Health Communication and Social Media: An Evaluation on Twitter Use of Non-Governmental Organizations

Öz

Health communication is based on communication activities aimed at protecting, improving and enhancing the health of the individual and society. Advances in communication technologies have begun a new era in the reaching of health related information with large audiences. New communication technologies, speed, format of the message sent, the possibility of interactive communication and individual control refers to a technology in which the user. The study aims to reveal how non-governmental organizations use Twitter. The data were collected by using the quantitative content analysis technique over tweets shared by Turkish Cancer Association, Turkish Heart Foundation and Turkish Diabetes Association within a year. The data were analyzed using descriptive statistical tests. The research found that this function was used modestly, despite Twitter's potential to encourage dialogue and interaction with stakeholders. The study explored the use of retweet mechanism for interactive and effective communication.

Anahtar Kelimeler

• Health Communication
• Social Media
• Content Analysis
• Twitter

Sağlık İletişimi ve Sosyal Medya: Sivil Toplum Kuruluşlarının Twitter Kullanımı Üzerine Bir Değerlendirme

Öz

Sağlık iletişimi temelde bireyin ve toplumun sağlığını koruyacak, geliştirecek ve iyileştirecek bilgi ve enformasyonla sağlığın geliştirilmesini hedefleyen iletişim faaliyetlerine dayanmaktadır. İletişim teknolojilerindeki gelişmeler sağlık alanıyla ilgili bilgilerin geniş kitlelerle buluşmasında yeni bir dönemi başlatmıştır. Geleneksel kitle iletişim araçlarına göre daha fazla bilgi paylaşmanın bir yolunu sunan yeni iletişim teknolojileri, hızı, gönderilen mesajın biçimi, etkileşimli iletişim olanağı sunması ve bireysel kontrolün kullanıcıda olduğu bir teknolojiye işaret etmektedir. Çalışma, sağlık alanında faaliyet gösteren ve temel görevleri bireylerin, toplumun sağlığını geliştirmeyi hedefleyen sivil toplum örgütlerinin Twitter’ı nasıl kullandıklarını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Araştırmada Türk Kanser Derneği, Türk Kalp Vakfı ve Türk Diyabet Cemiyeti’nin bir yıllık süre içinde paylaştıkları tweet’ler üzerinden nicel içerik analizi tekniğiyle toplanan veriler, betimsel istatistik testleri kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda Twitter'ın paydaşlarla diyaloğu ve etkileşimi teşvik etme potansiyeline rağmen, bu işlevin mütevazı bir şekilde kullanıldığı görülmüştür. Çalışma retweet mekanizmasının etkileşimli ve etkin iletişim için kullanılmasının göz önünde bulundurulmasını keşfetmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Sağlık İletişimi
• Sosyal Medya
• İçerik Analizi
• Twitter

Kaynakça

1. Kaynakça
2. Andsager, J. ve Powers, A. (1999). Social or Ecomonic Concerns: How News and Women’s Magazines Framed Breast Cancer in the 1990s, Journalism & Mass Communication Quarterly, Vol. 76, No:3, 531-550, Retrieved from https://journals.sagepub.com/doi/pdf/10.1177/.
3. Atabek, Ü., Atabek, G. ve Bilge, D. (2013). Televizyon Sağlık Programlarında İdeolojik Söylemler, Galatasaray Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, Özel Sayı: 3, Sağlık İletişimi, 11-30 Retrieved from http://iletisimdergisi.gsu.edu.tr/tr/download/article-file/82913.
4. Atkinson, N. Saperstein, S. ve Pleis, J. (2009). Using The Internet for Health-Related Activities Findings From a National Probability Sample, Journal of Medical Internet Research, 11(1), Retrieved from https://www.jmir.org/2009/1/e4/.
5. Aydaş, K. Podcast Nedir?, http://kursattaydas.net/podcast-nedir/, Erişim Tarihi: 01.10.2019.
6. Bottorf, J, L., Struik, L., L., Bissell, Laura J.L., Graham, R., Stevens, J. ve Richardson, C.,G. (2014). A Social Media Approach to inform Youth About Breast Cancer and Smoking: An Exploratory Descriptive Study, 159-168, DOI: 10.1016/j.colegn.2014.04.002
7. Cassell, M., Jackson, C. ve Cheuvront, B. (1998). Health Communication on the Internet: An Effective Channel for Health Behavior Change?, Journal of Health Communication, V.3, 71–79. DOI: 1081-0730/ 98
8. CDC, Centers for Disease Control and Prevention. What Is Health Communication, https://www.cdc.gov/healthcommunication/healthbasics/WhatIsHC.html#What Erişim Tarihi: 23.09.2019.

