Klasik Realizm-Güvenlik İlişkisi Çerçevesinde Türkiye’nin İç Güvenlik Politikaları (1923-1960)
Öz
|
Devletlerin inşa ettikleri güvenlik kültürü, zamanla sosyal bir gerçeklik haline gelse de değişmesi ve çeşitlenmesi olanaklıdır. Çünkü aktörlerin çıkarları değiştiğinde güvenlik ve tehdit kavramsallaştırmasının da değişmesi beklenmektedir. Türkiye’nin tehdit algıları ve güvenlik politikalarının da dönemsel kırılma noktalarından geçtiğini ifade etmek doğru olacaktır. Türkiye Cumhuriyeti, Osmanlı İmparatorluğu ile sosyal pratikler (etkileşim) yoluyla inşa etmiş bir aktördür. Bu sebeple yeni Türkiye Cumhuriyeti’nin tehdit kavramsallaştırması da Osmanlı Devleti ile olan sosyal etkileşimler sonucu oluşmuştur. Bu çalışmada Türkiye’nin erken cumhuriyet döneminden itibaren güvenlik ajandasında yer alan iç güvenlik tehditleri ve bu tehditlere karşı oluşturulan güvenlik politikaları incelenmiştir. Bu kapsamda devlet arşivlerinde yer alan iç güvenlik içerikli belgelere ulaşılarak, devletin güvenlik politikalarını yansıtan birincil kaynaklar kullanılmıştır. Türkiye’nin güvenlik politikalarındaki içe dönük güvenlik politikalarına zemin hazırlayan faktörler özelinde değerlendirmeler yapılmış ve devletin geleneksel güvenlik pratiklerinde meydana gelen değişimler ele alınmıştır. Sonuç olarak çalışmada, Türkiye’nin varlığına yönelik iç tehdit unsurları ve bu tehditlere karşı geliştirilen iç güvenlik politikalarının realizm teorisi çerçevesinde analizi yapılmıştır.
|
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akgül A. S. (2011). Algı mı, Söylem mi? Kopenhag Okulu ve Yeni-Klasik Gerçekçilikte Güvenlik Tehditleri, Uluslararası İlişkiler Dergisi, 8(30): 43-73.
- Aktaş, A. (2011). Güvenlikleştirme Yaklaşımı ve Türkiye’nin Ulusal Güvenlik Anlayışındaki Dönüşüm, Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 1(2): 7-47.
- Arı, T. (2013). Uluslararası İlişkiler Teorileri, 8. Baskı, Bursa: MKM Yayınları.
- Aydın, M. ve Ereker, F. (2014). Türkiye’de Güvenlik: Algı, Politika, Yapı, Uluslararası İlişkiler Dergisi, 11(43): 127-156.
- Aydın, M. (2004). Securitization of History and Geography: Understanding of Security in Turkey, Southeast European and Black Sea Studies, 3(2): 163-184.
- Babaoğlu, R. (2015). Türkiye’nin Soğuk Savaş Düşünce Hayatı, Antikomünizm ve Amerika Etkisi, Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(4): 165-174.
- Balkan, A. Z. (2007). Soğuk Savaş Sonrasında Yeni Güvenlik Teorileri ve Türkiye’nin Güvenlik Algılamaları, 21. Yüzyıl Dergisi, 1(3): 35-50.
- Balta, E. (2014). Küresel Siyasete Giriş, Uluslararası İlişkilerde Kavramlar, Teoriler, Süreçler, 1. Baskı, İstanbul: İletişim Yayınları.
- Bilgin, P. (2005). Turkey’s Changing Security Discourses: The Challenge of Globalisation”, European Journal of Political Research, 44(1): 175-201.
- Birdişli, F. (2011). “Ulusal Güvenlik Kavramının Tarihsel ve Düşünsel Temelleri”, Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 31(2): 149-169.