BEDEN EĞİTİMİ VE SPOR YÜKSEKOKULU ÖĞRENCİLERİNİN TÜRK DİLİ DERSİNE KARŞI TUTUMLARININ DEMOGRAFİK DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ

Bu çalışmanın temel amacı, Balıkesir Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu öğrencilerinin anadil olmakla birlikte alan dersi olmamasından ötürü Türk Dili dersine karşı tutumlarının belirlenmesidir. Öğrencilerin Türk Dili dersine karşı tutumlarının demografik değişkenler açısından anlamlı bir farklılık taşıyıp taşımadığını ortaya koymak da araştırmanın bir diğer amacını oluşturmaktadır.

                Araştırmanın evrenini Balıkesir Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu’nda eğitim gören ve zorunlu Türk Dili dersini alan 1. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmada birincil veri toplama yöntemi olan anket yöntemi kullanılmıştır.

                Türk Dili Tutum Ölçeğinin kullanıldığı anket verileri değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel metotlardan (sayı, yüzde, ortalama, standart sapma) yararlanılmıştır. Niceliksel verilerin karşılaştırılmasında ise iki grup arasındaki farkı t-testi, ikiden fazla grup durumunda parametrelerin gruplar arası karşılaştırılmalarında tek yönlü Anova testi kullanılmıştır.

                186 öğrenci üzerinde yürütülen araştırma sonuçları tartışılmıştır. Araştırma bulgularına göre; Türk Dili Tutum Ölçeğinde yer alan ifadelere yönelik öğrenci yanıtları cinsiyet değişkeni açısından değerlendirildiğinde, 29 ifadenin 17 tanesinde anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p<0,05 ve p<0,01). Ayrıca diğer demografik değişkenlerden; yaş ve anne eğitim durumu değişkenine göre anlamlı bir fark bulunamamış, okudukları bölüm değişkenine göre 29 ifadenin 2 tanesinde, baba eğitim durumu değişkenine göre 29 ifadenin 1 tanesinde, anne meslek durumu değişkenine göre 29 ifadenin 4 tanesinde, baba meslek durumu değişkenine göre 29 ifadenin 4 tanesinde ve ailenin Türk Dili dersini önemli bir ders olarak görme değişkenine göre ise 29 ifadenin 6 tanesinde anlamlı farklılıklar bulunmuştur (p<0,05).