9. CDC, Centers for Disease Control and Prevention (2011). The Health Communicator’s Social Media Toolkit, https://www.cdc.gov/healthcommunication/toolstemplates/, Erişim Tarihi: 02.10.2019.
10. Conover, M.D., Gonçalves, B., Flammini, A. ve Menczer, F. (2012). Partisan Asymmetries in Online Political Activity, EPJ Data Science, 1(6), 1-19, DOI: 10.1140/epjds6
11. Çınarlı, İ. (2008). Sağlık İletişimi ve Medya. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
12. Duffy, M. E. ve Thorson, E. (2009). Emerging Trends in the New Media Landscape, J.C. Parkers ve E. Thorson (Ed.) Health Communication in the New Media Landscape içinde (s. 93-116), New York: Springer Publishing Company.
13. Eryılmaz, A. (2011). Ergen Öznel İyi Oluşu ile Olumlu Gelecek Beklentisi Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, Düşünen Adam Psikiyatri ve Nörolojik Bilimler Dergisi, 24, 209-215, DOI: 10.5350/DAJPN2011240306
14. Fiske, J. (1997). İletişim Çalışmalarına Giriş, Çev. Süleyman İrvan, Ankara: Bilim Sanat Yayınları-Ark.
15. Gökkoca, Z.,U. (2001). Sağlık Eğitimi Açısından Temel İlkeler, Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi, 10 (10), 371 – 374, Retrieved from http://www.saglikplatformu.com/statik/saglikegitimi.pdf.
16. Hülür, A. B. (2015). Yeni Medyada Sağlık Söylemi Üzerine Bir Analiz, Sosyal Bilimler Araştırma Derneği, S.25, Bahar, 17 – 42, DOI: 10.18026/cbusos.87810
17. Işık, T. (2019). Sağlık İletişiminde Dijital İletişim Kanallarının Kullanımı: Sektör Aktörlerinden Acıbadem Hastanesinin Dijital İletişim Kanalı ve Sosyal medya Hesaplarının İncelenmesi, Cumhuriyet İletişim Dergisi, S.2, 147-162, Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/742091
18. İlgün, G. ve Uğurluoğlu, Ö. (2016). Sağlık Sektöründe Sosyal Medyanın Kullanımı, Yararları ve Riskleri, Is, Guc Industrial Relations and Human Resources Journal, Temmuz, 18 (2), 28-48.
19. İşak, Burak K. (2008). Hürriyet Gazetesi’nde Sağlık Haberciliği Konusunda Bir İçerik Analizi, (Yüksek Lisans tezi, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir). Erişim adresi: http://tez2.yok.gov.tr/
20. Java, A., Song, X., Finin, T. ve Tseng, B. (2007). Why we Twitter: Understanding microblogging usage and communities, 56–65, Retrieved from https://ebiquity.umbc.edu/_file_directory_/papers/369.pdf.
21. Kara, T. (2017). Instagramın Sağlık İletişimi Bağlamında Kullanımı, Glaobal Media Journal TR Edition, Bahar, 7(14), 8-22, Retrieved from http://globalmediajournaltr.yeditepe.edu.tr/sites/default/files/
22. Kaya, A., Yüksel, E. ve Öğüt, P.(2011). Sağlık Haberlerinde ‘Mucize Tedavi’ler, Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 7(1), 49-64, Retrieved from http://www.acarindex.com/dosyalar/makale/acarindex-1423911799.pdf
23. Kayabalı, K. (2011). İnternet ve Sosyal Medya Evreninde Sağlık, İyi Klinik Uygulamalar Dergisi (İKU), 25, 14-20.
24. Kent, M., Taylor, M. ve White, W.J. (2003), The relationship between Web site design and organizational responsiveness to stakeholders, Public Relations Review, 29 (1), 63-77, 10.1016/S0363-8111(02)00194-7
