Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

Yıl 2025, Cilt: 5 Sayı: 2, 142 - 155, 22.12.2025
https://doi.org/10.71096/cakutad.1783413

Öz

Kaynakça

  • BCA, Fon Kodu: 30-18-1-2, Yer Bilgisi: 12-46-12.
  • BCA, Fon Kodu: 30-18-1-2, Yer Bilgisi: 82-25-16.
  • BCA, Fon Kodu: 30-18-1-2, Yer Bilgisi: 87-50-4.
  • BCA, Fon Kodu: 30-18-1-2, Yer Bilgisi: 94-30-20.
  • 22/02/2025 tarihinde https://ataturkansiklopedisi.gov.tr/bilgi/halkcilik-ilkesi/?pdf=3627 adresinden erişilmiştir.
  • Akşam, “Devlete İntikal Eden Arazi ve Çiftlikler”, 21 Temmuz 1938.
  • Akşam, “Erazi Tevzi Nizamnamesi-Bugünden İtibaren Meriyete Girdi”, 28 Nisan 1938.
  • Bugün, “Köylüye Toprak Tevzii Mayısta Başlayacak”, 28 Mart 1941.
  • Cumhuriyet, “Memur ve Fen Memuru Alınacak”, 20 Mart 1941.
  • Doğu, “Mübadeleden Dolayı Devlete Geçen Arazi ve Çiftlikler”, 27 Temmuz 1938.
  • Hakikat, “Arazi Tevzii”, 6 Eylül 1940.
  • Hakikat, “Hususi Kadastro Postaları-Köylüye Arazi Tevzii İçin Süratle Faaliyete Geçilecek”, 30 Eylül 1940.
  • Kurun, “Arazi Dağıtma Talimatnamesi-Metrük Arazi Nasıl Tevzi Olunacak?”, Kurun, 28 Nisan 1938.
  • T.C. Maarif Vekilliği Tebliğler Dergisi, C. 7, S. 302, 13 Teşrinisani 1944.
  • T.C. Resmî Gazete, “341 Muvazenei Umumiye Kanununun 23 üncü Maddesi Mucibince Yapılan Tevzii Arazi Talimatnamesi”, 11 Ağustos 1930, Sayı 1567, Kararname No: 9646.
  • T.C. Resmî Gazete, “Tevzi Arazi Talimatnamesinin (1), (7) ve (14) üncü Maddelerinde Değişiklik Yapılması Hakkında Kararname”, 10 Haziran 1939, Sayı 4229, Kararname No: 2/11136.
  • T.C. Resmî Gazete, “Tevzii Arazi Talimatnamesi Hakkında Kararname”, 27 Nisan 1938, Sayı 3892, Kararname No: 2/8455.
  • T.C. Resmî Gazete, “Toprak Tevzi Talimatnamesinin Bazı Maddelerinin Tadiline Dair Kararname”, 29 Nisan 1941, Sayı 4796, Kararname No: 2/15585.
  • T.C. Resmî Gazete, “Toprak Tevzii Talimatnamesinin Mer’iyete Konulması Hakkında Kararname”, 6 Eylül 1940, Sayı 4605, Kararname No: 2/14177.
  • TBMM Zabıt Ceridesi, Devre I, C. 18, 1.3.1338.
  • Türksözü, “Tevzii Arazi Talimatnamesi”, 19 Mayıs 1938.
  • Ulus, “Mübadeleden Dolayı Devlete İntikal Eden Arazi ve Çiftliklerin Vaziyeti”, 21 Temmuz 1938.
  • Ulus, “Toprak Dağıtma Nizamnamesi-Hazırlanan Yeni Nizamname Yüksek Tasdikten Geçti”, 28 Nisan 1938.
  • Vakit, “Köylüye Toprak Dağıtma Talimatnamesi”, 7 Eylül 1940.
  • Avcıoğlu, D. (2001). Türkiye’nin Düzeni (Dün-Bugün-Yarın) C. 1. İstanbul: Tekin Yayınevi.
  • Aydemir, Ş. S. (2011). İkinci Adam C. 2. İstanbul: Remzi Kitabevi.
  • Barkan, Ö. L. (1980). Türkiye’de Toprak Meselesi Toplu Eserler 1. İstanbul: Gözlem Yayınevi.
  • Cin, H. (2016). Osmanlı Toprak Düzeni ve Bu Düzenin Bozulması. Ankara: Berikan Yayınevi.
  • Dalan, M. E. (2024). Tek Parti Döneminde Toprak Reformu Uygulamaları ve Siyasî Çözüm Arayışları. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Tokat.
  • Doğru, D. (2021). 1923-1950 Yılları Arasında Toprak Reformu Girişimleri ve Çiftçiyi Topraklandırma Kanununa Yapılan Muhalefet. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi. 10 (2), 824-839.
  • Giritli, İ. (1991). Atatürk ve Halkçılık. Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi. 7 (20). 181-188.
  • Gök, S. (2005). Tek Parti Döneminde Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da İskân Politikaları (1923-1950). Yayımlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
  • Güler, N., Suiçmez, B. R. (2005). Türkiye’de Toprak Reformu Sorunsalı ve TMMOB. TMMOB Toprak Reformu Kongresi Şanlıurfa. Ankara: Hermes Basımevi.
  • Hatipoğlu, Ş. R. (1964). Toprak Reformunun Tarihçesi. Toprak Reformu Semineri. TMMO Birliği Ziraat Mühendisleri Odası.
  • Kayıran, M., Metintaş, M. Y. (2018). 1945 Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu ve Uygulanması. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi. 10 (19), 647-666.
  • Kolektif. (1955). Yakınlarından Hatıralar. İstanbul: Sel Yayınları.
  • Özden, M. (2006). Türkiye’de Halkçılığın Evrimi (1908-1918). Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 8 (16), 89-100.
  • Tuna, S. (2017). Tek Parti İktidarında Toprak Bayramı Kutlamaları ve Toprak Reformu (1945-1949). Ankara: Atatürk Araştırma Merkezi Yayınları.

Yıl 2025, Cilt: 5 Sayı: 2, 142 - 155, 22.12.2025
https://doi.org/10.71096/cakutad.1783413

Öz

Kaynakça

  • BCA, Fon Kodu: 30-18-1-2, Yer Bilgisi: 12-46-12.
  • BCA, Fon Kodu: 30-18-1-2, Yer Bilgisi: 82-25-16.
  • BCA, Fon Kodu: 30-18-1-2, Yer Bilgisi: 87-50-4.
  • BCA, Fon Kodu: 30-18-1-2, Yer Bilgisi: 94-30-20.
  • 22/02/2025 tarihinde https://ataturkansiklopedisi.gov.tr/bilgi/halkcilik-ilkesi/?pdf=3627 adresinden erişilmiştir.
  • Akşam, “Devlete İntikal Eden Arazi ve Çiftlikler”, 21 Temmuz 1938.
  • Akşam, “Erazi Tevzi Nizamnamesi-Bugünden İtibaren Meriyete Girdi”, 28 Nisan 1938.
  • Bugün, “Köylüye Toprak Tevzii Mayısta Başlayacak”, 28 Mart 1941.
  • Cumhuriyet, “Memur ve Fen Memuru Alınacak”, 20 Mart 1941.
  • Doğu, “Mübadeleden Dolayı Devlete Geçen Arazi ve Çiftlikler”, 27 Temmuz 1938.
  • Hakikat, “Arazi Tevzii”, 6 Eylül 1940.
  • Hakikat, “Hususi Kadastro Postaları-Köylüye Arazi Tevzii İçin Süratle Faaliyete Geçilecek”, 30 Eylül 1940.
  • Kurun, “Arazi Dağıtma Talimatnamesi-Metrük Arazi Nasıl Tevzi Olunacak?”, Kurun, 28 Nisan 1938.
  • T.C. Maarif Vekilliği Tebliğler Dergisi, C. 7, S. 302, 13 Teşrinisani 1944.
  • T.C. Resmî Gazete, “341 Muvazenei Umumiye Kanununun 23 üncü Maddesi Mucibince Yapılan Tevzii Arazi Talimatnamesi”, 11 Ağustos 1930, Sayı 1567, Kararname No: 9646.
  • T.C. Resmî Gazete, “Tevzi Arazi Talimatnamesinin (1), (7) ve (14) üncü Maddelerinde Değişiklik Yapılması Hakkında Kararname”, 10 Haziran 1939, Sayı 4229, Kararname No: 2/11136.
  • T.C. Resmî Gazete, “Tevzii Arazi Talimatnamesi Hakkında Kararname”, 27 Nisan 1938, Sayı 3892, Kararname No: 2/8455.
  • T.C. Resmî Gazete, “Toprak Tevzi Talimatnamesinin Bazı Maddelerinin Tadiline Dair Kararname”, 29 Nisan 1941, Sayı 4796, Kararname No: 2/15585.
  • T.C. Resmî Gazete, “Toprak Tevzii Talimatnamesinin Mer’iyete Konulması Hakkında Kararname”, 6 Eylül 1940, Sayı 4605, Kararname No: 2/14177.
  • TBMM Zabıt Ceridesi, Devre I, C. 18, 1.3.1338.
  • Türksözü, “Tevzii Arazi Talimatnamesi”, 19 Mayıs 1938.
  • Ulus, “Mübadeleden Dolayı Devlete İntikal Eden Arazi ve Çiftliklerin Vaziyeti”, 21 Temmuz 1938.
  • Ulus, “Toprak Dağıtma Nizamnamesi-Hazırlanan Yeni Nizamname Yüksek Tasdikten Geçti”, 28 Nisan 1938.
  • Vakit, “Köylüye Toprak Dağıtma Talimatnamesi”, 7 Eylül 1940.
  • Avcıoğlu, D. (2001). Türkiye’nin Düzeni (Dün-Bugün-Yarın) C. 1. İstanbul: Tekin Yayınevi.
  • Aydemir, Ş. S. (2011). İkinci Adam C. 2. İstanbul: Remzi Kitabevi.
  • Barkan, Ö. L. (1980). Türkiye’de Toprak Meselesi Toplu Eserler 1. İstanbul: Gözlem Yayınevi.
  • Cin, H. (2016). Osmanlı Toprak Düzeni ve Bu Düzenin Bozulması. Ankara: Berikan Yayınevi.
  • Dalan, M. E. (2024). Tek Parti Döneminde Toprak Reformu Uygulamaları ve Siyasî Çözüm Arayışları. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Tokat.
  • Doğru, D. (2021). 1923-1950 Yılları Arasında Toprak Reformu Girişimleri ve Çiftçiyi Topraklandırma Kanununa Yapılan Muhalefet. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi. 10 (2), 824-839.
  • Giritli, İ. (1991). Atatürk ve Halkçılık. Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi. 7 (20). 181-188.
  • Gök, S. (2005). Tek Parti Döneminde Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da İskân Politikaları (1923-1950). Yayımlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
  • Güler, N., Suiçmez, B. R. (2005). Türkiye’de Toprak Reformu Sorunsalı ve TMMOB. TMMOB Toprak Reformu Kongresi Şanlıurfa. Ankara: Hermes Basımevi.
  • Hatipoğlu, Ş. R. (1964). Toprak Reformunun Tarihçesi. Toprak Reformu Semineri. TMMO Birliği Ziraat Mühendisleri Odası.
  • Kayıran, M., Metintaş, M. Y. (2018). 1945 Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu ve Uygulanması. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi. 10 (19), 647-666.
  • Kolektif. (1955). Yakınlarından Hatıralar. İstanbul: Sel Yayınları.
  • Özden, M. (2006). Türkiye’de Halkçılığın Evrimi (1908-1918). Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 8 (16), 89-100.
  • Tuna, S. (2017). Tek Parti İktidarında Toprak Bayramı Kutlamaları ve Toprak Reformu (1945-1949). Ankara: Atatürk Araştırma Merkezi Yayınları.

