Erken Evlilik Yapmış Yaşlı Bireylerin Evlilik Deneyimleri Üzerine Bir Çalışma

Early marriage, which is a social problem, is an experience that affects individuals physically, cognitively and socially throughout their lives. Although this experience is experienced at a young age, it also has important repercussions in youth, adulthood and old age. The study aims to address the experiences of elderly individuals who marry early during the marriage process. In the study, which was conducted using a semi-structured interview form with a total of 16 elderly participants, 8 elderly women and 8 elderly men, who had early marriage in Burdur, face-to-face in-depth interview technique was preferred. Participants were reached by snowball method using purposive sampling. As a result of the study, it was determined that the participants defined early marriages as pressure, difficulty and fear, and that they married due to economic inadequacies and traditional cultural codes. In addition, it was determined that the participants in the study were against early marriage.

Toplumsal bir sorun olan erken evlilik, bireyleri yaşamı boyunca fiziksel, bilişsel ve toplumsal olarak etkileyen bir deneyimdir. Bu deneyim her ne kadar çocuk yaşta yaşansa da bireyin gençlik, yetişkinlik ve yaşlılık dönemlerinde de önemli yansımaları bulunmaktadır. Çalışma erken evlilik yapan yaşlı bireylerin evlilik sürecindeki deneyimlerini ele almayı amaçlamaktadır. Burdur ilinde erken evlilik yapmış 8 yaşlı kadın ve 8 yaşlı erkek olmak üzere toplam 16 yaşlı katılımcı ile yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak yapılan çalışmada yüz yüze derinlemesine görüşme tekniği tercih edilmiştir. Katılımcılara, amaçlı örneklem kullanılarak kartopu yöntemiyle ulaşılmıştır. Çalışma sonucunda, katılımcıların erken evlilikleri baskı, zorluk ve korku olarak tanımladıkları, ekonomik yetersizlikler ve geleneksel kültürel kodlar nedeniyle evlilik yaptıkları belirlenmiştir. Ayrıca çalışmada katılımcıların erken evliğe karşı çıktıkları tespit edilmiştir.