-

Öz

The purpose of this study is to determine the attitudes of Dicle University Faculty of Theology preparatory class students regarding Arabic classes in terms of gender, the type of high school attended, and according to the variable of daytime/evening education. The study has been conducted on a sample of 259 (163 male, 96 female) prep class students studying at the summer school of 2014-2015 academic year. The 30-item Attitudes towards English Classes Scale developed by Aydoslu (2005) was adapted to measure the attitudes towards Arabic classes. An item of cognitive attitude and an item of affective attitude were removed from the original scale due to incompatibility with Arabic studies, totaling 28 instead of 30 items. The study utilizes a comparative design which is a descriptive research method. According to the findings of the study, there is no significant difference in students’ attitudes towards Arabic classes in terms of cognitive and affective attitudes based on gender but, in terms of behavioral attitude female students seem to be at an advantage. The results demonstrate no statistically significant difference between the attitudes of daytime and evening education students. The study also concludes that attitudes towards Arabic classes do not differ based on the high school attended

Anahtar Kelimeler

• Students of Faculty of Theology, Arabic Preparatory

İLAHİYAT FAKÜLTESİ HAZIRLIK SINIFI ÖĞRENCİLERİNİN ARAPÇA DERSİNE İLİŞKİN TUTUMLARININ İNCELENMESİ (D.Ü.İ.F. ÖRNEĞİ)

Öz

Bu araştırma, Dicle Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Arapça Hazırlık Sınıfları öğrencilerinin Arapça dersine yönelik tutumlarını, cinsiyet, mezun oldukları lise ve I./II. öğretim değişkenlerine göre incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma, 2014-2015 eğitim-öğretim yılı Bahar yarıyılında Hazırlık Sınıflarında öğrenim görmekte olan 259 (163 erkek, 96 kız) öğrenci ile yürütülmüştür. Araştırmada veri toplama aracı olarak Aydoslu (2005) tarafından geliştirilen 30 maddelik “İngilizce Dersine Yönelik Tutum Ölçeği” öğrencilerin Arapça dersine yönelik tutumlarını ölçecek şekilde uyarlanarak kullanılmıştır. Bilişsel boyuttan bir madde ve duyuşsal boyuttan bir madde Arapça öğrenimi ile uyuşmadığından ölçekten çıkarılmıştır. Böylece madde sayısı 30’dan 28’e düşürülmüştür. Araştırmada betimsel araştırma yöntemlerinden olan karşılaştırmalı araştırma yöntemi kullanılmıştır.
Araştırma neticesinde öğrencilerin Arapça dersine karşı tutumlarında bilişsel ve duyuşsal boyutta erkek ve kız öğrenciler arasında anlamlı bir fark bulunmazken davranışsal boyutta kız öğrenciler lehine anlamlı bir fark olduğu görülmektedir. Çalışmadan elde edilen verilere göre öğretim türü ile birinci öğretim ve ikinci öğretimde okuyan öğrenci görüşlerinin ortalamaları arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Öğrencilerin lise türü değişkenine göre Arapça dersine ilişkin tutumlarının karşılaştırılması sonucunda lise türüne göre anlamlı bir farklılık olmadığı ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• İlahiyât Fakültesi öğrencileri, Arapça Hazırlık Sınıfları, Arapça dersine ilişkin tutum

Kaynakça

1. AKYÜZ, Yahya, Türk Eğitim Tarihi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları, Ankara, 1989.
2. ARPACI, Mücahit, “İlköğretim Din ve Ahlak Bilgisi Öğretmenliği Bölümü Öğrencilerinin Öğretmenlik Meslek Bilgisi Derslerine Yönelik Tutumlarının İncelenmesi”, Değerler Eğitimi Dergisi, cilt: 12, No 27, Haziran, 2014.
3. Hasan Soyupek, “Yabancı Dil Öğretimi Bağlamında Arapça Öğretiminde
4. Motivasyonun Önemi” s.184.
5. Hasan Soyupek, “İlahiyat Fakülteleri Hazırlık Sınıflarında Yürütülen Arapça
6. Öğretimine İlişkin Öğrenci Başarılarının Tespit Edilmesi; Isparta İlahiyat Fakültesi Örneği”, s. 85, 86.
7. AYDIN, M. Zeki, Cumhuriyet Döneminde Din Eğitimi Öğretmeni Yetiştirme ve İstihdamı, Dem Yayınları, İstanbul, 2005
8. AYDOSLU, Ulviye, Öğretmen Adaylarının Yabancı Dil Olarak İngilizce Dersine İlişkin Tutumlarının İncelenmesi, Yüksek lisans tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta, 2005.