Yıl 2025, Cilt: 5 Sayı: 2, 142 - 155, 22.12.2025
https://doi.org/10.71096/cakutad.1783413

Öz

Kaynakça

  • BCA, Fon Kodu: 30-18-1-2, Yer Bilgisi: 12-46-12.
  • BCA, Fon Kodu: 30-18-1-2, Yer Bilgisi: 82-25-16.
  • BCA, Fon Kodu: 30-18-1-2, Yer Bilgisi: 87-50-4.
  • BCA, Fon Kodu: 30-18-1-2, Yer Bilgisi: 94-30-20.
  • 22/02/2025 tarihinde https://ataturkansiklopedisi.gov.tr/bilgi/halkcilik-ilkesi/?pdf=3627 adresinden erişilmiştir.
  • Akşam, “Devlete İntikal Eden Arazi ve Çiftlikler”, 21 Temmuz 1938.
  • Akşam, “Erazi Tevzi Nizamnamesi-Bugünden İtibaren Meriyete Girdi”, 28 Nisan 1938.
  • Bugün, “Köylüye Toprak Tevzii Mayısta Başlayacak”, 28 Mart 1941.
  • Cumhuriyet, “Memur ve Fen Memuru Alınacak”, 20 Mart 1941.
  • Doğu, “Mübadeleden Dolayı Devlete Geçen Arazi ve Çiftlikler”, 27 Temmuz 1938.
  • Hakikat, “Arazi Tevzii”, 6 Eylül 1940.
  • Hakikat, “Hususi Kadastro Postaları-Köylüye Arazi Tevzii İçin Süratle Faaliyete Geçilecek”, 30 Eylül 1940.
  • Kurun, “Arazi Dağıtma Talimatnamesi-Metrük Arazi Nasıl Tevzi Olunacak?”, Kurun, 28 Nisan 1938.
  • T.C. Maarif Vekilliği Tebliğler Dergisi, C. 7, S. 302, 13 Teşrinisani 1944.
  • T.C. Resmî Gazete, “341 Muvazenei Umumiye Kanununun 23 üncü Maddesi Mucibince Yapılan Tevzii Arazi Talimatnamesi”, 11 Ağustos 1930, Sayı 1567, Kararname No: 9646.
  • T.C. Resmî Gazete, “Tevzi Arazi Talimatnamesinin (1), (7) ve (14) üncü Maddelerinde Değişiklik Yapılması Hakkında Kararname”, 10 Haziran 1939, Sayı 4229, Kararname No: 2/11136.
  • T.C. Resmî Gazete, “Tevzii Arazi Talimatnamesi Hakkında Kararname”, 27 Nisan 1938, Sayı 3892, Kararname No: 2/8455.
  • T.C. Resmî Gazete, “Toprak Tevzi Talimatnamesinin Bazı Maddelerinin Tadiline Dair Kararname”, 29 Nisan 1941, Sayı 4796, Kararname No: 2/15585.
  • T.C. Resmî Gazete, “Toprak Tevzii Talimatnamesinin Mer’iyete Konulması Hakkında Kararname”, 6 Eylül 1940, Sayı 4605, Kararname No: 2/14177.
  • TBMM Zabıt Ceridesi, Devre I, C. 18, 1.3.1338.
  • Türksözü, “Tevzii Arazi Talimatnamesi”, 19 Mayıs 1938.
  • Ulus, “Mübadeleden Dolayı Devlete İntikal Eden Arazi ve Çiftliklerin Vaziyeti”, 21 Temmuz 1938.
  • Ulus, “Toprak Dağıtma Nizamnamesi-Hazırlanan Yeni Nizamname Yüksek Tasdikten Geçti”, 28 Nisan 1938.
  • Vakit, “Köylüye Toprak Dağıtma Talimatnamesi”, 7 Eylül 1940.
  • Avcıoğlu, D. (2001). Türkiye’nin Düzeni (Dün-Bugün-Yarın) C. 1. İstanbul: Tekin Yayınevi.
  • Aydemir, Ş. S. (2011). İkinci Adam C. 2. İstanbul: Remzi Kitabevi.
  • Barkan, Ö. L. (1980). Türkiye’de Toprak Meselesi Toplu Eserler 1. İstanbul: Gözlem Yayınevi.
  • Cin, H. (2016). Osmanlı Toprak Düzeni ve Bu Düzenin Bozulması. Ankara: Berikan Yayınevi.
  • Dalan, M. E. (2024). Tek Parti Döneminde Toprak Reformu Uygulamaları ve Siyasî Çözüm Arayışları. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Tokat.
  • Doğru, D. (2021). 1923-1950 Yılları Arasında Toprak Reformu Girişimleri ve Çiftçiyi Topraklandırma Kanununa Yapılan Muhalefet. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi. 10 (2), 824-839.
  • Giritli, İ. (1991). Atatürk ve Halkçılık. Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi. 7 (20). 181-188.
  • Gök, S. (2005). Tek Parti Döneminde Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da İskân Politikaları (1923-1950). Yayımlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
  • Güler, N., Suiçmez, B. R. (2005). Türkiye’de Toprak Reformu Sorunsalı ve TMMOB. TMMOB Toprak Reformu Kongresi Şanlıurfa. Ankara: Hermes Basımevi.
  • Hatipoğlu, Ş. R. (1964). Toprak Reformunun Tarihçesi. Toprak Reformu Semineri. TMMO Birliği Ziraat Mühendisleri Odası.
  • Kayıran, M., Metintaş, M. Y. (2018). 1945 Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu ve Uygulanması. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi. 10 (19), 647-666.
  • Kolektif. (1955). Yakınlarından Hatıralar. İstanbul: Sel Yayınları.
  • Özden, M. (2006). Türkiye’de Halkçılığın Evrimi (1908-1918). Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 8 (16), 89-100.
  • Tuna, S. (2017). Tek Parti İktidarında Toprak Bayramı Kutlamaları ve Toprak Reformu (1945-1949). Ankara: Atatürk Araştırma Merkezi Yayınları.

Yıl 2025, Cilt: 5 Sayı: 2, 142 - 155, 22.12.2025
https://doi.org/10.71096/cakutad.1783413

