Regarding Secondary School Turkish Lessons In Emergency Situations Examination Of Turkish Teachers' Opinions

Öz

Emergencies are conditions that negatively affect many rights of the individual, such as the right to education. In emergencies, people need communication skills to overcome negative conditions. Turkish lesson is the main course in which communication skills are developed. Since emergencies are different from normal times, the Turkish lesson taught in emergency situations should also be different from the lesson in normal times. For this reason, it is important how the secondary school Turkish lesson should be given in emergency situations. The aim of this research is to examine how the secondary school Turkish lesson should be given in emergency situations in line with the opinions of Turkish language teachers. For this purpose, research data were asked from 120 Turkish teachers working in Adıyaman in the 2021-2022 academic year, on a voluntary basis, using a semi-structured interview form, one of the qualitative data collection tools, via Google Docs. The data obtained were analyzed using the content analysis technique, which is among the qualitative methods. According to the findings, it was concluded that the participants had difficulties in teaching grammar topics in the Turkish lesson and they could not reach a sufficient number of participants in the learning environment. Identified problems can be solved by restructuring the program in accordance with the nature of the emergency.

Anahtar Kelimeler

• Turkish Lesson

Proje Numarası

yok

Acil Durumlarda Ortaokul Türkçe Dersine İlişkin Türkçe Öğretmenlerinin Görüşlerinin İncelenmesi

Öz

Acil durumlar, eğitim hakkı gibi bireyin birçok hakkını olumsuz etkileyen koşullardır. Acil durumlarda birey, olumsuz koşulları atlatabilmek için iletişim becerilerine ihtiyaç duyar. Türkçe iletişim becerilerinin geliştiği ana derstir. Acil durumlar normal zamanlardan farklı olduğu için acil durumlarda işlenen Türkçe dersi de normal zamanlarda yapılan dersten farklı olmalıdır. Bu nedenle acil durumlarda ortaokul Türkçe dersinin nasıl verilmesi gerektiği önemlidir. Bu araştırmanın amacı, acil durumlarda ortaokul Türkçe dersinin nasıl verilmesi gerektiğini Türkçe öğretmenlerinin görüşleri doğrultusunda incelemektir. Bu amaç doğrultusunda, araştırma verileri nitel veri toplama araçlarından yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak Google Formlar üzerinden 2021-2022 eğitim-öğretim yılında Adıyaman ilinde görev yapan 120 Türkçe öğretmeninden gönüllülük esasına göre istenmiştir. Elde edilen veriler nitel yöntemler arasında yer alan içerik analizi tekniği kullanılarak çözümlenmiştir. Elde edilen bulgulara göre katılımcıların Türkçe dersinde dil bilgisi konularını vermekte zorlandıkları ve öğrenme ortamında yeterli katılım sayısına ulaşamadıkları vb. sonuçlarına ulaşılmıştır. Tespit edilen sorunlar programın acil durumun niteliğine uygun olarak yeniden yapılandırılmasıyla çözülebilir.

Anahtar Kelimeler

• Türkçe Dersi
• Acil Durumlar
• Öğretim Faaliyetleri

Destekleyen Kurum

yok

Proje Numarası

yok

Teşekkür

yok

Kaynakça

1. AFAD (2014). Açıklamalı Afet Terimleri Sözlüğü, Ankara: AFAD.
2. Akkaya, A. ve Karadağ, R. (2012). Türkçe dersine ilişkin ilköğretim 5. sınıf öğrencilerinin geliştirdikleri metaforlar. 11. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu Bildiri Özetleri, Rize: Nobel Akademik Yayıncılık.
3. Akyol, H. (2019). Türkçe öğretim yöntemleri, Ankara: Pegem.
4. Alan, Y. ve Can, F. (2021). COVID-19 salgını döneminde öğretmen olmak: Türkçe öğretmenlerinin görüşleri. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 72, 541-562.
5. Bayburtlu, Y. S. (2020). Covid-19 pandemi dönemi uzaktan eğitim sürecinde öğretmen görüşlerine göre Türkçe eğitimi. Turkish Studies, 15(4), 131-151.
6. Bozkurt, A. (2020). Koronavirüs (Covid-19) pandemi süreci ve pandemi sonrası dünyada eğitime yönelik değerlendirmeler: Yeni normal ve yeni eğitim paradigması. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(3), 112-142.
7. Burde, D., Kapit, A., Wahl, R. L., Guven, O. ve Skarpeteig, M. I. (2016). Education in emergencies: A review of theory and research. Review of Educational Research, 87(3), 619–658. doi: 10.3102/003465431667159
8. Creswell, J. W. (2017). Nitel araştırma yöntemleri (Bütün, M. ve Demir, S.B., Trans. Ed.). İstanbul: Siyasal Kitapevi.