9. AYHAN, Halis., Türkiye’de Din Eğitimi, Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Yayınları, İstanbul, 1999.
10. CİVELEK, Yakup, "Türkiye'de Arapça Öğretimine Dair Bazı Teklifler -Riyad Arap Dil Enstitüsü Örneği-", Yüzüncü Yıl Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Sayı: 2, 1998.
11. ÇEPNİ, Salih, Araştırma ve Proje Çalışmalarına Giriş, Beşinci Baskı, Trabzon, 2010.
12. DELİÇAY, Tahsin, “İlahiyat Fakültesi Öğrencilerinin Arapça Öğrenmedeki Motivasyon Düzeyleri (Fırat Ün. İlahiyat Fak. Örneği)”, Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Sayı: 10-1, 2005.
13. FURAT, Ahmet Suphi, “İslamî İlimler Araştırıcısına Gerekli Filolojik Hazırlık”, Günümüz Din Bilimleri Araştırmaları ve Problemleri Sempozyumu, Samsun, 1989.
14. KAĞITÇIBAŞI, Çiğdem, Günümüzde İnsan ve İnsanlar, Evrim Yayınevi, İstanbul, 2010.
15. KARACA, Mahmut, Türkiye’de Yükseköğretim Kurumlarında Arapça Öğretimi (İlahiyat Fakültesi Örneği), (Basılmamış Doktora Tezi), Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa, 2000.
16. KOBAYASHI Yasuhiro, “The Role of Gender in Foreing Language Learning Attitudes: Japanese Female Students,’ Attitudes Towards English Learning”, Cilt No: 14, Sayı: 2(Haziran), 2002.
17. KOŞTAŞ, Münir, “Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi (Dünü Bugünü)”, Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, cilt: 9 Sayı: 2, 1999.
18. AL-MAKHZOUMI, Amal, İlahiyat Fakültesi Öğrencilerinin Arapçaya Yönelik Motivasyonu ve Başarıları, D.E.Ü. İlahiyat Fakültesi Dergisi, Sayı: 8, İzmir, 1994.
19. EN-NAKA, İbrahim Mahmûd, Ta’lîmu’l-‘Arabiyye li’n-Nâtıkîne bi Luğatin Uhrâ, Mekke, 1984.
20. ÖCAL, Mustafa, “İlahiyat Fakültelerinin Tarihçesi”, Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Sayı: 1, cilt: 1, 1986.
21. ÖZDEMİR, Abdurrahman, “İlahiyat Fakültelerinde Arapça Öğretiminin Gerekliliği, Karşılan Sorunlar ve Çözüm Önerileri” Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Sayı:10, 2004.
22. SELÇUK, Esin, İngilizce Dersine Karşı Tutum ile Bu Dersteki Akademik Başarı Arasındaki İlişki, (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi), Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu, 1997.
23. SEMERCİ, Ayşegül, İlahiyat Fakülteleri Hazırlık Sınıflarında Arapça Öğretiminde Kullanılan Yöntemler (Erciyes Üniversitesi, Fırat Üniversitesi ve Selçuk Üniversitesi İlahiyat Fakülteleri Örneği), (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi), Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kayseri, 2012.
24. SOYSALDI, Mehmet, “Türkiye’deki İlahiyat Fakültelerinde Arapça Öğretiminde Karşılaşılan Problemler ve Çözüm Yolları”, Ekev Akademi Dergisi, Yıl 14, Sayı: 45, Güz 2010.
25. SOYUPEK, Hasan, İkinci Meşrûtiyetten Günümüze Türkiye’de Arapça Öğretimi (Basılmamış Doktora Tezi), Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İsparta, 2004.
26. ________,“Yabancı Dil Öğretimi Bağlamında Arapça Öğretiminde Motivasyonun Önemi” Süleyman Demirel Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Sayı: 20, 2008.
27. ________,“İlahiyat Fakülteleri Hazırlık Sınıflarında Yürütülen Arapça Öğretimine İlişkin Öğrenci Başarılarının Tespit Edilmesi; Isparta İlahiyat Fakültesi Örneği”, Süleyman Demirel Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Sayı: 32, 2014.
28. USTA, İbrahim, “Türkiye’de Arapça Öğreniminin Zorlukları ve Çözüm Yolları”, Turan-Sam Dergisi, Sayı: 15, 2012.
29. USTA, Mustafa., Türkiye’de Yüksek Din Eğitiminin Kurumlasma ve Ekollesme Sorunları, Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Yayınları, İstanbul, 2001.
30. UZUNOĞLU, M. Vecih, “Türkiye’de Arap Dili Alanında Yapılan Yüksek Lisans ve Doktora Tezleri (1956-2002), Nüsha Dergisi, Yıl 3, Sayı: 8, 2003.
31. ÜLKEN, Hilmi Ziya, İlahiyat Fakültesinin Geçirdiği Safhalar”, Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Albümü, Ankara, 1961.
32. ÜSTÜNER, Mehmet, “Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutum Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, Sayı: 45, Kış 2006.
33. http://www.osym.gov.tr/belge/1-23560/2015-osys- yuksekogretim-programlari-ve-kontenjanlari-ki-.html. (31.07.2015)