Öz

Kaynakça

  • BCA, Fon Kodu: 30-18-1-2, Yer Bilgisi: 12-46-12.
  • BCA, Fon Kodu: 30-18-1-2, Yer Bilgisi: 82-25-16.
  • BCA, Fon Kodu: 30-18-1-2, Yer Bilgisi: 87-50-4.
  • BCA, Fon Kodu: 30-18-1-2, Yer Bilgisi: 94-30-20.
  • 22/02/2025 tarihinde https://ataturkansiklopedisi.gov.tr/bilgi/halkcilik-ilkesi/?pdf=3627 adresinden erişilmiştir.
  • Akşam, “Devlete İntikal Eden Arazi ve Çiftlikler”, 21 Temmuz 1938.
  • Akşam, “Erazi Tevzi Nizamnamesi-Bugünden İtibaren Meriyete Girdi”, 28 Nisan 1938.
  • Bugün, “Köylüye Toprak Tevzii Mayısta Başlayacak”, 28 Mart 1941.
  • Cumhuriyet, “Memur ve Fen Memuru Alınacak”, 20 Mart 1941.
  • Doğu, “Mübadeleden Dolayı Devlete Geçen Arazi ve Çiftlikler”, 27 Temmuz 1938.
  • Hakikat, “Arazi Tevzii”, 6 Eylül 1940.
  • Hakikat, “Hususi Kadastro Postaları-Köylüye Arazi Tevzii İçin Süratle Faaliyete Geçilecek”, 30 Eylül 1940.
  • Kurun, “Arazi Dağıtma Talimatnamesi-Metrük Arazi Nasıl Tevzi Olunacak?”, Kurun, 28 Nisan 1938.
  • T.C. Maarif Vekilliği Tebliğler Dergisi, C. 7, S. 302, 13 Teşrinisani 1944.
  • T.C. Resmî Gazete, “341 Muvazenei Umumiye Kanununun 23 üncü Maddesi Mucibince Yapılan Tevzii Arazi Talimatnamesi”, 11 Ağustos 1930, Sayı 1567, Kararname No: 9646.
  • T.C. Resmî Gazete, “Tevzi Arazi Talimatnamesinin (1), (7) ve (14) üncü Maddelerinde Değişiklik Yapılması Hakkında Kararname”, 10 Haziran 1939, Sayı 4229, Kararname No: 2/11136.
  • T.C. Resmî Gazete, “Tevzii Arazi Talimatnamesi Hakkında Kararname”, 27 Nisan 1938, Sayı 3892, Kararname No: 2/8455.
  • T.C. Resmî Gazete, “Toprak Tevzi Talimatnamesinin Bazı Maddelerinin Tadiline Dair Kararname”, 29 Nisan 1941, Sayı 4796, Kararname No: 2/15585.
  • T.C. Resmî Gazete, “Toprak Tevzii Talimatnamesinin Mer’iyete Konulması Hakkında Kararname”, 6 Eylül 1940, Sayı 4605, Kararname No: 2/14177.
  • TBMM Zabıt Ceridesi, Devre I, C. 18, 1.3.1338.
  • Türksözü, “Tevzii Arazi Talimatnamesi”, 19 Mayıs 1938.
  • Ulus, “Mübadeleden Dolayı Devlete İntikal Eden Arazi ve Çiftliklerin Vaziyeti”, 21 Temmuz 1938.
  • Ulus, “Toprak Dağıtma Nizamnamesi-Hazırlanan Yeni Nizamname Yüksek Tasdikten Geçti”, 28 Nisan 1938.
  • Vakit, “Köylüye Toprak Dağıtma Talimatnamesi”, 7 Eylül 1940.
  • Avcıoğlu, D. (2001). Türkiye’nin Düzeni (Dün-Bugün-Yarın) C. 1. İstanbul: Tekin Yayınevi.
  • Aydemir, Ş. S. (2011). İkinci Adam C. 2. İstanbul: Remzi Kitabevi.
  • Barkan, Ö. L. (1980). Türkiye’de Toprak Meselesi Toplu Eserler 1. İstanbul: Gözlem Yayınevi.
  • Cin, H. (2016). Osmanlı Toprak Düzeni ve Bu Düzenin Bozulması. Ankara: Berikan Yayınevi.
  • Dalan, M. E. (2024). Tek Parti Döneminde Toprak Reformu Uygulamaları ve Siyasî Çözüm Arayışları. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Tokat.
  • Doğru, D. (2021). 1923-1950 Yılları Arasında Toprak Reformu Girişimleri ve Çiftçiyi Topraklandırma Kanununa Yapılan Muhalefet. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi. 10 (2), 824-839.
  • Giritli, İ. (1991). Atatürk ve Halkçılık. Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi. 7 (20). 181-188.
  • Gök, S. (2005). Tek Parti Döneminde Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da İskân Politikaları (1923-1950). Yayımlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
  • Güler, N., Suiçmez, B. R. (2005). Türkiye’de Toprak Reformu Sorunsalı ve TMMOB. TMMOB Toprak Reformu Kongresi Şanlıurfa. Ankara: Hermes Basımevi.
  • Hatipoğlu, Ş. R. (1964). Toprak Reformunun Tarihçesi. Toprak Reformu Semineri. TMMO Birliği Ziraat Mühendisleri Odası.
  • Kayıran, M., Metintaş, M. Y. (2018). 1945 Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu ve Uygulanması. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi. 10 (19), 647-666.
  • Kolektif. (1955). Yakınlarından Hatıralar. İstanbul: Sel Yayınları.
  • Özden, M. (2006). Türkiye’de Halkçılığın Evrimi (1908-1918). Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 8 (16), 89-100.
  • Tuna, S. (2017). Tek Parti İktidarında Toprak Bayramı Kutlamaları ve Toprak Reformu (1945-1949). Ankara: Atatürk Araştırma Merkezi Yayınları.

Tek Parti Dönemi Toprak Politikaları Tevzii Arazi ve Toprak Tevzii Talimatnameleri

Yıl 2025, Cilt: 5 Sayı: 2, 142 - 155, 22.12.2025
https://doi.org/10.71096/cakutad.1783413

Öz

Tek Parti Dönemi’nde Türkiye’nin kırsal kalkınma politikalarının merkezinde, devlet mülkiyetindeki arazilerin yeniden dağıtımı yoluyla hem tarımsal üretimin artırılması hem de toplumsal adaletin güçlendirilmesi hedefi yer almıştır. Bu doğrultuda 1930, 1938 ve 1940 yıllarında hazırlanan “Tevzii Arazi” ve “Toprak Tevzii Talimatnameleri”, topraksız veya yetersiz toprağa sahip çiftçilerin desteklenmesine yönelik kapsamlı düzenlemeler içermiş; kırsal kesimde ekonomik iyileşmenin yanı sıra yapısal bir toplumsal dönüşümün de gerçekleştirilmesi amaçlanmıştır. 1930’lardan 1945 yılında Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu’nun gündeme gelişine kadar uzanan süreçte hükümetin, farklı bakanlıklar aracılığıyla hem çeşitli Toprak Kanunu tasarıları hazırlaması hem de doğrudan arazi dağıtımına girişmesi, söz konusu politikanın süreklilik gösteren yönetsel bir iradeye dayandığını ortaya koymaktadır. Talimatnameler yoluyla uygulamaya konan arazi tevzii faaliyetleri, devletin kırsal kalkınma vizyonunda bütüncül, sistematik ve kararlı bir yaklaşım benimsediğini göstermesi bakımından önem taşımaktadır.
Bu çalışma, 1930, 1938 ve 1940 tarihli Arazi ve Toprak Tevzii Talimatnamelerini ayrıntılı biçimde inceleyerek Tek Parti Dönemi toprak dağıtım politikalarının temel ilkelerini, zaman içinde geçirdiği dönüşümleri ve uygulamaya yansıyan sonuçlarını analiz etmektedir. Araştırmada başta T.C. Resmî Gazete olmak üzere, Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı Cumhuriyet Arşivi belgeleri ile dönemin süreli yayınları birincil kaynak niteliğinde kullanılmıştır. Bu yönüyle çalışma, literatürde çoğu kez yalnızca isim düzeyinde anılan söz konusu talimatnamelerin içeriklerini sistematik biçimde ortaya koyarak Erken Cumhuriyet Dönemi toprak reformu tartışmalarının daha kapsamlı biçimde anlaşılmasına katkıda bulunmayı amaçlamaktadır.

Etik Beyan

Bu çalışmanın hazırlanma sürecinde bilimsel ve etik ilkelere uyulduğu ve yararlanılan tüm çalışmaların kaynakçada belirtildiği ve yazarının sorumluluğunda olduğu beyan olunur.

Kaynakça

  • BCA, Fon Kodu: 30-18-1-2, Yer Bilgisi: 12-46-12.
  • BCA, Fon Kodu: 30-18-1-2, Yer Bilgisi: 82-25-16.
  • BCA, Fon Kodu: 30-18-1-2, Yer Bilgisi: 87-50-4.
  • BCA, Fon Kodu: 30-18-1-2, Yer Bilgisi: 94-30-20.
  • 22/02/2025 tarihinde https://ataturkansiklopedisi.gov.tr/bilgi/halkcilik-ilkesi/?pdf=3627 adresinden erişilmiştir.
  • Akşam, “Devlete İntikal Eden Arazi ve Çiftlikler”, 21 Temmuz 1938.
  • Akşam, “Erazi Tevzi Nizamnamesi-Bugünden İtibaren Meriyete Girdi”, 28 Nisan 1938.
  • Bugün, “Köylüye Toprak Tevzii Mayısta Başlayacak”, 28 Mart 1941.
  • Cumhuriyet, “Memur ve Fen Memuru Alınacak”, 20 Mart 1941.
  • Doğu, “Mübadeleden Dolayı Devlete Geçen Arazi ve Çiftlikler”, 27 Temmuz 1938.
  • Hakikat, “Arazi Tevzii”, 6 Eylül 1940.
  • Hakikat, “Hususi Kadastro Postaları-Köylüye Arazi Tevzii İçin Süratle Faaliyete Geçilecek”, 30 Eylül 1940.
  • Kurun, “Arazi Dağıtma Talimatnamesi-Metrük Arazi Nasıl Tevzi Olunacak?”, Kurun, 28 Nisan 1938.
  • T.C. Maarif Vekilliği Tebliğler Dergisi, C. 7, S. 302, 13 Teşrinisani 1944.
  • T.C. Resmî Gazete, “341 Muvazenei Umumiye Kanununun 23 üncü Maddesi Mucibince Yapılan Tevzii Arazi Talimatnamesi”, 11 Ağustos 1930, Sayı 1567, Kararname No: 9646.
  • T.C. Resmî Gazete, “Tevzi Arazi Talimatnamesinin (1), (7) ve (14) üncü Maddelerinde Değişiklik Yapılması Hakkında Kararname”, 10 Haziran 1939, Sayı 4229, Kararname No: 2/11136.
  • T.C. Resmî Gazete, “Tevzii Arazi Talimatnamesi Hakkında Kararname”, 27 Nisan 1938, Sayı 3892, Kararname No: 2/8455.
  • T.C. Resmî Gazete, “Toprak Tevzi Talimatnamesinin Bazı Maddelerinin Tadiline Dair Kararname”, 29 Nisan 1941, Sayı 4796, Kararname No: 2/15585.
  • T.C. Resmî Gazete, “Toprak Tevzii Talimatnamesinin Mer’iyete Konulması Hakkında Kararname”, 6 Eylül 1940, Sayı 4605, Kararname No: 2/14177.
  • TBMM Zabıt Ceridesi, Devre I, C. 18, 1.3.1338.
  • Türksözü, “Tevzii Arazi Talimatnamesi”, 19 Mayıs 1938.
  • Ulus, “Mübadeleden Dolayı Devlete İntikal Eden Arazi ve Çiftliklerin Vaziyeti”, 21 Temmuz 1938.
  • Ulus, “Toprak Dağıtma Nizamnamesi-Hazırlanan Yeni Nizamname Yüksek Tasdikten Geçti”, 28 Nisan 1938.
  • Vakit, “Köylüye Toprak Dağıtma Talimatnamesi”, 7 Eylül 1940.
  • Avcıoğlu, D. (2001). Türkiye’nin Düzeni (Dün-Bugün-Yarın) C. 1. İstanbul: Tekin Yayınevi.
  • Aydemir, Ş. S. (2011). İkinci Adam C. 2. İstanbul: Remzi Kitabevi.
  • Barkan, Ö. L. (1980). Türkiye’de Toprak Meselesi Toplu Eserler 1. İstanbul: Gözlem Yayınevi.
  • Cin, H. (2016). Osmanlı Toprak Düzeni ve Bu Düzenin Bozulması. Ankara: Berikan Yayınevi.
  • Dalan, M. E. (2024). Tek Parti Döneminde Toprak Reformu Uygulamaları ve Siyasî Çözüm Arayışları. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Tokat.
  • Doğru, D. (2021). 1923-1950 Yılları Arasında Toprak Reformu Girişimleri ve Çiftçiyi Topraklandırma Kanununa Yapılan Muhalefet. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi. 10 (2), 824-839.
  • Giritli, İ. (1991). Atatürk ve Halkçılık. Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi. 7 (20). 181-188.
  • Gök, S. (2005). Tek Parti Döneminde Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da İskân Politikaları (1923-1950). Yayımlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
  • Güler, N., Suiçmez, B. R. (2005). Türkiye’de Toprak Reformu Sorunsalı ve TMMOB. TMMOB Toprak Reformu Kongresi Şanlıurfa. Ankara: Hermes Basımevi.
  • Hatipoğlu, Ş. R. (1964). Toprak Reformunun Tarihçesi. Toprak Reformu Semineri. TMMO Birliği Ziraat Mühendisleri Odası.
  • Kayıran, M., Metintaş, M. Y. (2018). 1945 Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu ve Uygulanması. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi. 10 (19), 647-666.
  • Kolektif. (1955). Yakınlarından Hatıralar. İstanbul: Sel Yayınları.
  • Özden, M. (2006). Türkiye’de Halkçılığın Evrimi (1908-1918). Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 8 (16), 89-100.
  • Tuna, S. (2017). Tek Parti İktidarında Toprak Bayramı Kutlamaları ve Toprak Reformu (1945-1949). Ankara: Atatürk Araştırma Merkezi Yayınları.

