category model. Journal of Personality and Social Psychology, 61(2), 226.
5. Baumeister, R. F., Twenge, J. M., and Nuss, C. K. (2002). Effects of social exclusion on cognitive processes: Anticipated aloneness reduces intelligent thought. Journal of Personality and Social Psychology, 83(4), 817.
6. Beaudoin, J., Bouizegarene, N., Fortin, A., Philippe, F. L., and Vallerand, R. J. (2021). The role of sexual passion in romantic relationship functioning: A dyadic analysis. Journal of Social and Personal Relationships, 38(2), 725–741.
7. Bowlby, J. (1969). Attachment and loss v. 3 (Vol. 1).
8. Bowlby, J. (2008). A secure base: Parent-child attachment and healthy human development. Basic books. Çağirkan, B. (2019). Çokkültürlü toplumsal yapilarda değişen aidiyet algilari: Yeni toplumlar, yeni aidiyetler. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(2), 558–573.

9. Carswell, K. L. and Impett, E. A. (2021). What fuels passion? An integrative review of competing theories of romantic passion. Social and Personality Psychology Compass, 15(8), e12629.
10. Cohen, Y. and Koren, C. (2025). Intergenerational consequences of parents’ late-life divorce on their adult children’s romantic and marital relationships. Journal of Family Psychology.
11. Collins, R. L. (1996). For better or worse: The impact of upward social comparison on self-evaluations. Psychological Bulletin, 119(1), 51.
12. Cui, M. and Fincham, F. D. (2010). The differential effects of parental divorce and marital conflict on young adult romantic relationships. Personal Relationships, 17(3), 331–343.
13. Deci, E. L. and Ryan, R. M. (2000). The" what" and" why" of goal pursuits: Human needs and the self-determination of behavior. Psychological Inquiry, 11(4), 227–268.
14. Dinero, R. E., Conger, R. D., Shaver, P. R., Widaman, K. F., and Larsen-Rife, D. (2008). Influence of family of origin and adult romantic partners on romantic attachment security. Journal of Family Psychology, 22(4), 622.
15. Erkan, Z., Çetinkaya, E., and Soyer, M. (2023). An investigation into attachment styles and psychological resilience of adolescents from intact and non-intact families. Journal of Advanced Education Studies, 5(2), 342–364.
16. Fabella, F. E. T. (2022). Gender, Birth Order, Parental Separation and Duration of Romantic Union as Factors in Relationship Trust: A Comparative Study.
17. Feeney, J. A. and Noller, P. (1990). Attachment style as a predictor of adult romantic relationships. Journal of Personality and Social Psychology, 58(2), 281.
18. Fincham, F. D. and Beach, S. R. (2010). Marriage in the new millennium: A decade in review. Journal of Marriage and Family, 72(3), 630–649.
19. Gerlach, T. M., Driebe, J. C., and Reinhard, S. K. (2020). Personality and romantic relationship satisfaction. In Encyclopedia of personality and individual differences (pp. 3688–3695). Springer.
20. Gök, E. and Kocayörük, E. (2019). Temel psikolojik ihtiyaçlar, aile aidiyeti ve ebeveyn algısı değişkenlerinin öznel iyi oluş üzerindeki etkisi. Aile Psikolojik Danışmanlığı Dergisi, 2(2), 21–51.
21. Goodman, M. L., Gibson, D. C., Keiser, P. H., Gitari, S., and Raimer-Goodman, L. (2019). Family, belonging and meaning in life among semi-rural Kenyans. Journal of Happiness Studies, 20(5), 1627–1645.
22. Hazan, C. and Shaver, P. (2017). Romantic love conceptualized as an attachment process. In Interpersonal development (pp. 283–296). Routledge.
23. Hendrick, C. and Hendrick, S. (1986). A theory and method of love. Journal of Personality and Social Psychology, 50(2), 392.
24. Hendrick, S. S. (1988). A generic measure of relationship satisfaction. Journal of Marriage and the Family, 93–98.
25. Hudde, A. (2020). Homogamy in gender role attitudes among young couples: Evidence from Germany. KZfSS Kölner Zeitschrift Für Soziologie Und Sozialpsychologie, 72(3), 403–428.
