BARIŞ SÜRECİNDE BOZGUNCULAR SORUNU: ABU SAYYAF ÖRNEĞİ
Öz
İç çatışmaların yaşandığı ülkelerde barış süreçlerinin kilit aktörlerinden biri olan bozguncular, kırılgan barış sürecini çeşitli yöntemler ile tehdit ederler. Barış sürecine ikna olmayan, bu sürecin amaçları ile çeliştiğini ya da çıkarlarına zarar verdiğini düşünen bu aktörler barış araştırmaları literatüründe çeşitli boyutları ile ele alınmaktadır. Bu makale, Stedman’ın bozguncular modelinden yola çıkarak, 1976’dan beri Filipinler hükümeti ile Moro temsilcileri arasında sürdürülen barış sürecinde bozguncu bir aktör olarak tanımlanan Abu Sayyaf örgütünü analiz etmeyi amaçlamaktadır. Makale öncelikli olarak Stedman tarafından önerilen teorik modele odaklanmakta ve ağırlıklı olarak tümcü, doyumsuz ve sınırlı olarak adlandırılan bozguncu tipleri ile önerilen çözüm stratejilerini takdim etmektedir. İzleyen bölüm Moro sorununun kökenleri ile Filipinler barış sürecine ilişkin tarihsel bir analiz sunmakta ve Abu Sayyaf örgütünün kuruluş ve gelişimini incelemektedir. Son olarak, Abu Sayyaf örgütünü tümcü bozguncu olarak tanımlayan makale, örgütü Stedman’ın modeli ışığında analiz etmekte ve bozguncu modelinin güçlü ve zayıf yönleri tartışmaktadır. Bozguncu modelinde öngörüldüğü üzere, barış koruyuculuğu rolünü üstlenen Filipinler hükümeti ve Moro Cephesinin temsilcileri bu süreçte, bozguncuyla baş etmek için zor kullanma yöntemlerine başvurmaktadır. Bu çerçevede makale, Filipinler’de 2009’dan itibaren ateşkesi korumayı başaran barış koruyucularının güç kullanma ve kalkan tren stratejileri ile başarılı bir politika uyguladıklarını ortaya koymaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abinales, P. N. ve Donna J. A. (2005). State and society in the Philippines, Lanham: Rowman& Littlefield Publishers.
- Abuza, Z. (2005). Balik-Terrorism: The return of the Abu Sayyaf, http://www.strategicstudiesinstitute.army.mil/pdffiles/pub625.pdf, (Erişim Tarihi: 30.09.2016).
- Abu Sayyaf Group. http://web.stanford.edu/group/mappingmilitants/cgi-bin/groups/view/152, Erişim Tarihi 11.09. 2016.
- Aggestam, K. (2006). “Internal and external dynamics of spoiling: A Negotiation approach”, E. Newman, O. Richmond (Eds.) Challenges to Peacebuilding: Managing spoilers during conflict resolution, New York: United Nations University Press.
- Agrasada, D. (2003, 08 December). Peace derivatives and probabilities in Muslim Mindanao, Erişim Tarihi 02.09.2016, http://www.asianresearch.org/articles/1498.html.
- Atkinson, G. (2012). “Abu Sayyaf: The father of the swordsman: A review of the rise of Islamic insurgency in the Southern Philippines”, American Security Project: Perspective.
- Banlaoi, R. C. (2006). “The Abu Sayyaf Group: From mere banditry to genuine terrorism”, Southeast Asian Affairs, 247-262.
- Bangloi, R. C. (2010). The sources of teh Abu Sayyaf’s resilience in the southern Philippines, CTS Sentinel, 3 (5), 17-19.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Siyaset Bilimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
GÖRKEM Tanrıverdi
*
DOĞUŞ ÜNİVERSİTESİ
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
28 Aralık 2017
Gönderilme Tarihi
24 Kasım 2017
Kabul Tarihi
22 Aralık 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 1 Sayı: 2