Investigation of the Relationship between Pharmaceutical Expenditures and Some Health Resources: A Correlational Study on OECD Countries

Öz

Pharmaceutical expenditures have an important proportion in health expenditures. Today, OECD countries transfer 1/5 of health expenditures to pharmaceutical expenditures on average, and this ratio is even higher in developing countries. Therefore, pharmaceutical expenditures are seen as an expenditure that needs to be controlled for countries. In this respect, the aim of this study is to examine the relationship between the number of hospital beds, physicians and nurses per 1000 people and pharmaceutical expenditures per capita. This cross-sectional study is a correlational research. In the study, secondary data of 29 Organization for Economic Co-operation and Development (OECD) countries, which have updated data, were used. Data was mainly obtained from OECD database. As a result of the analyzes, a statistically significant, positive and weak relationship was found between the number of nurses per 1000 people and pharmaceutical expenditures per capita. Considering that nurses do not have the authority to prescription, it is thought that nurses can induce non-prescription medications and this issue should be discussed separately in future studies.

Anahtar Kelimeler

• Pharmaceutical Expenditures
• Number of Physicians
• Number of Nurses
• Number of Hospital Beds

İlaç Harcamaları ile Bazı Sağlık Kaynakları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi: OECD Ülkeleri Üzerine Korelasyonel Bir Araştırma

Öz

İlaç harcamalarının sağlık harcamaları içerisinde önemli bir payı vardır. Bugün, OECD ülkeleri ortalama sağlık harcamalarının 1/5'ini ilaç harcamalarına ayırmaktadır ve bu oran gelişmekte olan ülkelerde daha da yüksektir. Bu nedenle, ilaç harcamaları ülkeler için kontrol edilmesi gereken bir harcama kalemi olarak görülmektedir. Bu bağlamda, bu çalışmanın amacı 1000 kişi başına düşen hastane yatağı, hekim ve hemşire sayısı ile kişi başına ilaç harcamaları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Kesitsel tipte olan bu çalışma korelasyonel bir araştırmadır. Araştırmada güncel verilerine erişilebilen 29 Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü (OECD) ülkesinin ikincil verileri kullanılmıştır. Veriler OECD veri tabanından elde edilmiştir. Analizler sonucunda 1000 kişi başına düşen hemşire sayısı ile kişi başına düşen ilaç harcaması arasında istatistiksel olarak anlamlı, pozitif ve zayıf bir ilişki bulunmuştur. Hemşirelerin reçete yazma yetkisine sahip olmadığı düşünüldüğünde, hemşirelerin reçetesiz ilaçların kullanımını teşvik edebileceği ve bu konunun ileriki çalışmalarda ayrıca irdelenmesi gerektiği düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• İlaç Harcamaları
• Doktor Sayısı
• Hemşire Sayısı
• Hastane Yatağı Sayısı

Kaynakça

1. Akar, S. (2014). Türkiye’de Sağlık Harcamaları, Sağlık Harcamalarının Nisbi Fiyatı Ve Ekonomik Büyüme Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21(1): 311-322. https://doi.org/10.18657/yecbu.70940
2. Babazono, A and Hillman, A.L. (1994). A Comparison Of International Health Outcomes And Health Care Spending, International Journal of Technology Assessment in Health Care, 10(3): 376–381. https://doi.org/10.1017/s0266462300006619
3. Çalışkan, Z. (2009). The relationship Between Pharmaceutical Expenditure And Life Expectancy: Evidence From 21 OECD Countries, Applied Economics Letters, 16(16): 1651-1655. https://doi.org/10.1080/13504850701604136
4. Çelik, Y. (2011). Türkiye Sağlık Harcamalarının Analizi Ve Sağlık Harcama Düzeyinin Uygunluğunun Değerlendirilmesi, SGD-Sosyal Güvenlik Dergisi, 1(1): 62-81.
5. Civan, A. and Köksal, B. (2010). The Effect Of Newer Drugs On Health Spending: Do They Really Increase The Costs?, Health Economics, 19(5): 581-595. https://doi.org/10.1002/hec.1494
6. Çolak, E. (2017). “Kişi Başına Ilaç Harcamamız 170 Dolar”, http://www.ticaretgazetesi.com.tr/kisi-basina-ilac-harcamamiz-170-dolar. Accessed 10 August 2019.
7. Crémieux, P.Y. Meilleur, M.C., Ouellette, P., Petit, P., Zelder, M. and Potvin, K. (2005). Public and Private Pharmaceutical Spending As Determinants of Health Outcomes in Canada, Health economics, 14(2): 107-116. https://doi.org/10.1002/hec.922
8. Cremieux, P.Y., Jarvinen, D., Long, G. and Merrigan, P. (2007). Pharmaceutical Spending And Health Outcomes, Sloan and Hsieh (eds) Pharmaceutical innovation: incentives, competition, and cost-benefit analysis in international perspective. Cambridge University Press, New York, pp 226-241.