9. Davey, Lynn. (2009). The application of case study evaluations.(Çev: Tuba Gökçek). Elementary Educatıon Online, 8(2), 1-3
10. Doyumğaç, İ., Tanhan, A., & Kıymaz, M. S. (2021). Understanding the most important facilitators and barriers for online education during COVID-19 through online photovoice methodology. International Journal of Higher Education, 10(1), 166-190.
11. Erdoğan, D. G. ve Ayanoğlu, Ç. (2021). Covid-19 Pandemi Döneminde Eğitim Programlarının Uzaktan Eğitimde EBA Platformu Yoluyla Uygulanmasında Karşılaşılan Güçlüklere Yönelik Öğretmen Görüşleri. Research in Education, 28, 100-128.
12. Göçmen, G. (2017). Acil durumlarda eğitim yönetimi.
13. Kadıoğlu, M. (2011). Afet Yönetimi Beklenilmeyeni Beklemek, En Kötüsünü Yönetmek. İstanbul: Marmara Belediyeler Birliği Yayını.
14. Kaplan, K. ve Gülden, B. (2021). Öğretmen görüşlerine göre salgın (COVID-19) dönemi uzaktan eğitim ortamında Türkçe eğitimi. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (24), 233-258. DOI: 10.29000/rumelide.995291.
15. Karacaoğlu, M. Ö., Karakuş, N., Esendemir, N. ve Ucuzsatar, N. (2021). Uzaktan eğitim üzerine bir araştırma: “Türkçe öğretmenleriyle mülakatlar”. International Journal of Language Academy, 9/1, 124-144.
16. Kavan, N. Ve Adıgüzel, A. (2021). Türkçe öğretmenlerinin salgın süreci eğitim faaliyetlerine ilişkin görüşlerinin incelenmesi. Elektronik Eğitim Bilimleri Dergisi, 10/19, 138-155.
17. Kolcu Canatar, S. ve Balcı, A. (2021). Salgın döneminde uzaktan Türkçe öğretimi: öğretmen görüşleri kapsamında bir değerlendirme. Uluslararası Karamanoğlu Mehmet Bey Eğitim Araştırmaları Dergisi, 3, 55–65.
18. MEB. (2019). İlköğretim Türkçe dersi öğretim programı (1-8. Sınıflar). Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.
19. Merriam, S. B. (2013). Nitel araştırma: Desen ve uygulama için bir rehber (3. Baskıdan Çeviri, Çeviri Editörü: S. Turan). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
20. Neuman, W. L. (2012). Toplumsal Araştırma Yöntemleri: Nicel ve Nitel Yaklaşımlar I‐II (5. bs.). İstanbul: Yayın Odası.
21. Özgül, E., Ceran, D. ve Yıldız, D. (2020). Uzaktan eğitimle yapılan Türkçe dersinin öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi [Evaluation of Turkish course with distance education according to teachers’ views]. Millî Eğitim, 49(1), 395-412.
22. Saban, A. (2008). İlköğretim I. kademe öğretmen ve öğrencilerinin bilgi kavramına ilişkin sahip oldukları zihinsel imgeler. İlköğretim Online, 7(2), 421-455.
23. Sinclair, M. (2001). Education in emergencies. Learning for a future: Refugee education in developing countries, 1-84.
24. Sinclair, M. (2002). Planning education in and after emergencies. Paris: UNESCO.
25. Susar Kırmızı, F. ve Yurdakal, İ. H. (2021). Öğretmen Görüşlerine Göre Covid- 19 Salgınının Türkçe Eğitiminde Temel Dil Becerilerini Edinim Sürecine Etkisi. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 12(2), 593-610
26. Türk Dil Kurumu, (2018). Türkçe Sözlük. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
27. Yavuz, Ö. ve Mızrak, S. (2016). Acil durumlarda okul çağındaki çocukların eğitimi: Türkiye’deki Suriyeli mülteciler örneği. Göç Dergisi, 3(2), 175-199.
28. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (12. bs.). Ankara: Seçkin Yayıncılık.