Land Policies in the Single Party Era: Land Distribution and Land Distribution Instructions

Yıl 2025, Cilt: 5 Sayı: 2, 142 - 155, 22.12.2025
https://doi.org/10.71096/cakutad.1783413

Öz

During the Single Party Era, Turkey’s rural development policies were shaped by the redistribution of state-owned land; these initiatives aimed to increase agricultural production and ensure social justice. The “Land Distribution Regulations” and “Land Distribution Regulations” dated 1930, 1938, and 1940, prepared within this framework, aimed to support landless or small-holding farmers and envisioned both an economic and social transformation in rural areas. Indeed, from 1930 until the introduction of the Farmers’ Land Distribution Law in 1945, the government, through various ministries, prepared draft Land Laws and directly distributed land. The land distribution practices implemented through regulations during this period demonstrate the state’s holistic and determined approach to rural development policies.
This study will examine the Land and Soil Distribution Directives of 1930, 1938, and 1940 to assess the fundamental principles of land distribution policies during the Single Party Era, their evolution over time, and their implementation outcomes. The primary sources used in this research are the Official Gazette of the Republic of Turkey, documents from the Republic Archives of the Presidency of the State Archives, and periodicals from the period. In this respect, the study aims to contribute to the understanding of land reform debates in the early Republican period by examining in detail the content of these directives, which are often only mentioned by name in the literature.

Etik Beyan

It is declared that scientific and ethical principles have been followed while carrying out and writing this study and that all the sources used have been properly cited.

Kaynakça

  • BCA, Fon Kodu: 30-18-1-2, Yer Bilgisi: 12-46-12.
  • BCA, Fon Kodu: 30-18-1-2, Yer Bilgisi: 82-25-16.
  • BCA, Fon Kodu: 30-18-1-2, Yer Bilgisi: 87-50-4.
  • BCA, Fon Kodu: 30-18-1-2, Yer Bilgisi: 94-30-20.
  • 22/02/2025 tarihinde https://ataturkansiklopedisi.gov.tr/bilgi/halkcilik-ilkesi/?pdf=3627 adresinden erişilmiştir.
  • Akşam, “Devlete İntikal Eden Arazi ve Çiftlikler”, 21 Temmuz 1938.
  • Akşam, “Erazi Tevzi Nizamnamesi-Bugünden İtibaren Meriyete Girdi”, 28 Nisan 1938.
  • Bugün, “Köylüye Toprak Tevzii Mayısta Başlayacak”, 28 Mart 1941.
  • Cumhuriyet, “Memur ve Fen Memuru Alınacak”, 20 Mart 1941.
  • Doğu, “Mübadeleden Dolayı Devlete Geçen Arazi ve Çiftlikler”, 27 Temmuz 1938.
  • Hakikat, “Arazi Tevzii”, 6 Eylül 1940.
  • Hakikat, “Hususi Kadastro Postaları-Köylüye Arazi Tevzii İçin Süratle Faaliyete Geçilecek”, 30 Eylül 1940.
  • Kurun, “Arazi Dağıtma Talimatnamesi-Metrük Arazi Nasıl Tevzi Olunacak?”, Kurun, 28 Nisan 1938.
  • T.C. Maarif Vekilliği Tebliğler Dergisi, C. 7, S. 302, 13 Teşrinisani 1944.
  • T.C. Resmî Gazete, “341 Muvazenei Umumiye Kanununun 23 üncü Maddesi Mucibince Yapılan Tevzii Arazi Talimatnamesi”, 11 Ağustos 1930, Sayı 1567, Kararname No: 9646.
  • T.C. Resmî Gazete, “Tevzi Arazi Talimatnamesinin (1), (7) ve (14) üncü Maddelerinde Değişiklik Yapılması Hakkında Kararname”, 10 Haziran 1939, Sayı 4229, Kararname No: 2/11136.
  • T.C. Resmî Gazete, “Tevzii Arazi Talimatnamesi Hakkında Kararname”, 27 Nisan 1938, Sayı 3892, Kararname No: 2/8455.
  • T.C. Resmî Gazete, “Toprak Tevzi Talimatnamesinin Bazı Maddelerinin Tadiline Dair Kararname”, 29 Nisan 1941, Sayı 4796, Kararname No: 2/15585.
  • T.C. Resmî Gazete, “Toprak Tevzii Talimatnamesinin Mer’iyete Konulması Hakkında Kararname”, 6 Eylül 1940, Sayı 4605, Kararname No: 2/14177.
  • TBMM Zabıt Ceridesi, Devre I, C. 18, 1.3.1338.
  • Türksözü, “Tevzii Arazi Talimatnamesi”, 19 Mayıs 1938.
  • Ulus, “Mübadeleden Dolayı Devlete İntikal Eden Arazi ve Çiftliklerin Vaziyeti”, 21 Temmuz 1938.
  • Ulus, “Toprak Dağıtma Nizamnamesi-Hazırlanan Yeni Nizamname Yüksek Tasdikten Geçti”, 28 Nisan 1938.
  • Vakit, “Köylüye Toprak Dağıtma Talimatnamesi”, 7 Eylül 1940.
  • Avcıoğlu, D. (2001). Türkiye’nin Düzeni (Dün-Bugün-Yarın) C. 1. İstanbul: Tekin Yayınevi.
  • Aydemir, Ş. S. (2011). İkinci Adam C. 2. İstanbul: Remzi Kitabevi.
  • Barkan, Ö. L. (1980). Türkiye’de Toprak Meselesi Toplu Eserler 1. İstanbul: Gözlem Yayınevi.
  • Cin, H. (2016). Osmanlı Toprak Düzeni ve Bu Düzenin Bozulması. Ankara: Berikan Yayınevi.
  • Dalan, M. E. (2024). Tek Parti Döneminde Toprak Reformu Uygulamaları ve Siyasî Çözüm Arayışları. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Tokat.
  • Doğru, D. (2021). 1923-1950 Yılları Arasında Toprak Reformu Girişimleri ve Çiftçiyi Topraklandırma Kanununa Yapılan Muhalefet. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi. 10 (2), 824-839.
  • Giritli, İ. (1991). Atatürk ve Halkçılık. Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi. 7 (20). 181-188.
  • Gök, S. (2005). Tek Parti Döneminde Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da İskân Politikaları (1923-1950). Yayımlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
  • Güler, N., Suiçmez, B. R. (2005). Türkiye’de Toprak Reformu Sorunsalı ve TMMOB. TMMOB Toprak Reformu Kongresi Şanlıurfa. Ankara: Hermes Basımevi.
  • Hatipoğlu, Ş. R. (1964). Toprak Reformunun Tarihçesi. Toprak Reformu Semineri. TMMO Birliği Ziraat Mühendisleri Odası.
  • Kayıran, M., Metintaş, M. Y. (2018). 1945 Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu ve Uygulanması. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi. 10 (19), 647-666.
  • Kolektif. (1955). Yakınlarından Hatıralar. İstanbul: Sel Yayınları.
  • Özden, M. (2006). Türkiye’de Halkçılığın Evrimi (1908-1918). Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 8 (16), 89-100.
  • Tuna, S. (2017). Tek Parti İktidarında Toprak Bayramı Kutlamaları ve Toprak Reformu (1945-1949). Ankara: Atatürk Araştırma Merkezi Yayınları.
Toplam 38 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Tarihsel Çalışmalar (Diğer)
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

Mustafa Ersagun Dalan 0000-0001-5803-1051

Gönderilme Tarihi 13 Eylül 2025
Kabul Tarihi 23 Ekim 2025
Erken Görünüm Tarihi 22 Aralık 2025
Yayımlanma Tarihi 22 Aralık 2025
Yayımlandığı Sayı Yıl 2025 Cilt: 5 Sayı: 2

Kaynak Göster

APA Dalan, M. E. (2025). Tek Parti Dönemi Toprak Politikaları Tevzii Arazi ve Toprak Tevzii Talimatnameleri. Çankırı Karatekin Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 5(2), 142-155. https://doi.org/10.71096/cakutad.1783413

Amaç ve Kapsam

Çankırı Karatekin Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi (ÇAKÜTAD), Türkoloji alanıyla ilgili tüm konularda akademik değere sahip çalışmalar yayımlamak suretiyle bilim dünyasına katkılar sunmayı amaçlamaktadır. 

Bu amaç doğrultusunda;
Türk dili ve edebiyatı, Türk kültürü ve tarihi, Türk müziği ve sanatı, Türk-İslam Düşüncesi ile Türk coğrafyalarında din, bilim ve kültür gibi Türk milli ve manevî mirasını ilgilendiren konularda temel sorunları ve uygulamaları analiz eden özgün makaleler başta olmak üzere, çeviri ve derleme makaleler kabul edilebilmektedir.

Çankırı Karatekin Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisine gönderilen makaleler, daha önce başka bir platformda yayımlanmamış veya yayınlanmak üzere gönderilmemiş olmalıdır. Dergi yazım kurallarına uygun olarak sisteme yüklenen yazılar, Ön İnceleme, Bilimsel Değerlendirme ve Yayına Hazırlama olmak üzere üç aşamalı bir süreçten geçer. Ön incelemeden sonra alanında uzman iki hakeme gönderilerek bilimsel olarak değerlendirilir. Editör Kurulu, hakem görüşleri doğrultusunda çalışmanın yayımlanması hakkında nihai kararı verir.