9. Frech, H.E. and Miller, R.D. (1999). The Productivity Of Health Care And Pharmaceuticals: An International Comparison, AEI Press, Washington DC.
10. Göçgeldi, E., Uçar, M., Açıkel, C.H., Türker, T., Hasde, M. and Ataç, A. (2009). Evlerde Artık İlaç Bulunma Sıklığı Ve İlişkili Faktörlerin Araştırılması, TAF Preventive Medicine Bulletin, 8(2): 113-118.
11. Gürbüz, S. and Şahin, F. (2017). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri Felsefe-Yöntem-Analiz, 4th ed. Seçkin Yayıncılık, Ankara.
12. Gürsoy, K. (2016). Türkiye’de Kamu İlaç Politikaları, İlaç Fiyatlaması Ve İlaç Harcamasının Analizi, Sosyal Güvenlik Dergisi, 6 (1): 225-243.
13. Hatipoğlu, S. and Özyurt, B.C. (2016). Manisa İlindeki Bazı Aile Sağlığı Merkezlerinde Akılcı İlaç Kullanımı, TAF Preventive Medicine Bulletin, 15(4): 1-8.
14. Hayaloğlu, P. and Bal, H.Ç. (2015). Üst Orta Gelirli Ülkelerde Sağlık Harcamaları Ve Ekonomik Büyüme Ilişkisi, İşletme ve İktisat Çalışmaları Dergisi, 3(2): 35-44.
15. Izquierdo, A., Pessino, C. and Vuletin, G. (2018). Better spending For Better Lives: How Latin America And The Caribbean Can Do More With Less, Inter-American Development Bank.
16. Kanavos, P., Üstel, İ. and Costa-Font, J. (2005). Türkiye'de Ilaç Geri Ödeme Politikası, Sağlıkta Umut Vakfı, Ankara. Lichtenberg, F.R. (2003). The Effect Of New Drugs On HIV Mortality In The U.S. 1987–1998, Economics and Human Biology, 1: 259–266. https://doi.org/10.1016/S1570-677X(02)00031-X
17. Liu, L., Cline, R.R., Schondelmeyer, S.W. and Schommer, J.C. (2008). Pharmaceutical expenditures As A Correlate Of Population Health In Industrialized Nations, Annals of Pharmacotherapy, 42(3): 368-374. https://doi.org/10.1345/aph.1K352
18. OECD (2015). Health At A Glance 2015: OECD Indicators, OECD Publishing, Paris.
19. OECD (2019a). https://data.oecd.org/healtheqt/hospital-beds.htm, (Last Accessed: 05.10.2019).
20. OECD (2019b). https://data.oecd.org/healthres/doctors.htm, (Last Accessed: 05.10.2019).
21. OECD (2019c). https://data.oecd.org/healthres/nurses.htm, (Last Accessed: 05.10.2019).
22. OECD (2019d). https://data.oecd.org/health.htm, (Last Accessed: 07.10.2019).
23. OECD (2019e). https://data.oecd.org/healthres/pharmaceutical-spending.htm, (Last Accessed: 24.12.2019).
24. Shaw, J.W., Horrace, W.C. and Vogel, R.J. (2005). The determinants Of Life Expectancy: An Analysis Of The OECD Health Data, Southern Economic Journal, 71 (4): 768-783. http://doi.org/10.2307/20062079
25. Sloan, F.A. and Hsieh, C.R. (2007). Pharmaceutical Innovation: Incentives, Competition, And Cost-Benefit Analysis In International Perspective, Cambridge University Press, New York.
26. WHO (2018). Global Reference List of 100 Core Health Indicators (plus health-related SDGs), https://www.who.int/healthinfo/indicators/2018/en/ (Last Accessed: 21.09.2019).
27. Yumuşaki İ.G. and Yıldırım, D.Ç. (2009). Sağlık Harcamaları İktisadi Büyüme İlişkisi Üzerine Ekonometrik Bir İnceleme, Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, 4(1): 57-70.