26. İlhan, S. T. (2021). Üniversite Öğrencilerinin Romantik İlişki İnançları İle Romantik Kıskançlıkları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. 21. Yüzyılda Eğitim ve Toplum, 10(29), 447–463.
27. İlik, D. A. ve Kesen, N. F. (2019). Ergenlerde Bağlanma Ve Aile Aidiyetinin İlişkisinin İncelenmesi The Relationship Between Attachment and Family Belonging in Adolescents. Pediatric Practice and Research, 7(Ek), 116–120.
28. Jacquet, S. E. and Surra, C. A. (2001). Parental divorce and premarital couples: Commitment and other relationship characteristics. Journal of Marriage and Family, 63(3), 627–638.
29. Jerves, E. M., Cevallos-Neira, A., De Haene, L., Rober, P., and Enzlin, P. (2022). Roles tradicionales de género traducidos en comportamientos en las relaciones románticas de los adolescentes. Revista Latinoamericana de Ciencias Sociales, Niñez y Juventud, 20(3), 1–26.
30. Joel, S., Eastwick, P. W., and Finkel, E. J. (2017). Is romantic desire predictable? Machine learning applied to initial romantic attraction. Psychological Science, 28(10), 1478–1489.
31. Józefacka, N. M., Szpakiewicz, E., Lech, D., Guzowski, K., and Kania, G. (2023). What matters in a relationship—Age, sexual satisfaction, relationship length, and interpersonal closeness as predictors of relationship satisfaction in young adults. International Journal of Environmental Research and Public Health, 20(5), 4103.
32. Karaman, H. B. ve Arslan, C. (2024). Romantik İlişkilerde Temel Psikolojik İhtiyaçların Doyumu Ölçeğinin geliştirilmesi. SOCIAL MENTALITY AND RESEARCHER THINKERS JOURNAL (SMART JOURNAL), 9(70), 3348–3356.
33. Karreman, A. and Vingerhoets, A. J. (2012). Attachment and well-being: The mediating role of emotion regulation and resilience. Personality and Individual Differences, 53(7), 821–826.
34. Kaya, Ö. S. (2018). Romantik ilişkilerde problem çözme becerilerinin empati ve mental iyi oluş açısından incelenmesi. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 1, 62–72.
35. King, V., Boyd, L. M., and Pragg, B. (2018). Parent–adolescent closeness, family belonging, and adolescent well-being across family structures. Journal of Family Issues, 39(7), 2007–2036.
36. Krauss, S., Orth, U., and Robins, R. W. (2020). Family environment and self-esteem development: A longitudinal study from age 10 to 16. Journal of Personality and Social Psychology, 119(2), 457.
37. Kurşuncu, M. A. and Sümer, Z. H. (2023). Nuclear family emotional functioning and marital satisfaction: The cultural lens of self-construal. The American Journal of Family Therapy, 51(4), 440–459.
38. Leary, M. R. and Baumeister, R. F. (2000). The nature and function of self-esteem: Sociometer theory. In
39. Advances in experimental social psychology (Vol. 32, pp. 1–62). Elsevier.
40. Lee, K. E. and Chang, H. K. (2021). Factors affecting romantic relationship satisfaction of university students. Medico Legal Update, 21(1), 1252–1258.
41. Li, L., Wang, X., Tang, S., and Wang, J. (2023). Family functioning and problematic internet pornography use among adolescents: A moderated mediation model. Frontiers in Public Health, 11, 1199835.
42. Lucas, A., Halliday Hardie, J., and Sage Yim, S. (2021). Pushed together or pulled apart? Economic stressors and romantic relationship quality. Sociological Perspectives, 64(4), 563–586.
43. Mastrotheodoros, S., Hillekens, J., Miklikowska, M., Palladino, B. E., and Lionetti, F. (2024). Family Functioning, Identity Commitments, and School Value among Ethnic Minority and Ethnic Majority Adolescents. Journal of Youth and Adolescence, 53(6), 1323–1340.
44. Mavili, A., Kesen, Ö. G. D. N. F., and Daşbaş, Ö. G. D. S. (2014). Aile aidiyeti ölçeği: Bir ölçek geliştirme çalışması. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 33.