Konu Kategorileri ve Dergiye Kabul Edilen Makale Türleri

ÇAKÜTAD, Sosyal ve Beşeri Bilimler alanında Türk dili, Türk edebiyatı, dil bilimi, Türk lehçeleri, Türk halk kültürü, Türk kültürü ve tarihi, Türk müziği ve sanatı, Türk-İslam düşüncesi, Türk Tasavvuf Edebiyatı gibi alanlarda makale kabul etmektedir. Bunun yanında Türk coğrafyalarında din, bilim ve kültür gibi Türk milli ve manevî mirasını ilgilendiren konularda temel sorunları ve uygulamaları analiz eden özgün makaleler başta olmak üzere, çeviri ve derleme makaleler kabul edilebilmektedir.

Bu kapsamda dergiye kabul edilen başlıca çalışmalar şu şekildedir: Araştırma- İnceleme makalesi, Kitap İncelemesi, Çeviri, Derleme, Teknik Not, Olgu Sunumu, Söyleşi, Kısa Rapor, Mektup, Vefat Haberi, Düzeltme, Akademik Haber.

Hedef Kitlesi
Dergimizin hedef kitlesi, Türkoloji ve Türk dünyası ile ilgilenen başta akademisyenler olmak üzere bu alana ilgi duyan bütün öğrenci, okur ve kurumlardır.

Dil ve Yazım
Çankırı Karatekin Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi’nin dili Türkiye Türkçesidir. Ancak dergide Türk Lehçeleri ve İngilizce yazılara da yer verilmektedir. Yazılar, APA 6. tekniğine uygun olarak hazırlanmalıdır. Yazılarda ve kısaltmalarda Türk Dil Kurumu’nun Yazım Kılavuzu’na uyulmalıdır. Gönderilen makaleler makale şablonuna (Şablon) ve yazım kurallarına göre düzenlenmesi gerekir. Makale gönderilirken Telif Devir Formu ve Benzerlik Oranı Formu sisteme yüklenmelidir. Derginin yazım kurallarına ve makale şablonuna uymayan makaleler değerlendirmeye alınmaz.

Yazım Kuralları

Başlık
İçerikle uyumlu 12 punto, tamamı büyük, koyu harflerle yazılmalıdır ve 12 kelimeyi geçmemelidir. İkinci başlık bir satır altına kalın, italik ve sadece ilk harfleri büyük olarak yazılmalıdır. Metin içi başlıklar -kaynakça dâhil- 11 punto olmalı, başlıklardan önce bir satır boşluk bırakılmalıdır. Makale içi başlıklarda Giriş ve Sonuç kısmında herhangi bir numaralandırma olmamalı, diğer başlıklar ise 1., 2.,3. şeklinde numaralandırılmalıdır.

Yazar Adı (Mizanpaj Aşamasında)
Makaleler sisteme yazar bilgisi girilmeden gönderilmelidir. Ancak özel bilgi gerektiren durumlar (Örneğin makalenin tezden üretilmesi vd.) dipnotta belirtilmelidir. Mizanpaj aşamasında ise yazarların yazar adını ve bilgilerini dosyada belirtilen yerlere ilk harfleri büyük ve koyu olarak girmesi beklenmektedir. Unvan, çalıştığı kurum, e-posta ve ORCID bilgileri ise hemen ismin altında yer almalıdır.

Öz
Öz, 10 punto büyüklüğünde Palatino Linotype ile yazılmalıdır. Metin iki yana yaslı olmalıdır. Öz, en az 200 en çok 350 kelime olacak şekilde hazırlanmalı ve çalışmayı tanımlayıcı ve tanıtıcı nitelikte olmalıdır.  Öz altında bir satır boşluk bırakılmalı ve burada 5 anahtar kelimeye yer verilmelidir. Kitap tanıtımlarının özetinde 200 kelime sınırı aranmamaktadır. Türkçe yazılarda, ikinci özet İngilizce olarak hazırlanmalıdır. Eğer yazı başka bir dilde hazırlanmışsa, ikinci özet Türkçe yazılmalıdır.

Yazının Ana Metni
Yazılar, Word sayfasında 11 punto, Palatino Linotype tipi ve tek satır aralığıyla yazılmalıdır. Metnin paragraf aralığı önce 0 nk sonra 6 nk olacak şekilde ayarlanmalıdır. Sayfanın üst ve alt kenarından 2,5 cm, sağ ve sol kenarlarından ise 2 cm boşluk bırakılmalıdır.
Paragraf başları 1 cm içeriden girinti ile başlamalı, metin iki yana yaslı olarak verilmelidir. Numaralandırılmış maddelerde girinti verilmemelidir. Yazının içindeki ara başlıkların ilk harfleri büyük, sola yaslı ve koyu renkte hazırlanmalıdır. Başlıklardan önce 1 satır boşluk bırakılmalıdır. Metin içinde vurgulanan yerler ve eser isimleri italik olarak gösterilmelidir. Metin içinde yer alacak fotoğraf, tablo, şekillere numara ve isim verilmelidir. Bunlar yazının üçte birini aşmamalıdır. Fotoğraflar ise yüksek çözünürlükte olmalıdır. Metin içinde açıklamalar için dipnot kullanılmalıdır. Dipnotlar 10 punto Palatino Linotype karakteriyle yazılmalıdır. Yazılarda metin içi atıf yöntemi kullanılmalıdır. Örnek: (Çobanoğlu, 2015, s. 12). İki veya daha çok yazarlı alıntılarda ilk göndermede tüm yazarların soyadı gösterilir. Diğer göndermeler için ilk yazarın soyadından sonra “vd.” ifadesi kullanılır.
Alıntılar tırnak içinde verilmelidir. Uzun ve blok alıntılar ise sağ ve sol taraftan 1 cm içeride, 10 punto olarak gösterilmelidir. Makaleler 10.000 kelimeyi geçmemelidir.

Sayfa Marjları:
Kağıt Boyutu: Dikey A4
Üst Kenar Boşluk: 2,5 cm
Alt Kenar Boşluk: 2,5 cm
Sol Kenar Boşluk: 2 cm
Sağ Kenar Boşluk: 2 cm
Ana Metin Yazı tipi: Palatino Linotype
Boyutlar: Ana başlık 12 punto, Ana metin ve kaynakça 11 punto, Dipnot ve alıntılar 10 punto
Satır Aralığı: Tek
Paragraf Aralığı: Önce 0, Sonra 6 nk
Paragraf Başı: 1 cm içeriden verilmelidir.

Kaynakça
Kaynaklar 11 punto ve 1 cm asılı olarak hazırlanmalıdır. Yazıda kullanılan kaynaklar, metnin sonunda, yazarların soyadına göre alfabetik olarak düzenlenmelidir. Yazıda aynı yazara ait birden fazla çalışma kullanılırsa bu çalışmaların yayın tarihine harf eklenmelidir. (2015a), (2015b).


Kaynakça bilgisi aşağıdaki şekillerde verilmelidir:
Kitaplar için;
Türkeş Günay, U. (2011). Elazığ Masalları ve Propp Metodu. Ankara: Akçağ Yayınları.
İki veya çok yazarlı kitap;
Bauman, R. ve Joel S. (1989). Explorations in the Ethnography of Speaking. Cambridge: Cambridge University Press.
Çeviri kitap için;
Propp, V. (2011). Masalın Biçimbilimi (M. Rifat ve S. Rifat, Çev.). İstanbul: İş Bankası Kültür Yayınları.
Kitap bölümleri için;
Elçin, Ş. (1996). Yeşil Abdal ve Karaca Oğlan Üzerine Notlar. Ö. Çobanoğlu ve M. Özarslan (Ed.), Prof. Dr. Umay Günay Armağanı (ss. 10-12) içinde. Ankara: Feryal Matbaacılık.
Makaleler için;
Çobanoğlu, Ö. (2018). Kazak Halk Kültüründe “Kam”dan “Baksi” ve “Emçi̇”ye Dönüşümler. AVRASYA Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 6 (7), 1-9.
Çok yazarlı makale;
Arvas, A., Tonkut Yılmaz, D. ve Zengin Z. (2017). At Çabış” Bir Oyun Mu? Bir Örneklem Olarak Kırgız Türklerinin Destanları. Motif Akademi Halkbilimi Dergisi, 10 (19), 1- 14.
Bildiri Kitabı için;
Taş, B. (2019). Kültürel Coğrafya Açısından Patasana Romanı. Eyüp Artvinli (Ed.), II. Uluslararası Coğrafya Eğitimi Kongresi Bildiriler Kitabı (ss. 1612- 1617) içinde. Eskişehir.
Tez için;
Özarslan, M. (1999). Erzurum ve Çevresinde Âşıklık Geleneğinin Bugünkü Durumu. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
Kaynak Kişi için;
Adı, Soyadı. Doğum Yeri. Doğum Tarihi/ Yaşı. Öğrenimi/ Mesleği. (1 Ocak 2012 tarihinde Ankara’da yapılmış olan bu derleme …. kişinin şahsi arşivindedir.)
İnternet Alıntısı için;
ÇAKÜ Türkiyat. (2022, 20 Nisan). I. Uluslararası Türkiyat Kongresi Hakkında Duyuru. Erişim adresi:

Son Kontrol Listesi
Makale yüklerken kontrol edilmesi gereken alanlar:
1. Yazar bilgileri
• E-posta adresi
• Tam posta adresi
• Telefon numarası
2. Gerekli dosyalar
• Makale metni
• Telif Devir Sözleşmesi
• İntihal Raporu
3. Makale dilbilgisi denetiminin yapılması
4. Kaynakçada adı geçen tüm referanslar metinde alıntılanmıştır ve bunun tersi de geçerlidir.

