Urban Culture and Traditional Knowledge in the Anthropocene: Rethinking Sustainability in Türkiye

Bu çalışma, Antroposen ve sürdürülebilirlik kavramlarını sosyolojik bir perspektiften ele almaktadır. Antroposen çağı, modernleşme, sanayileşme ve kentleşme süreçlerini, geleneksel bilgi sistemlerini zayıflatmış ve doğa ile kurulan ilişkileri yeniden şekillendirmiştir. Bu, modern kriz söyleminin ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Bu dönüşüm, ekolojik krizleri derinleştirerek sürdürülebilirliğin giderek daha fazla tartışılan bir konu haline gelmesine zemin hazırlamıştır. Araştırmada, Türkiye’nin yedi farklı bölgesinden 65 yaş ve üzeri katılımcılarla yapılan yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmelerden elde edilen veriler yorumlanmıştır. Bulgular, geleneksel bilgiye dayalı yaşam pratiklerinin sürdürülebilirlik ilkeleriyle büyük ölçüde örtüştüğünü ve modernleşme süreciyle bu bilgilerin kaybolmaya başladığını göstermektedir. Doğayla uyumlu yaşam biçimlerinin unutulmasıyla birlikte çevresel krizlerin arttığını, bireyselleşme ve tüketim odaklı sistemin toplumsal dayanışmayı azalttığını vurgulamaktadır.

This study examines the concepts of the Anthropocene and sustainability from a sociological perspective. The Anthropocene era, shaped by modernization, industrialization, and urbanization, has weakened traditional knowledge systems and redefined human-nature relationships. By exacerbating ecological crises, it has also made sustainability an increasingly debated issue. The study examines data collected through semi-structured, in-depth interviews with participants aged 65 and above from seven regions of Türkiye.The findings reveal that traditional knowledge-based living practices largely align with sustainability principles and that modernization has led to the erosion of this knowledge. The study highlights that as nature-friendly ways of living are forgotten, environmental crises escalate, while individualization and consumer-oriented systems weaken social solidarity.