45. Mehr-un-Nisa Idrees, S. M., Zahra, F. N., and Naeem, N. (2021). Perceived parenting styles and primary attachment styles of single and children living with both parents. J. Pak. Med. Assoc, 71, 1540.
46. Mikulincer, M. and Shaver, P. R. (2010). Attachment in adulthood: Structure, dynamics, and change. Guilford Publications.
47. Mukba, G., Akgün, G. E., ve Yayla, A. (2023). Aile Aidiyetine Çok Yönlü Bakış. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 60, 29–43.
48. Nes, R. B., Czajkowski, N., and Tambs, K. (2010). Family matters: Happiness in nuclear families and twins. Behavior Genetics, 40(5), 577–590.
49. Ogan, M. A., Monk, J. K., Thibodeau-Nielsen, R. B., Vennum, A., and Soloski, K. (2024). The role of emotional dysregulation in the association between family-of-origin conflict and romantic relationship maintenance. Journal of Marital and Family Therapy, 50(1), 28–44.
50. Otrar, M. ve Demirbilek, M. (2013). Ebeveynleri birlikte olan ergenler ile parçalanmış aileye sahip ergenlerin benlik saygıları ve atılganlık düzeyleri üzerine bir inceleme. Eğitimde Politika Analizi, 2(2), 21–40.
51. Punamäki, R.-L., Qouta, S. R., and Peltonen, K. (2017). Family systems approach to attachment relations, war trauma, and mental health among Palestinian children and parents. European Journal of Psychotraumatology, 8(sup7), 1439649.
52. Rejaän, Z., van der Valk, I. E., and Branje, S. (2022). The role of sense of belonging and family structure in adolescent adjustment. Journal of Research on Adolescence, 32(4), 1354–1368.
53. Rhoades, G. K., Stanley, S. M., Markman, H. J., and Ragan, E. P. (2012). Parents’ marital status, conflict, and role modeling: Links with adult romantic relationship quality. Journal of Divorce & Remarriage, 53(5), 348–367.
54. Righetti, F., Faure, R., Zoppolat, G., Meltzer, A., and McNulty, J. (2022). Factors that contribute to the maintenance or decline of relationship satisfaction. Nature Reviews Psychology, 1(3), 161–173.
55. Roman, N. V., Balogun, T. V., Butler-Kruger, L., Danga, S. D., Therese de Lange, J., Human-Hendricks, A., Thelma Khaile, F., October, K. R., and Olabiyi, O. J. (2025). Strengthening Family Bonds: A Systematic Review of Factors and Interventions That Enhance Family Cohesion. Social Sciences, 14(6), 371.
56. Rusbult, C. E. (1980). Commitment and satisfaction in romantic associations: A test of the investment model. Journal of Experimental Social Psychology, 16(2), 172–186.
57. Sağkal, A. S. ve Özdemir, Y. (2018). Algılanan romantik ilişki kalitesi ölçeği’nin (ARİKÖ) Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 46, 22–40.
58. Şirin, H. D. ve Soyer, M. (2018). Yetişkin bağlanma örüntüleri ve güncel romantik ilişki durumunun romantik inançları yordayıcılığı. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 8(49), 117–136.
59. Spanier, G. B. (1976). Measuring dyadic adjustment: New scales for assessing the quality of marriage and similar dyads. Journal of Marriage and the Family, 15–28.
60. Sternberg, R. J. (1986). A triangular theory of love. Psychological Review, 93(2), 119.
61. Uğraş, H. (2024). Boşanmanın Öğrenciler Üzerindeki İzleri: Sınıf Öğretmenlerinin Perspektifinden. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26(2), 229–249.
62. van Heijningen, C. J., van Berkel, S. R., Langereis, I., Elzinga, B. M., and Alink, L. R. (2025). Losing a parent during childhood: The impact on adult romantic relationships. Family Process, 64(1), e13060.
63. Vasquez, T. S., Moss, C., Harris, V., and Visconti, B. (2024). Are you satisfied? Examining positive interaction and satisfaction in romantic relationships. Journal of Family Issues, 45(6), 1355–1377.
64. Yıldırım, F. B., Aydın, G., & Aydın, G. S. (2021). Romantic relationship satisfaction in emerging adulthood. Turkish Journal of Education, 10(4), 319-332