Etik İlkeler ve Yayın Politikası
Değerlendirme
Dergiye gönderilen yazılar daha önce hiçbir yerde yayımlanmamış olmalıdır. Bu şarta uyan yazılara ön değerlendirme için Editör onayıyla yazım editörü atanır. Ön değerlendirme sonucunda uygun bulunan yazılar alan editörüne gönderilir. Alan editörlerinin incelemesinden geçen yazılar için çift taraflı kör hakemlik süreci başlatılır ve incelenmek üzere iki hakeme gönderilir. İki hakem raporu “olumlu” olursa yazı dergiye kabul edilir. Raporlardan biri “olumsuz” olursa alan editörünün kararı doğrultusunda yazı üçüncü hakeme gönderilir. Minör düzeltmelerde aksi talep edilmedikçe makale yeniden hakeme gönderilmez ve editör kontrolünde düzeltmeler gerçekleştirilebilir. Ancak majör revizyonlarda makale tekrar hakeme gönderilir. Yazı, iki raporda da yayımlanmaya “uygun” bulunmazsa bu durum yazara bildirilir. Süreci tamamlanan yazılar geliş sırasına göre yayımlanır. Kitap incelemeleri ve doktora tez özetlerinin yayımına alan editörlerinin değerlendirmesi sonucunda karar verilir.
Yazarlar, Yayın Kurulu’nun ve editörlerin değerlendirmelerini dikkate alırlar ancak yazılarını savunma hakkına da sahiptirler. Yazılarda yayımlanmaya engel oluşturan bir durum tespit edilirse yayın süreci dondurulabilir. Yazılar gönderilmeden önce yazarları tarafından intihal programlarında raporlanmalıdır. Benzerlik oranı % 20’yi geçmemelidir. Bu oranı geçen yazılar yayın sürecine alınmaz. Sadece Dergipark üzerinden makale kabul edilmekte olup çalışmalar Dergipark üzerinden gönderilmelidir. Yazarlar, yazılarını gönderirken konu kısmına sadece yazının başlığını yazmalıdır.

Telif Hakkı
Çankırı Karatekin Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi’nde yayımlanan yazılarda ifade edilen görüşlerin sorumluluğu yazarlarına aittir. Yazar, çalışmasının yayımlanmaya kabulünün ardından yazısının yayın hakkını Çankırı Karatekin Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi’ne devretmiş olduğunu kabul eder. Yazılar için telif ücreti ödenmez. Derginin tüm süreçleri ücretsiz olup dergi açık erişim politikasını benimsemektedir. Dergide yayımlanmış yazılar; Creative Commons Atıf-GayriTicari 4.0 Uluslararası Kamu Lisansı (CC BY NC) ile lisanslanmıştır. Buna göre eser, dergiye atıf verilerek indirilebilir ya da paylaşılabilir ancak değiştirilemez ve ticari amaçla kullanılamaz.

Yayın Etiği İlkeleri ve Etik Beyan
ÇAKÜTAD, yayın etiği kapsamında tüm paydaşların aşağıda açıklanan etik sorumlulukları taşımasını beklenmektedir. ÇAKÜTAD’da yer alan etik görev ve sorumluluklar, açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE), WAME ve DOAJ tarafından yayınlanan rehberler ve politikalar dikkate alınarak hazırlanmıştır.
Dergiye gönderilecek olan yazılarda, “Etik Kurul Raporu” istenen çalışmaların Etik Kurul Raporu da gönderilmelidir. İnsan ve hayvan denekleri üzerinde yapılan araştırmalarda etik kurulu onayı gerekir. Etik Beyan raporunun sorumluluğu yazara aittir. Etik ihlal durumunda ÇAKÜTAD, çalışmayı geri çekme ve hukukî işlem başlatma hakkına sahiptir. Çeviri yazılarda, yazarından izin alındığını gösteren Çeviri İzin Belgesigerekmektedir. Belge sistemden elde edilebilir veya yazarın kendisinin hazırladığı bir formatta da gönderilebilir.

Yazarlık ve Katkı Oranları
ÇAKÜTAD yazarlık ve katkıda bulunma politikalarında ICJME Defining the Role of Authors and Contributors tavsiyelerini benimsemektedir. Bu doğrultuda yazarlar çalışmalarında katkıda bulundukları bölümleri belirtmeli, katkı oranlarını bildirmeli, yardımcı katkılar yazının teşekkür bölümünde gösterilmelidir. Çok yazarlı makalelerde her bir yazar, yazının son hâline onay vermeli, yazar sırası katkı oranlarına göre sıralanmalıdır.

Çıkar Çatışmaları ve Rakip Çıkarlar
ÇAKÜTAD’a gönderilen makalelerde çıkar çatışması beyanı yazarın sorumluluğundadır. Yazar çıkar çatışması varsa nedenlerini açıklayarak bu durumu belirtmelidir. ÇAKÜTAD bu çıkar çatışmalarını tarafsız bir şekilde ele alır ve duruma uygun değerlendirme süreci başlatır.

Şikâyet ve İtiraz Süreçler
Dergiye gönderilen yazıları bilimsel etik ve ilkeler çerçevesinde objektif olarak değerlendirilir. Yazarlar, dergide yayımlanan yazıların her türlü yayın hakkını dergiye devretmiş olur ve kabul eder. Yazılarla ilgili herhangi bir telif hakkı talep edemez. Makale yayın sürecinde, Yayın Kurulu’nun ve editörlerin değerlendirmeleri dikkate alınır ancak yazarlar yazılarını savunma hakkına da sahiptirler. Yazılarda yayımlanmaya engel oluşturan bir durum tespit edilirse yayın süreci dondurulabilir. Şikâyet ve geri bildirim süreçlerinde cakutad@karatekin.edu.tr adresi üzerinden ÇAKÜTAD’a erişilebilir. Etik ihlal bildirimleri başta olmak üzere, yazarlar ve hakemler arasında doğacak itirazlar şeffaf bir şekilde ele alınır. ÇAKÜTAD, hakem raporlarına itiraz eden yazarların gerekçeleri dâhilinde yeni bir değerlendirme süreci başlatabilir.

Yayın Sonrası Düzeltme ve Geri Çekme
ÇAKÜTAD’da yayınlanan makalelere yönelik itiraz ve eleştiriler, cakutad@karatekin.edu.tr adresi üzerinden yapılabilir. Bu kapsamda yazarlar tarafından düzeltme, geri çekme gibi talepler değerlendirilir. Yayın sonrası makalelerde tespit edilen hatalar -5- gün içinde düzeltilebilir. Bu süreyi geçen yazılarda düzeltme metni yayınlanır.

Veri Paylaşımı ve İstatistik
ÇAKÜTAD, bilimsel güvenirlik amacıyla veri paylaşımı yapabilir. Yayınlanan çalışmaların nicel ve nitel verileri; kişisel ve hassas veriler dışında bulguların denetlenmesi, yeniden üretilebilirliği ve şeffaflık ilkesi gereği istatistik olarak paylaşılabilir.

Editörün Görev ve Sorumlulukları
1. Editör, dergide yayımlanan her yazının derginin yayın politikası, amaç ve kapsamına uygunluğuna dikkat etmekle sorumludur. Bireylerin açık rızası olmayan hâllerde kişisel verilerin muhafaza edilmesine özen göstermelidir.
2. Editör, yazıların yayın süreci boyunca yazıyla ilgili tüm bilgilerin gizli tutulmasına dikkat etmelidir. Yayın sürecine giren her yazının dosyalarını kayıt altında tutarak arşivlemelidir.
3. Derginin yayın kalitesini yükseltmek editörün temel sorumluluk alanlarından bir diğeridir.
4. Editör, bilimsel etik anlayışı gereği yazarların inanç, etnik köken, cinsiyet ve siyasi görüşlerini dikkate almadan objektif bir tavır sergilemelidir.
5. Editör, şeffaflık ilkesiyle hareket ederek tüm süreçler hakkında gerekli açıklamaları yapmalı, dergiye gönderilen yazılarda deneysel araştırmalarla ilgili yasal izinlerin takibini yaparak Etik Kurul Onayı’nın alınıp alınmadığına dikkat etmelidir.
6. Editör, çift ve kör hakemlik anlayışına bağlı kalarak tüm süreçlerin bu kural çerçevesinde yürütülmesine azami gayret göstermelidir.
7. Editör, dergi sahibi ve yayıncının müdahalelerinden bağımsız hareket ederek kararlarını bu minvalde vermelidir.
8. Editör, dergiye katkı sağlayacak editör yardımcılarıyla uyumlu bir çalışma ortamı sağlamalı, Yayın Kurulu’nun bilimsel etik gereği nesnel olmasına yönelik uygun şartları oluşturmalıdır.
9. Derginin yayın politikası, editör kurulunun görüşleri de dikkate alınarak belirlenmelidir.
10. Editör, derginin yayın ve yazım kurallarını açık şekilde ifade etmeli, makale şablonunun en güncel hâlinin yazarlara ulaşmasına olanak tanımalıdır. Yazı gönderim sürecinden yayım tarihine kadarki tüm aşamalarla ilgili yazarları bilgilendirici açıklamalar yapmalıdır.
11. Editör, dergiye gönderilen yazıların çalışma alanına ve muhtevasına dikkat ederek yazıyı değerlendirmeye uygun hakemlere yönlendirmelidir.
12. Yazıların uygun koşullarda değerlendirilebilmesi için gerekli hakem değerlendirme formları hazırlanmalı, bu şablonlar zamanında gönderilerek ulaşılabilir olmalıdır.
13. Editör, gönderilen makalelerde gerekli düzeltmeleri yapabilir ve yazının bütünlüğüne uygun olan ekleme ve çıkartmaları editörlerden ve yazardan talep edebilir. Alan editörü ve hakem, üzerine atanan yazı hakkında kendini yeterli bulmazsa veya zamanında değerlendirme imkânına sahip olmazsa bunu Editöre bildirmelidir.

Hakemlerin Sorumlulukları
1. Hakemler, kör hakemlik sürecine uygun olarak gizlilik ve tarafsızlık ilkelerine bağlı kalmalıdır.
2. Hakemler, hakemlik daveti aldıkları yazıyla ilgili değerlendirme yapıp yapamayacakları hususunda editöre 10 gün içinde dönüş yapmalıdır. Değerlendirmeler ise 15 gün içinde tamamlanmalıdır.
3. Hakemler, uzmanlık alanına girmeyen yazıları değerlendirmeyi kabul etmeyerek sadece kendi uzmanlık alanlarına uygun yazılara hakemlik yapmalıdır.
4. Hakemler, yazıları nesnellik ilkesine bağlı kalarak bilimsel ve tarafsız bir anlayışla değerlendirmeli, ilmî olmayan kişisel görüşlere ve aşağılayıcı ifadelere yer vermeden nezaket kurallarına uygun davranmalıdır.
5. Hakemlerin sorumluluk alanlarından biri de yazarın/yazarların intihal, telif hakkı ihlali, çıkar çatışması-çıkar birliği gibi durumlarını tespit ettikleri hâlde dergi editörüne iletmektir.

