Attitudes and Knowledge Level of Tourist Guide Candidates About Cultural Property

Öz

The aim of this study is to determine the attitudes and knowledge level about the cultural property of the students as tourist guide candidates who study in the Tourism Guidance Department of Balıkesir University. In the study, it is prefered quantitative research method, used convenience sampling method. The research is carried out between 04-17 May 2018. The sample of the study, used face to face survey technique, consists of 231 students. As a result of the research, it was determined that most of the students would like to guide tourists when they graduated. In the study, it was concluded that the students' level of knowledge about the cultural property is high and their attitudes towards cultural property are positive. Tourist guide candidates have sufficient awareness about protecting historical artifacts, protecting national culture and reacting to those who damage historical artifacts. It is among the suggestions of the research that it is possible to measure tourist guides' knowledge and attitudes about cultural assets.

Anahtar Kelimeler

• Tourist Guiding

Turist Rehberi Adaylarının Kültür Varlıklarına Yönelik Bilgi Düzeyleri ve Tutumları

Öz

Bu araştırmanın amacı turist rehberi adayı olarak Balıkesir Üniversitesi Turizm Rehberliği bölümünde eğitim almakta olan öğrencilerin kültür varlıklarına yönelik bilgi düzeylerini ve tutumlarını belirlemektir. Nicel araştırma yöntemi tercih edilen araştırmada, kolayda örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırma 04-17 Mayıs 2018 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Yüz yüze anket tekniğinin kullanıldığı çalışmanın örneklemini Balıkesir Üniversitesi Turizm Fakültesi Turizm Rehberliği bölümünde öğrenim gören 231 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma sonucunda öğrencilerin büyük bir bölümünün mezun olunca turist rehberliği yapmak istediği belirlenmiştir. Araştırmada ayrıca öğrencilerin kültür varlıklarına yönelik bilgi düzeylerinin yüksek, kültür varlıklarına yönelik tutumlarının olumlu düzeyde olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Turist rehberi adayları, tarihi eserlerin korunması, ulusal kültüre sahip çıkılması ve tarihi eserlere zarar verenlere tepki gösterilmesi konusunda yeterli bilinç düzeyine sahiptir. Tturist rehberlerini kültür varlıkları ile ilgili bilgi düzeyleri ve tutumları da ölçülebileceği araştırmanın sunduğu öneriler arasında yer almaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Bilgi Düzeyi
• Kültür
• Kültürel Varlıklar
• Turist Rehberliği
• Tutum

Kaynakça

1. Ablak, Selman., Dikmenli, Yurdal ve Çetin, Turhan (2014), “Üniversite Öğrencilerinin Kırşehir’in Tarihi ve Kültürel Turizm Değerlerine Yönelik Farkındalıkları”, Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(2), ss. 171- 186.
2. Altunışık, Remzi., Coşkun, Recai., Bayraktaroğlu, Serkan., ve Yıldırım, Engin (2012), Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri, Sakarya Yayıncılık, İstanbul.
3. Ap, John ve Wong, Kevin K. F. (2001), “Case Study on Tour Guiding: Professionalism, Issues and Problems”, Tourism Management, 22(5), ss. 551-563.
4. Arıkan, İrfan (2012), İlköğretim 7. Sınıf Öğrencilerinin Kültürel Miras İle İlgili Başarı Düzeyleri ve Tutumlarının Bazı Değişkenlerle İncelenmesi, Adıyaman Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Adıyaman.
5. Aşılıoğlu, Fatma ve Memlük, Yalçın (2010), “Frig Vadisi Kültür Mirası Alanlarının Belirlenmesi ve Değerlendirilmesi”, Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi, 2(2), ss. 185-197.
6. Avcıkurt, Cevdet (2017), Turizm Sosyolojisi: Genel ve Yapısal Yaklaşımlar, Güncellenmiş 5. Baskı, Detay Yayıncılık, Ankara.
7. Aydos, Oğuz Sadık (2008), “Taşınır Kültür Varlığı Koleksiyonculuğuna İlişkin Değerlendirmeler”, Ankara Barosu Dergisi, (4), ss. 62-75.
8. Güdü Demirbulat, Özge., Saatçı, Gencay ve Avcıkurt, Cevdet (2015), “Bursa’nın Somut Kültürel Varlıklarına Yönelik Öğrencilerin Algıları: Harmancık MYO Örneği”, Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Elektronik Dergisi, 12, ss. 62-86.

