Devalüasyonların Kısa Ve Uzun Dönemli Etkinliği: Türkiye İçin Ampirik Bir Analiz
Öz
Bu çalışmada, nominal ve reel döviz kuru arasındaki kısa ve uzun dönemli ilişki incelenerek nominal devalüasyonun reel devalüasyona dönüşüp dönüşmediği sorusuna cevap aranmaktadır. Bu amaçla ARDL eş-bütünleşme testi kullanılarak uzun dönem ilişkisi, hata düzeltme modeli (ECM) ile de kısa dönem ilişkisi araştırılmaktadır. Çalışmanın sonuçları, 1995-2004 döneminde, Türkiye’deki nominal ve reel döviz kurlarının kısa ve uzun dönemde ilişkili olduklarını, ancak beklenen pozitif yönlü etkileşimin sadece kısa dönemde sağlandığını göstermektedir. Dolayısıyla gerçekleştirilen devalüasyon operasyonunun cari açık üzerindeki olumlu etkisi kısa bir süre için görülmekte, orta ve uzun dönemde bu etki kaybolmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- ALTINOK, S. ve ÇETİNKAYA, M. (2003), “Devalüasyon ve Türkiye’de devalüasyon uygulamaları ve sonuçları”, Selçuk Üniversitesi S.B.E. Dergisi, Sayı: 9, s. 47-63.
- BAHMANİ-OSKOOEE, M. ve NİROOMAND, F. (1998), “Long-run elasticities and the Marshall-Lerner condition revisited”, Economics Letters, (61), s. 101-109.
- BAHMANİ-OSKOOEE, M. ve MİTEZA, I. (2002), “Do nominal devaluations lead to real devaluations in LDCs?”, Economic Letters, (74), s. 385-391.
- BAHMANİ-OSKOOEE, M. ve GELAN, A. (2006), “On the relation between nominal devaluation and real devaluation: Evidence from African countries”, Journal of African Countries, (16) 2, s. 177-197
- BAHMANİ-OSKOOEE, M. ve GELAN, A. (2007), “Real and nominal effective exchange rates for African countries”, Applied Economics, (39), s. 961-979.
- BAHMANİ-OSKOOEE, M. ve KANDİL, M. (2007), “Real and nominal effective exchange rates in MENA countries: 1970-2004”, Applied Economics, (39), s. 2489-2501.
- BAHMANİ-OSKOOEE, M., HEGERTY, S. W. ve KUTAN, A. M. (2008), “Do nominal devaluations lead to real devaluations? Evidence from 89 countries”, International Review of Economics and Finance, (17), s. 644-670. ÇELEBİ, E. (2001), “Türkiye’de devalüasyon uygulamaları (1923- 2000)”, Doğuş Üniversitesi Dergisi, (2) 3, s. 55-66.
- ENGLE, R.F. ve GRANGER, C.W.J. (1987), “Cointegration and error correction representation: estimation and testing”, Econometrica, (55), s. 251- 276.
- JOHANSEN, S. ve JUSELİUS, K. (1990), “Maximum likelihood estimation and inference on co-integration with applications to the demand for Money”, Oxford Bulletin of Economics and Statistics, 52 (2), s. 169-210.