Yazarların Sorumlulukları
1. Yazarlar, dergide yayımlanan yazılarının her türlü yayın hakkını dergiye devretmiş olur ve kabul eder. Yazılarla ilgili herhangi bir telif hakkı talep edemez.
2. Yazarlar, dergiye gönderdikleri yazıların daha önce herhangi bir yerde ve dilde yayımlanmadığını, yayımlatmak amacıyla herhangi bir dergiye göndermediğini/değerlendirmeye alınmamış olduğunu taahhüt ve beyan etmekle mükelleftir.
3. Yazarlar, yazar olarak katkı sağlamayan bireylerin isimlerini makaleye eklememeli, dergiye aynı sayıda yayımlanmak üzere iki veya daha çok yazı göndermemelidir.
4. Yazarlar, yayımlanmak üzere dergiye gönderdikleri yazılarını kesinlikle derginin yazım ve yayın kurallarına uygun biçimde düzenlemek, makale şablonuna uygun biçimde düzenlenmiş hâlini sisteme yüklemekle sorumludur.
5. Yazarlar, yayımlatmak üzere gönderdikleri yazıların intihal raporlarını sunarak özgün olduğunu kanıtlamakla mükelleftir. Yazılarda yer alan tablo, şekil vb. telifli materyallerin sorumluluğu yine yazarına aittir.
6. Yazarlar, dergiye gönderilen yazıyla ilgili bulguları ve bilimsel sonucu etkileyebilecek çıkar çatışması, rekabet alanlarını belirtmeli, çalışmaya sağlanan sponsorlukları, mali ya da proje desteklerini açık bir şekilde yazılı olarak belirtmelidir.
7. Yazarlar, dergiye gönderdikleri yazılarında katkıda bulunanlarla, kaynaklara ve başka yazarlara dergi yazım kurallarına uygun biçimde atıf yaparak ilgili kaynakları kaynakçada kesinlikle göstermelidir.
8. Dergiye gönderilen yazılar eğer ulusal ya da uluslararası bir kongrede/sempozyumda sunulmuşsa veya özet metni yayımlanmışsa yazarlar bu durumu mutlaka yazıda belirtmelidir.
9. Yazarlar tarafından dergiye gönderilen yazıların bilimsel araştırma yayın etiğine uygunluğu sağlanmalı, bu hususta YÖK Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Yönergesi titizlikle dikkate alınmalıdır.
10. Dergi editörünün yayım sürecinde talep ettiği makalenin etik durumuyla ilgili belgeler belirtilen süre içerisinde yazarlar tarafından gönderilmelidir.
11. Yazarlar, değerlendirme sürecine girmiş yayınla ilgili yazar ekleme, çıkarma ve sıra değiştirme gibi müdahalelerde bulunmamalıdır.
12. Yazarlar, dergide yayımlanmış yazısıyla ilgili bilimsel bir hata tespit ettiğinde yazıdaki hataları düzeltme ya da yazıyı geri çekme hususlarında ivedilikle editörle iletişime geçmelidir.
13. Yazarlar, dergide yayımlanmak üzere gönderilen yazılarda kullanılacak deneklerle ilgili Etik Kurul Onayı’nı almak zorundadır. Temel insan ve hayvan haklarına saygı gösterilmesi zaruridir.
14. Dergi yönetimi, dergide yayımlanmak üzere yazı gönderen yazarların yukarıda belirtilen koşullara uygun hareket etmeyi kabul ettiklerini varsaymaktadır.

Bu ilkeler, ÇAKÜTAD’ın bilimsel niteliğini koruma amacıyla düzenli olarak güncellenmektedir.

Yazılar için telif ücreti ödenmez. Derginin tüm süreçleri ücretsizdir. Yayın öncesi ve sonrasında herhangi bir ücret talep edilmez.

Editör

Editör Yardımcısı

Siyaset Bilimi, Türk Siyasal Hayatı, Siyaset Sosyolojisi, Türkiye Cumhuriyeti Tarihi, Yakınçağ Askeri Tarih

Alan Editörleri

LİSANS: SELÇUK ÜNİVERSİTESİ/İLAHİYAT FAKÜLTESİ/İLKÖĞRETİM DİN KÜLTÜRÜ VE AHLAK BİLGİSİ ÖĞRETMENLİĞİ PR. 2009

YÜKSEK LİSANS: NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ/SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ/TÜRK İSLAM EDEBİYATI 2017

DOKTORA: NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ/SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ/TÜRK İSLAM EDEBİYATI 2021

Türk İslam Edebiyatı
Beşeri Coğrafyada Kent , Kırsal ve Bölgesel Coğrafya, Türkiye Beşeri Coğrafyası, Yerleşme Coğrafyası, Beşeri Coğrafya (Diğer)
Hint Dili, Edebiyatı ve Kültürü, Felsefe, Dil Felsefesi, Eğitim Felsefesi, Zihin Felsefesi, Mantık, 20. Yüzyıl Felsefesi, Modern Felsefe
Türkiye Sahası Yeni Türk Edebiyatı
Hat, İslam Sanatları, Sanat Tarihi, Mimari, Türk İslam Sanatında Hat, Türk-İslam Sanatları Tarihi
Osmanlı Kurumları ve Medeniyeti, Osmanlı Düşünce Tarihi, Osmanlı Merkez Teşkilatı, Osmanlı Sosyoekonomik Tarihi, Osmanlı Taşra Teşkilatı, Osmanlı Toplumu
Türk İslam Edebiyatı, Osmanlı Sahası Dışındaki Klasik Türk Edebiyatı, Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı, Alevilik Bektaşilik Araştırmaları

Dil Editörleri

İkinci Bir Dil Olarak İngilizce, Tarih Felsefesi, Osmanlı Eğitim Tarihi
Sanat Tarihi, Arkeoloji, Nümizmatik, İslam Öncesi Türk Tarihi
Türkiye Dışındaki Türk Halk Bilimi, Türkiye Sahası Türk Halk Bilimi
Türk Dili ve Edebiyatı, Eski Türk Dili (Orhun, Uygur, Karahanlı), Tarihi Kuzey Doğu Türk Dili (Harezm, Kıpçak, Çağatay), Yeni Türk Dili (Eski Anadolu, Osmanlı, Türkiye Türkçesi)
Türk Dili ve Edebiyatı

1996 yılında Dicle Üniversitesi, İngiliz Dili Eğitimi Bölümünden mezun oldu. 1996-2013 yılları arasında, Millî Eğitim Bakanlığında Yöneticilik, Uzman İngilizce ve Fransızca Öğretmeni olarak görev yaptı. 2014 yılında Çankaya Üniversitesi İngiliz Edebiyatı ve Kültür İncelemeleri bölümünde yüksek lisansını tamamladı. 2013 yılında Çankırı Karatekin Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Ofisi ve Erasmus Koordinatörlüğünde görev yaptı. 2018 yılında aynı üniversite Yabancı Diller Bölümüne İngilizce Öğretim Görevlisi olarak atandı. 2020 yılında Gazi Üniversitesi Mütercim Tercümanlık Çeviri ve Kültürel Çalışmalar bölümünde doktorasını tamamladı. Halen Çankırı Karatekin Üniversitesinde Doktor Öğretim görevlisi olarak görev yapmaktadır. Evli ve iki çocuk annesidir. Yazarın “Çeviri Amaçlı Tasavvuf Terminolojisi -Talât Sait Halman’ın “Yunus Emre Selected Poems” Adlı Çalışması Çerçevesinde Tasavvufi Şiirin Çevirisi” adında Yunus Emre Şiirlerinin İngilizce çevirilerine yönelik uluslararası inceleme kitabı, “Yunusca Çeviri-Yunus Emre Kavramlarının Dünya Dillerine Aktarılması” adında kavramları tanıtan uluslararası bir diğer kitabı vardır. “Translation of Cultural Items” (Kültürel Ögelerin Çevirisi) adlı Türkçe deyim ve atasözlerinin aktarımını örnekleriyle anlatan uluslararası İngilizce, Fransızca, Almanca, İtalyanca, İspanyolca, Lehçe ve Rusça gibi yedi dile çevrilen kitabı bulunmaktadır. Yaşadığı yöreyi ve kültürünü anlattığı, “Kültürel Çalışmalar Çankırı Tarihi ve Kültürel Değerleri” adlı kitabı vardır. Ayrıca, çeviri ve kültür çalışmalarını içeren uluslararası, ulusal bildirileri, konferansları, makale ve dergi yayınları mevcuttur.

Çeviribilim, İngiliz ve İrlanda Dili, Edebiyatı ve Kültürü, Karşılaştırmalı ve Ulusötesi Edebiyat, Kültürel çalışmalar (Diğer)

Sosyal Medya ve İstatistik Editörü

Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme, Ölçek Geliştirme, Standart Belirleme ve Normlar, Kültürlerarası Ölçek Uyarlama, Bilgisayar Tabanlı Sınav Uygulamaları, Ulusal ve Uluslararası Başarı Karşılaştırmaları, İstatistiksel Analiz Teknikleri

Yazım Editörü

Türk Halk Edebiyatı, Türk Dili ve Edebiyatı (Diğer), Türkiye Dışındaki Türk Halk Bilimi, Türkiye Sahası Türk Halk Bilimi

Son Okuma

Klasik Türk Edebiyatı, Türkçe Eğitimi

Mizanpaj Editörü

Dilbilim, Türk Halk Bilimi, Türkiye Dışındaki Türk Halk Bilimi, Türk Halk Bilimi (Diğer)