25. Kim, P. (2007). Microblogging For Marketers, Forrester, Retrieved from http://captivatingconnections.typepad.com/captivating_connections/files/05110435500.pdf
26. Kreps, G.,L., Bonaguro, E., W. ve Query, L. (1998). The History and Development of the Field of Health Communication, L.D. Jackson ve B.K. Duffy (Eds.). Health Communication Research: Guide to Developments and Directions içinde (s.1-15), Westport, CT: Greenwood Press.
27. Korda, H. ve Itani, Z. (2013). Harnessing Social Media for Health Promotion and Behavior Change, Health Promotion Practice, January, 15-23, DOI: 10.1177/1524839911405850
28. Krippendorff, K. (2004). Content Analysis An Introduction to Its Methodology, Thousand Oaks: Sage Publications.
29. Lee, J. ve Xu, W. (2018). The More Attacks, The More Retweets: Trump’s and Clinton’s Agenda Setting on Twitter, Public Relations Review, 44, 201–213, DOI:10.1016/j.pubrev.2017.10.002
30. Lilleker, D.G. (2013). Siyasal İletişim Temel Kavramlar, Y. Devran, A. Nas, B. Eksi ve Y. Göksun (Eds), İstanbul: Kaknüs Yayınları.
31. Lovejoy, K. ve Saxton, G.D. (2012). Information, Community, and Action: How Nonprofit Organizations Use Social Media, Journal of Computer-Mediated Communication, 17, 337–353, DOI: 10.1111/j.1083-6101.2012.01576.x.
32. Marvick, A.E. ve Boyd, D. (2010). I Tweet Honestly, I Tweet Passionately: Twitter Users, Context Collapse, and The Imagined Audience, New Media & Society, 13(1), 114–133, DOI: 10.1177/1461444810365313
33. Mendi, B. (2015). Sağlık İletişiminde Sosyal Medyanın Kullanımı: Dünyadaki ve Türkiye’deki Uygulamalar, Marmara Üniversitesi Öneri Dergisi, 11(44), Temmuz, 275-290, DOI: 10.14783/od.v11i44.5000080015.
34. Moorhead, S., A., Hazlett, D.E., Harrison, L., Carroll, J. K., Irwin, A. ve Hoving, C. (2013). A New Dimension of Health Care: Systematic Review of the Uses, Benefits, and Limitations of Social Media for Health Communication, Journal of Medical Internet Research, 15(4), DOI:10.2196/jmir.1933
35. Neiger, B., Thackeray, R., Burton, S. H, Thackary, C.R. ve Reese, J. (2013). Use of Twitter Among Local Health Departments: An Analysis of Information Sharing, Engagement, and Action, Journal of Medical Internet Research, 15 (8), DOI:10.2196/jmir.2775
36. Neuendorf, K. A. (2002). The Content Analysis Guidebook, Thousand Oaks: Sage Publications.
37. Okay, A. (2009). Sağlık İletişimi, İstanbul: MediaCat Kitapları.
38. Park, H. ve Reber, B. H. (2010). Using Public Relations to Promote Health: A Framing Analysis of Public Relations Strategies Among Health Associations, Journal of Health Communication, 15, 39–54, DOI:10.1080/10810730903460534
39. Park, H., Reber, B.H., Gi-Chon, M. (2016). Tweeting as Health Communication: Health Organizations’ Use of Twitter for Health Promotion and Public Engagement, Journal of Health Communication, 21(2), 188-198, DOI: 10.1080/10810730.2015.1058435