9. Emir, Oktay ve Avan, Ali (2010), “Yabancı Turistlerin Satın Alma Karar Sürecinde Kültürel Varlıkların Etkisi: Konya Örneği”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 24, ss. 203-219.
10. Göğebakan, Yüksel (2010), “Türk Kültüründeki Hoşgörü Anlayışının Tarihsel ve Kültürel Kaynakları ve Bu Anlayışın Kültür Varlıklarına Yansımaları”, İ.Ü. İlahiyat Fakültesi Dergisi 1(2), ss. 201-223.
11. Göğebakan, Yüksel (2011), “İlköğretim Öğrencilerinin Kültür Varlıklarını Tanıma ve Sahip Çıkma Bilinçlerinin Oluşmasını Belirlemeye Yönelik Başarı Testi ve Tutum Ölçeği Çalışması”, Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 4(6), ss. 1308–9196.
12. Karip, Fatih (2014), “İlköğretim 7. Sınıf Öğrencilerinin Kültürel Mirası Koruma Bilincinin İncelenmesi”, Ulakbilge 2(3), ss. 49-68. Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü (2019a) (http://www.kulturvarliklari.gov. tr/TR,44423/dunya-miras-listesi.html), (14.02.2019)
13. Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü (2019b) (http://www.kulturvarliklari.gov.tr/TR, 44798/turkiye-geneli-korunmasi-gerekli-tasinmaz-kultur-varlig-.html), (03.03.2019)
14. Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu (1983) (http://www.mevzuat.gov.tr/Metin.Aspx?MevzuatKod=1.5.2863&MevzuatIliski=0&sourceXmlSearch=), (26.05.2018).
15. McKercher, Bob., ve Du Cros, Hilary (2002), Cultural Tourism: The Partnership Between Tourism and Cultural Heritage Management, The Haworth Hospitality Press, New York.
16. McKercher, Bob., Ho, Pamela. S. Y., du Cros, Hilary ve So-Ming, Billie Chow (2002), “Activities-Based Segmentation of the Cultural Tourism Market”, Journal of Travel and Tourism Marketing, 12(1), ss. 23-46.
17. Meydan Uygur, Selma ve Baykan, Eda (2007), “Kültür Turizmi ve Turizmin Kültürel Varlıklar Üzerindeki Etkileri”. Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), ss. 30-49.
18. Nyaupane, Gyan. P., White, Dave. D. ve Budruk, Megha (2006), “Motive-based Tourist Market Segmentation: An Application to Native American Cultural Heritage Sites in Arizona, USA”. Journal of Heritage Tourism, 1(2), ss. 81-99.
19. Reisinger, Yvette ve Turner, Lindsay. W. (2011), Cross-Cultural Behaviour in Tourism: Concepts and Analysis, Routledge, New York. Suvanto, Mari (2002), Images of Japan and The Japanese Culture in Popular Literature Targeted at the Western World in the 1980s-1990s. The Faculty of Humanities of the University of Jyvaskyla, Hall.
20. Şen Şahin, Seda ve Avcıkurt, Cevdet (2013), “Turist Rehberlerinin İletişim Yeterlilikleri: Turistlerin Görüşlerinin Chaid Analizi ile Değerlendirilmesi”, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(29), ss. 303-327.
21. Tabachnick, Barbara. G. ve Fidell, Linda. S. (2007), Using Multivariate Statistics. Pearson Education.
22. Topçu, Seval (2014), “Tarihi ve Kültürel Bilincin İncelenmesi: Harput Kalesi Örneklemi”, NWSA-Education Sciences 9(2), 99-119.
23. Uçar, Meltem (2014), “İlköğretim Düzeyinde Kültür Varlığı ve Koruma Konularındaki Eğitiminin Etkinliği ve Sivil Toplum Örgütlerinin Eğitime Katkısının Değerlendirilmesi”, MEGARON 9(2), 85-102.
24. Ural, Ayhan ve Kılıç, İbrahim (2013), Bilimsel Araştırma Süreci ve SPSS ile Veri Analizi, Gözden Geçirilmiş ve Yenilenmiş 4. Baskı, Detay Yayıncılık, Ankara.
25. Uslu, Aysel ve Kiper, Tuğba (2006), “Turizmin Kültürel Miras Üzerine Etkileri: Beypazarı/Ankara Örneğinde Yerel Halkın Farkındalığı”, Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 3(3), ss. 305-314.
26. Yazıcıoğlu, İrfan., Tokmak, Cüneyt ve Uzun, Serdar (2008), “Turist Rehberlerinin Rehberlik Mesleğine Bakışı”. Üniversite ve Toplum Dergisi, 8(2), ss. 1-19.
27. Yeşilbursa, Cemal Cahit (2013), “Altıncı Sınıf Öğrencilerinin Somut Kültürel Mirasa Yönelik Görüşleri”. Kastamonu Eğitim Dergisi 21(2), ss. 405-420.