Yayın Kurulu

Aile Hukuku, Hukuk Teorisi, İçtihat ve Hukuki Yorum, İslam Hukuku
Alevilik Bektaşilik Araştırmaları, Genel Türk Tarihi, Ortaçağ Tarihi, Yeniçağ Tarihi
Türk Halk Edebiyatı, Türkiye Dışındaki Türk Halk Bilimi, Türkiye Sahası Türk Halk Bilimi, Türk Halk Bilimi (Diğer)
Kuzey-Batı (Kıpçak) Türk Lehçeleri ve Edebiyatları, Türk Dili ve Edebiyatı, Eski Türk Dili (Orhun, Uygur, Karahanlı)
Beşeri Coğrafya, Nüfus Coğrafyası, Tarihi Coğrafya, Yerleşme Coğrafyası
1963 Karaman doğumludur. İlk, orta ve lise tahsilini Karaman'da tamamladı. Selçuk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünü okudu. Yüksek lisans ve doktorasını Erciyes Üniversitesi sosyal Bilimler Enstitüsünde Prof. Dr. Tuncer Gülensoy danışmanlığında yaptı. 2010 yılında doçent 2015 yılında profesör oldu. Halen Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Çağdaş Türk Lehçeleri ve Edebiyatları Bölümünde çalışmaktadır.
Dokümantasyon, Çağdaş Türk Lehçeleri ve Edebiyatları, Güney-Batı (Oğuz) Türk Lehçeleri ve Edebiyatları, Güney-Doğu (Yeni Uygur/Özbek) Türk Lehçeleri ve Edebiyatları, Kuzey-Batı (Kıpçak) Türk Lehçeleri ve Edebiyatları, Dil Çalışmaları, Dilbilim, Karşılaştırmalı ve Ulusötesi Edebiyat, Sümeroloji, Yeni Türk Dili (Eski Anadolu, Osmanlı, Türkiye Türkçesi)
Arkeoloji, Arkaik Dönem Arkeolojisi, Helenistik Dönem Arkeolojisi, Klasik Dönem Arkeolojisi, Nümizmatik, Yunan ve Roma Dönemi Arkeolojisi, Eski Yunan ve Roma Tarihi
Güney-Batı (Oğuz) Türk Lehçeleri ve Edebiyatları, Güney-Doğu (Yeni Uygur/Özbek) Türk Lehçeleri ve Edebiyatları, Kuzey-Batı (Kıpçak) Türk Lehçeleri ve Edebiyatları, Dil Çalışmaları (Diğer)
Dil Çalışmaları, Türk İslam Edebiyatı, Türk Halk Edebiyatı, Türk Dili ve Edebiyatı (Diğer), Alevilik Bektaşilik Araştırmaları, Türkiye Dışındaki Türk Halk Bilimi, Türkiye Sahası Türk Halk Bilimi, Türk Halk Bilimi (Diğer)
Çağdaş Türk Lehçeleri ve Edebiyatları, Arap Dili, Edebiyatı ve Kültürü, Türk Dili ve Edebiyatı, Tarihi Kuzey Doğu Türk Dili (Harezm, Kıpçak, Çağatay), Yeni Türk Dili (Eski Anadolu, Osmanlı, Türkiye Türkçesi)

İngilizce, Arapça

İslam Tarihi ve Medeniyeti
1993-1994; İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü (Lisans) 1994-1997; Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü (Lisans) 1998-2000; Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü (Yüksek Lisans) 2000-2006; Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü (Doktora) 2006-2013; Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü (Yrd.Doç.Dr.) 2013-2014; Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü (Doç.Dr.) 2014-2019; Çankırı Karatekin Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü (Doç. Dr.) 2019-2024; Çankırı Karatekin Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü (Prof. Dr.); 2024 Halen İzmir Bakırçay Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi Coğrafya Bölümü (Prof. Dr.)
Doğal Kaynak Yönetimi, Beşeri Coğrafya, Beşeri Coğrafyada Kent , Çevresel Coğrafya, Ekoloji, Sürdürülebilirlik ve Enerji, Ekonomik Coğrafya, Kırsal ve Bölgesel Coğrafya, Nüfus Coğrafyası, Siyasi Coğrafya, Türkiye Beşeri Coğrafyası, Türkiye Ekonomik Coğrafyası, Yerleşme Coğrafyası
Din, Toplum ve Kültür Araştırmaları , İslam Araştırmaları, Kelam

1967 yılında Çorum’un Alaca ilçesinde doğdu. İlk ve orta öğrenimini Sungurlu’da tamamladı. 1990 yılında Gazi Üniversitesine bağlı Gazi Eğitim Fakültesinden mezun oldu. 1991-1992 yılında askerlik yükümlülüğünü yerine getirdi. 1992 yılının Ağustos ayında Ankara Üniversitesi TÖMER Dil Öğretim Merkezinde Türkçe Okutmanlığı stajı yaptı. Stajını tamamladıktan sonra Kasım 1992’de aynı kuruma bağlı TÖMER’in Samsun Şubesinde kadrolu Türkçe okutmanı ve Türkçe Bölümü Başkanı olarak göreve başladı. 1993 yılının Nisan ayında TC Dış İşleri Bakanlığı aracılığıyla Kazakistanlı diplomatlara Türkçe öğretmek üzere Kazakistan’ın Almatı şehrinde 9 ay süreyle görev yaptı. Almatı’daki görevi esnasında Kazak Dili ve Edebiyatı üzerine araştırmalar yaptı. Görev süresi sona erdikten sonra TÖMER’deki görevine döndü. Daha sonra A.Ü. TÖMER Gaziantep Şubesine tayin edilerek Yabancı Diller Bölüm Başkanı ve Türkçe Okutmanı olarak bir yıl çalıştı.

1994 yılında A.Ü. TÖMER’in Ankara’daki Tunalı Hilmi Şubesinde Türk Lehçeleri Bölümü Başkanı olarak görevlendirildi ve A.Ü. TÖMER Türk Lehçeleri ve Edebiyatları Bölümünce çıkarılan Türk Lehçeleri ve Edebiyatları Dergisinin Yazı İşleri Müdürü olarak görev yaptı. Ayrıca A.Ü.TÖMER bünyesinde kurulan Bilimsel Araştırma Kurulu (BİLAK) Başkanlığını yürüttü. Türk Dünyasının önde gelen dilci ve edebiyatçılarının makalelerinin yayımlanmasında: Kazakların ünlü şairi Abay Kunanbayev, JambılJabayev ve yazar Muhtar Awezov, Türkmenlerin ünlü şairi Mahtumkulu, Azerbaycan’ın ünlü şairi Bahtiyar Vahapzâde ve Ali ŞirNevâî gibi Türk Dünyasının dil ve edebiyat ustaları adına özel sayıların çıkarılmasında katkıları oldu.

Ahmet Güngör, Bilimsel çalışmalarını Türkiye Türkçesi’nin öğretimi, Kazakça ve Kırgızca üzerine yoğunlaştırmıştır. Kırgız Milli Devlet Üniversitesinde Kırgız Dilbilimi alanında Yüksek Lisansını (2003), H. Karasayev Bişkek Sosyal Bilimler üniversitesi, Türkoloji Ana Bilim Dalında ‘Kırgızca ve Türkçe’de Hastalık Adlarıyla İlgili Örtmece (Euphemism) Sözler’ (2006) adlı doktora tezini tamamlamıştır.1998-2004 yılları arasında Kırgızistan Türkiye Manas Üniversitesi, Modern Diller Yüksek Okulu, Türkçe Hazırlık Sınıfları Koordinatörü olarak görev yaptı. 2004-2005 Öğretim yılından itibaren Modern Diller Yüksek Okulunda ‘Dilbilime Giriş’, ‘Kırgızca’dan Tükçe’ye Sözlü Çeviri Uygulamaları’ ve ‘Kırgızca’dan Türkçe’ye Anında Çeviri Uygulamaları’ derslerini verdi.

2009 yılında Kırgızistan-Türkiye Manas Üniversitesinden ayrılarak Sinop Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü kurucu öğretim üyesi olarak görevlendirildi. 2009-2012 yılları arası Sinop Üniversitesinde görev yaptı.

2012 yılında Giresun Üniversitesi, Fen- Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünde öğretim üyesi olarak görev aldı. Ayrıca GRÜ TÖMER’i kurarak müdürlüğünü yürüttü. 2016-2019 yılları arası Ahmet Yesevi Uluslararası Türk-Kazak Üniversitesinde Hazırlık Fakültesi Dekanı olarak görev yaptı.

Ahmet Güngör’e Kazakistan’ın Çimkent şehrinde yer alan Bölgesel Sosyal Girişimcilik Üniversitesi (Regional Social – Innovational University www.rsiu.kz/ru) tarafından “Profesör” (26.05.2017), Uluslararası Bilişim Akademisi (International İnformatization Academy, IIA, Kazakistan/Almatı) tarafından “Akademik” unvanına layık görülerek akademi üyeliğine kabul edilmiştir (06.06.2017). Ayrıca Kırgızistan’ın İ. Arabayev Kırgız Devlet Pedagoji Üniversitesi, Senato Meclisi 71 no’lu kararıyla “Fahri Profesörlük” unvanı verilmiştir ( 27.04.2018).

Ahmet Güngör Uluslararası Dünya Dilleri Üniversitesinin kurulmasına yönelik proje çalışmalarına –ekip arkadaşlarıyla- devam etmektedir.

Evli ve üç çocuk babasıdır.

Çağdaş Türk Lehçeleri ve Edebiyatları, Kuzey-Batı (Kıpçak) Türk Lehçeleri ve Edebiyatları, Çeviribilim, Dilbilim
Türk Kültür Tarihi, Ortaçağ Tarihi, Selçuklu Tarihi, Türk İslam Devletleri Tarihi
İslam Sanatları, Sanat Tarihi, Ebru Sanatı, Mimari, Türk İslam Sanatında Güzel Sanatlar
İslam Tarihi
Felsefe, Din, Toplum ve Kültür Araştırmaları
Hrıstiyanlık Araştırmaları, Karşılaştırmalı Dini Araştırmalar
Dinler Tarihi
Yakınçağ Askeri Tarih, Yakınçağ Osmanlı Tarihi
Kuzey-Batı (Kıpçak) Türk Lehçeleri ve Edebiyatları, Tarihi Kuzey Doğu Türk Dili (Harezm, Kıpçak, Çağatay), Yeni Türk Dili (Eski Anadolu, Osmanlı, Türkiye Türkçesi)
Kuzey-Batı (Kıpçak) Türk Lehçeleri ve Edebiyatları, Türk Dili ve Edebiyatı, Tarihi Kuzey Doğu Türk Dili (Harezm, Kıpçak, Çağatay)
Tarih Felsefesi, Türk Düşünce Tarihi, Tarihi Coğrafya, Tarih Sosyolojisi , Türk Dünyası Çalışmaları, Genel Türk Tarihi, İslam Öncesi Türk Tarihi, Orta Asya Tarihi, Türk Bozkır Kültürü, Türk Halkları ve Toplulukları, Türk Kültür Tarihi