40. Parker, J.C. ve Thorson, E. (2009). Health Communication in the New Media Landscape, New York: Springer Publishing Company.
41. Parrott, R. (2004). Emphasizing ‘Communication’ in Health Communication, Journal of Communication, December, 751-787, Retrieved from http://www.southerncenter.uga.edu/Elaboration%20in%20Processing%20Adolescent%20Health%20Messages%20-%20The%20Impact%20of%20Egocentrism.pdf.
42. Robledo, D. (2012). Integrative use of Social Media in Health Communication, Online Journal of Communication and Media Technologies, 2(4), 77-95, Retrieved from https://s3.amazonaws.com/academia.edu.documents/30875344/245.pdf
43. Saxton, G. D., Guo, S. C. ve Brown, W. A. (2007). New Dimensions of Nonprofit Responsiveness: The Application and Promise of Internet-Based Technologies, Public Performance & Management Review, 31(2), 144-173, DOI:10.2753/PMR1530-9576310201
44. Schiavo, R. (2007). Health Communication From Theory to Practice, San Francisco: Jossey-Bass.World Health Organizations, https://www.who.int/healthpromotion/, Erişim Tarihi: 23.09.2019
45. Pew Research Center (2009), The Social Life Of Health Information, https://www.pewinternet.org/2009/06/11/the-social-life-of-health-information/, Erişim Tarihi 01.10.2019.
46. Rybalko, S. ve Seltzer, T. (2010). Dialogic communication in 140 characters or less: HowFortune500companies engage stakeholders using Twitter, Public Relations Review, 36, 336–341, DOI: 10.1016/j.pubrev.2010.08.004
47. Sezgin, D. (2010). Sağlık İletişimi Paradigmaları ve Türkiye: Medyada Sağlık Haberlerinin Analizi, (Doktora tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara). Erişim adresi: http://tez2.yok.gov.tr/
48. Tabak, R. S. (2003). Sağlık İletişimi, İstanbul: Literatür Yayınları.
49. Thackarey, R., Neiger, B.L. ve Keller, H. (2012). Integrating Social Media and Social Marketing: A Four-Step Process, Health Promotion Practice, 13(2), 165–168, DOI:10.1177/1524839911432009
50. Thomas, R.K. (2006). Health Communication, New York: Springer.
51. Türk Diyabet Cemiyeti, http://www.diabetcemiyeti.org/c/vizyonumuz-ve-misyonumuz). Erişim tarihi: 10.09.2019
52. Türk Kanser Deneği, (http://www.turkkanserdernegi.org/tr/hakkimizda.html, Erişim tarihi: 10.09.2019
53. Türk Kalp Vakfı, https://tkv.org.tr/kurumsal/hakkimizda). Erişim tarihi: 10.09.2019
54. OKAY, Ayla (2009). Sağlık İletişimi, MediaCat Kitapları: İstanbul.
55. We Are Social ve Hootsuitte (2018). 2018 Global Digital Raporu, https://wearesocial.com/blog/2018/01/global-digital-report-2018, Erişim tarihi: 11.07.2018.
56. Yılmaz, M. (2008). Politik İletişim Sürecinin Dijital İletişim Teknolojisi Olarak İnternet Dolayımında Kurgulanması: Yeni Olanaklar, Stratejiler ve Beklentiler, (Doktora tezi, Ege Üniversitesi, İzmir). Erişim adresi: http://tez2.yok.gov.tr/
57. Yüksel, E., Koçak, A., Kaya, A.Y. ve Aydın, S. (2014). Check Up Sağlık İletişimi Kaynak, İleti ve Hdef Kitle Bağlamında Sağlık Konulu Yayınların Analizi, Konya: LiteraTürk Academia.